ദാനം ദാതാ പ്രതിഗ്രാഹീ ന സ്മരേച്ച ന യാചതേ । നിരയേ ചോഭയോര്വാസോ യാവച്ചംദ്ര ദിവാകരൌ
ദാനം നൽകിയവനും സ്വീകരിച്ചവനും അതിനെ ഓർക്കുകയോ വീണ്ടും ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യരുത്. ഇരുവരും ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം നരകത്തിൽ വാസം ചെയ്യേണ്ടി വരും.
ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപാനി യാനി വൈ ദ്വിജസത്തമ । താനി ദാനേന ഹന്യംതേ തസ്മാദ്ദാനം സമാചരേത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള വലിയ പാപങ്ങൾ ദാനത്തിലൂടെ നശിക്കും. അതുകൊണ്ടു ദാനം ചെയ്യണം എന്നതാണ് ഉത്തമം.
അഥ ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ ചുതര്ഥം ബ്രഹ്മഖണ്ഡം പ്രാരഭ്യതേ ശ്രീവേദവ്യാസായ നമഃ ശൌനക ഉവാച- കലൌ സമാഗതേ സൂത പ്രാണിനാം കേന കര്മണാ । ഉദ്ധാരോ വൈ ഭവേത്തസ്മാത്കഥയസ്വ മമാഗ്രതഃ
ഇപ്പോൾ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിൽ ചൂട് വൃക്ഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബ്രഹ്മഖണ്ഡം ആരംഭിക്കുന്നു. ശ്രീവേദവ്യാസന് നമസ്കാരം. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: സുതാ, കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ ജീവികൾക്ക് ഏത് പ്രവർത്തിയിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കും? ദയവായി അതെനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
സൂത ഉവാച- സാധുസാധു മുനിശ്രേഷ്ഠ പുണ്യാത്മനാം വരോ ഭവാന് । സര്വേഷാം ച ജനാനാം ച ശുഭവാഞ്ഛോ നിരംതരമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, മഹർഷിയേ! നീ സദാ എല്ലാവർക്കും നല്ലത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്, പുണ്യവാന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.
ഏതദ്വ്യാസഃ പുരാ വിപ്രഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വപൂജിതഃ । പൃഷ്ടോ ജൈമിനിനാ തം സ യദാഹ ശൃണു വൈഷ്ണവ
വൈഷ്ണവനേ, പുരാതനകാലത്ത് സർവ്വജ്ഞനുമായും എല്ലാവരുടെയും ആരാധ്യനായും ആയിരുന്ന വ്യാസനെ ജൈമിനി ചോദിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞതെന്തെന്ന് കേൾക്കൂ.
ദംഡവത്പ്രണിപത്യാസൌ വ്യാസം സര്വാര്ഥപാരഗമ് । ഗുരും സത്യവതീസൂനും പപ്രച്ഛ മുനിപുംഗവഃ
സർവ്വാർത്ഥങ്ങൾക്കു അറിവുള്ള ഗുരുവായ സത്യവതിയുടെ മകനായ വ്യാസന് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ആ മഹർഷി അവനോട് ചോദിച്ചു.
ജൈമിനിരുവാച- കലൌ നൃണാം ഭവേത്കേന മോക്ഷോ വൈ കഥയസ്വ മേ । അല്പേനാപി ച പുണ്യേന മര്ത്യാശ്ചാല്പായുഷോ യതഃ
ജൈമിനി ചോദിച്ചു: കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർക്ക് എങ്ങനെ മോക്ഷം ലഭിക്കും? കാരണം, ഇവർക്ക് ആയുസ്സും പുണ്യവും കുറവാണ്. ദയവായി അതിന്റെ മാർഗം പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- സാധുസംഗാദ്ഭവേദ്വിപ്ര ശാസ്ത്രാണാം ശ്രവണം പ്രഭോ । ഹരിഭക്തിര്ഭവേത്തസ്മാത്തതോ ജ്ഞാനം തതോ ഗതിഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: സദുപുരുഷരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ ശാസ്ത്രങ്ങൾ കേൾക്കാൻ കഴിയും; അതിലൂടെ ഹരിയിൽ ഭക്തി ഉളവാകും; ഭക്തിയിലൂടെ ജ്ഞാനം, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ന രോചതേ കഥാ ഭൂമൌ പാപിഷ്ഠായ ജനായ വൈ । വൈഷ്ണവീ സ തു വിജ്ഞേയഃ പാപിഷ്ഠപ്രവരോ ദ്വിജഃ
ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും പാപിയായവർക്കു ദൈവകഥകൾ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല; അങ്ങനെയുള്ളവൻ ബ്രാഹ്മണനായാലും പാപികളിൽ ഏറ്റവും വലിയവനാണ്.
ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ കഥാം ശ്രുത്വാഽഽനംദീ ഭവതി വൈഷ്ണവഃ । അസത്യാം താം തു യോ ബ്രൂയാജ്ജ്ഞേയഃ സ പാപിനാം ഗുരുഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ വൈഷ്ണവൻ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും; പക്ഷേ, അതിൽ അസത്യം പറയുന്നവൻ പാപികളിൽ ഏറ്റവും വലിയവനായി അറിയണം.
യസ്മിന്യസ്മിന്സ്ഥലേ വിപ്ര കൃഷ്ണസ്യ വര്തതേ കഥാ । തസ്മാത്തസ്മാജ്ജഗന്നാഥോ യാതി ത്യക്ത്വാ ന കര്ഹിചിത്
ബ്രാഹ്മണനേ, ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണന്റെ കഥ പറയുന്നിടത്ത് നിന്നു ഭഗവാൻ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
കൃഷ്ണസ്യ യഃ കഥാരംഭേ കുര്യാദ്വിഘ്നം നരാധമഃ । നരകാന്നിഷ്കൃതിര്നാസ്തി മന്വംതരശതാവധി
കൃഷ്ണന്റെ കഥ തുടങ്ങുമ്പോൾ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനാണ്; അത്തരം ആളിന് അനേകം മന്വന്തരങ്ങൾക്കാലം നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ഉണ്ടാകില്ല.
യേ പുരാണകഥാം ശ്രുത്വാ നിംദംത്യുപഹസംതി വൈ । തേഷാം കരസ്ഥാ നരകാ ബഹുക്ലേശകരാഃ സദാ
പുരാണകഥകൾ കേട്ട ശേഷം അവയെ പരിഹസിക്കുന്നവർക്കും നിന്ദിക്കുന്നവർക്കും എപ്പോഴും അവരുടെ കൈകളിൽ തന്നെ അനേകം കഷ്ടതകൾ നൽകുന്ന നരകങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
ജന്മാംതരാര്ജിതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി । ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം യോ വൈ ശ്രോതുമിച്ഛാം കരോത്യപി
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു പോലും അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ അതേ സമയം തന്നെ നശിക്കും.
ഭക്ത്യാ യോ വൈ നരഃ കുര്യാത്ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം തഥാ । ന ജാനേ ശ്രവണേ തസ്യ കാ ഗതിര്വാ ഭവിഷ്യതി
ആത്മാർത്ഥതയോടെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ പറയുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും എത്ര വലിയ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് ഞാൻ പോലും അറിയുന്നില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാദികം പാപം അകാലമരണം തഥാ । സുരാപാനം തഥാസ്തേയം സര്വം നശ്യതി പാപിനഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ, അകാലമരണം, മദ്യം കുടിയ്ക്കൽ, മോഷണം എന്നിവ പോലുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും അങ്ങനെയുള്ള പാപിക്ക് നശിക്കും.
പാപം കൃത്വാ തു യോ മര്ത്യഃ പശ്ചാത്പാപം നിവര്തയേത് । തസ്യ പാപം വ്രജേന്നാശമഗ്നിനാ തൂലരാശിവത്
പാപം ചെയ്ത ശേഷം അതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പാപം തീയിൽ തൂവാല കത്തുന്നതുപോലെ നശിക്കും.
ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം വിപ്ര തിഷ്ഠേദ്വൈ പുസ്തകം ഗൃഹേ । തസ്യ ഗൃഹസമീപം ഹി നായാംതി യമകിംകരാഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ അടങ്ങിയ പുസ്തകം വീട്ടിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, യമന്റെ ദൂതന്മാർ ആ വീട്ടിനടുത്തേക്ക് വരാറില്ല.
ജൈമിനിരുവാച- വദംതി വൈഷ്ണവാന്കാംശ്ച വാംച്ഛാ ബ്രൂഹി ഗുരോ മമ । ഇദാനീം താന്സമാജ്ഞാതും തേഷാം മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
ജൈമിനി പറഞ്ഞു: ഗുരുവേ, വൈഷ്ണവന്മാരുടെ ഗുണങ്ങളും അവർ നൽകുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളും ദയവായി എനിക്ക് വിശദമായി പറയാമോ? ഇപ്പോൾ അവരുടെ മഹത്വം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച- യോ നരോ മസ്തകേ ഭക്ത്യാ വൈഷ്ണവാംഘ്രിജലം ദ്വിജ । കരോതി സേചനം പാപീ തീര്ഥസ്നാനേന തസ്യ കിമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജന്മാരേ, ഭക്തിയോടെ ഒരാൾ വൈഷ്ണവന്റെ പാദജലം തലയിൽ ഒഴിച്ചാൽ, പാപം നീക്കാൻ തിരുത്തുകളിൽ കുളിക്കാൻ അവന് എന്ത് ആവശ്യം?
സാധുസംഗം തു യഃ കുര്യ്യാത്ക്ഷണം വാര്ദ്ധക്ഷണം ദ്വിജ । തസ്യ നശ്യംതി പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാമുഖാനി ച
ദ്വിജന്മാരേ, ഒരു നിമിഷമോ അർദ്ധനിമിഷമോ സത്സംഗം ചെയ്താൽ പോലും, ബ്രഹ്മഹത്യ പോലെയുള്ള വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും അകന്നു പോകും.
യത്രയത്ര കുലേ ചൈവ ഏകോ ഭവതി വൈഷ്ണവഃ । കുലം തസ്യ യദാ പാപൈര്യുക്തം തന്മോക്ഷഗാമി വൈ
ഏത് കുടുംബത്തിലും ഒരുവൻ പോലും വൈഷ്ണവനായി ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ കുടുംബം എത്ര പാപം ചെയ്താലും, അവർക്കു മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ഹിംസാദംഭകാമക്രോധൈര്വര്ജിതാശ്ചൈവ യേ നരാഃ । ലോഭമോഹപരിത്യക്താ ജ്ഞേയാസ്തേ വൈഷ്ണവാ ദ്വിജ
ഹിംസ, കപടത, കൗതുകം, ക്രോധം എന്നിവയില്ലാത്തവരും, ലോഭവും മോഹവും ഉപേക്ഷിച്ചവരുമായ പുരുഷന്മാരെയാണ്, ദ്വിജന്മാരേ, വൈഷ്ണവന്മാർ എന്ന് അറിയേണ്ടത്.
പിതൃഭക്താ ദയായുക്താഃ സര്വപ്രാണിഹിതേ രതാഃ । അമത്സരാ വൈഷ്ണവാ യേ വിജ്ഞേയാഃ സത്യഭാഷിണഃ
പിതൃഭക്തിയും, കരുണയും, എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ ആസ്വാദനവും, അസൂയ ഇല്ലായ്മയും, സത്യവാദിത്വവും ഉള്ളവരെയാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ എന്ന് അറിയണം.
വിപ്രഭക്തിരതാ യേ ച പരസ്ത്രീഷു നപുംസകാഃ । ഏകാദശീവ്രതരതാ വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
ബ്രാഹ്മണഭക്തിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരും, പരസ്ത്രീകളോട് നിരാസക്തരുമായി, ഏകാദശി വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
ഗായംതി ഹരിനാമാനി തുലസീമാല്യധാരകാഃ । ഹര്യംഘ്രിസലിലൈഃ സിക്താ വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
ഹരിയുടെ നാമങ്ങൾ പാടുന്നവരും, തുളസിമാല ധരിക്കുന്നവരും, ഹരിയുടെ പാദജലത്തിൽ തളിയുന്നവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
ശ്രോത്രയോര്മസ്തകേ യേഷാം തുലസ്യാഃ പര്ണമുത്തമമ് । കര്ഹിചിദ്ദൃശ്യതേ വിപ്ര വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, ആരുടെയോ ചെവിയിലോ തലയിൽ തുളസിയില കാണപ്പെടുന്നവരെയാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ എന്ന് അറിയണം.
പാഖംഡസംഗരഹിതാ വിപ്രദ്വേഷവിവര്ജിതാഃ । സിംചേയുസ്തുലസീം യേ ച ജ്ഞാതവ്യാ വൈഷ്ണവാ നരാഃ
പാകണ്ഡന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ പോകാതെയും, ബ്രാഹ്മണദ്വേഷം ഇല്ലാതെയും, തുളസി ചെടിക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നവരെയും വൈഷ്ണവന്മാർ എന്ന് അറിയണം.
പൂജയംതി ഹരിം യേ ച തുലസ്യാ ചാര്ചയംതി യേ । കന്യാദാനരതാ യേ ച യേ വൈ ഹ്യതിഥിപൂജകാഃ
ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നവരും, തുളസിയാൽ പൂജ ചെയ്യുന്നവരും, കന്യാദാനത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരും, അതിഥികളെ ആദരിക്കുന്നവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
ശൃണ്വംതി വിഷ്ണുചരിതം വിജ്ഞേയാ വൈഷ്ണവാ നരാഃ । യസ്യ ഗൃഹേ സുപ്രതിഷ്ഠേത്ശാലഗ്രാമശിലാപി ച
വിഷ്ണുവിന്റെ കഥകൾ ശ്രവിക്കുന്നവരും, അവരുടെ വീട്ടിൽ ശാലഗ്രാമശില ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.