കലം ബുകം പലാംഡും യേ ചാശ്നംതി പാപബുദ്ധയഃ । തേഷാം ഗൃഹേ തവ സ്ഥാനം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
'കലം, ബുകം, ഉള്ളി എന്നിവ കഴിക്കുന്ന ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരുടെ വീട്ടിലും, അവിടെയാണ് നിന്റെ സ്ഥാനം, സംശയമില്ല.'
ഗുരു ദേവാതിഥീനാം ച യജ്ഞദാനവിവര്ജിതമ് । യത്രവേദധ്വനിര്നാസ്തി തത്ര തിഷ്ഠ സദാഽശുഭേ
'ഗുരു, ദേവത, അതിഥി എന്നിവരെ അവഗണിക്കുന്നവരുടെ വീട്ടിലും, യജ്ഞം ദാനം എന്നിവ ഇല്ലാത്തിടത്തും, വേദധ്വനി കേൾക്കാത്തിടത്തും, അശുഭയേ, നീ എപ്പോഴും അവിടെ ഇരിക്കണം.'
ദംപത്യോഃ കലഹോ യത്ര പിതൃദേവാര്ചനം ന വൈ । ദുരോദരരതാ യത്ര തത്ര തിഷ്ഠ സദാശുഭേ
'ഭാര്യയും ഭർത്താവും തമ്മിൽ വഴക്ക് ഉണ്ടാകുന്നിടത്തും, പിതൃദേവതാരാധന ഇല്ലാത്തിടത്തും, രഹസ്യഭോഗത്തിൽ ലഗ്നരായവരുടെ വീട്ടിലും, അശുഭയേ, നീ എപ്പോഴും അവിടെ ഇരിക്കണം.'
പരദാരരതാ യത്ര പരദ്രവ്യാപഹാരിണഃ । വിപ്രസജ്ജനവൃദ്ധാനാം യത്ര പൂജാ ന വിദ്യതേ । തത്ര സ്ഥാനേ സദാ തിഷ്ഠ പാപദാരിദ്ര്യദായിനീ
'പരസ്ത്രീഭോഗം ചെയ്യുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവരും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും സജ്ജന്മാർക്കും മൂപ്പന്മാർക്കും ആദരം ഇല്ലാത്തവരുടെ വീട്ടിലും, പാപവും ദാരിദ്ര്യവും നൽകുന്നവളേ, നീ എപ്പോഴും അവിടെ ഇരിക്കണം.'
ഇത്യാദിശ്യ സുരാ ജ്യേഷ്ഠാം സര്വേഷാം കലിവല്ലഭാമ് । ക്ഷീരാബ്ധേര്മഥനം ചക്രുഃ പുനസ്തേ സുസമാഹിതാഃ
ഇങ്ങനെ കലിയുടെ പ്രിയങ്കരിയായ ദേവതകളിൽ ജ്യേഷ്ഠയായവളെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, എല്ലാവരും വീണ്ടും മനസ്സാക്ഷാൽ ക്ഷീരസമുദ്രം കുലുക്കാൻ തുടങ്ങി.
സൂത ഉവാച- ഐരാവതസ്തതോ ജജ്ഞേ തഥൈവോച്ചൈഃശ്രവാ ഹയഃ । ധന്വംതരിഃ പാരിജാതഃ സുരഭിശ്ചാപ്സരോദയഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ഐരാവതം ജനിച്ചു, അതുപോലെ ഉച്ചൈശ്രവാ എന്ന കുതിരയും, ധന്വന്തരി, പാർിജാതം, സുരഭി എന്ന പശു, അപ്പ്സരസുകളുടെ ഉദയം എന്നിവയും ഉണ്ടായി.
തതഃ പ്രഭാതസമയേ ദ്വാദശ്യാമുദിതേ രവൌ । ഉത്പന്നാ ശ്രീര്മഹാലക്ഷ്മീഃ സര്വലക്ഷണശോഭിതാ
അതിനുശേഷം, പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ, പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളാലും അലങ്കൃതയായ ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മി അവതരിച്ചു.
ദദൃശുസ്താം മഹാദേവീം മാതരം ധര്മദേവതാഃ । പ്രഹൃഷ്ടാഃ സര്വജംതൂനാം ശ്രീകൃഷ്ണഹൃദയാലയാമ്
ധർമ്മദേവതകൾ ആ മഹാദേവിയെയും എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും മാതാവിനെയും, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവളെയും സന്തോഷത്തോടെ കണ്ടു.
ലക്ഷ്മീഭ്രാതാ ശീതരശ്മിര്ജാതശ്ച സുധയാ തതഃ । ഉത്പന്നാ സാ ഹരേര്ജായാ തുലസീ ലോകപാവനീ
ശീതളപ്രഭയുള്ളവൻ, ലക്ഷ്മിയുടെ സഹോദരൻ, ആ അമൃതത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളായ തുളസിയും ഹരിയുടെ ഭാര്യയായി ഉദിച്ചു.
തം ശൈലം പൂര്വവത്സ്ഥാപ്യ പരിപൂര്ണമനോരഥാഃ । സമേത്യ മാതരം സ്തുത്വാ ജേപുഃ ശ്രീസൂക്തമുത്തമമ്
അവരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, അപ്പോഴത്തെപ്പോലെ ആ പർവ്വതത്തെ സ്ഥാപിച്ച്, എല്ലാവരും കൂടിച്ചേർന്ന് മാതാവിനെ സ്തുതിച്ചു, ഉത്തമമായ ശ്രീസൂക്തം ജപിച്ചു.
തതഃ പ്രസന്നാ സാ ദേവീ സര്വാന്ദേവാനുവാച ഹ । വരം വൃണീധ്വം ഭദ്രം വോ വരദാഹം സുരോത്തമാഃ
അതിനുശേഷം, സന്തുഷ്ടയായ ദേവി എല്ലാ ദേവന്മാരോടും പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ; ഞാൻ വരദായിനിയാണ്, ഉത്തമ ദേവന്മാരേ.'
ദേവാ ഊചുഃ- പ്രസീദ കമലേ ദേവി സര്വമാതര്ഹരിപ്രിയേ । ത്വയാ വിനാ ജഗച്ഛൂന്യം കുരു പ്രാണപ്രരക്ഷണമ്
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: 'കമലനേത്രിയേ, ദേവിയേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മാതാവേ, ഹരിയുടെ പ്രിയങ്കരിയേ, ദയവായി കൃപചെയ്യണം; നിനക്ക് ഇല്ലാതെ ലോകം ശൂന്യമാണ് — ജീവൻ രക്ഷിക്കണമേ.'
ഇത്യുക്താ സാ മഹാലക്ഷ്മീഃ പ്രാഹ നാരായണപ്രിയാ । ഇദാനീം സര്വജംതൂനാം പ്രാണരക്ഷാം കരോമ്യഹമ്
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ അപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം, നാരായണന്റെ പ്രിയങ്കരിയായ മഹാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: 'ഇനി ഞാൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ജീവൻ രക്ഷിക്കും.'
തതോ നാരായണഃ ശ്രീമാഞ്ഛംഖചക്രഗദാധരഃ । ആവിര്ബഭൂവ സഹസാ ദയാലുര്ജഗദീശ്വരഃ
അതിനുശേഷം, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള, കൃപയുള്ള, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ ശ്രീമാനായ നാരായണൻ അപ്രത്യക്ഷമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതസ്തേ തുഷ്ടുവുര്ദേവാഃ പ്രണമ്യ ജഗതാം പതിമ് । കൃതാംജലിപുടാഃ പ്രോചുഃ ഹര്ഷഗദ്ഗദഭാഷിണഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ, കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച്, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനെ സന്തോഷഭരിതരായി, സന്തോഷംകൊണ്ടു വാക്ക് തളർന്നുകൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു.
ഗൃഹാണ മാതരം വിഷ്ണോ മഹിഷീം വല്ലഭാം തവ । സംസാരരക്ഷണാര്ഥായ ലക്ഷ്മീമനപഗാമിനീമ് । യാവത്പ്രതിജ്ഞാം നോ ചക്രേ താവത്പ്രാഹേംദിരാ ഹരിമ്
അവർ പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, മാതാവായ ലക്ഷ്മിയെ, നിന്റെ പ്രിയഭാര്യയെയും, ലോകരക്ഷയ്ക്കായി സ്വീകരിക്കണം; അവൾ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകാത്തവളാണ്.' അങ്ങനെ അവർ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദിര ദേവി ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മീരുവാച- അവിവാഹ്യ കഥം ജ്യേഷ്ഠാമലക്ഷ്മീം മധുസൂദന । തസ്യാഃ കനിഷ്ഠാം മാം നാഥ വിവാഹം കര്തുമിച്ഛസി । ജ്യേഷ്ഠായാം ച സ്ഥിതായാം വൈ കനിഷ്ഠാ പരിണീയതേ
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: 'മധുസൂദനാ, ജ്യേഷ്ഠയായ അലക്ഷ്മിയെ വിവാഹം കഴിക്കാതെ എങ്ങനെ നീ എനിക്ക്, ഇളയവളായ എനിക്ക്, വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ജ്യേഷ്ഠയായവൾ അവിവാഹിതയായി ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇളയവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പാടില്ല.'
സൂത ഉവാച- ഇതി ശ്രുത്വാ തതോ വിഷ്ണുര്ദദൌ ചോദ്ദാലകായ ച । വേദവാക്യാനുരൂപേണ ഹ്യലക്ഷ്മീം നിര്ജരൈഃ സഹ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇത് കേട്ട ശേഷം, വിഷ്ണു, വേദവാക്യത്തിന് അനുസരിച്ച്, അലക്ഷ്മിയെ ഉദ്ദാലകനും അമരന്മാരും ചേർന്ന് ഏറ്റുവാങ്ങിച്ചു.
തതോ നാരായണഃ ശ്രീമാന്ലക്ഷ്മീമംഗീചകാര ഹ । തതഃ സുരഗണാഃ സര്വേ നമശ്ചക്രുഃ പുനഃപുനഃ
അതിനുശേഷം, ശ്രീമാനായ നാരായണൻ ലക്ഷ്മിയെ സ്വീകരിച്ചു; അതിനുശേഷം ദേവതകൾ എല്ലാവരും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു.
അഥ തേ ചാസുരാന്സര്വാന്ജഘ്നുഃ സര്വേ ബലാധികാഃ । സര്വേ തേ ക്രംദമാനാശ്ച ഗതാശ്ചൈവ ദിശോ ദശ
അതിനുശേഷം, ശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചു; അസുരന്മാർ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് പത്ത് ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
സുധാം തത്ഖാദിതും ചക്രുര്ദേവാഃ പംക്തിം യഥാക്രമമ് । ശ്രീവിഷ്ണോരാജ്ഞയാ സര്വേ ചോചുശ്ചൈവ പരസ്പരമ്
ദേവന്മാർ അമൃതം കഴിക്കാൻ ക്രമമായി നിരന്നു; ശ്രീവിഷ്ണുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവർ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
ത്വം ച ദേഹി ത്വം ച ദേഹി ത്വം ച ദേഹീതി ചാബ്രുവന് । ന ശക്തോഽസ്മി ന ശക്തോഽസ്മി ന ശക്തോഽസ്മീതി ചാബ്രുവന്
അവർ പറഞ്ഞു: 'നീ കൊടുക്കൂ, നീ കൊടുക്കൂ, നീ കൊടുക്കൂ,' മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ കഴിയില്ല, ഞാൻ കഴിയില്ല, ഞാൻ കഴിയില്ല.'
തതോ വിഷ്ണുഃ സമുത്തസ്ഥൌ സ്ത്രീരൂപം ച ദധാര ഹ । ചകാര സ്വര്ണപാത്രേ തത്പീയൂഷപരിവേഷണമ്
അതിനുശേഷം വിഷ്ണു ദേവൻ എഴുന്നേറ്റു, സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ചു. അവൻ സ്വർണ്ണപാത്രത്തിൽ ആ അമൃതം വിളമ്പി.
പീയൂഷഭക്ഷണം രാഹുര്യാവത്കുര്യാദ്ദ്വിജോത്തമ । ചംദ്രസൂര്യൌ ചോക്തവംതൌ രാക്ഷസോഽസൌ ഛലാഗതഃ
രാഹു ആ അമൃതം കഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പറഞ്ഞുവിളിച്ചു; ആ ദാനവൻ വഞ്ചനയോടെ അവിടെ എത്തിയതായിരുന്നു.
തതഃ ക്രുദ്ധോ ജഗന്നാഥോ ജഘാന സ്വര്ണപാത്രതഃ । ശിരസ്തസ്യ പപാതോര്വ്യാം കേതുര്നാമ്നാ ബഭൂവ ഹ
അപ്പോൾ ലോകനാഥൻ കോപത്തോടെ സ്വർണ്ണപാത്രത്തിൽ നിന്ന് അവനെ അടിച്ചു; അവന്റെ തല ഭൂമിയിൽ വീണു, അത് 'കേതു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
രാഹുകേതൂ തതസ്തൂര്ണം ഗതൌ തൌ ഭയവിഹ്വലൌ । ഇദാനീം തദ്ദിനേ പ്രാപ്തേ ചംദ്രസൂര്യൌ സ യുധ്യതി
രാഹുവും കേതുവും ഭയത്തോടെ ഉടൻ ഓടി മാറി; ഇപ്പോൾ ആ ദിവസം ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും അവൻ ആക്രമിക്കുന്നു.
കുര്യാദ്ഗ്രാസം സൈംഹികേയസ്തത്ക്ഷണം ദുര്ലഭം ഭവേത് । സര്വം ഗംഗാസമം തോയം വേദവ്യാസസമാ ദ്വിജാഃ
സിംഹികയുടെ മകനായ രാഹു ആ സമയത്ത് അവരെ പിടിച്ചെടുക്കും, അതു വളരെ ദുഷ്കരമാകും; എല്ലാ വെള്ളവും ഗംഗയെപ്പോലെയും, എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും വ്യാസനെപ്പോലെയും ആകുന്നു.
സ്നാനം വായസതീര്ഥേ യോ ഗംഗാസ്നാനഫലം ലഭേത് । ദാനമക്ഷയപുണ്യം സ്യാത്കോടിജന്മാര്ജിതം തഥാ
വായസതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഗംഗാസ്നാനഫലം ലഭിക്കും; അവിടെ ദാനം ചെയ്യുന്നത് അനന്തമായ പുണ്യം നൽകും, കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ചതുപോലെ.
പാപം നശ്യേത്സമൂലം ച കിം പുനഃ ക്രതുകോടിഭിഃ । വിദ്യാര്ഥീ ലഭതേ വിദ്യാം പുത്രാര്ഥീ പുത്രമാപ്യതേ
അവിടെ പാപം മുഴുവനായി നശിക്കും; കോടിക്കണക്കിന് യാഗങ്ങളുടെ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ല. വിദ്യാർഥിക്ക് വിദ്യയും, പുത്രാർഥിക്ക് പുത്രനും ലഭിക്കും.
മോക്ഷാര്ഥീ ലഭതേ മോക്ഷം മംത്രസിദ്ധിര്ഭവേദ്ധ്രുവമ് । ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര സമുദ്രമഥനം തു തത്
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് മോക്ഷവും, മന്ത്രസിദ്ധി ഉറപ്പായും ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണാ, സമുദ്രമഥനം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.