ചാംഡാലൈഃ പതിതൈഃ സാര്ദ്ധമാലാപം സര്വദാകരോത് । ഏതദേവം വിധോ രാജാ മൃഗയായാം മനോ ദധേ
ചാണ്ഡാളന്മാരോടും പാപികളോടും കൂടെ എപ്പോഴും സുഖിച്ചു; ഇങ്ങനെയൊരു രാജാവിന് മനസ്സാകർഷണം മൃഗയയിലായിരുന്നു.
അരണ്യേ ദ്വീപിനം ജ്ഞാത്വാ വേഷ്ടയിത്വാ ച സര്വതഃ । സാവധാനം ഭടാന്സര്വാന്വാക്യമേതദുവാച ഹ
കാടിൽ കടുവയുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അതിനെ എല്ലാ ദിശകളിലും വളഞ്ഞു; എല്ലാ സൈനികർക്കും സൂക്ഷ്മമായി നിർദ്ദേശം നൽകി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹമേവ നിഹന്മ്യേനം യോഽന്യോസ്മിന്പ്രഹരിഷ്യതി । സ വധ്യോ നാത്ര സംദേഹോ വ്യാഘ്രോ രാജ്ഞഃ പഥാ യയൌ
ഞാനാണ് ഈ കടുവയെ കൊല്ലുക; മറ്റാരെങ്കിലും ആക്രമിച്ചാൽ അവൻ കൊല്ലപ്പെടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. കടുവ രാജാവിന്റെ വഴിയിലൂടെ പോയി.
സലജ്ജോഽപി തതോ രാജാ വ്യാഘ്രം പശ്ചാജ്ജഗാമ ഹ । അനേകക്ലേശദുഃഖേന വ്യാഘ്രം ഹംതും സമാഹിതഃ
ലജ്ജിച്ചെങ്കിലും രാജാവ് പിന്നെ കടുവയെ പിന്തുടർന്നു; അനേകം കഷ്ടപ്പാടുകളും ദു:ഖങ്ങളും സഹിച്ച് കടുവയെ കൊല്ലാൻ ഉറപ്പു വച്ചു.
ക്ഷുത്പിപാസാകുലക്ലേശഃ സംധ്യായാം യമുനാതടേ । അഷ്ടമീരോഹിണീയുക്താ തദ്ദിനം ജന്മവാസരമ്
വിഷമമായ വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, സന്ധ്യാകാലത്ത് യമുനാതീരത്ത്, ആ ദിവസം രോഹിണി ചേർന്ന എട്ടാംതിയ്യതിയും, അവന്റെ ജന്മദിനവുമായിരുന്നു.
ശ്വഃകന്യാ യമുനായാം വൈ വ്രതം ചക്രുര്നരാധിപ । നാനോപഹാരൈര്ദ്രവ്യൈശ്ച ധൂപദീപൈഃ സുശോഭനൈഃ
അടുത്ത ദിവസം യമുനയിലോരുവശം, രാജാവ് ഒരു നായ്ക്കുട്ടിയോടൊപ്പം വ്രതം ആചരിച്ചു; വിവിധ ഭോജനങ്ങളും മനോഹരമായ ധൂപവും ദീപങ്ങളും അർപ്പിച്ചു.
ഗംധപുഷ്പം തഥാ ദ്രവ്യം കുംകുമാദിമനോഹരമ് । അന്നം ബഹുഗുണം ദൃഷ്ട്വാ ഭോക്തും തന്മാനസംകുലമ്
സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളും കുങ്കുമം പോലെയുള്ള മനോഹരമായ വസ്തുക്കളും, പലവിധ ഗുണങ്ങളുള്ള അന്നവും കണ്ടാൽ, അതു കഴിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മനസ്സ് അലയുന്നു.
രാജോവാച- അന്നാഭാവാന്മമാദ്യാശു പ്രാണാ യാസ്യംതി നിശ്ചിതമ് । സ്ത്രിയ ഊചുഃ- ജന്മാഷ്ടമ്യാം ഹരേ രാജന്ന ഭോക്തവ്യം ത്വയാനഘ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'അന്നം ഇല്ലാത്തതിനാൽ എന്റെ ജീവൻ ഉടൻ പോകും, ഇതു ഉറപ്പാണ്.' സ്ത്രീകൾ പറഞ്ഞു: 'ഹരിയുടെ ജന്മ അഷ്ടമിയിൽ, പാപരഹിതനായ രാജാവേ, നീ അന്നം കഴിക്കരുത്.'
ഗൃധ്രമാംസം ഖരം കാകം ഗോമാംസമന്നമേവ ച । ഭുക്തവാന്നാത്ര സംദേഹോ യോ ഭുംക്തേ കൃഷ്ണജന്മനി
കഴുകൻമാംസം, കഴുത, കാക്ക, പശുമാംസം, അഥവാ അന്നം പോലും കൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ കഴിക്കുന്നവൻ, ഇവയെല്ലാം തന്നെയാണ് കഴിച്ചതെന്ന് സംശയമില്ല.
കിം കിം ഛിദ്രം ന സംജാതം സംസാരേ വസതാം നൃണാമ് । യേന ദേഹേസ്ഥിതേ പ്രാണേ ജയംതീ ന കൃതാ നൃപ
ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കു ഏത് പിഴവുമില്ലാതെ പോകുമോ? ശരീരത്തിൽ ജീവൻ ഉള്ളപ്പോൾ ജയങ്ങൾ നേടാൻ കഴിയില്ല, രാജാവേ.
തത്രാകൃതോപവാസസ്യ ശാസനം യമമംദിരമ് । യദ്ദത്തം പിതരോ നിത്യം ന ഗൃഹ്ണംതി യഥാവിധി
അവിടെ ഉപവാസം പാലിക്കാത്തവർക്കു യമലോകമാണ് വിധി; അവർ അർപ്പിക്കുന്നതൊന്നും പിതാക്കന്മാർ വിധിപ്രകാരം സ്വീകരിക്കാറില്ല.
പിതരഃ പാതിതാഃ സര്വേ ജയംത്യാം ഭോജനേ കൃതേ । ഇതി ശ്രുത്വാ തതോ രാജാ വ്രതം ചക്രേ നരാധിപ
ജയന്തിയിൽ അന്നം കഴിച്ചാൽ എല്ലാ പിതാക്കളും താഴേക്ക് വീഴുന്നു; ഇതു കേട്ട രാജാവ് ആ വ്രതം സ്വീകരിച്ചു.
കിംചിത്പുഷ്പം കിയദ്ഗംധം വസ്ത്രം ചാനീയ ഹര്ഷിതഃ । ഏതദ്വ്രതം സമായുക്തം തിഥിഭാംതേ ച പാരണമ് । വ്രതസ്യാസ്യ പ്രഭാവേണ ചിത്രസേനോ ഹരേര്ഗൃഹമ്
കുറച്ച് പുഷ്പവും അല്പം സുഗന്ധവും വസ്ത്രവും സന്തോഷത്തോടെ കൊണ്ടുവന്നു, ആ വ്രതം ആചരിച്ചു, തിഥി കഴിഞ്ഞ് ഉപവാസം അവസാനിപ്പിച്ചു; ഈ വ്രതത്തിന്റെ ഫലത്തിൽ ചിത്രസേനൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
ദിവ്യം വിമാനമാരുഹ്യ ഗതവാന്പിതൃഭിഃ സഹ । യത്ഫലം മഥുരാം ഗത്വാ ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണമുഖാംബുജമ്
ദിവ്യമായ വിമാനത്തിൽ കയറി, പിതാക്കളോടൊപ്പം പോയി; മഥുരയിൽ പോയി കൃഷ്ണന്റെ പദ്മംപോലെയുള്ള മുഖം കണ്ടാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
തത്ഫലം പ്രാപ്യതേ പുംസാകൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമീവ്രതാത് । യത്ഫലം ദ്വാരകാം ഗത്വാ ദൃഷ്ടേ വിശ്വേശ്വരേ ഹരൌ । തത്ഫലം പ്രാപ്യതേ ദീനൈഃ കൃത്വാ ജന്മാഷ്ടമീവ്രതമ്
ആ ഫലം കൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമി വ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ നേടുന്നു; ദ്വാരകയിൽ പോയി വിശ്വേശ്വരനായ ഹരിയെ കണ്ടാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, ജന്മാഷ്ടമി വ്രതം ചെയ്ത ദരിദ്രന്മാർക്കും ലഭിക്കുന്നു.
ശൌനക ഉവാച। കഥയസ്വ മഹാപ്രാജ്ഞ ബ്രാഹ്മണസ്യ കൃപാര്ണവ । മാഹാത്മ്യം സര്വവര്ണാനാം ശ്രേഷ്ഠസ്യ കൃപയാ ച മേ
ശൗനകൻ പറഞ്ഞു: 'ദയയുടെ സമുദ്രമായ മഹാപണ്ഡിതനേ, എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലും ഉത്തമനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ മഹത്വവും ശ്രേഷ്ഠതയും ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.'
സൂത ഉവാച। ബ്രാഹ്മണഃ സര്വവര്ണാനാം ഗുരുരേവ ദ്വിജോത്തമ । സര്വാമരാശ്രയോ ജ്ഞേയഃ സാക്ഷാന്നാരായണഃ പ്രഭുഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കും ഗുരുവാണ്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ; അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ആശ്രയമാണ്, സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെയാണ്.'
കുര്യാത്പ്രണാമം യോ വിപ്രം ഹരിബുദ്ധ്യാ തു ഭൂസുരമ് । ഭക്ത്യാ തസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ വര്ദ്ധതേ സംപദാദികമ്
ഹരിയെ മനസ്സിൽ ധരിച്ചു ഭക്തിയോടെ ഭൂസുരനായി ബ്രാഹ്മണനെ വന്ദിക്കുന്നവന്റെ ഐശ്വര്യവും സുഖങ്ങളും വർധിക്കും.
ന നമേദ്ബ്രാഹ്മണം ദൃഷ്ട്വാ ഹേലയാപി ച ഗര്വിതഃ । ഛേദനം തു തസ്യ ശിരഃ കര്തുമിച്ഛേത്സദാ ഹരിഃ
അഹങ്കാരത്തോടെ, അലസതയാലും ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടാൽ വന്ദിക്കാത്തവനെ, ഹരി എപ്പോഴും അവന്റെ തല വെട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കൃതാപരാധം വിപ്രം യേ ദ്വിഷംതി പാപബുദ്ധയഃ । ഹരിം ദ്വിഷംതി തേ ജ്ഞേയാ നിരയം യാംതി ദാരുണമ്
പാപബുദ്ധിയുള്ളവർ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്ത ബ്രാഹ്മണനെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ഹരിയെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരാണെന്ന് അറിയണം; അവർ ഭയാനകമായ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യഃ കര്തും പ്രാര്ഥനാം വിപ്രം പശ്യേത്ക്രോധേന ചാഗതമ് । കൃതാംതശ്ചക്ഷുഷോസ്തസ്യ തപ്തസൂചീം ദദാതി വൈ
ബ്രാഹ്മണൻ കോപത്തോടെ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ വന്നാൽ, അതു കാണുന്നവന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ യമൻ ചൂടുള്ള സൂചി ഇടുന്നു.
കുരുതേ ഭൂസുരം മൂഢോ ഭര്ത്സനം യോ നരാധമഃ । യമദൂതാ മുഖേ തസ്യ തപ്തലോഹം ദദംതി ച
ഭൂസുരനായി ബ്രാഹ്മണനെ അപമാനിക്കുന്ന മണ്ടനായ മനുഷ്യനെ, യമദൂതന്മാർ അവന്റെ വായിൽ ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് ഇടുന്നു.
യേഷാം നികേതനേ ഭുംക്തേ ക്ഷ്മാസുരോ വൈ തപോധനഃ । സുപര്വാണൈഃ സ്വയം കൃഷ്ണോ ഭുംക്തേ തേഷാം നികേതനേ
യാരുടെ വീട്ടിൽ തപസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ അന്നം കഴിക്കുമോ, ശുഭദിനങ്ങളിൽ കൃഷ്ണൻ തന്നെ അവിടുത്തെ വീട്ടിൽ അന്നം കഴിക്കുന്നു.
നശ്യംതി സര്വപാപാനി ദ്വിജഹത്യാദികാനി ച । കണമാത്രം ഭജേദ്യസ്തു വിപ്രാംഘ്രിസലിലം നരഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലിലെ വെള്ളം ഒരു തുള്ളി പോലും ഭക്തിയോടെ അർപ്പിച്ചാൽ മതിയാകും.
യോ നരശ്ചരണൌധൌതം കുര്യാദ്ധസ്തേന ഭക്തിതഃ । ദ്വിജാതേര്വച്മി സത്യം തേ സ മുക്തഃ സര്വപാതകൈഃ
ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ദ്വിജന്റെ പാദം കഴുകിയാൽ, ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതനാകുന്നത്.
പുത്രഹീനാ ച യാ നാരീ മൃതവത്സാ ച യാംഗനാ । സപുത്രാ ജീവവത്സാ സാ ദ്വിജപദ്മാംഘ്രിസേവനാത്
മകനില്ലാത്ത സ്ത്രീയും, മകൻ മരിച്ച സ്ത്രീയും, ദ്വിജന്റെ പാദസേവനത്തിലൂടെ ജീവിച്ച മക്കളുള്ള അമ്മയാകുന്നു.
ബ്രഹ്മാംഡേ യാനി തീര്ഥാനി താനി തീര്ഥാനി സാഗരേ । ഉദധൌ യാനി തീര്ഥാനി തിഷ്ഠംതി ദ്വിജപാദയോഃ । ദ്വിജാംഘ്രിസലിലൈര്നിത്യം സേചിതം യസ്യ മസ്തകമ്
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, സമുദ്രത്തിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, ദ്വിജന്റെ പാദത്തിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു; ദ്വിജന്റെ പാദജലത്തിൽ ദിവസവും തല തഴുകുന്നവന്റെ
സ സ്നാതഃ സര്വതീര്ഥേഷു സ മുക്തഃ സര്വപാതകൈഃ । ശൃണു ശൌനക വക്ഷ്യാമി മാഹാത്മ്യം പാപനാശനമ്
അവൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ കുളിച്ചവനായി, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി മാറുന്നു. ശൗനക, കേൾക്കൂ, ഞാൻ പാപനാശകമായ മഹത്വം പറയാം.
വിപ്രപാദോദകസ്യാഹമിതിഹാസം തപോധന । ആസീത്പുരാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ വൈശ്യവൃത്തിപരായണഃ
തപസ്സുള്ളവനേ, ബ്രാഹ്മണന്റെ പാദജലത്തിന്റെ കഥ ഞാൻ പറയാം. പഴയകാലത്ത്, ഒരു ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ, വാണിജ്യജീവിതത്തിൽ ആസക്തനായിരുന്നു.
ശൂദ്രോ ഭീമോ ദ്വാപരേ ച ബ്രഹ്മഹത്യാസഹസ്രകൃത് । നിഷ്ഠുരഃ സര്വദാ തുഷ്ടഃ സമഹാന്വൈശ്യയാ പുനഃ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഭീമ എന്നൊരു ശൂദ്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ആയിരം ബ്രാഹ്മണഹത്യകൾ ചെയ്തവനായിരുന്നു. എപ്പോഴും ക്രൂരനും, തൃപ്തനും, വീണ്ടും വലിയ വാണിജ്യജീവിതം സ്വീകരിച്ചതുമാണ്.