കാംതോവാച- രാജ്യസാരം സമാനീതം ദര്ശയിഷ്യാമി ഭോജനേ । ഇത്യുക്ത്വാ സാ തദാ പാകം കൃത്വാ ച ലവണം വിനാ
ഭർത്താവ് പറഞ്ഞു: 'രാജ്യത്തിന്റെ സാരാംശം ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു; ഭക്ഷണസമയത്ത് കാണിക്കാം.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ അന്നം ഉപ്പില്ലാതെ പാകം ചെയ്തു.
അന്നാദികം തതോ ദത്വാ മാലാധരായ ഭൂഭുജേ । തതോ മാലാധരോ രാജാ വ്യംജനം ലവണവര്ജിതമ്
പിന്നീട് അന്നവും മറ്റു വിഭവങ്ങളും മാലാധര രാജാവിന് വിളമ്പി. രാജാവ് ഉപ്പ് ഇല്ലാത്ത വിഭവം കണ്ടു.
ഭുക്ത്വാ വൈഗുണ്യതാം പ്രാപ്തോ രാജ്യസാരം ദദൌ ച സാ । തദാ ഹൃഷ്ടമനാ രാജാ ഭോജനം കൃതവാന്ദ്വിജ
അവൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും മാറി, രാജ്യം ഭർത്താവിന് സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ രാജാവ് ആ ബ്രാഹ്മണന് ഭക്ഷണം നൽകി.
പ്രശശംസ ച താം നാരീം ധന്യാധന്യാ ഇതി ബ്രുവന് । ഏതദ്വ്രതം ച യാ നാരീ ന കരോതി മഹാദരാത്
അവളെ രാജാവ് പ്രശംസിച്ചു, 'നീ ഭാഗ്യവതിയും ധന്യയുമാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ പറഞ്ഞു: 'ഈ വ്രതം വലിയ ആദരവോടെ ആചരിക്കാത്ത സ്ത്രീ—'
ജന്മജന്മനി സാ നാരീ ദരിദ്രാ ദുര്ഭഗാ ഭവേത് । ഇദം യാ ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ പഠേദ്യോ വാ സമാഹിതഃ
അവളെല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും ദരിദ്രയാകുകയും ദുർഭാഗയാകുകയും ചെയ്യും. ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവനും, ഏകാഗ്രതയോടെ വായിക്കുന്നവനും—
സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തോ ലക്ഷ്മീലോകം ലഭേച്ച സഃ । ഇമാം വ്രതകഥാം യാ തു ന ശ്രുത്വാ ക്രിയതേ വ്രതമ് । തസ്യാ വ്രതഫലം ചൈവ നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, ലക്ഷ്മിയുടെ ലോകം പ്രാപിക്കും. എന്നാൽ ഈ കഥ കേൾക്കാതെ വ്രതം ചെയ്യുന്നവളുടെ വ്രതഫലം നിശ്ചയമായും നഷ്ടപ്പെടും.
ശൌനക ഉവാച- കേന പുണ്യേന ഭോ സൂത ചാന്യേന ഗതപാതകഃ । നരോ യാതി ഹരേഃ സ്ഥാനം തദ്വദസ്വാനുകംപയാ
ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: 'സൂതാ, മറ്റേതെങ്കിലും പുണ്യഫലത്തോടെ പാപങ്ങൾ വിട്ടു മനുഷ്യൻ ഹരിയുടെ ലോകം എങ്ങനെ പ്രാപിക്കും? ദയവായി അതു പറഞ്ഞുതരിക.'
സൂത ഉവാച- ബ്രാഹ്മണസ്യ ധനൈഃ പ്രാണാന്പ്രാണൈര്വാപി ദ്വിജോത്തമ । രക്ഷാം കരോതി യോ മര്ത്യോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി
സൂതൻ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണനെ ധനത്തോടെ അല്ലെങ്കിൽ ജീവൻകൊണ്ടും സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, മഹാനായ ദ്വിജൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.'
പുരാ രാജാ ദീനനാഥോ ദ്വാപരേ സംജ്ഞകേ യുഗേ । ആസീദപുത്രോ ബലവാന്വൈഷ്ണവഃ സ തു യാജകഃ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, ദീനനാഥൻ എന്നൊരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ശക്തനും വിഷ്ണുഭക്തനും യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവനു മകനില്ലായിരുന്നു.
ഏകദാ ഗാലവം രാജാ പപ്രച്ഛ വിനയാന്വിതഃ । കേന പുണ്യേന ജായേത പുത്രോ വൈ കരുണാര്ണവ
ഒരു ദിവസം, വിനയപൂർവ്വം രാജാവ് ഗാലവനോടു ചോദിച്ചു: 'കരുണാസാഗരാ, ഏതു പുണ്യഫലത്താൽ മകനു ജനനം ലഭിക്കും?'
വദസ്വ മുനിശാര്ദൂല കരിഷ്യാമി തവാജ്ഞയാ । യേഷാം നൃണാം നാസ്തി സുതോ ജീവനം ഹി നിരര്ഥകമ്
'മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ദയവായി പറഞ്ഞുതരിക. ഞാൻ നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ചെയ്യാം. മകനില്ലാത്തവരുടെ ജീവിതം അർത്ഥശൂന്യമാണ്.'
ഗാലവ ഉവാച- രാജന്ശൃണുഷ്വാവഹിതോ യത്പൃഷ്ടോഽസ്മി തവാഗ്രതഃ । കഥയാമി സമാസേന പുത്രസ്യോദ്ഭവകാരണമ്
ഗാലവൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, നീ എന്റെ മുമ്പിൽ ചോദിച്ചതു ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. മകൻ ജനിക്കാനുള്ള കാരണം ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ പറയും.'
ക്രതും ച നരമേധാഖ്യം കുരുഷ്വ രാജസത്തമ । തദാ തേ സംതതിഃ സ്യാദ്വൈ സര്വലക്ഷണസംയുതാ
'നരമെധ എന്ന യാഗം നടത്തൂ, രാജശ്രേഷ്ഠാ. അപ്പോൾ നിനക്ക് എല്ലാ നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയ സന്തതി ഉണ്ടാകും.'
രാജോവാച- നരമേധം മഹായജ്ഞം യജ്ഞാനാം പ്രവരം ദ്വിജ । കീദൃശം നരമാനീയ കരിഷ്യാമി ഗുരോ വദ
രാജാവ് ചോദിച്ചു: 'നരമെധം മഹായാഗമാണ്, യാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്. ഗുരുവേ, അതിനായി എങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യനെ കൊണ്ടുവരണം എന്ന് പറയൂ.'
ഗാലവ ഉവാച- സുംദരാംഗഃ സുവദനഃ സമസ്തശാസ്ത്രവിദ്ഭവേത് । സത്കുലേ യദി ജാതഃ സ തദാ യജ്ഞായ കല്പതേ
ഗാലവൻ പറഞ്ഞു: 'അവൻ സുന്ദരമായ രൂപവും മനോഹരമായ മുഖവും ഉള്ളവനാകണം, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പാണ്ഡിത്യമുള്ളവനാകണം. നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാൽ മാത്രമേ യാഗത്തിന് യോഗ്യനാകൂ.'
അംഗഹീനഃ കൃഷ്ണവര്ണോ മൂര്ഖോ യോഗ്യോ ഭവേന്നഹി । ഇത്യുക്തേ ഗാലവേ വിപ്ര സ രാജാ മനുജേശ്വരഃ
'അംഗഭംഗിയുള്ളവനും കറുത്തവനും അജ്ഞാനിയും യാഗത്തിന് യോഗ്യനല്ല.' ഗാലവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണാ, ആ മനുഷ്യരാജാവ്—
പ്രേഷയാമാസ ദൂതാംശ്ച കഥയിത്വാ മുനേര്വചഃ । ദ്രവിണം ബഹു ദത്വാ ച ഗാലവപ്രമുഖാന്ദ്വിജാന്
മുനിയുടെ വാക്കുകൾ ദൂതന്മാരോട് പറഞ്ഞ് അവരെ അയച്ചു. ഗാലവൻ അടക്കം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ധാരാളം സമ്പത്ത് നൽകി ആദരിച്ചു.
യജ്ഞാര്ഥേ വരയാമാസ സമസ്തശാസ്ത്രപാരഗാന് । തതോ രാജാജ്ഞയാ ദൂതാഃ ദേശം ദേശം മുദാ ഗതാഃ
യാഗത്തിനായി എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. പിന്നെ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ദൂതന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ഓരോ ദേശത്തേക്കും പോയി.
ഗ്രാമേ ഗ്രാമേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ പത്തനേഽപി സമാഹിതാഃ । കുത്രാപി ന പ്രാപ്തവംതോ ഗതാ ജനപദം തതഃ
ഓരോ ഗ്രാമത്തിലും നഗരത്തിലും മികച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശ്രദ്ധയോടെ അന്വേഷിച്ചു. എവിടെയും അത്തരം ആളെ കണ്ടെത്താനായില്ല, അതിനാൽ അവർ മറ്റൊരു പ്രദേശത്തേക്ക് പോയി.
നാമ്നാ ദശപുരം വിപ്ര പ്രകീര്ണം ഗുണിഭിര്ദ്വിജൈഃ । യത്ര നാരീഃ സുകേശീശ്ച മൃഗശാവക ചക്ഷുഷഃ
ദശപുരം എന്ന പേരിൽ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, ഗുണവാന്മാരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കായി പ്രശസ്തമായത്. അവിടത്തെ സ്ത്രീകൾക്ക് മനോഹരമായ മുടിയും മൃഗശാവകത്തിന്റെ കണ്ണുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ മുഹ്യംതി പുരുഷാശ്ചംദ്രമുഖ്യശ്ച താ യതഃ । തസ്മിന്പുരേ മനോരമ്യേ കൃഷ്ണദേവ ഇതി ദ്വിജഃ
അവരെ കണ്ടു പുരുഷന്മാരും ചന്ദ്രനപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള സ്ത്രീകളും അമ്പരന്നു പോയി; ആ മനോഹരമായ നഗരത്തില് കൃഷ്ണദേവന് എന്നൊരു ദ്വിജന് താമസിച്ചിരുന്നു.
ആസീത്പുത്രൈസ്ത്രിഭിഃ സാര്ദ്ധം ഭാര്യയാ ച സുശീലയാ । വൈഷ്ണവഃ പ്രിയവാദീ ച വിഷ്ണുപൂജാരതഃ സദാ
അവന് മൂന്ന് മക്കളോടും നല്ല സ്വഭാവമുള്ള ഭാര്യയോടും കൂടെ ജീവിച്ചു; വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂര്വം ആരാധിക്കുന്നവനും, സ്നേഹപൂര്വം സംസാരിക്കുന്നവനും, എപ്പോഴും വിഷ്ണുപൂജയില് ലയിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
സാഗ്നികഃ പിതൃഭക്തശ്ച വൈഷ്ണവാനാം പ്രിയംകരഃ । പ്രാര്ഥനാം ചക്രുരഥ തേ രാജ്ഞോ ദൂതാ ദ്വിജോത്തമമ്
അവന് അഗ്നിഹോത്രം നടത്തി, പിതൃഭക്തനായി, വിഷ്ണുഭക്തന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവനായി ജീവിച്ചു; അപ്പോള് രാജാവിന്റെ ദൂതന്മാര് ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനോട് ഒരു അപേക്ഷയുമായി എത്തി.
പുത്രം ദേഹീതി ദേഹീതി വദ ബ്രാഹ്മണസത്തമ । നാസ്തി രാജ്ഞോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ പുത്രഃ സംതാപനാശനഃ
'നിന്റെ മകനെ തരിക, മകനെ തരിക' എന്ന് അവർ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു; 'രാജാവിന് മകനില്ല, ദുഃഖം മാറ്റാന് ഒരു മകനും ഇല്ല'.
തദര്ഥം നരമേധാഖ്യേ യജ്ഞേഭവ സ ദീക്ഷിതഃ । നേഷ്യാമസ്തവ പുത്രം വൈ ബലിം ദാതും മഹാക്രതൌ
അതിനായി, നരമേധയജ്ഞം എന്ന യാഗത്തിന് അവന് ദീക്ഷയെടുക്കണം; നിന്റെ മകനെ വലിയ യാഗത്തില് ബലിയായി അർപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകും.
സുവര്ണാനാം ചതുര്ലക്ഷം ബ്രഹ്മന്നയ സമാഹിതഃ । സുഖേന യദി ദാതവ്യോ നോ പുത്രഃ പുത്രലാലസാത്
ബ്രാഹ്മണനേ, നിനക്ക് മകനോടുള്ള മോഹം കാരണം മകനെ രക്ഷിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കില് നാലുലക്ഷം പൊന്നു കൊണ്ടുവരിക; അതിനാൽ സന്തോഷത്തോടെ കൊടുക്കൂ.
തദാ ബലേന നേഷ്യാമോ രാജാജ്ഞാകാരിണോ വയമ് । ദൂതാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണൌ ശോകവിഹ്വലൌ
അല്ലെങ്കില് ഞങ്ങൾ ബലമായി അവനെ കൊണ്ടുപോകും, കാരണം ഞങ്ങൾ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴടങ്ങിയവരാണ്; ദൂതന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട ബ്രാഹ്മണദമ്പതികൾ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി.
അഭൂതാം വിഗതപ്രാണാവിവ സംശയമാനസൌ । കിം ധനേന സുവര്ണേന ജീവനേനാപി സദ്മനാ । പ്രോവാചേദം വചഃ സോഽപി ബ്രാഹ്മണോ രാജപൂരുഷാന്
അവർ ജീവൻ പോയവരുപോലെയും സംശയത്തോടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു; 'സമ്പത്തും പൊന്നും ജീവനും വീടും എന്തിനാണ്?' എന്നായിരുന്നു അവരുടെ മനസ്സ്; അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിന്റെ ആളുകളോട് പറഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- യദി ദൂതാഃ സമാനേതും പുത്രം ശോകതമോപഹമ് । ആഗതാ നിശ്ചിതം യൂയം ശൃണുധ്വം വചനം മമ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എന്റെ മകനെ, ദുഃഖത്തിന്റെ ഇരുണ്ടത നീക്കാൻ, കൊണ്ടുപോകാനാണ് വന്നതെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ'.
സ്ഥിത്വാ പൃഥിവ്യാം കോ ഭ്രഷ്ടാം രാജാജ്ഞാം കര്തുമിച്ഛതി । പുത്രം ഹിത്വാ കിംതു യൂയം വൃദ്ധം മാം നയത ദ്വിജമ്
ഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്നവൻ ആര് രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ ലംഘിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കും? പക്ഷേ, എന്റെ മകനെ വിടുക, എന്നെ, ഈ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണനെ കൊണ്ടുപോകൂ.