മാര്ജയംതി ഹരേഃ സ്ഥാനം പിതൃയജ്ഞപ്രവര്തകാഃ । ജനേ ദീനേ ദയായുക്താ വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
ഹരിയുടെ സ്ഥലം ശുചിത്വം പാലിക്കുന്നവരും, പിതൃകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ദരിദ്രരോടു കരുണയുള്ളവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
പരസ്വം ബ്രാഹ്മണദ്രവ്യം പശ്യംതി വിഷവച്ച യേ । ഹരിനൈവേദ്യം യേഽശ്നന്തി വിജ്ഞേയാ വൈഷ്ണവാ ജനാഃ
പരസ്വവും ബ്രാഹ്മണസമ്പത്തും വിഷം പോലെ കാണുന്നവരും, ഹരിക്ക് അർപ്പിച്ച അന്നം മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
വേദശാസ്ത്രാനുരക്താ യേ തുലസീവനപാലകാഃ । രാധാഷ്ടമീവ്രതരതാ വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
വേദശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും, തുളസി തോട്ടങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവരും, രാധാഷ്ടമി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
ശ്രീകൃഷ്ണപുരതോ യേ ച ദീപം യച്ഛംതി ശ്രദ്ധയാ । പരനിംദാം ന കുര്വംതി വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ വിശ്വാസത്തോടെ ദീപം തെളിക്കുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റം പറയാത്തവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
സൂത ഉവാച- പൃഷ്ടോ ജൈമിനിനാ വ്യാസ ഇത്യുക്തഃ സ യഥാക്രമമ് । മയേദം കഥ്യതേ ബ്രഹ്മന്യത്പ്രസംഗാദ്ഗുരോഃ ശ്രുതമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ജൈമിനി ചോദിച്ചപ്പോൾ, വ്യാസൻ ക്രമമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതാണിത്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അതാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്.
അധ്യായം ശ്രദ്ധയാ യുക്തം യേ ശൃണ്വംതി നരോത്തമാഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താ യാംതി വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
ആധ്യായം വിശ്വാസത്തോടെ ശ്രവിക്കുന്ന ഉത്തമപുരുഷന്മാർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
സൂത ഉവാച- ശൃണു ശൌനക വക്ഷ്യാമി ചാന്യധര്മ്മം പുരാതനമ് । വ്യാസജൈമിനിസംവാദം ശ്രോതൄണാം പാപനാശനമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ശൗനക, ഞാൻ ഇനി പറയാൻ പോകുന്ന പുരാതനമായ മറ്റൊരു ധർമ്മം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. വ്യാസനും ജൈമിനിയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം, അത് കേൾക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ജൈമിനിരുവാച- കര്മ്മണാ ഹി ഗുരോ കേന മംദിരം ജഗതീപതേഃ । യാതി തത്കഥയസ്വാദ്യ നരഃ പാപീ ച മേ പ്രഭോ
ജൈമിനി പറഞ്ഞു: ഗുരുവേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരാൾ—even പാപി—എന്ത് പ്രവൃത്തിയിലൂടെ എത്താൻ കഴിയും എന്ന് ദയവായി ഇന്നേന്ന് എന്നോട് പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- ശ്രീകൃഷ്ണമംദിരേ യോ വൈ ലേപനം കുരുതേ നരഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ ശ്രാംതോ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിൽ ആരെങ്കിലും ലേപനം ചെയ്താൽ, ആ മനുഷ്യൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, ക്ഷീണിച്ചിട്ടും ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലെത്തും.
യശ്ചാംബുലേപനം കുര്യാത്സംക്ഷേപാച്ഛൃണു ജൈമിനേ । തസ്യപുണ്യമഹം വച്മി മംദിരേ ജഗതീപതേഃ
മണ്ണ് കൊണ്ട് ലേപനം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഫലം കുറച്ചു ഞാൻ പറയാം, ജൈമിനി, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. ലോകത്തിന്റെ നാഥന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അതിന് എത്ര മഹത്വമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു.
തത്ര യാവംതി പശ്യംതി രജാംസി ച ദ്വിജോത്തമ । താവത്കല്പസഹസ്രാണി സ വസേദ്വിഷ്ണുമംദിരേ
അവിടെ എത്ര പൊടികണങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നുവോ, അത്രയേറെ ആയിരം കാല്പങ്ങൾക്കാലം ആൾ വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിൽ വാസം ചെയ്യും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
പുരാസീദ്ദംഡകോ നാമ്നാ ചൌരോ ലോകഭയപ്രദഃ । ബ്രഹ്മസ്വഹാരീ മിത്രഘ്നോ യുഗേ ദ്വാപരസംജ്ഞകേ
പണ്ടൊരു കാലത്ത് ദണ്ഡക എന്നൊരു കള്ളൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനും ബ്രാഹ്മണരുടെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവനും, സുഹൃത്തുക്കളെ കൊല്ലുന്നവനും ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ജീവിച്ചവനുമായിരുന്നു.
അസത്യഭാഷീ ക്രൂരശ്ച പരസ്ത്രീഗമനേ രതഃ । ഗോമാംസാശീ സുരാപശ്ച പാഖംഡജനസംഗഭാക്
അവൻ സത്യം പറയാത്തവനും ക്രൂരനും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ മോഹിക്കുന്നവനും, പശുമാംസം കഴിക്കുന്നവനും മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും, തെറ്റായ വിശ്വാസികളുമായി സുഖം കാണുന്നവനും ആയിരുന്നു.
വൃത്തിച്ഛേദീ ദ്വിജാതീനാം ന്യാസാപഹാരകസ്തഥാ । ശരണാഗതഹംതാ ച വേശ്യാവിഭ്രമലോലുപഃ
ദ്വിജന്മാരുടെ ഉപജീവനം നശിപ്പിക്കുന്നവനും, വിശ്വാസത്തോടെ ഏൽപ്പിച്ച വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവനും, അഭയം തേടിയവരെ കൊല്ലുന്നവനും, വേശ്യകളിൽ ലയിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
ഏകദാ സ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കസ്യചിദ്വിഷ്ണുമംദിരമ് । ജഗാമ ഹരണാര്ഥായ വിഷ്ണോര്ദ്രവ്യം സ മൂഢധീഃ
ഒരു ദിവസം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ആ ഭ്രാന്തൻ വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വിഷ്ണുവിന്റെ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കാൻ പോയി.
അഥ ദ്വാരി പ്രവിശ്യാസാവംഘ്രിഃ കര്ദ്ദമസംയുതഃ । പ്രോച്ഛിതഃ സകലം നിമ്നേ ഭൂമൌ ദേവഗൃഹസ്യ ച
അവൻ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിലിൽ കടന്നപ്പോൾ, കാലിൽ മണ്ണ് ഒട്ടിയിരുന്നു. അവൻ തറയിൽ കുഴിയിലേക്കു വീണു, മുഴുവനും ചിതറിപ്പോയി.
തേനൈവ കര്മ്മണാ ഭൂമിര്നിമ്നരിക്താ ബഭൂവ ഹ । ലോഹസ്യ ച ശലാകാഭ്യാം മുദ്ഘാട്യത്വരരംമുദാ
അവൻ ചെയ്ത അതേ പ്രവൃത്തിയാൽ, ഭൂമി കുഴിയാകുകയും ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകൾ കൊണ്ട് പൂട്ടു പൊളിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ അകത്തു കടക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രവിവേശ ഹരേര്ഗേഹം വിതാനവരശോഭിതമ് । രത്നകാംചനദീപാഢ്യം പരിധ്വസ്ത മഹത്തമമ്
അവൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ കടന്നു. അതു മനോഹരമായ തൂക്കുകടലാസുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, രത്നങ്ങളും പൊന്നും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വിളക്കുകൾ നിറഞ്ഞതും, അതിമഹത്തായ ഭവനവുമായിരുന്നു.
നാനാപുഷ്പസുഗംധാഢ്യം നാനാപാത്രസമാകുലമ് । സുവാസിതസ്യ തൈലസ്യ ഗംധേന പരിപൂരിതമ്
അവിടെ പലതരം പുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞിരുന്നു. പലവിധ പാത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കിടന്നു. സുഗന്ധമുള്ള എണ്ണയുടെ മണവും മുഴുവൻ പരന്നിരുന്നു.
അനേനഹാരകേണാഥ പര്യ്യംകേ സുമനോഹരേ । ശായിതോ രാധയാ സാര്ദ്ധം ദൃഷ്ടഃ പീതാംബരോഽച്യുതഃ
അവിടെ, ആ കള്ളൻ കമലാപതിയുടെ മനോഹരമായ കിടക്കയിൽ രാധയോടൊപ്പം കിടക്കുന്ന പീതാംബരം ധരിച്ച അച്യുതനെ കണ്ടു.
പ്രണമ്യ രാധികാനാഥം നിഷ്പാപഃ സോഽഭവത്തദാ । നേഷ്യാമ്യഥ ന നേഷ്യാമി അനേന കിം ഭവേന്മമ
അവൻ രാധയുടെ നാഥന് നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ അവൻ പാപരഹിതനായി. 'ഇത് ഞാൻ കൊണ്ടുപോകണോ, വേണ്ടയോ? ഇതു കൊണ്ടു എനിക്ക് എന്ത് ലഭിക്കും?' എന്നോണം അവൻ ചിന്തിച്ചു.
സേവാം കര്ത്തുമശക്തോഽഹം യതശ്ചൌരോഽസ്മി സര്വദാ । ദ്രവ്യേണ കാര്യമസ്തീതി തന്നേതും കൃതവാന്മനഃ
ഞാൻ സേവനം ചെയ്യാൻ അർഹനല്ല, എപ്പോഴും കള്ളനാണ്. അതിനാൽ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം എന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ അവ വസ്തുക്കൾ എടുക്കാൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു.
വിഷ്ണോര്മായാപതേശ്ചാഥ താനി സര്വാണി ജൈമിനേ । കൃത്വാ ശബ്ദം സുഘോരം ച പതിതാന്യഥ താനി വൈ
ജൈമിനി, വിഷ്ണുവിന്റെ മായാപതിയുടെ ഭവനത്തിൽ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, ആ വസ്തുക്കൾ എല്ലാം ഭയാനകമായ ശബ്ദത്തോടെ നിലത്ത് വീണു.
പരിത്യജ്യ സുനിദ്രാം ച ധാവംത ഇതി കിന്വഹോ । ആഗതാ ബഹുശോ ലോകാശ്ചോരോ ദ്രവ്യം ജവേന ച
ആഴമായ ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ ഓടി. എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്? പലരും അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, കള്ളൻ വേഗത്തിൽ ആ സമ്പത്ത് എടുത്തുപോയി.
ത്യക്ത്വാ ധനം ച ചൌരോഽപി ത്രസ്തഃ കിംചിജ്ജഗാമ ഹ । ദംശിതഃ കാലസര്പേണ മൃതോഽസൌ ഗതകില്ബിഷഃ
കള്ളനും ഭയത്താൽ ആ സമ്പത്ത് ഉപേക്ഷിച്ച് കുറെ ദൂരം ഓടി. എന്നാൽ കാലസർപ്പം കടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ മരിക്കുകയും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുകയും ചെയ്തു.
യമാജ്ഞയാ തസ്യ ദൂതാഃ പാശമുദ്ഗരപാണയഃ । ആഗതാസ്തം സമാനേതും ദംഷ്ട്രിണശ്ചര്മവാസസഃ
യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പാശവും ഉരുകൊണ്ടും ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച ദൂതന്മാർ, പല്ലുള്ളവരും ചർമ്മം ധരിച്ചവരുമായവർ, അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ എത്തി.
ബബംധുശ്ചര്മപാശേന നിന്യുര്ദുര്ഗമവര്ത്മനാ । ദൃഷ്ട്വാ തം ശമനഃ ക്രുദ്ധഃ പപ്രച്ഛ സചിവം പ്രതി
അവർ അവനെ ചർമ്മപാശത്തിൽ കെട്ടി കഠിനമായ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി. അവനെ കണ്ട യമൻ കോപത്തോടെ തന്റെ മന്ത്രിയോട് ചോദിച്ചു.
യമ ഉവാച- അനേന കിം കൃതം കര്മ പാപം വാ പുണ്യമേവ വാ । സമൂലം വദ ഹേ പ്രാജ്ഞ ചിത്രഗുപ്ത മമാഗ്രതഃ
യമൻ പറഞ്ഞു: ഈ മനുഷ്യൻ ചെയ്തത് പാപമാണോ, പുണ്യമാണോ? എല്ലാം വിശദമായി പറയു, ജ്ഞാനിയേ, ചിത്രഗുപ്താ, എന്റെ മുമ്പിൽ.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- സൃഷ്ടാനി യാനി പാപാനി വിധാത്രാ പൃഥിവീതലേ । കൃതാന്യനേന മൂഢേന സത്യമേതന്മയോദിതമ്
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ സ്രഷ്ടാവു സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ പാപങ്ങളും ഈ മൂടനായവൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.
പാതയിത്വാംശുകം ഭൂമൌ കൌശേയം കമലാപതേഃ । ബബംധ വസ്തുജാതം ച പാണൌ കൃത്വാ സകംപിതഃ
കമലാപതിയുടെ പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയിലുള്ള പെട്ടികയുള്ള