നീതം ച തദ്ധനം ഭൂരി യദ്യുക്തം തദ്വിധീയതാമ് । ത്വമസ്മാകം പ്രജാനാം ഹി രക്ഷകഃ ശാസകോഽസതാമ്
അവന് വലിയ ധനം കൈവശമാക്കി. അതു യുക്തമാണെങ്കില് തിരികെ നല്കണം. ഞങ്ങളുടെ ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനും ദുഷ്ടന്മാരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനും നീയല്ലേ.
നാരദ ഉവാച- ഇത്യാകര്ണ്യ സ ഭൂപാലോ മംത്രിണം പാര്ശ്വവര്തിനമ് । ഉവാച കോപരക്താക്ഷഃ കിമേഭിഃ കഥ്യതേ ശൃണു
നാരദന് പറഞ്ഞു: ഇതു കേട്ട രാജാവ് കോപത്താല് കണ്ണുകള് ചുവപ്പിച്ച് സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന മന്ത്രിയോട് പറഞ്ഞു: ഇവര് പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് കേള്ക്കൂ.
ശീഘ്രമാനയതം പാപം നോചേത്ത്വാം ഘാതയാമ്യഹമ് । ഉത്തിഷ്ഠോത്തിഷ്ഠ പാപിഷ്ഠ സാധൂനാം ശം വിധീയതാമ്
വേഗത്തില് ആ പാപിയെ കൊണ്ടുവരിക. ഇല്ലെങ്കില് നിന്നെ ഞാന് ശിക്ഷിക്കും. എഴുന്നേല്ക്കൂ, എഴുന്നേല്ക്കൂ, ഏറ്റവും പാപിയായവനേ, സന്മാര്ഗ്ഗികളുടെ ക്ഷേമം ഉറപ്പാക്കണം.
പീഡ്യംതേ വിഷയേ യസ്യ പ്രജാ ദസ്യുഭിരുല്ബണൈഃ । സ നൃപോ നരകം യാതി തേഭ്യസ്താശ്ചേന്ന രക്ഷതി
ആരും ദുഷ്ടന്മാരാല് പീഡിക്കപ്പെടുന്ന രാജ്യത്തിലെ രാജാവ് അവരെ രക്ഷിക്കാതിരുത്താല് നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
നാരദ ഉവാച- നിശമ്യേതി വചോ രാജ്ഞഃ സചിവഃ സ ശിവേ നൃപഃ । വേഗേന ഹയമാരുഹ്യ പദാതിശതസംയുതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ കേട്ടSaciva, രാജാവിനൊപ്പം, വേഗത്തിൽ കുതിരയിൽ കയറി, നൂറുകണക്കിന് പടയാളികൾ കൂട്ടായി പുറപ്പെട്ടു.
യയൌ ഗൃഹേ മുകുംദസ്യ തസ്യ ബംധൂനപൃച്ഛത । മുകുംദഃ കേന നിഹതഃ സത്യം ബ്രൂത മമാഗ്രതഃ
അവൻ മുകുന്ദന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, അവന്റെ ബന്ധുക്കളോട് ചോദിച്ചു: "മുകുന്ദനെ ആരാണ് കൊല്ലിയത്? സത്യമായത് എന്റെ മുമ്പിൽ പറയൂ."
തം പാപം നിഹനിഷ്യാമി ശാസനാദ്ഭൂപതേരഹമ് । നാരദ ഉവാച- ശ്രുത്വേതി മംത്രിണോ വാക്യം പ്രത്യൂചുര്വിപ്രബാംധവാഃ
"അവൻ പാപിയെ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ ശിക്ഷിക്കും." നാരദൻ പറഞ്ഞു: മന്ത്രിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബ്രാഹ്മണന്റെ ബന്ധുക്കൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
വിപ്രബാംധവാ ഊചുഃ - ചംഡകേന ഹതോ മംത്രിന്മുകുംദോ നാപിതേന ഹി । ഇദം പലായമാനസ്യ തസ്യോഷ്ണീഷം പപാത വൈ
ബ്രാഹ്മണന്റെ ബന്ധുക്കൾ പറഞ്ഞു: "മന്ത്രിയേ, മുകുന്ദനെ കഠിനമായ നാപിതൻ കൊല്ലുകയായിരുന്നു. അവൻ ഓടിപ്പോകുമ്പോൾ അവന്റെ തലമുടി വീണു."
ദൃഷ്ടഃ സ്വചക്ഷുഷാ വധ്വാ മുകുംദസ്യൈവ സോഘകൃത് । കിം കുര്മസ്തേന പാപേന മജ്ജിതാഃ ശോകസാഗരേ
മുകുന്ദന്റെ ഭാര്യ തന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് തന്നെ ആ കുറ്റകൃത്യം കണ്ടു. ആ പാപിയെ എന്ത് ചെയ്യാൻ നമ്മുക്ക് കഴിയും? ഞങ്ങൾ ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
നാരദ ഉവാച - ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തേഷാം ബംധൂനാം ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹി । സ മംത്രീ തസ്യ പാപസ്യ നാപിതസ്യ ഗൃഹം യയൌ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടSaciva, ആ പാപിയായ നാപിതന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
അശ്വാദുത്തീര്യ തരസാ തദ്ഗൃഹം സ്വയമാവിശത് । കതിഭിഃ പത്തിഭിഃ സാര്ദ്ധം ശയാനം ച ദദര്ശ ഹ
കുതിരയിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി,Saciva കുറച്ച് പടയാളികളുമായി ആ വീട്ടിൽ കയറി, അവിടെ നാപിതൻ കിടന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു.
പത്തയസ്തു തദാജ്ഞപ്താഃ കേശേഷ്വാകൃഷ്യ തത്ക്ഷണാത് । തല്പാദുത്ഥാപയാമാസുസ്തം പാപം നാപിതാധമമ്
പടയാളികൾ ആ സമയത്ത് ആജ്ഞപ്രകാരം, അവനെ തലമുടിയിൽ പിടിച്ച്, കിടക്കയിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി, ആ പാപിയായ നാപിതനെ പുറത്തെടുത്തു.
കിം കിമിത്യേവ സംജല്പന്നേത്രേ ഉന്മീലയത്യസൌ । യാവത്സ നാപിതഃ പാപസ്താവത്തം ദദൃശേ പുരഃ
"എന്ത്, എന്ത്" എന്ന് ഉരുണ്ടു, അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. പാപിയായ നാപിതൻ അവരെ മുന്നിൽ കണ്ട ഉടനെ,
സംസ്മരംതം നിജം കര്മ രാത്രൌ യത്കൃതവാനഘമ് । അധോമുഖഃ ക്ഷണം തസ്ഥൌ പശ്യന്മൂര്ധ്നി സ്ഥിതം യമമ്
രാത്രിയിൽ ചെയ്ത തന്റെ പാപം ഓർത്ത്, തലകുനിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം നിന്നു; യമൻ തന്റെ തലമുകളിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കണ്ടു.
ഗ്രാഹയിത്വാ ച സചിവസ്തം പാപം ച സ്വപത്തിഭിഃ । നിനായ നൃപതേഃ പാര്ശ്വമിതി ചോവാച ഭൂപതിമ്
Saciva, പടയാളികളുമായി ആ പാപിയെ പിടിച്ചു, രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ആനീതോ ബ്രഹ്മഹാ രാജന്നയം ചംഡക നാപിതഃ । യദാജ്ഞാപയസി സ്വാമിംസ്തരസാ തത്കരോമ്യഹമ്
"രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്ത കഠിനനായ നാപിതൻ ഇവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വാമി, നിങ്ങൾ എന്ത് ആജ്ഞാപിക്കുന്നുവോ, ഞാൻ ഉടൻ ചെയ്യാം."
രാജോവാച- ധര്മജ്ഞ സചിവശ്രേഷ്ഠ ശൃണു ത്വം വചനം മമ । ഇയം സരിദ്വരാ യുഷ്മംശ്ചംദ്രഭാഗാത്ര നിര്മലാഃ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "ധർമ്മം അറിയുന്നSaciva, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. ഈ ചന്ദ്രഭാഗാ നദി, ഏറ്റവും ശുദ്ധവും ഉത്തമവുമാണ്."
ത്യജംതി യേഽത്ര വൈ പ്രാണാല്ലഁഭംതേ തേ സുരാസ്പദമ് । അത ഏഷ ന ഹംതവ്യഃ പാപാത്മാ ഹ്യത്ര നാപിതഃ
"ഇവിടെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർ ദേവതകളുടെ ലോകം നേടുന്നു. അതിനാൽ, ഈ പാപിയായ നാപിതനെ ഇവിടെ കൊല്ലരുത്."
പംചകോശാംതരേ ഹ്യസ്യാ മര്യാദായാ ബഹിര്യദി । നരകാന്ദാരുണാന്ഹ്യേഷ ബ്രഹ്മഹാ യാതു മാ ചിരമ്
"ഈ നദിയുടെ പഞ്ചകോശം അതിരിനകത്ത്, അതിന്റെ അതിരു കടന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവൻ ഭയങ്കരമായ നരകങ്ങളിൽ ഉടൻ പോകട്ടെ."
നാരദോവാച- ഇത്യുക്തസ്തേന വൈ രാജ്ഞാ സ രാജന്മംത്രിസത്തമഃ । ശ്വപചാന്പ്രേരയാമാസ ഹംതും തം ഭൂപശാസനാത്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ഉത്തമSaciva, ശ്വപചരെ അയച്ചു, അവനെ കൊല്ലാൻ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ നൽകി.
ശ്വപചാസ്തേ തമുന്നീയ ചംദ്രഭാഗാപരേ തടേ । യോജനദ്വയഭൂഭാഗം ചിച്ഛിദുസ്തസ്യ മസ്തകമ്
ശ്വപചർ, അവനെ ചന്ദ്രഭാഗാ നദിയുടെ അപ്പുറത്തുള്ള തീരത്ത്, രണ്ട് യോജന ദൂരത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി, അവന്റെ തല വെട്ടി മാറ്റി.
സ പാപോ മാരവേ ദേശേ സര്പോഽഭൂത്കാലവിഗ്രഹഃ । ധവകോടരമധ്യസ്ഥോ വിഷജ്വാലാകരാനനഃ
ആ പാപി മാര ദേശത്തിൽ, കാലത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, ധവ മരത്തിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ താമസിക്കുന്ന, വിഷം പടരുന്ന വായുള്ള ഒരു പാമ്പായി മാറി.
സ ശുഷ്കോ ധവവൃക്ഷസ്തു തസ്യ ഫൂത്കാരവഹ്നിനാ । തഥാ തപനതാപേന സരസോഽപി യഥാ ഹ്രദഃ
ഒരു ഉണങ്ങിയ ധവ വൃക്ഷം തീയുടെ കാറ്റിൽ കത്തിപ്പോകുന്നതുപോലെയും, ഒരു തടാകം സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നതുപോലെയും,
ഗമനാത്തസ്യ പാപസ്യ സര്വതോ വൃക്ഷമൂഷരമ് । ഉച്ഛിദ്യ തൃണജാതാദി ജാതം പശ്വഹിതം തദാ
അവൻ പാപിയുടെ യാത്ര കാരണം ആ മുഴുവൻ കാടും ഉണങ്ങിയതായി മാറി, പശുക്കൾക്ക് ഉപകാരമുള്ള പുല്ലും ചെടികളും എല്ലാം നശിച്ചു.
തത്ര ജാതു സമായാതഃ സാര്ഥോ ദക്ഷിണദേശതഃ । നാരായണാശ്രമം ഗച്ഛന്ബദര്യാഖ്യം ശിവേ നൃപ
ഒരു ദിവസം, ദക്ഷിണഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കാറവാൻ അവിടേക്ക് എത്തി, രാജാവേ, നാരായണന്റെ വിശുദ്ധ ആശ്രമമായ ബദരിയിൽ പോകുന്നതിനായി.
തത്രൈകോ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിത്സാര്ഥേസംമീലിതഃ പഥി । നിശ്ഛിദ്രാം കാഷ്ഠമംജൂഷാം പിതൃമാത്രസ്ഥിസംയുതാമ്
അവിടെ, കാറവാനിൽ നിന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ വഴിയിൽ തങ്ങിപ്പോയി, പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും അസ്ഥികൾ അടങ്ങിയ, ഒരു ചില്ലുകളില്ലാത്ത മരപ്പെട്ടി കൈയിൽ എടുത്തു.
സ്കംധേന ധാരയന്യാതി താനി പാതയിതും നൃപ । ഗംഗാംഭസി മഹാഭാഗ പാപിനാമപി കാമദേ
അവൻ അതിനെ തോളിൽ ചുമന്ന്, മഹാഭാഗനേ, ആ പാപികൾക്കും ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്ന ഗംഗാനദിയിൽ അസ്ഥികൾ ഒഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.
സോഽപ്യാഗതസ്തത്ര വനേ യത്രാസ്തി സ ഭുജംഗമഃ । വിവിക്തേ ക്ഷിപ്യ മംജൂഷാം ശലാകാലോഹനിര്മിതാമ്
അവൻ ആ പാമ്പ് താമസിക്കുന്ന കാടിൽ എത്തി, ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകൾകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച പെട്ടിയെ വെച്ചു.
അഥാഗത്യ ഭുജംഗോഽസൌ ശലാകാം ഫണയാഘടത് । കിംചിദുദ്ധാടിതായാം സ മംജൂഷായാം സമാവിശത്
അപ്പോൾ പാമ്പ് അവിടെ എത്തി, തന്റെ ഫണയാൽ ദണ്ഡിനെ തട്ടി, പെട്ടി കുറച്ചു തുറന്നപ്പോൾ അതിന്റെ അകത്ത് കയറി.
പുനഃ ശലാകാ സ്വംസ്ഥാനമാഗതാഥ സ കുംഡലീ । തത്രൈവ തസ്ഥൌ നിശ്ചേഷ്ടോ മംജൂഷായാം വിഷോല്ബണഃ
ദണ്ഡ് വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു, പാമ്പ് കുരുക്കായി പെട്ടിയിലേയ്ക്ക് അകത്തു, വിഷം നിറഞ്ഞ നിലയിൽ, അനങ്ങാതെ നിന്നു.