കിംത്വാകര്ണയ ലോകേശ സുകൃതം ചാസ്യ വര്ത്തതേ । മന്യേഽഹം യമുനാഭ്രാതഃ സര്വപാപവിലോപി തത്
എന്നാൽ കേൾക്കൂ ലോകനാഥാ, അവനിൽ ഒരു പുണ്യവും ഉണ്ട്. ഞാൻ കരുതുന്നു, യമുനയുടെ സഹോദരാ, അതു അവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കും.
ധര്മരാജ ഉവാച- കിം പുണ്യം വര്ത്തതേഽമാത്യ വദ സാരം മമാംതികേ । ശ്രുത്വൈവം തദ്വിധാസ്യാമി യത്ര യോഗ്യോ ഭവേദസൌ
ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: അവനിൽ എന്താണ് പുണ്യം ഉള്ളത്, മന്ത്രിയേ? അതിന്റെ സാരം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയൂ. ഞാൻ അത് കേട്ടശേഷം അവൻ യോഗ്യനായ സ്ഥലത്ത് അയയ്ക്കും.
യമസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ സഭയശ്ചിത്രഗുപ്തകഃ । കൃത്വാ ഹസ്താംജലിം പ്രാഹ ചാത്മനഃ സ്വാമിനേ ദ്വിജ
യമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ചിത്രഗുപ്തൻ ഭയത്തോടെ കൈകൂപ്പി തന്റെ യജമാനനോടു പറഞ്ഞു.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- ഹരണാര്ഥം ഹരേര്ദ്രവ്യം ഗതോഽസൌ പാപിനാം വരഃ । പ്രോജ്ഝിതഃ കര്ദ്ദമോ രാജന്പാദയോര്ദ്വാരതോ ഹരേഃ
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഹരിയുടെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കാൻ, പാപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അവിടെ പോയി. രാജാവേ, എന്നാൽ ഹരിയുടെ പാദദ്വാരത്തിൽ കട്ടളി നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ബഭൂവ ലിപ്താ സാ ഭൂമിര്ബിലച്ഛിദ്ര വിവര്ജിതാ । തേന പുണ്യപ്രഭാവേണ നിര്ഗതം പാതകം മഹത് । വൈകുംഠം പ്രതിയോഗ്യോഽസൌ നിര്ഗതസ്തവ ദംഡതഃ
അങ്ങനെ ആ നിലം സുതാര്യമായി, ഒരു കുഴിയോ ദ്വാരമോ ഇല്ലാതെ ശുദ്ധമായി. ആ പുണ്യപ്രഭാവത്തിൽ വലിയ പാപം വിട്ടുപോയി. അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിന് യോഗ്യനായി, നിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
വ്യാസ ഉവാച- ശ്രുത്വാ സ വചനം തസ്യ പീഠം കനകനിര്മിതമ് । ദദൌ തസ്മൈ ചോപവിഷ്ടസ്തത്ര പൂജ്യോയമേനസഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആ വാക്കുകൾ കേട്ട യമൻ, അവനു പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച പീഠം നൽകി, അവിടെ ഇരുത്തി, പാപിയാണെങ്കിലും ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു.
നനാമ ശിരസാ തം വൈ പ്രോവാച വിനയാന്വിതഃ । യമ ഉവാച- പവിത്രം മംദിരം മേഽദ്യ പാദയോസ്തദ്ധി രേണുഭിഃ
അവൻ യമനെ തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിച്ചു വിനയപൂർവ്വം പറഞ്ഞു. യമൻ പറഞ്ഞു: ഇന്നലെ എന്റെ ആലയം നിന്റെ പാദധൂളിയിൽ ശുദ്ധമായി.
കൃതാര്ഥോഽസ്മി കൃതാര്ഥോഽസ്മി കൃതാര്ഥോഽസ്മി ന സംശയഃ । ഇദാനീം ഗച്ഛ ഭോ സാധോ ഹരേര്മംദിരമുത്തമമ്
എനിക്ക് സഫലത ലഭിച്ചു, സഫലത ലഭിച്ചു, സഫലത ലഭിച്ചു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇപ്പോൾ നീ, സദ്ഗുണശാലിയേ, ഹരിയുടെ ഉത്തമലോകത്തേക്ക് പോകൂ.
നാനാഭോഗസമായുക്തം ജന്മമൃത്യുനിവാരണമ് । വ്യാസ ഉവാച- ഇത്യുക്ത്വാ ധര്മരാജോഽസൌ സ്യംദനേ സ്വര്ണനിര്മിതേ
നാനാ ഭോഗങ്ങൾക്കു യോഗ്യമായതും ജനനമരണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുമായ അവസ്ഥയിൽ—വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മരാജാവ് അവനെ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ ഇരുത്തി.
രാജഹംസയുതേ ദിവ്യേ തമാരോപ്യ ഗതൈനസമ് । സമസ്തസുഖദം സ്ഥാനം പ്രേഷയാമാസ ചക്രിണഃ
രാജഹംസങ്ങൾ വലിച്ച ദിവ്യരഥത്തിൽ അവനെ കയറ്റി, പാപം വിട്ടവനായി, സർവ്വസുഖം നൽകുന്ന ചക്രധാരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
ഏവം പ്രവിഷ്ടോ വൈകുംഠേ തത്ര തസ്ഥൌ സുഖം ചിരമ് । ലേപനം യേ പ്രകുര്വംതി ഭക്ത്യാ തു ഹരിമംദിരമ്
അങ്ങനെ വൈകുണ്ഠത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവൻ ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. ഭക്തിയോടെ ഹരിമന്ദിരം ലേപനം ചെയ്യുന്നവർ—
തേഷാം കിം വാ ഭവിഷ്യതി ന ജാനേഽഹം ദ്വിജോത്തമ । യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ പഠേദ്യോ വാ സമാഹിതഃ
അവർക്കു എന്ത് സംഭവിക്കില്ല? ഞാൻ അറിയുന്നില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവനും ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുന്നവനും—
കോടിജന്മാര്ജിതം പാപം നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ
കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ പോലും സംശയമില്ലാതെ നശിച്ചുപോകും.
ശൌനക ഉവാച- കാര്ത്തികസ്യ ച മാഹാത്മ്യം ബ്രൂഹി സൂത മമാഗ്രതഃ । തദ്വ്രതസ്യ ഫലം കിം വാ ദോഷം കിം തദകുര്വതഃ
ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: സൂതാ, കാർത്തിക മാസത്തിന്റെ മഹത്വം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയൂ. ആ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, അതു ചെയ്യാത്തവർക്കുള്ള ദോഷവും പറയൂ.
സൂത ഉവാച- പുരൈകദാ മുനിശ്രേഷ്ഠ വ്യാസം സത്യവതീസുതമ് । ജൈമിനിഃ പൃഷ്ടവാനേതദാരേഭേ കഥിതം മുനിഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ജയിമിനി, സത്യവതിയുടെ മകനായ വ്യാസനോട് ഇതെല്ലാം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ആ മഹർഷി ഈ കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
വ്യാസ ഉവാച- തിലതൈലം മൈഥുനം യഃ ശുഭദേ കാര്ത്തികേ ത്യജേത് । ബഹുജന്മകൃതൈഃപാപൈര്മുക്തോ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: കാർത്തിക മാസത്തിൽ എവൻ എള്ളെണ്ണയും ലൈംഗികബന്ധവും ഉപേക്ഷിക്കുമോ, അവൻ അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലെത്തും.
മത്സ്യം ച മൈഥുനം യോ വൈ കാര്ത്തികേ ന പരിത്യജേത് । പ്രതിജന്മനി സംമൂഢഃ ശൂകരശ്ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
കാർത്തികത്തിൽ മീനും ലൈംഗികബന്ധവും ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നവൻ ഓരോ ജന്മത്തിലും ഭ്രമിച്ചുപോകും, തീർച്ചയായും അവൻ പന്നിയാവും.
കാര്ത്തികേ തുലസീപത്രൈഃ പൂജയേദ്വൈ ജനാര്ദനമ് । പത്രേപത്രേഽശ്വമേധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
കാർത്തികത്തിൽ തുളസിയിലകൊണ്ട് ജനാർദ്ദനനെ പൂജിക്കുന്നവൻ ഓരോ ഇലയ്ക്കും അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേ മുനിപുഷ്പൈര്യഃ പൂജയേന്മധുസൂദനമ് । ദേവാനാം ദുര്ലഭം മോക്ഷം പ്രാപ്നോതി കൃപയാ ഹരേഃ
കാർത്തികത്തിൽ മഹർഷിമാരുടെ പൂക്കൾകൊണ്ട് മധുസൂദനനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, ഹരിയുടെ കൃപയാൽ, ദേവന്മാർക്കു പോലും ദുർലഭമായ മോക്ഷം നേടും.
കാര്ത്തികേ മുനിശാകം വൈ യോഽശ്നാതി ച നരോത്തമഃ । സംവത്സരകൃതം പാപം ശാകേനൈകേന നശ്യതി
കാർത്തികത്തിൽ മഹർഷികളുടെ ചീര കഴിക്കുന്ന ഉത്തമപുരുഷൻ, ഒരു ചീരകൊണ്ടു തന്നെ ഒരു വർഷം സമ്പാദിച്ച പാപം നശിപ്പിക്കും.
ഫലം തസ്യ നരോഽശ്നാതി ചോര്ജേ യോ വൈ ഹരിപ്രിയേ । പ്രദത്ത്വാ തു ഹരേര്ബ്രഹ്മന്വൃജിനം കോടിജന്മജമ്
ഹരിക്ക് പ്രിയമായ ഉർജ്ജയിൽ അതിന്റെ പഴം ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ച് കഴിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ബ്രാഹ്മണനേ, കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
സുരസം സര്പിഷായുക്തം ദദ്യാദ്യോ ഹരയേപി ച । സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തഃ സ ഗച്ഛേദ്ധരിമംദിരമ്
കാർത്തികത്തിൽ ഹരിക്ക് നെയ്യ് ചേർത്ത രുചികരമായ ഭക്ഷണം സമർപ്പിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലെത്തും.
കാര്തികേ യോ നരോ ദദ്യാദേകപദ്മം ഹരാവപി । അംതേ വിഷ്ണുപദം ഗച്ഛേത്സര്വപാപവിവര്ജിതഃ
കാർത്തികത്തിൽ ഹരിക്ക് ഒരു താമരപൂവ് പോലും സമർപ്പിക്കുന്നവൻ, ജീവിതാവസാനത്തിൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി വിഷ്ണുവിന്റെ പദവിയിലെത്തും.
പ്രാതഃസ്നാനം നരോ യോ വൈ കാര്തികേ ശ്രീഹരിപ്രിയേ । കരോതിസര്വതീര്ഥേഷുയത്സ്നാത്വാതത്ഫലംലഭേത്
കാർത്തികത്തിൽ ശ്രീഹരിക്ക് പ്രിയമായ കാലത്ത് പ്രഭാതസ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാ തിരുത്തുകളിലും സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം നേടും.
കാര്തികേ യോ നരോ ദദ്യാത്പ്രദീപം നഭസി ദ്വിജഃ । വിപ്രഹത്യാദിഭിഃ പാപൈര്മുക്തോ ഗച്ഛേദ്ധരേര്ഗൃഹമ്
കാർത്തികത്തിൽ ആകാശത്ത് ദീപം കൊടുക്കുന്നവൻ, ദ്വിജനേ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലെത്തും.
മുഹൂര്തമപി യോ ദദ്യാത്കാര്ത്തികേ പ്രീതയേ ഹരേഃ । ദീപം നഭസി വിപ്രേന്ദ്ര തസ്മിംസ്തുഷ്ടഃ സദാ ഹരിഃ
കാർത്തികത്തിൽ ഹരിക്ക് പ്രീതിക്കായി ഒരു നിമിഷം പോലും ആകാശത്ത് ദീപം കൊടുക്കുന്നവനോടു ഹരി എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടനാകും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
യോ ദദ്യാച്ച ഗൃഹേ ദീപം കൃഷ്ണസ്യ സഘൃതം ദ്വിജഃ । കാര്തികേ ചാശ്വമേധസ്യ ഫലം സ്യാദ്വൈ ദിനേദിനേ
കാർത്തികത്തിൽ തന്റെ വീട്ടിൽ നെയ്യ് ചേർത്ത ദീപം കൃഷ്ണനു സമർപ്പിക്കുന്നവൻ, ഓരോ ദിവസവും അശ്വമേധയാഗഫലം നേടും.
പ്രദീപസ്യ ച മാഹാത്മ്യം വിശേഷമുച്യതേ മയാ । നിശാമയ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സേതിഹാസം സമാഹിതഃ
ദീപത്തിന്റെ പ്രത്യേകമായ മഹത്വം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; ഈ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
പൂര്വം ത്രേതായുഗേ വിപ്രോ വൈകുംഠോ നാമതഃ ശുചിഃ । യസ്യ സംഗപ്രഭാവേണ മുക്തോ ഭവതി പാതകീ
മുന്പ് ത്രേതായുഗത്തിൽ വൈകുണ്ഠൻ എന്ന ശുദ്ധനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ സാന്നിധ്യശക്തിയിൽ പാപികൾക്കും മോക്ഷം ലഭിച്ചു.
ഏകദാ കാര്തികേ സോഽപി പ്രദീപം പുരതോ ഹരേഃ । ദത്വാ ഗൃഹം ഗതോ വിപ്രോ ഘൃതപൂര്ണം ദ്വിജര്ഷഭഃ
ഒരു ദിവസം കാർത്തികത്തിൽ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ നെയ്യ് നിറച്ച ദീപം സമർപ്പിച്ചു, പിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.