ധര്മരാജ ഉവാച- കിം പുണ്യം വര്ത്തതേഽമാത്യ വദ സാരം മമാംതികേ । ശ്രുത്വൈവം തദ്വിധാസ്യാമി യത്ര യോഗ്യോ ഭവേദസൌ
ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: ഈവനു എന്ത് പുണ്യമാണ് ഉള്ളത്, മന്ത്രിയേ? അതിന്റെ സാരം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയു. ഞാൻ കേട്ടശേഷം അവൻ യോഗ്യനായിടത്ത് അയയ്ക്കാം.
യമസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ സഭയശ്ചിത്രഗുപ്തകഃ । കൃത്വാ ഹസ്താംജലിം പ്രാഹ ചാത്മനഃ സ്വാമിനേ ദ്വിജ
യമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ചിത്രഗുപ്തൻ ഭയത്തോടെ കൈകൾ കൂട്ടി തന്റെ സ്വാമിയെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് പറഞ്ഞു.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- ഹരണാര്ഥം ഹരേര്ദ്രവ്യം ഗതോഽസൌ പാപിനാം വരഃ । പ്രോജ്ഝിതഃ കര്ദ്ദമോ രാജന്പാദയോര്ദ്വാരതോ ഹരേഃ
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഹരിയുടെ ധനം എടുക്കാനായി, പാപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അവിടെ പോയി; രാജാവേ, ഹരിയുടെ കാൽവാതിലിലെ ചളി അവന്റെ കാലുകൾ കൊണ്ട് നീങ്ങി.
ബഭൂവ ലിപ്താ സാ ഭൂമിര്ബിലച്ഛിദ്ര വിവര്ജിതാ । തേന പുണ്യപ്രഭാവേണ നിര്ഗതം പാതകം മഹത് । വൈകുംഠം പ്രതിയോഗ്യോഽസൌ നിര്ഗതസ്തവ ദംഡതഃ
അവിടെ നിലം ശുദ്ധവും കുഴികളും പൊട്ടലുകളും ഇല്ലാത്തതുമായി മാറി; ആ പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ വലിയ പാപം വിട്ടുപോയി, അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിന് യോഗ്യനായി, നിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
വ്യാസ ഉവാച- ശ്രുത്വാ സ വചനം തസ്യ പീഠം കനകനിര്മിതമ് । ദദൌ തസ്മൈ ചോപവിഷ്ടസ്തത്ര പൂജ്യോയമേനസഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവനു പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ഇരിപ്പിടം നൽകി അവിടെ ഇരുത്തി, പാപം വിട്ടവനെ ആദരിച്ചു.
നനാമ ശിരസാ തം വൈ പ്രോവാച വിനയാന്വിതഃ । യമ ഉവാച- പവിത്രം മംദിരം മേഽദ്യ പാദയോസ്തദ്ധി രേണുഭിഃ
അവൻ തലകുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിച്ചു, വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. യമൻ പറഞ്ഞു: ഇന്നെൻ ക്ഷേത്രം നിന്റെ കാൽപ്പൊടിയാൽ ശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു.
കൃതാര്ഥോഽസ്മി കൃതാര്ഥോഽസ്മി കൃതാര്ഥോഽസ്മി ന സംശയഃ । ഇദാനീം ഗച്ഛ ഭോ സാധോ ഹരേര്മംദിരമുത്തമമ്
എനിക്ക് എല്ലാ സാഫല്യവും ലഭിച്ചു, സംശയമില്ല. ഇപ്പോൾ നീ ഹിതനായവനേ, ഹരിയുടെ ഉത്തമക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോവുക.
നാനാഭോഗസമായുക്തം ജന്മമൃത്യുനിവാരണമ് । വ്യാസ ഉവാച- ഇത്യുക്ത്വാ ധര്മരാജോഽസൌ സ്യംദനേ സ്വര്ണനിര്മിതേ
നാനാഭോഗങ്ങൾക്കു യുക്തമായതും ജനനമരണരഹിതവുമായ സ്ഥിതി. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മരാജാവ് പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
രാജഹംസയുതേ ദിവ്യേ തമാരോപ്യ ഗതൈനസമ് । സമസ്തസുഖദം സ്ഥാനം പ്രേഷയാമാസ ചക്രിണഃ
രാജഹംസങ്ങള് കൂടെ ചേര്ന്ന ദിവ്യവിമാനത്തില് അവനെ ഇരുത്തി, ചക്രധാരി അവനെ എല്ലാ സന്തോഷവും നല്കുന്ന ആ സ്ഥാനത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
ഏവം പ്രവിഷ്ടോ വൈകുംഠേ തത്ര തസ്ഥൌ സുഖം ചിരമ് । ലേപനം യേ പ്രകുര്വംതി ഭക്ത്യാ തു ഹരിമംദിരമ്
അങ്ങനെ വൈകുന്ഠത്തില് പ്രവേശിച്ച ശേഷം, അവന് അവിടെ ദീര്ഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. ഭക്തിയോടെ ഹരിയുടെ ക്ഷേത്രത്തില് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവര്ക്കും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്.
തേഷാം കിം വാ ഭവിഷ്യതി ന ജാനേഽഹം ദ്വിജോത്തമ । യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ പഠേദ്യോ വാ സമാഹിതഃ
അവര്ക്ക് എന്ത് ലഭിക്കും എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേള്ക്കുന്നവനും, ഒരാഗ്രഹത്തോടെ വായിക്കുന്നവനും
കോടിജന്മാര്ജിതം പാപം നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ
കോടിയോളം ജന്മങ്ങളില് സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങള് സംശയമില്ലാതെ നശിക്കും.
ശൌനക ഉവാച- കാര്ത്തികസ്യ ച മാഹാത്മ്യം ബ്രൂഹി സൂത മമാഗ്രതഃ । തദ്വ്രതസ്യ ഫലം കിം വാ ദോഷം കിം തദകുര്വതഃ
ശൗനകന് ചോദിച്ചു: സൂതാ, കാര്ത്തിക മാസത്തിന്റെ മഹത്വവും, ആ വ്രതത്തിന്റെ ഫലവും, അതു പാലിക്കാത്തവന് എന്ത് ദോഷമുണ്ടെന്നും എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
സൂത ഉവാച- പുരൈകദാ മുനിശ്രേഷ്ഠ വ്യാസം സത്യവതീസുതമ് । ജൈമിനിഃ പൃഷ്ടവാനേതദാരേഭേ കഥിതം മുനിഃ
സൂതന് പറഞ്ഞു: ഒരു കാലത്ത്, മഹര്ഷികളില് ശ്രേഷ്ഠനായ ജൈമിനി, സത്യവതിയുടെ പുത്രനായ വ്യാസനോടു ചോദിച്ചു. അപ്പോള് ആ മഹര്ഷി ഇതിന്റെ കഥ തുടങ്ങിക്കൊണ്ടു.
വ്യാസ ഉവാച- തിലതൈലം മൈഥുനം യഃ ശുഭദേ കാര്ത്തികേ ത്യജേത് । ബഹുജന്മകൃതൈഃപാപൈര്മുക്തോ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: കാര്ത്തിക മാസത്തില് എവന് എള്ളെണ്ണയും ലൈംഗിക ബന്ധവും ഉപേക്ഷിക്കുമോ, അവന് അനേകം ജന്മങ്ങളില് സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളില് നിന്ന് മോചിതനായി ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.
മത്സ്യം ച മൈഥുനം യോ വൈ കാര്ത്തികേ ന പരിത്യജേത് । പ്രതിജന്മനി സംമൂഢഃ ശൂകരശ്ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
കാര്ത്തികത്തില് മീനും ലൈംഗിക ബന്ധവും ഉപേക്ഷിക്കാത്തവന് ഓരോ ജന്മത്തിലും ഭ്രമിച്ചുപോകുകയും, ഉറപ്പായും പന്നിയായി ജനിക്കുകയും ചെയ്യും.
കാര്ത്തികേ തുലസീപത്രൈഃ പൂജയേദ്വൈ ജനാര്ദനമ് । പത്രേപത്രേഽശ്വമേധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ
കാര്ത്തിക മാസത്തില് തുളസിയിലകളാല് ജനാര്ദ്ദനനെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഓരോ ഇലക്കു് അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേ മുനിപുഷ്പൈര്യഃ പൂജയേന്മധുസൂദനമ് । ദേവാനാം ദുര്ലഭം മോക്ഷം പ്രാപ്നോതി കൃപയാ ഹരേഃ
കാര്ത്തികത്തില് മുനിപ്പൂക്കളാല് മധുസൂദനനെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഹരിയുടെ കൃപയാല് ദേവന്മാര്ക്കും പ്രാപ്യമല്ലാത്ത മോക്ഷം ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികേ മുനിശാകം വൈ യോഽശ്നാതി ച നരോത്തമഃ । സംവത്സരകൃതം പാപം ശാകേനൈകേന നശ്യതി
കാര്ത്തിക മാസത്തില് മുനിശാകം ഭക്ഷിക്കുന്നവന്, ഒരു വര്ഷത്തോളം ചെയ്ത പാപം ഒരു ശാകം കൊണ്ടുതന്നെ നശിക്കും.
ഫലം തസ്യ നരോഽശ്നാതി ചോര്ജേ യോ വൈ ഹരിപ്രിയേ । പ്രദത്ത്വാ തു ഹരേര്ബ്രഹ്മന്വൃജിനം കോടിജന്മജമ്
ഹരിക്ക് പ്രിയമായ ഉര്ജ്ജ മാസത്തില് ആ പച്ചക്കറി ഭക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യന് അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കും; ബ്രാഹ്മണാ, അതു ഹരിക്ക് അര്പ്പിച്ചാല് കോടിയോളം ജന്മങ്ങളില് ഉണ്ടായ പാപം നീങ്ങും.
സുരസം സര്പിഷായുക്തം ദദ്യാദ്യോ ഹരയേപി ച । സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തഃ സ ഗച്ഛേദ്ധരിമംദിരമ്
കാര്ത്തിക മാസത്തില് രുചികരമായ നെയ്യ് ചേര്ത്ത വിഭവം ഹരിക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവന് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനായി ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും.
കാര്തികേ യോ നരോ ദദ്യാദേകപദ്മം ഹരാവപി । അംതേ വിഷ്ണുപദം ഗച്ഛേത്സര്വപാപവിവര്ജിതഃ
കാര്ത്തികത്തില് ഹരിക്ക് ഒരു താമരപൂവെങ്കിലും അര്പ്പിക്കുന്നവന്, ജീവിതാവസാനത്തില് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും വിമുക്തനായി വിഷ്ണുവിന്റെ പാദം പ്രാപിക്കും.
പ്രാതഃസ്നാനം നരോ യോ വൈ കാര്തികേ ശ്രീഹരിപ്രിയേ । കരോതിസര്വതീര്ഥേഷുയത്സ്നാത്വാതത്ഫലംലഭേത്
കാര്ത്തികത്തില് ശ്രീഹരിക്ക് പ്രിയമായ ആ മാസത്തില് പ്രഭാതസ്നാനം ചെയ്യുന്നവന്, എല്ലാ തീര്ത്ഥങ്ങളിലും കുളിച്ച ഫലം ലഭിക്കും.
കാര്തികേ യോ നരോ ദദ്യാത്പ്രദീപം നഭസി ദ്വിജഃ । വിപ്രഹത്യാദിഭിഃ പാപൈര്മുക്തോ ഗച്ഛേദ്ധരേര്ഗൃഹമ്
കാര്ത്തിക മാസത്തില് ആകാശത്ത് ഒരു വിളക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവന്, ബ്രഹ്മഹത്യ പോലെയുള്ള പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം ലഭിച്ച് ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും.
മുഹൂര്തമപി യോ ദദ്യാത്കാര്ത്തികേ പ്രീതയേ ഹരേഃ । ദീപം നഭസി വിപ്രേന്ദ്ര തസ്മിംസ്തുഷ്ടഃ സദാ ഹരിഃ
കാര്ത്തികത്തില് ഹരിക്ക് പ്രീതിക്കായി ഒരു നിമിഷം പോലും ആകാശത്ത് വിളക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവനോടു ഹരി എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടനാകും.
യോ ദദ്യാച്ച ഗൃഹേ ദീപം കൃഷ്ണസ്യ സഘൃതം ദ്വിജഃ । കാര്തികേ ചാശ്വമേധസ്യ ഫലം സ്യാദ്വൈ ദിനേദിനേ
കാര്ത്തിക മാസത്തില് കൃഷ്ണന്റെ വീട്ടില് നെയ്യ് ചേര്ന്ന വിളക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നവന്, ഓരോ ദിവസവും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
പ്രദീപസ്യ ച മാഹാത്മ്യം വിശേഷമുച്യതേ മയാ । നിശാമയ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സേതിഹാസം സമാഹിതഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദീപത്തിന്റെ പ്രത്യേക മഹത്വം വിശദമായി പറയും. ഈ പുരാതന കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
പൂര്വം ത്രേതായുഗേ വിപ്രോ വൈകുംഠോ നാമതഃ ശുചിഃ । യസ്യ സംഗപ്രഭാവേണ മുക്തോ ഭവതി പാതകീ
മുന്പ് ത്രേതായുഗത്തിൽ വൈകുണ്ഠൻ എന്ന ശുദ്ധഹൃദയ ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനോടൊപ്പം കഴിയുമ്പോൾ പോലും പാപികൾക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുമായിരുന്നു.
ഏകദാ കാര്തികേ സോഽപി പ്രദീപം പുരതോ ഹരേഃ । ദത്വാ ഗൃഹം ഗതോ വിപ്രോ ഘൃതപൂര്ണം ദ്വിജര്ഷഭഃ
ഒരു ദിവസം കാർത്തിക മാസത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ നെയ്യ് നിറച്ച ദീപം അർപ്പിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സര്പിസ്തത്സ്വാദിതു ചാഖുരാഗതോഽപി പ്രദീപതഃ । യാവത്ഖാദിതുമാരേഭേ ബോധിതോഽസൌ പ്രദീപകഃ
അപ്പോൾ, നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധം വലിച്ചുനീക്കി ഒരു എലി ദീപത്തിനരികിൽ എത്തി. അതു തിന്നാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ദീപം തന്നെ അതിനെ ഭയപ്പെടുത്തി.