തേഷാം കിം വാ ഭവിഷ്യതി ന ജാനേഽഹം ദ്വിജോത്തമ । യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ പഠേദ്യോ വാ സമാഹിതഃ
അവര്ക്ക് എന്ത് ലഭിക്കും എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേള്ക്കുന്നവനും, ഒരാഗ്രഹത്തോടെ വായിക്കുന്നവനും
കോടിജന്മാര്ജിതം പാപം നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ
കോടിയോളം ജന്മങ്ങളില് സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങള് സംശയമില്ലാതെ നശിക്കും.
ശൌനക ഉവാച- കാര്ത്തികസ്യ ച മാഹാത്മ്യം ബ്രൂഹി സൂത മമാഗ്രതഃ । തദ്വ്രതസ്യ ഫലം കിം വാ ദോഷം കിം തദകുര്വതഃ
ശൗനകന് ചോദിച്ചു: സൂതാ, കാര്ത്തിക മാസത്തിന്റെ മഹത്വവും, ആ വ്രതത്തിന്റെ ഫലവും, അതു പാലിക്കാത്തവന് എന്ത് ദോഷമുണ്ടെന്നും എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
സൂത ഉവാച- പുരൈകദാ മുനിശ്രേഷ്ഠ വ്യാസം സത്യവതീസുതമ് । ജൈമിനിഃ പൃഷ്ടവാനേതദാരേഭേ കഥിതം മുനിഃ
സൂതന് പറഞ്ഞു: ഒരു കാലത്ത്, മഹര്ഷികളില് ശ്രേഷ്ഠനായ ജൈമിനി, സത്യവതിയുടെ പുത്രനായ വ്യാസനോടു ചോദിച്ചു. അപ്പോള് ആ മഹര്ഷി ഇതിന്റെ കഥ തുടങ്ങിക്കൊണ്ടു.
വ്യാസ ഉവാച- തിലതൈലം മൈഥുനം യഃ ശുഭദേ കാര്ത്തികേ ത്യജേത് । ബഹുജന്മകൃതൈഃപാപൈര്മുക്തോ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: കാര്ത്തിക മാസത്തില് എവന് എള്ളെണ്ണയും ലൈംഗിക ബന്ധവും ഉപേക്ഷിക്കുമോ, അവന് അനേകം ജന്മങ്ങളില് സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളില് നിന്ന് മോചിതനായി ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.
മത്സ്യം ച മൈഥുനം യോ വൈ കാര്ത്തികേ ന പരിത്യജേത് । പ്രതിജന്മനി സംമൂഢഃ ശൂകരശ്ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
കാര്ത്തികത്തില് മീനും ലൈംഗിക ബന്ധവും ഉപേക്ഷിക്കാത്തവന് ഓരോ ജന്മത്തിലും ഭ്രമിച്ചുപോകുകയും, ഉറപ്പായും പന്നിയായി ജനിക്കുകയും ചെയ്യും.
കാര്ത്തികേ തുലസീപത്രൈഃ പൂജയേദ്വൈ ജനാര്ദനമ് । പത്രേപത്രേഽശ്വമേധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
കാര്ത്തിക മാസത്തില് തുളസിയിലകളാല് ജനാര്ദ്ദനനെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഓരോ ഇലക്കു് അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേ മുനിപുഷ്പൈര്യഃ പൂജയേന്മധുസൂദനമ് । ദേവാനാം ദുര്ലഭം മോക്ഷം പ്രാപ്നോതി കൃപയാ ഹരേഃ
കാര്ത്തികത്തില് മുനിപ്പൂക്കളാല് മധുസൂദനനെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഹരിയുടെ കൃപയാല് ദേവന്മാര്ക്കും പ്രാപ്യമല്ലാത്ത മോക്ഷം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേ മുനിശാകം വൈ യോഽശ്നാതി ച നരോത്തമഃ । സംവത്സരകൃതം പാപം ശാകേനൈകേന നശ്യതി
കാര്ത്തിക മാസത്തില് മുനിശാകം ഭക്ഷിക്കുന്നവന്, ഒരു വര്ഷത്തോളം ചെയ്ത പാപം ഒരു ശാകം കൊണ്ടുതന്നെ നശിക്കും.
ഫലം തസ്യ നരോഽശ്നാതി ചോര്ജേ യോ വൈ ഹരിപ്രിയേ । പ്രദത്ത്വാ തു ഹരേര്ബ്രഹ്മന്വൃജിനം കോടിജന്മജമ്
ഹരിക്ക് പ്രിയമായ ഉര്ജ്ജ മാസത്തില് ആ പച്ചക്കറി ഭക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യന് അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കും; ബ്രാഹ്മണാ, അതു ഹരിക്ക് അര്പ്പിച്ചാല് കോടിയോളം ജന്മങ്ങളില് ഉണ്ടായ പാപം നീങ്ങും.
സുരസം സര്പിഷായുക്തം ദദ്യാദ്യോ ഹരയേപി ച । സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തഃ സ ഗച്ഛേദ്ധരിമംദിരമ്
കാര്ത്തിക മാസത്തില് രുചികരമായ നെയ്യ് ചേര്ത്ത വിഭവം ഹരിക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവന് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനായി ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും.
കാര്തികേ യോ നരോ ദദ്യാദേകപദ്മം ഹരാവപി । അംതേ വിഷ്ണുപദം ഗച്ഛേത്സര്വപാപവിവര്ജിതഃ
കാര്ത്തികത്തില് ഹരിക്ക് ഒരു താമരപൂവെങ്കിലും അര്പ്പിക്കുന്നവന്, ജീവിതാവസാനത്തില് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും വിമുക്തനായി വിഷ്ണുവിന്റെ പാദം പ്രാപിക്കും.
പ്രാതഃസ്നാനം നരോ യോ വൈ കാര്തികേ ശ്രീഹരിപ്രിയേ । കരോതിസര്വതീര്ഥേഷുയത്സ്നാത്വാതത്ഫലംലഭേത്
കാര്ത്തികത്തില് ശ്രീഹരിക്ക് പ്രിയമായ ആ മാസത്തില് പ്രഭാതസ്നാനം ചെയ്യുന്നവന്, എല്ലാ തീര്ത്ഥങ്ങളിലും കുളിച്ച ഫലം ലഭിക്കും.
കാര്തികേ യോ നരോ ദദ്യാത്പ്രദീപം നഭസി ദ്വിജഃ । വിപ്രഹത്യാദിഭിഃ പാപൈര്മുക്തോ ഗച്ഛേദ്ധരേര്ഗൃഹമ്
കാര്ത്തിക മാസത്തില് ആകാശത്ത് ഒരു വിളക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവന്, ബ്രഹ്മഹത്യ പോലെയുള്ള പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം ലഭിച്ച് ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും.
മുഹൂര്തമപി യോ ദദ്യാത്കാര്ത്തികേ പ്രീതയേ ഹരേഃ । ദീപം നഭസി വിപ്രേന്ദ്ര തസ്മിംസ്തുഷ്ടഃ സദാ ഹരിഃ
കാര്ത്തികത്തില് ഹരിക്ക് പ്രീതിക്കായി ഒരു നിമിഷം പോലും ആകാശത്ത് വിളക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവനോടു ഹരി എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടനാകും.
യോ ദദ്യാച്ച ഗൃഹേ ദീപം കൃഷ്ണസ്യ സഘൃതം ദ്വിജഃ । കാര്തികേ ചാശ്വമേധസ്യ ഫലം സ്യാദ്വൈ ദിനേദിനേ
കാര്ത്തിക മാസത്തില് കൃഷ്ണന്റെ വീട്ടില് നെയ്യ് ചേര്ന്ന വിളക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവന്, ഓരോ ദിവസവും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
പ്രദീപസ്യ ച മാഹാത്മ്യം വിശേഷമുച്യതേ മയാ । നിശാമയ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സേതിഹാസം സമാഹിതഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദീപത്തിന്റെ പ്രത്യേക മഹത്വം വിശദമായി പറയും. ഈ പുരാതന കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
പൂര്വം ത്രേതായുഗേ വിപ്രോ വൈകുംഠോ നാമതഃ ശുചിഃ । യസ്യ സംഗപ്രഭാവേണ മുക്തോ ഭവതി പാതകീ
മുന്പ് ത്രേതായുഗത്തിൽ വൈകുണ്ഠൻ എന്ന ശുദ്ധഹൃദയ ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനോടൊപ്പം കഴിയുമ്പോൾ പോലും പാപികൾക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുമായിരുന്നു.
ഏകദാ കാര്തികേ സോഽപി പ്രദീപം പുരതോ ഹരേഃ । ദത്വാ ഗൃഹം ഗതോ വിപ്രോ ഘൃതപൂര്ണം ദ്വിജര്ഷഭഃ
ഒരു ദിവസം കാർത്തിക മാസത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ നെയ്യ് നിറച്ച ദീപം അർപ്പിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സര്പിസ്തത്സ്വാദിതു ചാഖുരാഗതോഽപി പ്രദീപതഃ । യാവത്ഖാദിതുമാരേഭേ ബോധിതോഽസൌ പ്രദീപകഃ
അപ്പോൾ, നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധം വലിച്ചുനീക്കി ഒരു എലി ദീപത്തിനരികിൽ എത്തി. അതു തിന്നാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ദീപം തന്നെ അതിനെ ഭയപ്പെടുത്തി.
മൂഷകോഽഗ്നിഭയാത്തത്ര വേഗേനാപി പലായിതഃ । ആഖോശ്ച സകലം പാപം വിനഷ്ടം കൃപയാ ഹരേഃ
അഗ്നിയുടെ ഭയത്താൽ എലി വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് ഓടി. ഹരിയുടെ കരുണയാൽ ആ എലിയുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിച്ചു.
സര്പേണ ദംശിതശ്ചാഖുഃ പ്രാണത്യാഗം ചകാര ഹ । തതോ യമാജ്ഞയാ ദൂതാഃ പാശമുദ്ഗരപാണയഃ
പിന്നീട്, ഒരു പാമ്പ് കടിച്ചപ്പോൾ ആ എലി ജീവൻ വിട്ടു. അതിനുശേഷം, യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പാശവും ഉരുമിയും പിടിച്ച ദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി.
ആഗതാസ്തം സമാനേതും ബബംധുശ്ചര്മരജ്ജുഭിഃ । യാവന്നേതും മനശ്ചക്രുഃ ശംഖചക്രഗദാധരാഃ
അവർ അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നു, ചർമ്മത്തിൽ നിന്നുള്ള കയറുകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു. അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവയുമായി മറ്റുള്ളവർ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ആഗതാ ഗരുഡാരൂഢാ വിഷ്ണുദൂതാശ്ചതുര്ഭുജാഃ । വിമാനം ഗഗനേ ചൈവ രാജഹംസയുതം ശുഭമ്
ഗരുഡനിൽ കയറിയും നാലു കൈകളോടെയും വിഷ്ണുദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി. ആകാശത്ത് രാജഹംസകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ ഒരു ദിവ്യവിമാനം ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിര്മിതം കനകൈഃ ശുദ്ധൈഃ കാമഗം കൃപയാ ഹരേഃ । പാശം ഛിത്വാ തതോ ദൂതാഃ പ്രോചുസ്തേ യമകിംകരാന്
ഹരിയുടെ കൃപയാൽ, വിശുദ്ധമായ പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചിടത്തേക്കും പോകാവുന്ന ആ വിമാനം ഒരുക്കിയിരുന്നു. പിന്നെ ദൂതന്മാർ പാശം മുറിച്ച് യമദൂതന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണുഭക്തോഽപ്യസൌ മൂഢാ വ്യര്ഥം തു ബംധനം കൃതമ് । ഗച്ഛധ്വം ശമനപ്രേഷ്യാ യദി വാംഛാസ്തി ജീവിതുമ്
ഇവൻ വിഷ്ണുഭക്തനാണ്, ഭ്രമിച്ചിട്ടുമാത്രം. നിങ്ങൾ ചെയ്ത ബന്ധനം വെറുതെയാണ്. യമദൂതന്മാരേ, ജീവൻ നിലനിർത്താൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ.
ശ്രുത്വാ പ്രകംപിതാസ്തേ വൈ പൃച്ഛംതി വിനയാന്വിതാഃ । കേന പുണ്യപ്രഭാവേണ യുഷ്മാഭിര്നീയതേ പുരമ്
ഇത് കേട്ടയുടൻ അവർ ഭയപ്പെട്ട് വിനയപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: ഏതു പുണ്യഫലത്താലാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഇദ്ദേഹത്തെ നിങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുന്നത്?
അസൌ വിഷ്ണോര്മഹാപാപീ യൂയം തദ്വക്തുമര്ഹഥ । വിഷ്ണുദൂതാ ഊചുഃ- പുരതോ വാസുദേവസ്യ പ്രദീപബോധനം കൃതമ്
ഇവൻ വലിയ പാപിയാണെങ്കിലും വിഷ്ണുഭക്തനാണ്; നിങ്ങൾ ഇതിന്റെ കാരണം പറയണം. വിഷ്ണുദൂതന്മാർ പറഞ്ഞു: വാസുദേവന്റെ മുമ്പിൽ ദീപം ഉണർത്തിയതാണ്.
തേനൈവ കര്മണാ ദൂതാ നയാമോ വിഷ്ണുമംദിരമ് । അനിച്ഛയാപി യഃ കുര്യാദ്വിഷ്ണോര്ദീപസ്യ ബോധനമ്
അത് കൊണ്ടുതന്നെ, ഞങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തെ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ആരെങ്കിലും അനിഷ്ടയോടുകൂടി പോലും വിഷ്ണുവിന്റെ ദീപം ഉണർത്തിയാൽ—
കോടിജന്മാര്ജിതം പാപം ത്യക്ത്വാ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ് । ഭക്ത്യാ പ്രദീപം യോ ദദ്യാത്കാര്തികേ തു ഹരേര്ദിനൈഃ
—കോടികൾ ജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. കാർത്തിക മാസത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഹരിക്ക് ദീപം അർപ്പിക്കുന്നവൻ—