യജ്ഞാദേവാശ്ച മുനയസ്തീര്ഥാനി കാര്തികേ ദ്വിജ । ധാത്രീവൃക്ഷം സമാശ്രിത്യ തിഷ്ഠന്തി കാര്തികേ സദാ
ബ്രാഹ്മണനേ, യജ്ഞങ്ങൾ, ദേവന്മാർ, മുനികൾ, തിരുത്തലുകൾ എന്നിവ കാർത്തികമാസത്തിൽ എപ്പോഴും ധാത്രിവൃക്ഷത്തിന്റെ സമീപത്ത് വസിക്കുന്നു.
ധാത്രീപത്രം കാര്തികേ ച ദ്വാദശ്യാം തുലസീദലമ് । ചിനോതി യോ നരോ ഗച്ഛേന്നിരയം യാതനാമയമ്
കാർത്തികത്തിൽ, ദ്വാദശി ദിവസം, ധാത്രിപത്രവും തുളസിദലവും ശേഖരിക്കുന്നവൻ യാതനകളാൽ നിറഞ്ഞ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ധാത്രീഛായാസു യോ വിപ്ര ചാന്നം ഭുനക്തി കാര്തികേ । അന്നസംസര്ഗജം പാപമാവര്ഷം തസ്യ നശ്യതി
കാർത്തിക മാസത്തിൽ നെല്ലിക്കയുടെ നിഴലിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവന്റെ എല്ലാ അന്നസംബന്ധമായ പാപങ്ങളും ഒരു വർഷത്തേക്ക് നശിക്കും, ബ്രാഹ്മണനേ.
തുലസീവനമധ്യേ ച ധാത്രീമൂലേ ച കാര്തികേ । കുര്യാദ്ധര്യര്ചനം വിപ്ര വൈകുണ്ഠം യാതി സ ധ്രുവമ്
കാർത്തികത്തിൽ തുളസിവനത്തിനുള്ളിൽ അല്ലെങ്കിൽ നെല്ലിക്കയുടെ വേരിന് സമീപം ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണനേ, നിർഭാഗ്യമായി വൈകുന്ഠം പ്രാപിക്കും.
തുലസീമൂലദേശേഽപി സ്ഥിതം വാരി ദ്വിജോത്തമ । ഗൃഹ്ണാതി മസ്തകേ ഭക്ത്യാ പാപീ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
തുളസിയുടെ വേരിൽ വെച്ച വെള്ളം ഭക്തിയോടെ തലയിൽ സ്പർശിക്കുന്ന പാപിയ്ക്കും, ഉത്തമൻമാരായ ദ്വിജന്മാരേ, ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കും.
തുലസീപത്രഗലിതം യസ്തോയം ശിരസാവഹേത് । സര്വതീര്ഥേഷു സ സ്നാതശ്ചാംതേ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
തുളസിയിലയിൽ നിന്ന് വീണ വെള്ളം തലയിൽ ഒഴിക്കുന്നവൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്തവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; അവസാനം അവൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
പുരാ കശ്ചിദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ ദ്വാപരേഽഭൂന്മഹാമുനേ । സ്നാത്വൈകദാ തുലസ്യൈ സ വനം ദത്വാ ഗൃഹം ഗതഃ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, മഹാമുനിയേ, ഒരിക്കൽ ഒരു ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ സ്നാനം ചെയ്ത് തുളസിവനം ദാനം ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ആദിത്യോ വര്ചസാ നാമ്നാ മാര്ത്തംഡ ഇവ പുണ്യതഃ । തൃഷാര്തോ ഭക്ഷകഃ കശ്ചിദാഗതോ ബഹുകല്മഷഃ
ആയാളുടെ പേര് ആദിത്യൻ ആയിരുന്നു; സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശവും പുണ്യവും ഉള്ളവൻ. പിന്നീട് ഭക്ഷകൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു പാപി, ദാഹത്താൽ പീഡിതനായി അവിടെ എത്തി.
തുലസ്യാമൂലതസ്തോയം പീത്വാ ചാസൌ ഹതാംഹസഃ । ത്വരയാപ്യാഗതോ വ്യാധോ നാമ്നാ യശ്ചാസിമര്ദ്ദനഃ
തുളസിയുടെ വേരിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം കുടിച്ചതോടെ അവന്റെ പാപങ്ങൾ നശിച്ചു; അതിനുശേഷം ആസിമർദ്ദനൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു വേട്ടക്കാരൻ അവിടെ വേഗത്തിൽ എത്തി.
ഉവാച ഭുക്തം ചാന്നം ച ഭുക്ത്വാ ഭഗ്നം ഗതഃ കിമു । കൃത്വാ മേ പാകഭാംഡസ്ഥം ചാഗതോ ഹിംസകസ്യ തേ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പാത്രം പൊട്ടിച്ചിട്ടും നീ എവിടെ പോയി? എന്റെ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് ക്രൂരനായ നീ വന്നതെന്തിന്?'
വിവ്യാധ തം ഗതപ്രാണം നേതും വൈ ശമനാജ്ഞയാ । ആഗതാഃ കിംകരാഃ ക്രുദ്ധാഃ പാശമുദ്ഗരപാണയഃ
അവൻ അവനെ വെട്ടി; ജീവൻ വിട്ടപ്പോൾ, യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം കോപത്തോടെ പാശവും ഗദയും കൈവശം വച്ച ദൂതന്മാർ അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ എത്തി.
ബദ്ധ്വാ നേതും മനശ്ചക്രുരാഗതാ വിഷ്ണുകിംകരാഃ । തദാ ഛിത്ത്വാ ചര്മപാശം സ്യംദനേ തം മനോഹരേ
അവനെ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, വിഷ്ണുദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി; അവർ ചർമ്മപാശം മുറിച്ചിട്ട് മനോഹരമായ രഥത്തിൽ അവനെ ഇരുത്തി.
തൂര്ണമാരോഹയാമാസുഃ പപ്രച്ഛുര്വിനയാന്വിതാഃ । തേഽപി പുണ്യേന ഭോഃ സംതഃ കേന വൈ നീയതേഽപ്യസൌ
അവർ വേഗത്തിൽ അവനെ രഥത്തിൽ കയറ്റിച്ചു, വിനയപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: 'പുണ്യശാലികളേ, ഏത് പുണ്യഫലത്താൽ ഈയാൾ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു?'
ഊചുസ്തേഽസൌ പുരാ രാജാ പുണ്യം ബഹുതരം കൃതമ് । അകരോദ്ധരണം കാംചിത്സുംദരീം ചാംഗനാമയമ്
അവർ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ മുമ്പ് ഒരു രാജാവായിരുന്നു; വളരെ പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്തവൻ. ഒരിക്കൽ ഒരു സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു.'
അനേന ചാംഹസാ രാജാ ഗതോ വൈ ശമനക്ഷയമ് । തത്രക്ലേശം തു യുഷ്മാഭിര്ദത്തം വൈ ശമനാജ്ഞയാ
അവൻ ചെയ്ത ആ പാപം മൂലം രാജാവ് യമലോകത്തിൽ പോയി; അവിടെ യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നിങ്ങൾ അവനെ ദുഃഖം അനുഭവിപ്പിച്ചു.
താമ്രമയ്യാസ്ത്രിയാസാര്ദ്ധം ക്രീഡാം സുപ്ത്വാ ചകാര സഃ । തപ്തായാം ലോഹശയ്യായാം വൈക്ലവ്യം കര്മണാ നൃപ
താമ്രത്തിൽ നിർമ്മിച്ച സ്ത്രീയോടൊപ്പം കളിച്ചു കിടന്നതുകൊണ്ട്, ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് കിടക്കയിൽ രാജാവ് തന്റെ കർമ്മഫലമായി വേദന അനുഭവിച്ചു.
തപ്തായോഭീഷണം തപ്തം ലോഹസ്തംഭം യമാജ്ഞയാ । തതഃ സ്ഥിതഃ സമാലിംഗ്യ ഭുക്ത്വാ ദുഃഖം ചിരം നൃപഃ
യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഭയാനകമായ ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് തൂണിൽ അവൻ ചേർന്നു നിന്നു; രാജാവേ, അവൻ ദീർഘകാലം ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു.
സിക്തഃ ക്ഷാരാംബുധാരാഭിരന്യൈര്വൈ ശമനാലയേ । തതോ നരകശേഷേ ച പാപയോനൌ മുഹുര്മുഹുഃ
അവനെ യമലോകത്തിൽ മറ്റുള്ളവർ ഉപ്പുവെള്ളം ഒഴിച്ച് പീഡിപ്പിച്ചു; പിന്നെ അവൻ പാപജന്മങ്ങളിലേക്കും നരകങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും തള്ളപ്പെട്ടു.
ജന്മാസാദ്യ ചിരം ദുഃഖമനുഭൂതം സ്വകര്മണാ । തുലസീമൂലകം വാരി പീത്വാ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
ജന്മം പ്രാപിച്ച്, തന്റെ കർമ്മഫലമായി ദീർഘകാലം ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു; തുളസിയുടെ വേരിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം കുടിച്ചതിലൂടെ അവൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇദാനീം തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ഗതാദൂതാ യഥാഗതാഃ । തേന സാര്ദ്ധം വിഷ്ണുദൂതാ ഗതാ വൈകുംഠമംദിരമ്
ഇപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ, യമദൂതന്മാർ മടങ്ങി; വിഷ്ണുദൂതന്മാർ അവനോടൊപ്പം വൈകുന്ഠമന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി.
മാഹാത്മ്യം കഥിതം ബ്രഹ്മന്തുലസ്യാഃ പാപനാശനമ് । കുര്വംതി സേവാം യേ ഭക്ത്യാ ന ജാനേ കിം ഭവേന്മുനേ
ബ്രഹ്മണേ, പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന തുളസിയുടെ മഹത്വം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. ഭക്തിയോടെ അവളെ സേവിക്കുന്നവർ എന്താകുമെന്നു ഞാൻ അറിയില്ല, മുനിവരേ.
ശൌനക ഉവാച। കഥയസ്വ മുനേ സൂത മാഹാത്മ്യം കലുഷക്ഷയമ് । ശേഷപംചദിനസ്യാപി കാര്ത്തികസ്യാനുകംപയാ
ശൗനകൻ പറഞ്ഞു: സൂതാ, കർത്തിക മാസത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അഞ്ചു ദിവസങ്ങളുടെ മഹത്വം, പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതും, ദയയാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
സൂത ഉവാച। ശൃണു ശൌനക യത്പൃഷ്ടം മാഹാത്മ്യം പാപനാശനമ് । വക്ഷ്യാമ്യഹം വൈ ചോര്ജസ്യ ശേഷപംചദിനസ്യ ച
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ശൗനകാ, നീ ചോദിച്ച പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന മഹത്വം കേൾക്കൂ. ആ അവസാനത്തെ അഞ്ചു ദിവസങ്ങളുടെ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം.
വ്രതാനാം മുനിശാര്ദൂല പ്രവരം വിഷ്ണുപംചകമ് । തസ്മിന്യഃ പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ ശ്രീഹരിം രാധയാ സഹ
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം വിഷ്ണുപഞ്ചകം ആണ്. ആ സമയത്ത് ഭക്തിയോടെ രാധയോടൊപ്പം ശ്രീഹരിയെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ—
ഗംധപുഷ്പൈര്ധൂപദീപൈര്വസ്ത്രൈര്നാനാവിധൈഃ ഫലൈഃ । സ യാതി വിഷ്ണുസദനം സര്വപാപവിവര്ജിതഃ
സुगന്ധികളും പൂവുകളും ധൂപവും ദീപവും വസ്ത്രങ്ങളും色色മായ പഴങ്ങളും അർപ്പിച്ചാൽ, ആൾ എല്ലാ പാപങ്ങൾ വിട്ട് വിഷ്ണുവിന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് എത്തും.
ബ്രഹ്മചാരീ ഗൃഹസ്ഥോ വാ വാനപ്രസ്ഥോഽഥവാ യതിഃ । ന പ്രാപ്നോതി പരം സ്ഥാനമകൃത്വാ വിഷ്ണുപംചകമ്
ബ്രഹ്മചാരി, ഗൃഹസ്ഥൻ, വനവാസി, അല്ലെങ്കിൽ സന്യാസി ആകട്ടെ—വിഷ്ണുപഞ്ചകം ആചരിക്കാതെ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു ആരും എത്തില്ല.
സര്വപാപഹരം പുണ്യം വിഖ്യാതം വിഷ്ണുപംചകമ് । തത്ര സ്നാനം തു യഃ കുര്യാത്സര്വതീര്ഥഫലം ലഭേത്
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന, പുണ്യമായ വിഷ്ണുപഞ്ചകം പ്രശസ്തമാണ്. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെ ഫലവും ലഭിക്കും.
ശ്രീഹരേഃ പുരതോ വിപ്ര തുലസ്യാശ്ച സമീപതഃ । പ്രദീപം സര്പിഷാ പൂര്ണം ദദ്യാദ്യോ ഭക്തിഭാവതഃ
ശ്രീഹരിയുടെ മുമ്പിലും തുളസിയുടെ അടുത്തും ഭക്തിയോടെ നെയ്യ് നിറച്ച ദീപം അർപ്പിക്കുന്നവൻ—
നഭസി ശ്രീഹരേഃ പ്രീത്യൈ യാതി സ വിഷ്ണുമംദിരമ് । പാപീ യാതി ഹരേര്ധാമ സത്യമേതന്മയോദിതമ്
ആകാശത്തിലെ ശ്രീഹരിക്ക് സന്തോഷം നൽകാൻ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ആൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ആലയം പ്രാപിക്കും. പാപിയാണെങ്കിലും ഹരിയുടെ ലോകത്തിൽ എത്തും—ഇത് ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.
സ്നാപയേച്ചാച്യുതം ഭക്ത്യാ മധുക്ഷീരഘൃതാദിഭിഃ । ദദ്യാത്കിം നോ ഹരിഃ പ്രീതസ്തസ്മൈ സാധുജനായ വൈ
മധു, പാൽ, നെയ്യ് എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്തിയോടെ അച്യുതനെ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ, ഹരി സന്തോഷത്തോടെ ആ സന്മാർഗ്ഗിക്ക് എന്ത് കൊടുക്കില്ല?