തത്ര യാവംതി പശ്യംതി രജാംസി ച ദ്വിജോത്തമ । താവത്കല്പസഹസ്രാണി സ വസേദ്വിഷ്ണുമംദിരേ
അവിടെ എത്ര പൊടികണങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നുവോ, അത്രയേറെ ആയിരം കാല്പങ്ങൾക്കാലം ആൾ വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിൽ വാസം ചെയ്യും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
പുരാസീദ്ദംഡകോ നാമ്നാ ചൌരോ ലോകഭയപ്രദഃ । ബ്രഹ്മസ്വഹാരീ മിത്രഘ്നോ യുഗേ ദ്വാപരസംജ്ഞകേ
പണ്ടൊരു കാലത്ത് ദണ്ഡക എന്നൊരു കള്ളൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനും ബ്രാഹ്മണരുടെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവനും, സുഹൃത്തുക്കളെ കൊല്ലുന്നവനും ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ജീവിച്ചവനുമായിരുന്നു.
അസത്യഭാഷീ ക്രൂരശ്ച പരസ്ത്രീഗമനേ രതഃ । ഗോമാംസാശീ സുരാപശ്ച പാഖംഡജനസംഗഭാക്
അവൻ സത്യം പറയാത്തവനും ക്രൂരനും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ മോഹിക്കുന്നവനും, പശുമാംസം കഴിക്കുന്നവനും മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും, തെറ്റായ വിശ്വാസികളുമായി സുഖം കാണുന്നവനും ആയിരുന്നു.
വൃത്തിച്ഛേദീ ദ്വിജാതീനാം ന്യാസാപഹാരകസ്തഥാ । ശരണാഗതഹംതാ ച വേശ്യാവിഭ്രമലോലുപഃ
ദ്വിജന്മാരുടെ ഉപജീവനം നശിപ്പിക്കുന്നവനും, വിശ്വാസത്തോടെ ഏൽപ്പിച്ച വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവനും, അഭയം തേടിയവരെ കൊല്ലുന്നവനും, വേശ്യകളിൽ ലയിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
ഏകദാ സ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കസ്യചിദ്വിഷ്ണുമംദിരമ് । ജഗാമ ഹരണാര്ഥായ വിഷ്ണോര്ദ്രവ്യം സ മൂഢധീഃ
ഒരു ദിവസം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ആ ഭ്രാന്തൻ വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വിഷ്ണുവിന്റെ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കാൻ പോയി.
അഥ ദ്വാരി പ്രവിശ്യാസാവംഘ്രിഃ കര്ദ്ദമസംയുതഃ । പ്രോച്ഛിതഃ സകലം നിമ്നേ ഭൂമൌ ദേവഗൃഹസ്യ ച
അവൻ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിലിൽ കടന്നപ്പോൾ, കാലിൽ മണ്ണ് ഒട്ടിയിരുന്നു. അവൻ തറയിൽ കുഴിയിലേക്കു വീണു, മുഴുവനും ചിതറിപ്പോയി.
തേനൈവ കര്മ്മണാ ഭൂമിര്നിമ്നരിക്താ ബഭൂവ ഹ । ലോഹസ്യ ച ശലാകാഭ്യാം മുദ്ഘാട്യത്വരരംമുദാ
അവൻ ചെയ്ത അതേ പ്രവൃത്തിയാൽ, ഭൂമി കുഴിയാകുകയും ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകൾ കൊണ്ട് പൂട്ടു പൊളിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ അകത്തു കടക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രവിവേശ ഹരേര്ഗേഹം വിതാനവരശോഭിതമ് । രത്നകാംചനദീപാഢ്യം പരിധ്വസ്ത മഹത്തമമ്
അവൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ കടന്നു. അതു മനോഹരമായ തൂക്കുകടലാസുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, രത്നങ്ങളും പൊന്നും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വിളക്കുകൾ നിറഞ്ഞതും, അതിമഹത്തായ ഭവനവുമായിരുന്നു.
നാനാപുഷ്പസുഗംധാഢ്യം നാനാപാത്രസമാകുലമ് । സുവാസിതസ്യ തൈലസ്യ ഗംധേന പരിപൂരിതമ്
അവിടെ പലതരം പുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞിരുന്നു. പലവിധ പാത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കിടന്നു. സുഗന്ധമുള്ള എണ്ണയുടെ മണവും മുഴുവൻ പരന്നിരുന്നു.
അനേനഹാരകേണാഥ പര്യ്യംകേ സുമനോഹരേ । ശായിതോ രാധയാ സാര്ദ്ധം ദൃഷ്ടഃ പീതാംബരോഽച്യുതഃ
അവിടെ, ആ കള്ളൻ കമലാപതിയുടെ മനോഹരമായ കിടക്കയിൽ രാധയോടൊപ്പം കിടക്കുന്ന പീതാംബരം ധരിച്ച അച്യുതനെ കണ്ടു.
പ്രണമ്യ രാധികാനാഥം നിഷ്പാപഃ സോഽഭവത്തദാ । നേഷ്യാമ്യഥ ന നേഷ്യാമി അനേന കിം ഭവേന്മമ
അവൻ രാധയുടെ നാഥന് നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ അവൻ പാപരഹിതനായി. 'ഇത് ഞാൻ കൊണ്ടുപോകണോ, വേണ്ടയോ? ഇതു കൊണ്ടു എനിക്ക് എന്ത് ലഭിക്കും?' എന്നോണം അവൻ ചിന്തിച്ചു.
സേവാം കര്ത്തുമശക്തോഽഹം യതശ്ചൌരോഽസ്മി സര്വദാ । ദ്രവ്യേണ കാര്യമസ്തീതി തന്നേതും കൃതവാന്മനഃ
ഞാൻ സേവനം ചെയ്യാൻ അർഹനല്ല, എപ്പോഴും കള്ളനാണ്. അതിനാൽ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം എന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ അവ വസ്തുക്കൾ എടുക്കാൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു.
വിഷ്ണോര്മായാപതേശ്ചാഥ താനി സര്വാണി ജൈമിനേ । കൃത്വാ ശബ്ദം സുഘോരം ച പതിതാന്യഥ താനി വൈ
ജൈമിനി, വിഷ്ണുവിന്റെ മായാപതിയുടെ ഭവനത്തിൽ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, ആ വസ്തുക്കൾ എല്ലാം ഭയാനകമായ ശബ്ദത്തോടെ നിലത്ത് വീണു.
പരിത്യജ്യ സുനിദ്രാം ച ധാവംത ഇതി കിന്വഹോ । ആഗതാ ബഹുശോ ലോകാശ്ചോരോ ദ്രവ്യം ജവേന ച
ആഴമായ ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ ഓടി. എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്? പലരും അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, കള്ളൻ വേഗത്തിൽ ആ സമ്പത്ത് എടുത്തുപോയി.
ത്യക്ത്വാ ധനം ച ചൌരോഽപി ത്രസ്തഃ കിംചിജ്ജഗാമ ഹ । ദംശിതഃ കാലസര്പേണ മൃതോഽസൌ ഗതകില്ബിഷഃ
കള്ളനും ഭയത്താൽ ആ സമ്പത്ത് ഉപേക്ഷിച്ച് കുറെ ദൂരം ഓടി. എന്നാൽ കാലസർപ്പം കടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ മരിക്കുകയും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുകയും ചെയ്തു.
യമാജ്ഞയാ തസ്യ ദൂതാഃ പാശമുദ്ഗരപാണയഃ । ആഗതാസ്തം സമാനേതും ദംഷ്ട്രിണശ്ചര്മവാസസഃ
യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പാശവും ഉരുകൊണ്ടും ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച ദൂതന്മാർ, പല്ലുള്ളവരും ചർമ്മം ധരിച്ചവരുമായവർ, അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ എത്തി.
ബബംധുശ്ചര്മപാശേന നിന്യുര്ദുര്ഗമവര്ത്മനാ । ദൃഷ്ട്വാ തം ശമനഃ ക്രുദ്ധഃ പപ്രച്ഛ സചിവം പ്രതി
അവർ അവനെ ചർമ്മപാശത്തിൽ കെട്ടി കഠിനമായ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി. അവനെ കണ്ട യമൻ കോപത്തോടെ തന്റെ മന്ത്രിയോട് ചോദിച്ചു.
യമ ഉവാച- അനേന കിം കൃതം കര്മ പാപം വാ പുണ്യമേവ വാ । സമൂലം വദ ഹേ പ്രാജ്ഞ ചിത്രഗുപ്ത മമാഗ്രതഃ
യമൻ പറഞ്ഞു: ഈ മനുഷ്യൻ ചെയ്തത് പാപമാണോ, പുണ്യമാണോ? എല്ലാം വിശദമായി പറയു, ജ്ഞാനിയേ, ചിത്രഗുപ്താ, എന്റെ മുമ്പിൽ.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- സൃഷ്ടാനി യാനി പാപാനി വിധാത്രാ പൃഥിവീതലേ । കൃതാന്യനേന മൂഢേന സത്യമേതന്മയോദിതമ്
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ സ്രഷ്ടാവു സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ പാപങ്ങളും ഈ മൂടനായവൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.
കിംത്വാകര്ണയ ലോകേശ സുകൃതം ചാസ്യ വര്ത്തതേ । മന്യേഽഹം യമുനാഭ്രാതഃ സര്വപാപവിലോപി തത്
എന്നാൽ കേൾക്കൂ ലോകനാഥാ, അവനിൽ ഒരു പുണ്യവും ഉണ്ട്. ഞാൻ കരുതുന്നു, യമുനയുടെ സഹോദരാ, അതു അവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കും.
ധര്മരാജ ഉവാച- കിം പുണ്യം വര്ത്തതേഽമാത്യ വദ സാരം മമാംതികേ । ശ്രുത്വൈവം തദ്വിധാസ്യാമി യത്ര യോഗ്യോ ഭവേദസൌ
ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: അവനിൽ എന്താണ് പുണ്യം ഉള്ളത്, മന്ത്രിയേ? അതിന്റെ സാരം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയൂ. ഞാൻ അത് കേട്ടശേഷം അവൻ യോഗ്യനായ സ്ഥലത്ത് അയയ്ക്കും.
യമസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ സഭയശ്ചിത്രഗുപ്തകഃ । കൃത്വാ ഹസ്താംജലിം പ്രാഹ ചാത്മനഃ സ്വാമിനേ ദ്വിജ
യമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ചിത്രഗുപ്തൻ ഭയത്തോടെ കൈകൂപ്പി തന്റെ യജമാനനോടു പറഞ്ഞു.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- ഹരണാര്ഥം ഹരേര്ദ്രവ്യം ഗതോഽസൌ പാപിനാം വരഃ । പ്രോജ്ഝിതഃ കര്ദ്ദമോ രാജന്പാദയോര്ദ്വാരതോ ഹരേഃ
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഹരിയുടെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കാൻ, പാപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അവിടെ പോയി. രാജാവേ, എന്നാൽ ഹരിയുടെ പാദദ്വാരത്തിൽ കട്ടളി നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ബഭൂവ ലിപ്താ സാ ഭൂമിര്ബിലച്ഛിദ്ര വിവര്ജിതാ । തേന പുണ്യപ്രഭാവേണ നിര്ഗതം പാതകം മഹത് । വൈകുംഠം പ്രതിയോഗ്യോഽസൌ നിര്ഗതസ്തവ ദംഡതഃ
അങ്ങനെ ആ നിലം സുതാര്യമായി, ഒരു കുഴിയോ ദ്വാരമോ ഇല്ലാതെ ശുദ്ധമായി. ആ പുണ്യപ്രഭാവത്തിൽ വലിയ പാപം വിട്ടുപോയി. അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിന് യോഗ്യനായി, നിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
വ്യാസ ഉവാച- ശ്രുത്വാ സ വചനം തസ്യ പീഠം കനകനിര്മിതമ് । ദദൌ തസ്മൈ ചോപവിഷ്ടസ്തത്ര പൂജ്യോയമേനസഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആ വാക്കുകൾ കേട്ട യമൻ, അവനു പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച പീഠം നൽകി, അവിടെ ഇരുത്തി, പാപിയാണെങ്കിലും ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു.
നനാമ ശിരസാ തം വൈ പ്രോവാച വിനയാന്വിതഃ । യമ ഉവാച- പവിത്രം മംദിരം മേഽദ്യ പാദയോസ്തദ്ധി രേണുഭിഃ
അവൻ യമനെ തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിച്ചു വിനയപൂർവ്വം പറഞ്ഞു. യമൻ പറഞ്ഞു: ഇന്നലെ എന്റെ ആലയം നിന്റെ പാദധൂളിയിൽ ശുദ്ധമായി.
കൃതാര്ഥോഽസ്മി കൃതാര്ഥോഽസ്മി കൃതാര്ഥോഽസ്മി ന സംശയഃ । ഇദാനീം ഗച്ഛ ഭോ സാധോ ഹരേര്മംദിരമുത്തമമ്
എനിക്ക് സഫലത ലഭിച്ചു, സഫലത ലഭിച്ചു, സഫലത ലഭിച്ചു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇപ്പോൾ നീ, സദ്ഗുണശാലിയേ, ഹരിയുടെ ഉത്തമലോകത്തേക്ക് പോകൂ.
നാനാഭോഗസമായുക്തം ജന്മമൃത്യുനിവാരണമ് । വ്യാസ ഉവാച- ഇത്യുക്ത്വാ ധര്മരാജോഽസൌ സ്യംദനേ സ്വര്ണനിര്മിതേ
നാനാ ഭോഗങ്ങൾക്കു യോഗ്യമായതും ജനനമരണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുമായ അവസ്ഥയിൽ—വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മരാജാവ് അവനെ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ ഇരുത്തി.
രാജഹംസയുതേ ദിവ്യേ തമാരോപ്യ ഗതൈനസമ് । സമസ്തസുഖദം സ്ഥാനം പ്രേഷയാമാസ ചക്രിണഃ
രാജഹംസങ്ങൾ വലിച്ച ദിവ്യരഥത്തിൽ അവനെ കയറ്റി, പാപം വിട്ടവനായി, സർവ്വസുഖം നൽകുന്ന ചക്രധാരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
പാതയിത്വാംശുകം ഭൂമൌ കൌശേയം കമലാപതേഃ । ബബംധ വസ്തുജാതം ച പാണൌ കൃത്വാ സകംപിതഃ
കമലാപതിയുടെ പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയുള്ള