തുലാപുരുഷദാനേന യത്പുണ്യം ലഭതേ ജനഃ । ശാലഗ്രാമശിലാം ദത്ത്വാ തസ്മാത്കോടിഗുണം ലഭേത്
തുലാപുരുഷം ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്നതിനെക്കാൾ കോടിയടങ്ങുന്ന പുണ്യം ശാലഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കും.
സപ്തദ്വീപാം ക്ഷിതിം ദത്വാ സശൈലവനകാനനാമ് । യത്പുണ്യം ലഭതേ തദ്വൈ ശാലഗ്രാമശിലാപ്രദഃ
ഏഴു ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും കാടുകളും അടങ്ങിയ ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള പുണ്യം, ശാലഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കും.
ശാലഗ്രാമശിലാം യോ വൈ ദദ്യാദ്ഭൂമിസുരായ ച । തേന വിപ്ര പ്രദത്താനി ഭുവനാനി ചതുര്ദശ
ശാലഗ്രാമശില ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണാ, പതിനാലു ലോകങ്ങളും ദാനം ചെയ്തവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
തുലാപുരുഷദാനം യഃ കരോതി ദ്വിജപുംഗവ । ജനന്യാശ്ചോദരേ തസ്യ പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
തുലാപുരുഷം ദാനം ചെയ്യുന്നവന്, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണാ, അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
സാലംകാരാം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കന്യാം യച്ഛതി യോ നരഃ । സ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മസദനം പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കന്യകയെ ദാനം ചെയ്യുന്ന പുരുഷൻ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ബ്രഹ്മയുടെ ലോകത്ത് എത്തുന്നു; അവനു വീണ്ടും ജന്മമുണ്ടാകില്ല.
കന്യാവിക്രയിണോ നാസ്തി നരകാന്നിഷ്കൃതിഃ പുനഃ । കന്യാദാനകൃതോ നാസ്തി സ്വര്ഗാദാഗമനം പുനഃ
കന്യകയെ വിൽക്കുന്നവർക്കു നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല; കന്യകയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവർക്കു സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് തിരികെ വരേണ്ടി വരില്ല.
ഉപാനഹൌ വാതപത്രം യോ ദദാതി ദ്വിജാതയേ । പ്രേത്യ ചേംദ്രപുരം ഗത്വാ വസേത്കല്പചതുഷ്ടയമ്
ദ്വിജാതിക്ക് ചെരിപ്പോ കാറ്റ് തടയാൻ ഇലയോ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, മരിച്ച ശേഷം ഇന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിൽ നാലു കാലങ്ങൾ താമസിക്കും.
വസ്ത്രം യച്ഛതി യോ ദിവ്യം സാധവേ വൈ ദ്വിജായതേ । സ്വര്ഗേ ദിവ്യാംബരധരശ്ചിരം തിഷ്ഠേദ്ദ്വിജോത്തമ
യോഗ്യനായ ദ്വിജനു ദിവ്യവസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദീർഘകാലം സ്വർഗത്തിൽ ദിവ്യവസ്ത്രം ധരിച്ച് നിൽക്കും.
ധേനും പുരാതനീം യച്ഛേദ്വസ്ത്രം ച ജരിതം ദ്വിജ । നൂത്നാം രജോവതീം കന്യാം സ ഗച്ഛേന്നിരയം തഥാ
പഴയ പശുവോ പഴകിയ വസ്ത്രമോ ദ്വിജനു ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, പുതിയ മനോഹരമായ കന്യകയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, അവശ്യം നരകത്തിൽ പോകും.
കന്യാവിക്രയിണോ ബ്രഹ്മന്ന പശ്യേല്ലപനം ബുധഃ । ദൃഷ്ട്വാ ചാജ്ഞാനതോ വാപി കുര്യ്യാന്മാര്തംഡ ദര്ശനമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, കന്യകയെ വിൽക്കുന്നവരുമായി ബുദ്ധിമാൻ ഒരിക്കലും സംസാരിക്കരുത്; അവരെ അജ്ഞാനത്തിൽ കണ്ടാലും, അതിന് പരിഹാരമായി സൂര്യനെ നോക്കണം.
ഫലദാതാ നരോ ഗച്ഛേത്ത്രിദിവം ച ദ്വിജോത്തമ । ഭുംക്തേ കല്പസഹസ്രാണി ഫലം തത്രാമൃതോപമമ്
ഫലം ദാനം ചെയ്യുന്ന പുരുഷൻ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സ്വർഗത്തിൽ ചെന്നു ആയിരം കാലങ്ങൾ അവിടെ അമൃതത്തോട് സമമായ ഫലം അനുഭവിക്കും.
ശാകം യച്ഛതി യോ മര്ത്യോ ശിവസ്യഭവനം ദ്വിജ । യാതി കല്പദ്വയം ഭുംക്തേ ദുര്ല്ലഭം പായസം സുരൈഃ
പച്ചക്കറി ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ന്യൻ, ദ്വിജനേ, ശിവന്റെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നു രണ്ട് കാലങ്ങൾ ദൈവങ്ങളോടൊപ്പം അപൂർവമായ പായസം അനുഭവിക്കും.
ഘൃതദോ ദധിദശ്ചൈവ തക്രദോ ദുഗ്ധദസ്തഥാ । വിഷ്ണോര്നികേതനം ഗത്വാ സുധാപാനം കരോതി സഃ
നെയ്യോ തയിരോ മോറോ പാലോ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നു അവിടെ അമൃതം കുടിക്കും.
ഗംധദഃ പുഷ്പദശ്ചൈവ മര്ത്യോ യാതി സുരാലയമ് । തിഷ്ഠേദ്യുഗസഹസ്രാണി ഗംധപുഷ്പവിഭൂഷിതഃ
ഗന്ധമോ പുഷ്പമോ ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ന്യൻ ദേവലോകത്തിൽ ചെന്നു ആയിരം കാലങ്ങൾ ഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച് താമസിക്കും.
ശയ്യാദാനം ദാനസാരം ബ്രാഹ്മണായ ദദാതി യഃ । സ യാതി ബ്രഹ്മസദനം പര്യ്യംകേ ശേരതേ ചിരമ്
ശയനം എന്ന ഉത്തമദാനം ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ, ബ്രഹ്മയുടെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നു ദീർഘകാലം കിടക്കയിൽ വിശ്രമിക്കും.
പീഠദാതാ ദീപദാതാ സര്വദുഷ്കൃതവര്ജിതഃ । സ്വര്ഗേ സിംഹാസനേ തിഷ്ഠേജ്ജ്വലദ്ദീപാവലീവൃതഃ
പീഠമോ വിളക്കോ ദാനം ചെയ്തവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും വിടുതൽ ലഭിച്ചവൻ, സ്വർഗത്തിൽ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു ദീപങ്ങളുടെ നിരയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കും.
താംബൂലം യോ നരോ ദദ്യാദ്ഭൂമിം ഭുംക്തേഽഖിലാം സുഖമ് । സ്വര്ഗേ ദേവാംഗനാക്രോഡേ സുപ്തസ്താംബൂലമത്തി വൈ
താമ്പൂൽം ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ന്യൻ ഭൂമിയിൽ എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കും; സ്വർഗത്തിൽ ദേവതാസ്ത്രീകളുടെ അങ്കലാപ്പിൽ കിടക്കുമ്പോൾ താമ്പൂൽം കഴിക്കും.
വിദ്യാദാനം ദാനവരം കരോതി യോ നരോത്തമഃ । പ്രേത്യ സ സന്നിധിം വിഷ്ണോസ്തിഷ്ഠേദ്യുഗശതത്രയമ്
വിദ്യ എന്ന ഉത്തമദാനം നൽകുന്ന പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ, മരിച്ച ശേഷം മൂവായിരം കാലങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിൽക്കും.
പ്രാപ്യ ജ്ഞാനം തതസ്തത്ര ദുര്ല്ലഭം വൈ ദ്വിജര്ഷഭ । ദുര്ല്ലഭം മോക്ഷമാപ്നോതി ശ്രീഹരേഃ കൃപയാ ദ്വിജ
അവിടെ ആ ദുർലഭമായ ജ്ഞാനം ലഭിച്ചാൽ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ശ്രീഹരിയുടെ കൃപയാൽ ദുർലഭമായ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
അനാഥം ദുഃഖിതം വിപ്രം പാഠയേദ്വൈ നരോത്തമഃ । ശ്രീഹരേര്ഭവനം യാതി പുനര്ജന്മവിവര്ജിതഃ
അനാഥനും ദു:ഖിതനുമായ ബ്രാഹ്മണനെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ, ശ്രീഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നു വീണ്ടും ജന്മം കാണില്ല.
യോ നരഃ പുസ്തകം ദദ്യാദ്ഭക്തിശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ । പ്രതിവര്ണം ലഭേത്പുണ്യം കപിലാകോടിദാനജമ്
ഭക്തിയും വിശ്വാസവുംകൊണ്ട് പുസ്തകം ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ന്യൻ, ഓരോ അക്ഷരത്തിനും പതിനായിരം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
മധുദോ ഗുഡദശ്ചൈവ മര്ത്യോ യാതീക്ഷുസാഗരമ് । ലവണപ്രദോ നരോ യാതി വാരുണം ലോകമേവ ച
തേനോ ശർക്കരയോ ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ന്യൻ ഇക്ഷുരസസമുദ്രത്തിൽ എത്തും; ഉപ്പു ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ന്യൻ വാരുണലോകത്തിൽ എത്തും.
സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമന്നം വാരി ദ്വിജോത്തമ । തത്ത്വജ്ഞൈര്മുനിഭിഃ സര്വൈഃ പ്രവരം വൈ പ്രകീര്ത്തിതമ്
എല്ലാ ദാനങ്ങളിലുമിടയിൽ, ഭോ ദ്വിജോത്തമ, അന്നവും വെള്ളവും തന്നെയാണ് സത്യജ്ഞാനമുള്ള മഹർഷിമാർ ഏറ്റവും ഉന്നതമായത് എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അന്നം വാരി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യേന ദത്തം മഹീതലേ । തേന ദത്താനി ദാനാനി സര്വാണി ച ദ്വിജര്ഷഭ
ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും അന്നവും വെള്ളവും നൽകുമ്പോൾ, അവൻ എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകിയതുപോലെയാണ്, ഭോ ദ്വിജർഷഭ.
അന്നദോ യോ നരോ വിപ്ര പ്രാണദശ്ച പ്രകീര്ത്തിതഃ । തസ്മാത്സമസ്തദാനാനാമന്നദോ ലഭതേ ഫലമ്
ഭോ വിപ്ര, അന്നം നൽകുന്നവനെ പ്രാണദാതാവ് എന്നും പറയുന്നു; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ദാനങ്ങളിലുമിടയിൽ അന്നം നൽകുന്നവനാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഫലം നേടുന്നത്.
യഥാചാന്നം തഥാ വാരി ദ്വേ തുല്യേ ച പ്രകീര്ത്തിതേ । വാരിണാ ച വിനാ ചാന്നം സിദ്ധം ന സ്യാദ്ദ്വിജോത്തമ
അന്നത്തോടുപോലെ തന്നെ വെള്ളവും സമാനമായതാണെന്ന് പറയുന്നു; വെള്ളം ഇല്ലാതെ, ഭോ ദ്വിജോത്തമ, അന്നം പൂർണ്ണമാകുന്നില്ല.
ക്ഷുധാ തൃഷാ ദ്വിജ വ്യാഘ്ര ദ്വേ ച തുല്യേ പ്രകീര്ത്തിതേ । അതശ്ചാന്നം ച തോയം ച ശ്രേഷ്ഠം പ്രോക്തം ബുധൈരപി
ഭോ ദ്വിജവ്യാഘ്ര, വിശപ്പും ദാഹവും രണ്ടും സമാനമാണെന്ന് പറയുന്നു; അതുകൊണ്ട് അന്നവും വെള്ളവും തന്നെ ജ്ഞാനികൾ ഉത്തമമായതെന്ന് പറയുന്നു.
അന്നദാനം ക്ഷിതൌ ബ്രഹ്മന്യേ കുര്വംതി നരോത്തമാഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താ ഗച്ഛംതി ഹരിമംദിരമ്
ഭൂമിയിൽ അർഹന്മാർക്ക് അന്നം നൽകുന്ന ഉത്തമന്മാർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ് ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യാവംത്യന്നാനി ഭോ വിപ്ര യച്ഛതി ക്ഷിതിമംഡലേ । ബ്രഹ്മഹത്യാശ്ച താവംത്യോ നശ്യംത്യേവ തപോധന
ഭോ വിപ്ര, ഭൂമിയിൽ എത്ര അന്നം നൽകുന്നുവോ, അത്ര ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപങ്ങൾ അകന്ന് നശിക്കുന്നു, ഭോ തപോധന.
യച്ഛതാം ചാന്നദാനാനി ശരീരാണി ച പാതകമ് । ഗാത്രാണി ഗൃഹ്ണതാം ത്യക്ത്വാ സഹസാ യാംതി ശൌനക
അന്നദാനം ചെയ്യുന്നവരുടെ ശരീരത്തിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന പാപങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ അവരിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നു, ഭോ ശൗനക.