പ്രവാലം മൌക്തികം ചൈവ ഹീരകം ച മണിം തഥാ । യോ ദദാതി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സ്വര്ഗലോകം സ ഗച്ഛതി
പ്രവാളം, മുത്ത്, വജ്രം, രത്നം എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, സ്വർഗലോകത്തിൽ എത്തും.
തുലാപുരുഷദാനേന യത്പുണ്യം ലഭതേ ജനഃ । ശാലഗ്രാമശിലാം ദത്ത്വാ തസ്മാത്കോടിഗുണം ലഭേത്
തുലാപുരുഷദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യത്തെക്കാൾ കോടിരട്ടി പുണ്യം ശാലഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കും.
സപ്തദ്വീപാം ക്ഷിതിം ദത്വാ സശൈലവനകാനനാമ് । യത്പുണ്യം ലഭതേ തദ്വൈ ശാലഗ്രാമശിലാപ്രദഃ
ഏഴു ദ്വീപുകളും മലകളും കാടുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ കിട്ടുന്ന പുണ്യം, ശാലഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്തവന് ലഭിക്കും.
ശാലഗ്രാമശിലാം യോ വൈ ദദ്യാദ്ഭൂമിസുരായ ച । തേന വിപ്ര പ്രദത്താനി ഭുവനാനി ചതുര്ദശ
ശാലഗ്രാമശില ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പതിനാലു ലോകങ്ങളും ദാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്.
തുലാപുരുഷദാനം യഃ കരോതി ദ്വിജപുംഗവ । ജനന്യാശ്ചോദരേ തസ്യ പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, തുലാപുരുഷദാനം ചെയ്യുന്നവന് അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാവില്ല.
സാലംകാരാം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കന്യാം യച്ഛതി യോ നരഃ । സ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മസദനം പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു കന്യകയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവന് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാവില്ല.
കന്യാവിക്രയിണോ നാസ്തി നരകാന്നിഷ്കൃതിഃ പുനഃ । കന്യാദാനകൃതോ നാസ്തി സ്വര്ഗാദാഗമനം പുനഃ
കന്യകയെ വിറ്റവന് നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല; കന്യകയെ ദാനം ചെയ്തവന് സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരവ് ഇല്ല.
ഉപാനഹൌ വാതപത്രം യോ ദദാതി ദ്വിജാതയേ । പ്രേത്യ ചേംദ്രപുരം ഗത്വാ വസേത്കല്പചതുഷ്ടയമ്
യാരെങ്കിലും ദ്വിജനു ചെരിപ്പോ കാറ്റുപത്രമോ ദാനം ചെയ്താൽ, മരിച്ചശേഷം ഇന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിൽ നാലു കാലഘട്ടങ്ങൾ കഴിയാം.
വസ്ത്രം യച്ഛതി യോ ദിവ്യം സാധവേ വൈ ദ്വിജായതേ । സ്വര്ഗേ ദിവ്യാംബരധരശ്ചിരം തിഷ്ഠേദ്ദ്വിജോത്തമ
ദിവ്യവസ്ത്രം യോഗ്യനായ ദ്വിജനു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ദീർഘകാലം സ്വർഗത്തിൽ ദിവ്യവസ്ത്രം ധരിച്ച് താമസിക്കും.
ധേനും പുരാതനീം യച്ഛേദ്വസ്ത്രം ച ജരിതം ദ്വിജ । നൂത്നാം രജോവതീം കന്യാം സ ഗച്ഛേന്നിരയം തഥാ
പഴയ പശുവോ പഴയ വസ്ത്രമോ ദ്വിജനു ദാനം ചെയ്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ പുതുമയും വിശുദ്ധിയും ഇല്ലാത്ത കന്യകയെ ദാനം ചെയ്താൽ, അവൻ നരകത്തിലേക്ക് പോകും.
കന്യാവിക്രയിണോ ബ്രഹ്മന്ന പശ്യേല്ലപനം ബുധഃ । ദൃഷ്ട്വാ ചാജ്ഞാനതോ വാപി കുര്യ്യാന്മാര്തംഡ ദര്ശനമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, കന്യകയെ വിറ്റവനുമായി ഒരു ജ്ഞാനിയും സംസാരിക്കരുത്; അങ്ങനെയുള്ളവനെ അറിയാതെ കണ്ടാൽ പോലും സൂര്യനെ നോക്കണം.
ഫലദാതാ നരോ ഗച്ഛേത്ത്രിദിവം ച ദ്വിജോത്തമ । ഭുംക്തേ കല്പസഹസ്രാണി ഫലം തത്രാമൃതോപമമ്
ഫലം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, സ്വർഗത്തിൽ പോകുന്നു; അവിടെ ആയിരം കാലഘട്ടങ്ങൾ അമൃതസമമായ ഫലം അനുഭവിക്കും.
ശാകം യച്ഛതി യോ മര്ത്യോ ശിവസ്യഭവനം ദ്വിജ । യാതി കല്പദ്വയം ഭുംക്തേ ദുര്ല്ലഭം പായസം സുരൈഃ
ശാകം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജനേ, ശിവന്റെ ഭവനത്തിൽ പോകുന്നു; അവിടെ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങൾ ദുർലഭമായ പായസം അനുഭവിക്കും.
ഘൃതദോ ദധിദശ്ചൈവ തക്രദോ ദുഗ്ധദസ്തഥാ । വിഷ്ണോര്നികേതനം ഗത്വാ സുധാപാനം കരോതി സഃ
നെയ്യോ തയിരോ മോര് അല്ലെങ്കിൽ പാലോ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തി അവിടെ അമൃതം കുടിക്കും.
ഗംധദഃ പുഷ്പദശ്ചൈവ മര്ത്യോ യാതി സുരാലയമ് । തിഷ്ഠേദ്യുഗസഹസ്രാണി ഗംധപുഷ്പവിഭൂഷിതഃ
ഗന്ധം അല്ലെങ്കിൽ പുഷ്പം ദാനം ചെയ്യുന്ന凡, ദേവഭവനത്തിൽ പോകുന്നു; ആയിരം കാലഘട്ടങ്ങൾ ഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച് അവിടെ താമസിക്കും.
ശയ്യാദാനം ദാനസാരം ബ്രാഹ്മണായ ദദാതി യഃ । സ യാതി ബ്രഹ്മസദനം പര്യ്യംകേ ശേരതേ ചിരമ്
ശയ്യ ദാനം, ദാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം, ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ പോകുന്നു; അവിടെ ദീർഘകാലം കിടക്കയിൽ വിശ്രമിക്കും.
പീഠദാതാ ദീപദാതാ സര്വദുഷ്കൃതവര്ജിതഃ । സ്വര്ഗേ സിംഹാസനേ തിഷ്ഠേജ്ജ്വലദ്ദീപാവലീവൃതഃ
പീഠമോ വിളക്കോ ദാനം ചെയ്ത് എല്ലാ പാപങ്ങളും ഒഴിവാക്കിയവൻ, സ്വർഗത്തിൽ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു പ്രകാശമുള്ള വിളക്കുകളുടെ നിരയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് താമസിക്കും.
താംബൂലം യോ നരോ ദദ്യാദ്ഭൂമിം ഭുംക്തേഽഖിലാം സുഖമ് । സ്വര്ഗേ ദേവാംഗനാക്രോഡേ സുപ്തസ്താംബൂലമത്തി വൈ
താമ്പൂലം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഭൂമിയിൽ എല്ലാ സുഖവും അനുഭവിക്കും; സ്വർഗത്തിൽ ദേവകന്യകളുടെ അങ്കത്തിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ താമ്പൂലം കഴിക്കും.
വിദ്യാദാനം ദാനവരം കരോതി യോ നരോത്തമഃ । പ്രേത്യ സ സന്നിധിം വിഷ്ണോസ്തിഷ്ഠേദ്യുഗശതത്രയമ്
വിദ്യാദാനം, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ദാനം, ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠൻ, മരിച്ചശേഷം മൂവായിരം കാലഘട്ടങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ താമസിക്കും.
പ്രാപ്യ ജ്ഞാനം തതസ്തത്ര ദുര്ല്ലഭം വൈ ദ്വിജര്ഷഭ । ദുര്ല്ലഭം മോക്ഷമാപ്നോതി ശ്രീഹരേഃ കൃപയാ ദ്വിജ
അവിടെ ആ ദുർലഭമായ ജ്ഞാനം ലഭിച്ചശേഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ശ്രീഹരിയുടെ കൃപയാൽ ദുർലഭമായ മോക്ഷം നേടുന്നു.
അനാഥം ദുഃഖിതം വിപ്രം പാഠയേദ്വൈ നരോത്തമഃ । ശ്രീഹരേര്ഭവനം യാതി പുനര്ജന്മവിവര്ജിതഃ
അനാഥനും ദുഃഖിതനുമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ പാരായണം ചെയ്യിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠൻ, ശ്രീഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ ജന്മചക്രത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി എത്തുന്നു.
യോ നരഃ പുസ്തകം ദദ്യാദ്ഭക്തിശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ । പ്രതിവര്ണം ലഭേത്പുണ്യം കപിലാകോടിദാനജമ്
ഭക്തിയും വിശ്വാസവും കൊണ്ട് ഒരു പുസ്തകം ദാനം ചെയ്യുന്നവന്, ഓരോ അക്ഷരത്തിനും പതിനായിരം പശു ദാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
മധുദോ ഗുഡദശ്ചൈവ മര്ത്യോ യാതീക്ഷുസാഗരമ് । ലവണപ്രദോ നരോ യാതി വാരുണം ലോകമേവ ച
തേനിലോ അല്ലെങ്കിൽ ശർക്കര ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ യമന്റെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഉപ്പു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വരുണന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.
സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമന്നം വാരി ദ്വിജോത്തമ । തത്ത്വജ്ഞൈര്മുനിഭിഃ സര്വൈഃ പ്രവരം വൈ പ്രകീര്ത്തിതമ്
എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം അന്നവും വെള്ളവും ആണെന്ന് സത്യത്തെ അറിയുന്ന എല്ലാ മുനികളും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അന്നം വാരി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യേന ദത്തം മഹീതലേ । തേന ദത്താനി ദാനാനി സര്വാണി ച ദ്വിജര്ഷഭ
ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും അന്നവും വെള്ളവും ദാനം ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ ദാനങ്ങളും ചെയ്തതുപോലെയാണ്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണാ.
അന്നദോ യോ നരോ വിപ്ര പ്രാണദശ്ച പ്രകീര്ത്തിതഃ । തസ്മാത്സമസ്തദാനാനാമന്നദോ ലഭതേ ഫലമ്
ബ്രാഹ്മണാ, അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ ജീവൻ itself ദാനം ചെയ്യുന്നവനെന്ന് പറയുന്നു. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവനാണ് ഫലം ലഭിക്കുന്നത്.
യഥാചാന്നം തഥാ വാരി ദ്വേ തുല്യേ ച പ്രകീര്ത്തിതേ । വാരിണാ ച വിനാ ചാന്നം സിദ്ധം ന സ്യാദ്ദ്വിജോത്തമ
അന്നവും വെള്ളവും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണെന്ന് പറയുന്നു. ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠാ, വെള്ളം ഇല്ലാതെ അന്നം പൂർണ്ണമാകില്ല.
ക്ഷുധാ തൃഷാ ദ്വിജ വ്യാഘ്ര ദ്വേ ച തുല്യേ പ്രകീര്ത്തിതേ । അതശ്ചാന്നം ച തോയം ച ശ്രേഷ്ഠം പ്രോക്തം ബുധൈരപി
വിദ്വാൻ ബ്രാഹ്മണാ, വിശപ്പും ദാഹവും ഒരുപോലെയാണ്. അതുകൊണ്ട് അന്നവും വെള്ളവും ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
അന്നദാനം ക്ഷിതൌ ബ്രഹ്മന്യേ കുര്വംതി നരോത്തമാഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താ ഗച്ഛംതി ഹരിമംദിരമ്
ഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്ന ഉത്തമപുരുഷന്മാർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തരായി ഹരിയുടെ ആലയത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യാവംത്യന്നാനി ഭോ വിപ്ര യച്ഛതി ക്ഷിതിമംഡലേ । ബ്രഹ്മഹത്യാശ്ച താവംത്യോ നശ്യംത്യേവ തപോധന
ബ്രാഹ്മണാ, ഭൂമിയിൽ എത്ര അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നു, അത്രയും ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു, മഹാതപസ്സുകാരാ.