ധേനൂനാം തു ശതം ദത്ത്വാ യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ । തസ്മാത്കോടിഗുണം പുണ്യം പ്രതിജ്ഞാപാലനേ ദ്വിജ
ഒരു മനുഷ്യൻ നൂറു പശു ദാനം ചെയ്താൽ കിട്ടുന്ന ഫലത്തെക്കാൾ കോടിരട്ടി പുണ്യം വാഗ്ദാനം പാലിക്കുന്നവർക്കാണ്, ദ്വിജൻ.
പ്രതിജ്ഞാഖംഡനാന്മൂഢോ നിരയം യാതി ദാരുണമ് । ശതമന്വംതരം യാവത്പച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
വാഗ്ദാനം ലംഘിക്കുന്ന മണ്ടൻ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീഴും. നൂറു ജന്മങ്ങൾക്കാലം അവൻ അവിടെ കഷ്ടപ്പെടും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തതോഽത്ര ജന്മ ചാസാദ്യ നിര്ധനസ്യ നികേതനേ । അന്നവസ്ത്രൈര്വിഹീനഃ സ്യാ ക്ലേശീ ചാപി സ്വകര്മണാ
അതിനുശേഷം, ഭൂമിയിൽ ജനനം ലഭിച്ചാൽ, അവൻ ദരിദ്രന്റെ വീട്ടിൽ ജനിക്കും. അവൻ ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും ഇല്ലാതെ, സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിൽ ദുരിതം അനുഭവിക്കും.
സത്യേന ശപഥം കുര്യാദ്ദേവാഗ്നിഗുരുസന്നിധൌ । താവദ്ദഹതി വൈ ഗാത്രം വിഷ്ണോര്വംശോ ന ലുപ്യതേ
ദേവന്മാരുടെയും അഗ്നിയുടെയും ഗുരുവിന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ സത്യമായി സത്യം ചെയ്യണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ശരീരം ദഹിക്കപ്പെടുകയില്ല, വിഷ്ണുവിന്റെ വംശം നശിക്കുകയുമില്ല.
മിഥ്യായാം ശപഥേ വിപ്ര കിമഹം വച്മി സാംപ്രതമ് । ശതമന്വംതരം വിപ്ര നിരയം മിഥ്യയാ കിമു
ബ്രാഹ്മണനേ, അസത്യമായി സത്യം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയണം? ഒരാൾ അസത്യമായി സത്യം ചെയ്താൽ, നൂറു ജന്മങ്ങൾക്കാലം അവൻ നരകത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടും.
നിര്മാല്യം ശ്രീഹരേഃ സ്പൃഷ്ട്വാ സത്യേന മുനിപുംഗവ । ഗൃഹീത്വാ പുരുഷാന്സപ്ത പച്യതേ നിരയേ ചിരമ്
മഹർഷിശ്രേഷ്ഠാ, ശ്രീഹരിയുടെ നിർമാല്യം സ്പർശിച്ച് സത്യമായി സത്യം ചെയ്ത ശേഷം ഏഴു പേരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ, അവർ എല്ലാവരും ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ പെടും.
കദാചിജ്ജന്മ സംപ്രാപ്യ കുഷ്ഠീ ച പ്രതിജന്മനി । സത്യേനൈവം ഭവേദ്വിപ്ര അനൃതേ വൈ കിമുച്യതേ
ഒരിക്കൽ ജനനം ലഭിച്ചാൽ, സത്യത്തിന്റെ പേരിൽ ഓരോ ജന്മത്തിലും കുഷ്ഠരോഗം വരാം. ബ്രാഹ്മണനേ, അപ്പോൾ അസത്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതെന്താണ്?
യോ മര്ത്യോ ദക്ഷിണം ദത്വാ കരം തത്പ്രതിപാല്യതേ । തസ്യ പ്രാപ്തിര്ഭവേത്കൃഷ്ണഃ സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ്
യാരെങ്കിലും ദക്ഷിണ നൽകി വാഗ്ദാനം പാലിച്ചാൽ, അവൻ കൃഷ്ണനെ പ്രാപിക്കും. ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, സത്യം തന്നെയാണ്.
കരം ദത്ത്വാ തു യോ മര്ത്യോ വചനസ്യ ച പാലനമ് । താവന്ന കുര്യാത്പിതരഃ പ്രാപ്നുവംതി ച യാതനാമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ ദക്ഷിണ നൽകി വാക്ക് പാലിക്കാതിരിക്കുംപോൾ, അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യില്ല, അവർ കഷ്ടം അനുഭവിക്കും.
സ്വയം തു മുനിശാര്ദൂല നിരയം ചാതിദാരുണമ് । ഉദ്ധാരം കോടിപുരുഷൈര്മൃതോ യാതി ന സംശയഃ
മഹർഷിശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ തന്നെ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീഴും. മരിച്ചശേഷം കോടിയധികം ആളുകൾ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, അവൻ മോചിതനാവില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ശൌനക ഉവാച। കൃഷ്ണപ്രാപ്തിഃ പുരാ കസ്യ കരസ്യ പ്രതിപാലനാത് । ദക്ഷിണസ്യ മുനേ ബ്രൂഹി ശ്രോതുമിച്ഛാമി സാദരാത്
ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: പുരാതനകാലത്ത്, വാഗ്ദാനം പാലിച്ച് ദക്ഷിണ നൽകി ആരാണ് കൃഷ്ണനെ പ്രാപിച്ചത്? മഹർഷേ, ദയവായി പറയൂ, ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച। പുരാ കിംചിത്പുരേ ശൂദ്രോ നാമ്നാസീദ്വീരവിക്രമഃ । ബഹ്വാശീ പൃഥുലാംഗശ്ച ബഹുവക്താതിസുംദരഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് ഒരു നഗരത്തിൽ വീരവിക്രമൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു ശൂദ്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വലിയ ഭക്ഷണശീലവും, കൂർത്ത ശരീരവും, വളരെ സംസാരശീലവും, അത്യന്തം സുന്ദരമായ രൂപവും ഉളളവനായിരുന്നു.
ധനവാന്പുത്രവാന്സഭ്യോ വിദ്വാന്സര്വജനപ്രിയഃ । വിപ്രാണാമതിഥീനാം ച പൂജകഃ സര്വദൈവ തു
അവൻ സമ്പന്നനും, പുത്രന്മാരുള്ളവനും, സമൂഹത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനും, ജ്ഞാനിയുമായിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അതിഥികളെയും എപ്പോഴും ആദരിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
പിതൃഭക്തോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ പ്രതിജ്ഞാപാലകഃ സദാ । വാചാം ഗുരുജനാനാം ച പാലകോ ഹരിസേവകഃ
അവൻ പിതൃഭക്തനും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എപ്പോഴും വാഗ്ദാനം പാലിക്കുന്നവനും, ഗുരുജനങ്ങളുടെ വാക്ക് അനുസരിക്കുന്നവനും, ഹരിയുടെ ഭക്തനുമായിരുന്നു.
ഏകദാ സുംദരോ ഗേഹം ശ്വപചസ്തസ്യ ഛദ്മനാ । പ്രാപ്തോ ധൃത്വാ ബ്രാഹ്മണസ്യ രൂപം വൈ തരുണഃ സുധീഃ
ഒരു ദിവസം, സുന്ദരൻ ഒരു യുവ ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, ആ ചണ്ഡാളന്റെ വീട്ടിൽ രഹസ്യമായി പ്രവേശിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച। ശൃണു മേ വചനം ധീര മമ ജായാ മൃതാ ശുഭാ । കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി കഥയാദ്യാനുകംപയാ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ധൈര്യശാലിയായവനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. എന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടേക്ക് പോകണം? ദയവായി പറയൂ.
വിവാഹം യോ ജനഃ കുര്യാദ്ബ്രാഹ്മണം ച വിശേഷതഃ । കിം ച ദാനൈഃ കിം ച തീര്ഥൈഃ കിം യജ്ഞൈര്വ്രതകോടിഭിഃ
ആരും, പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വിവാഹം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ, എന്തിനാണ് ദാനങ്ങൾ, തീർത്ഥയാത്രകൾ, യാഗങ്ങൾ, വ്രതങ്ങൾ എന്നിവ വേണ്ടത്?
ഇതി ശ്രുത്വാ ത്വസൌ വിപ്രം ചോക്തവാന്വീരവിക്രമഃ । ശൃണു മേ വചനം ബ്രഹ്മന്ബാലാസ്തി മമ കന്യകാ
അത് കേട്ട ശേഷം, വീരവിക്രമൻ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. എനിക്ക് ഒരു ബാല്യമായ മകൾ ഉണ്ട്.
യദിച്ഛാ തേ ഭവേദ്വിപ്ര ദാസ്യാമി വിധിപൂര്വകമ് । നയ മേ ദക്ഷിണം ഹസ്തം ദാസ്യാമി ചാന്യഥാ നഹി
നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ നിയമാനുസൃതമായി അവളെ നിനക്കു നൽകാം. എന്റെ വലതുകൈ പിടിക്കൂ; ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അവളെ നൽകില്ല.
തസ്യൈതദ്വചനം ശ്രുത്വാ ജഗ്രാഹ ദക്ഷിണം കരമ് । ശ്വപചോ ഹര്ഷയുക്തോ വൈ പ്രോവാച വചനം ത്വിതി
അവൻ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വലതുകൈ പിടിച്ചു. ചണ്ഡാളൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച। കൃത്വാ ശുഭ ക്ഷണം മഹ്യം ദേഹി കന്യാം ശുഭാന്വിതാമ് । വിലംബേ ബഹുവിഘ്നം സ്യാദിതി ശാസ്ത്രേഷു നിശ്ചിതമ്
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ഉത്തമമായ ഒരു മുഹൂർത്തം കണ്ടു, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള മകളെ എനിക്ക് നൽകൂ. വൈകിയാൽ അനവധി തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകും; ഇതാണ് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
വീരവിക്രമ ഉവാച। തുഭ്യം ശ്വഃ കന്യകാം ബ്രഹ്മന്ദാസ്യാമി നാസ്തി ചാന്യഥാ । ദക്ഷിണം ച കരം ദത്വാ ന കുര്യാത്പുരുഷാധമഃ
വീരവിക്രമൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, നാളെ ഞാൻ നിനക്കു മകളെ നൽകും; വേറൊരു വഴി ഇല്ല. വലതുകൈ നൽകി, ഒരു ദുഷ്ടൻ പിന്നെ വാക്ക് മറക്കരുത്.
സൂത ഉവാച। ബ്രാഹ്മണം കൃഷ്ണശര്മാണം ചാഹൂയാകഥയന്മുനേ । പുരോഹിതമിദം സര്വം പ്രോവാച സംവിദം ദ്വിജ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനായ കൃഷ്ണശർമനെ വിളിച്ചു, മഹർഷിയേ, കുടുംബപുരോഹിതനോട് എല്ലാം വിശ്വസിച്ച് പറഞ്ഞു.
കഥം വിപ്രായ തേ കന്യാം ശൂദ്രായ ദാതുമിച്ഛസി । അജ്ഞാതായാകുലീനായ ന ദദസ്വ വിശേഷതഃ
നീ എങ്ങനെ അജ്ഞാതനും കുലമില്ലാത്തവനുമായ ഒരു ശൂദ്രനോട് മകളെ നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? പ്രത്യേകിച്ച് അങ്ങനെയുള്ളവനോട് മകളെ നൽകരുത്.
ഊചുസ്തജ്ജാതയഃ സര്വേ ജനകാദ്യാസ്തപോധന । അസ്മാകം വചനം താത ശൃണുഷ്വ വീരവിക്രമ
ആ കുടുംബത്തിലെ പിതാവും മറ്റുള്ളവരും എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: വീരവിക്രമാ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
ന ജ്ഞായതേ കുലം യസ്യ ദേശഗോത്രധനം തഥാ । ശീലം വയസ്തസ്യ കന്യാ സ്വജനൈര്ന ച ദീയതേ
യാരുടെ വംശവും ദേശവും ഗോത്രവും സമ്പത്തും സ്വഭാവവും പ്രായവും അറിയപ്പെടുന്നില്ലോ, അങ്ങനെയുള്ളവനോട് സ്വന്തം ബന്ധുക്കൾ മകളെ നൽകരുത്.
സ ഉവാച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദത്തം മേ ദക്ഷിണം കരമ് । കദാചിദന്യഥാകര്തും ന ശക്നോമി ച സര്വഥാ
അവൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ വലതുകൈ നൽകി. ഇനി എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും ഞാൻ വാക്ക് മാറ്റാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ താന്സ വിപ്രായ കന്യാം ദാതും പ്രചക്രമേ । ദൃഷ്ട്വേതി ജ്ഞാതയഃ സര്വേ വിസ്മയമദ്ഭുതം യയുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ ബ്രാഹ്മണനോട് മകളെ നൽകാൻ തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തിലും ആശ്ചര്യത്തിലും ആകി.
സത്യം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ശംഖചക്രഗദാധരഃ । ആവിര്ബഭൂവ സഹസാ ചാരുഹ്യ ഗരുഡം മുനേ
അവന്റെ സത്യവാക്യം കേട്ടു, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ അപ്രത്യക്ഷമായി, പെട്ടെന്ന് ഗരുഡനിൽ കയറി പ്രത്യക്ഷനായി.
ശ്രീഭഗവാനുവാച। ധന്യം തേ ച കുലം ധര്മോധന്യസ്തേ ജനനീ പിതാ । ധന്യം തേ വചനം സത്യം ധന്യം തേ ദക്ഷിണം കരമ്
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ വംശം ഭാഗ്യവാനും, അമ്മയും അച്ഛനും ഭാഗ്യവാനും, നിന്റെ സത്യവാക്യവും ഭാഗ്യവാനും, നിന്റെ വലതുകൈയും ഭാഗ്യവാനും.