നൈവേദ്യം ദേവദേവേശം പരമാന്നം നിവേദയേത് । തസ്യ പുണ്യം പ്രസംഖ്യാതും ന ശക്തോ വൈ ചതുര്മുഖഃ
ദേവതകളുടെ ദൈവമായ ഭഗവാനെ ഉത്തമമായ അന്നം നിവേദനം ചെയ്യണം. അതിന്റെ പുണ്യം എത്രയാണെന്ന് നാലുമുഖൻ ബ്രഹ്മാവിനും എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.
അര്ചയിത്വാ ഹൃഷീകേശമേകാദശ്യാം സമാഹിതഃ । നിഷ്പ്രാപ്യ ഗോമയം സമ്യക്മംത്രവത്സമുപാസതേ
ഏകാദശിയിൽ ഹൃഷീകേശനെ ഏകാഗ്രതയോടെ ആരാധിച്ചശേഷം, ഗോമയം ലഭിക്കാത്തപക്ഷം, മന്ത്രങ്ങൾ ചേർത്ത് ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപാസന ചെയ്യണം.
ഗോമൂത്രം മംത്രവദ്ഭൂയോ ദ്വാദശ്യാം പ്രാശയേദ്വ്രതീ । ക്ഷീരം തഥാ ത്രയോദശ്യാം ചതുര്ദശ്യാം തഥാ ദധി
ദ്വാദശിയിൽ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി വീണ്ടും ഗോമൂത്രം കുടിക്കണം;Trayോദശിയിൽ പാൽ; ചതുര്ദശിയിൽ തൈര്.
സംപ്രാപ്യ പാപശുദ്ധ്യര്ഥം ലംഘയിത്വാ ചതുര്ദിനമ് । പംചമേ തു ദിനേ സ്നാത്വാ വിധിവത്പൂജ്യ കേശവമ്
ഇങ്ങനെ, പാപശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടി നാലു ദിവസം ഉപവസിച്ച്, അഞ്ചാം ദിവസം സ്നാനം ചെയ്ത് വിധിപ്രകാരം കേശവനെ ആരാധിക്കണം.
ഭോജയേദ്ബ്രാഹ്മണാന്ഭക്ത്യാ തേഭ്യോ ദദ്യാച്ച ദക്ഷിണാമ് । തതോ നക്തം സമശ്നീയാത്പംചഗവ്യം സുമംത്രിതമ്
ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുത്ത് അവർക്കു ദക്ഷിണയും നൽകണം. അതിന് ശേഷം രാത്രി മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ പഞ്ചഗവ്യം കഴിക്കണം.
ഏവം കര്തുമശക്തോ യഃ ഫലമൂലം ച ഭോജനമ് । കുര്യാദ്ധവിഷ്യം വാ വിപ്ര യഥോക്തവിധിനാ ഹ വൈ
ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ പഴം, കിഴങ്ങ് എന്നിവയോ ഹവിഷ്യാന്നം തന്നെയോ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ കഴിക്കാം.
ശ്രീഹരേഃ പംചകം വിപ്ര കുര്യാദ്യസ്തുലസീദലൈഃ । പൂജയേത്തം സ വിജ്ഞേയഃ സ്വയം നാരായണഃ പ്രഭുഃ
ബ്രാഹ്മണേ, തുളസിയിലകൾ കൊണ്ടു ശ്രീഹരിയുടെ പഞ്ചകം ആചരിച്ച് ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ, സ്വയം നാരായണൻ തന്നെയെന്ന് അറിയണം.
പുരാ ത്രേതായുഗേ ശൂദ്രോ ദസ്യുവൃത്തിപരായണഃ । നാമ്നാ ദംഡകരോ നിത്യം ധര്മനിംദാം കരോതി യഃ
പണ്ടെ ത്രേതായുഗത്തിൽ ദണ്ഡകരൻ എന്നൊരു ശൂദ്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ എല്ലായ്പോഴും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ താൽപര്യവും, ധർമ്മത്തെ നിരന്തരം അപമാനിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
അസത്യഭാഷീ മിത്രഘ്നോ വേശ്യാവിഭ്രമ ലോലുപഃ । ബ്രഹ്മസ്വഹാരീ ക്രൂരശ്ച പരസ്ത്രീഗമനേ രതഃ
അസത്യമായി സംസാരിക്കുന്നവൻ, സുഹൃത്തുക്കളെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, വേശ്യകളോടു മോഹം കാണിക്കുന്നവൻ, ദൈവസമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ക്രൂരനായവൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്നതിൽ ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്നവൻ — ഇവരാണ്.
ശരണാഗതഹംതാ ച പാഖംഡജനസംഗഭാക് । ഗോമാംസാശീ സുരാപശ്ച പരനിംദാകരഃ സദാ
അശരണരായവരെ കൊല്ലുന്നവൻ, മതഭ്രഷ്ടന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേരുന്നവൻ, പശുവിന്റെ മാംസം കഴിക്കുന്നവൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ അപവാദം പറയുന്നവൻ — ഇവരാണ്.
വിശ്വാസഘാതീ ജ്ഞാതീനാം വൃത്തിച്ഛേദീ ദ്വിജോത്തമ । ദുഷ്ടം സര്വേ സമാലോക്യ താദൃശം തദ്ഗൃഹേ ദ്വിജഃ
വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവൻ, ബന്ധുക്കളുടെ ഉപജീവനം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദുഷ്ടനായവനെ അവന്റെ വീട്ടിൽ കണ്ടാൽ എല്ലാവരും അവനെ അകറ്റുന്നു, മഹാനുഭാവ.
ആഗതാ ജ്ഞാതയഃ ക്രുദ്ധാസ്തസ്യ പാപപരായണമ് । ജ്ഞാതയ ഊചുഃ। രേ രേ മൂഢ ദുരാചാര വിനാശം പ്രതിനീയതേ । യാ പ്രതിഷ്ഠാര്ജിതാ പൂര്വൈരസ്മാകം നിര്മലേഽന്വയേ
അവന്റെ പാപജീവിതം കണ്ടു, ബന്ധുക്കൾ കോപത്തോടെ അവിടെ എത്തി പറഞ്ഞു: 'ഏ, മൂഢാ, ദുഷ്ടനായവനേ, നീ നമ്മുടെ പുണ്യവംശത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു; പൂർവികർ സ്ഥാപിച്ച ശുദ്ധമായ ഈ കുടുംബത്തിന് നാശം വരുത്തുന്നു.'
ഇതി ക്രുദ്ധാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ അപകീര്തിഭയാദപി । പാപിനാം പ്രവരം സര്വേ തത്യജുസ്തം കുലാദരമ്
ഇങ്ങനെ കോപിച്ച ബന്ധുക്കൾ, അപകീർത്തിയുടെ ഭയത്താൽ, ആ പാപിയുടെ കുടുംബത്തെ മുഴുവനും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തതോ ഗതോ മഹാരണ്യം വിനഷ്ടാഖില വൈഭവഃ । കുര്യാത്സ ദസ്യുഭിഃ സാര്ദ്ധം ദസ്യുകര്മ നിരംതരമ്
അതിനുശേഷം അവൻ തന്റെ എല്ലാ സമ്പത്തും നഷ്ടപ്പെട്ട് വലിയ കാടിലേക്ക് പോയി; അവിടെ കള്ളന്മാരോടൊപ്പം കള്ളത്തൊഴിലുകൾ തുടർച്ചയായി ചെയ്തു.
പഥി പ്രഗച്ഛതാം തേഷാം ഭയാദ്വിപ്ര ന ഖാദിതുമ് । പ്രാപ്തം കിംചിത്ക്ഷുധാര്ത്താസ്തേ ഗതാശ്ചാന്യ സ്ഥലം പ്രതി
അവർ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഭയത്താൽ ഒന്നും കഴിക്കാൻ കഴിയാതെ, വിശപ്പോടെ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
തത്ര പ്രവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ ദൃഷ്ട്വാ പുണ്യജനാന്ബഹൂന് । ധാത്രീമൂലേ സ്ഥിതാന്ബ്രഹ്മന്വൈഷ്ണവാന്ദ്വിജസത്തമാന്
അവിടെ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവർ ധാരാളം പുണ്യശീലികൾ, വൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ നിൽക്കുന്ന വൈഷ്ണവരും ബ്രാഹ്മണരും കണ്ടു.
സര്വേ തേ ദസ്യവോ വിപ്ര ഗതാ ദംഡകരോഽപി സഃ । തേഷാം പരിസരം ഗത്വാ പ്രണാമം വൈ ചകാര ഹ
അവരിൽ എല്ലാവരും, ദണ്ഡകരനും ഉൾപ്പെടെ, അവിടത്തെക്കടുത്ത് ചെന്നു, ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.
ദംഡകര ഉവാച। ക്ഷുധാര്തോഽഹം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രാണാ യാസ്യംതി മേ ധ്രുവമ് । ദദധ്വം ഖാദിതും കിംചിദ്യുഷ്മാകം ശരണം ഗതഃ
ദണ്ഡകരൻ പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് വലിയ വിശപ്പാണ്, മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ ബ്രാഹ്മണേ, എന്റെ ജീവൻ പോകും. ദയവായി എനിക്ക് ഒന്ന് കഴിക്കാൻ തരൂ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശരണമായിരിക്കുന്നു.'
ആകര്ണ്യ വചനം തസ്യ ചോചുസ്തേ ധര്മതത്പരാഃ । സര്വപാപഹരേ ത്വം ച വിഖ്യാതേ വിഷ്ണുപംചകേ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരമായിരുന്നവർ പറഞ്ഞു: 'നീ വിഷ്ണുപഞ്ചകത്തിൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നവനായി പ്രശസ്തനാണ്.'
കഥമന്നം ഖാദിതും തേ വാംഛാ ത്വദ്യ ഹരേര്ദിനേ । വിശേഷം തേ ബ്രൂഹി സംജ്ഞാ കാതേ ഭവതി സാംപ്രതമ്
'ഇന്ന് ഹരിദിനത്തിൽ, നീ എന്താണ് ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഇപ്പോൾ നിനക്ക് എന്താണ് സ്ഥിതി, അതു വ്യക്തമായി പറയൂ.'
സ ഉവാച മുദാ വിപ്രാ നാമ്നാ ദംഡകരോപ്യഹമ് । സര്വപാപസമായുക്തശ്ചോദ്ധാരോ മേ കഥം ഭവേത്
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണമാരേ, എന്റെ പേര് ദണ്ഡകരൻ; ഞാൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിലും മുഴുകിയവനാണ്. എനിക്ക് മോക്ഷം കിട്ടാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?'
ഊചുസ്തേ വൈ വ്രതം ശ്രേഷ്ഠം കുരുഷ്വ വിഷ്ണുപംചകമ് । വിപ്രാണാമാജ്ഞയാ വിപ്ര ചകാര വിഷ്ണുപംചകമ്
അവർ പറഞ്ഞു: 'നീ ഉത്തമമായ വിഷ്ണുപഞ്ചക വ്രതം ആചരിക്കണം.' ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ദണ്ഡകരൻ വിഷ്ണുപഞ്ചകം ആചരിച്ചു.
സ പ്രേത്യ ച ഹരേഃ സ്ഥാനമാരുഹ്യ സ്യംദനേ വരേ । ആസാദ്യ ശ്രീഹരേരൂപം തസ്ഥൌ ജന്മവിവര്ജിതഃ
അവൻ മരിച്ചശേഷം, ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് ഉത്തമമായ രഥത്തിൽ കയറി, ശ്രീഹരിയുടെ രൂപം പ്രാപിച്ചു, ജന്മമുക്തനായി അവിടെ നിന്നു.
യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ചാഖ്യാനം പാപനാശനമ് । കോടിജന്മാര്ജിതം പാപം തസ്യ നശ്യതി തത്ക്ഷണാത്
ആർ ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നു, അവന്റെ കോടിയാണ്ടു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ ഉടൻ നശിക്കും.
ശൌനക ഉവാച। വിദുഷാംവര തത്ത്വജ്ഞ കഥയസ്വ മഹാമതേ । ഇദാനീം മമ ദാനാനാം മാഹാത്മ്യം ക്രമതോ മുനേ
ശൗനകനു പറഞ്ഞു: 'ജ്ഞാനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സത്യത്തെ അറിയുന്നവനേ, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, ഇപ്പോൾ ദാനങ്ങളുടെ മഹത്വം ക്രമമായി എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.'
സൂത ഉവാച। ക്ഷിതിദാനം മുനിശ്രേഷ്ഠ ദാനാനാമുത്തമം മതമ് । യേന കൃതം വൈ തദ്ദാനം സര്വദാനഫലം മതമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: 'മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഉത്തമമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; അതു ചെയ്താൽ എല്ലാ ദാനഫലവും ലഭിക്കും.'
ക്ഷിതിം സസസ്യാം യോ ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണായ ദ്വിജോത്തമ । വിഷ്ണുലോകേ സുഖം ഭുംക്തേ യാവദിംദ്രാശ്ചതുര്ദശ
ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജനേ, ഉഴാവു ചെയ്യാവുന്ന ഭൂമി ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ സുഖമായി ജീവിക്കും.
പൃഥിവ്യാം ജന്മ ചാസാദ്യ സാര്വഭൌമസ്തതോ നൃപഃ । മഹീം സര്വാം ചിരം ഭുക്ത്വാ വ്രജേദ്വൈ ശ്രീഹരേര്ഗൃഹമ്
ഭൂമിയിൽ ജനനം പ്രാപിച്ച സർവ്വഭൗമനായ രാജാവ്, ദീർഘകാലം ഭൂമി ഭോഗിച്ച ശേഷം, ശ്രീഹരിയുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.
ഗോചര്മമാത്രാം ഭൂമിം യഃ പ്രയച്ഛതി ദ്വിജാതയേ । സ ഗച്ഛതി ഹരേര്ഗേഹം സര്വപാപവിവര്ജിതഃ
ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം വലുപ്പമുള്ള ഭൂമി ഒരു ദ്വിജനു നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ഹരിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു.
ശതം ഗാവോ വൃഷശ്ചൈകോ യത്ര തിഷ്ഠംത്യയംത്രിതാഃ । ഗോചര്മമാത്രാം താം ഭൂമിം പ്രവദംതി മഹര്ഷയഃ
നൂറ് പശുക്കളും ഒരു കാളയും തടസ്സമില്ലാതെ നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ഭൂമിയാണ് മഹർഷിമാർ പശുചർമ്മം വലുപ്പമുള്ള ഭൂമി എന്ന് പറയുന്നത്.