പരസ്വം ബ്രാഹ്മണദ്രവ്യം പശ്യംതി വിഷവച്ച യേ । ഹരിനൈവേദ്യം യേഽശ്നന്തി വിജ്ഞേയാ വൈഷ്ണവാ ജനാഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്തോ ബ്രാഹ്മണന്റെ വസ്തുവോ വിഷംപോലെ കാണുന്നവരും, ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ച അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
വേദശാസ്ത്രാനുരക്താ യേ തുലസീവനപാലകാഃ । രാധാഷ്ടമീവ്രതരതാ വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
വേദശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും, തുളസി തോട്ടങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവരും, രാധാഷ്ടമി വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരുമാണ് വൈഷ്ണവന്മാർ.
ശ്രീകൃഷ്ണപുരതോ യേ ച ദീപം യച്ഛംതി ശ്രദ്ധയാ । പരനിംദാം ന കുര്വംതി വിജ്ഞേയാസ്തേ ച വൈഷ്ണവാഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം വിളക്ക് തെളിയിക്കുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരെ അപമാനിക്കാത്തവരും, അവരാണ് യഥാർത്ഥ വൈഷ്ണവർ എന്നു അറിയണം.
സൂത ഉവാച- പൃഷ്ടോ ജൈമിനിനാ വ്യാസ ഇത്യുക്തഃ സ യഥാക്രമമ് । മയേദം കഥ്യതേ ബ്രഹ്മന്യത്പ്രസംഗാദ്ഗുരോഃ ശ്രുതമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ജൈമിനി ചോദിച്ചപ്പോൾ വ്യാസൻ ക്രമമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മസംബന്ധമായും ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുമാണ് ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്നത്.
അധ്യായം ശ്രദ്ധയാ യുക്തം യേ ശൃണ്വംതി നരോത്തമാഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താ യാംതി വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
ആധ്യായം ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്ന ഉത്തമന്മാർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
സൂത ഉവാച- ശൃണു ശൌനക വക്ഷ്യാമി ചാന്യധര്മ്മം പുരാതനമ് । വ്യാസജൈമിനിസംവാദം ശ്രോതൄണാം പാപനാശനമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ശൗനകാ, ഞാൻ ഇനി ഒരു പുരാതനധർമ്മം പറയാം. വ്യാസനും ജൈമിനിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം, കേൾക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതാണ്.
ജൈമിനിരുവാച- കര്മ്മണാ ഹി ഗുരോ കേന മംദിരം ജഗതീപതേഃ । യാതി തത്കഥയസ്വാദ്യ നരഃ പാപീ ച മേ പ്രഭോ
ജൈമിനി പറഞ്ഞു: ഗുരുവേ, ഏത് പ്രവർത്തിയാൽ പോലും പാപിയായ മനുഷ്യൻ ലോകനാഥന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തും? ദയവായി അതു എനിക്ക് പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- ശ്രീകൃഷ്ണമംദിരേ യോ വൈ ലേപനം കുരുതേ നരഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ ശ്രാംതോ യാതി ഹരേര്ഗൃഹമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിൽ ആരെങ്കിലും ലേപനം ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി, ക്ഷീണിച്ചവനായി ഹരിയുടെ വീട്ടിലെത്തും.
യശ്ചാംബുലേപനം കുര്യാത്സംക്ഷേപാച്ഛൃണു ജൈമിനേ । തസ്യപുണ്യമഹം വച്മി മംദിരേ ജഗതീപതേഃ
മണ്ണ് ലേപനം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഫലം ഞാൻ ചെറുതായി പറയാം, ജൈമിനി, ലോകനാഥന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ അത്തരം വ്യക്തിക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം കേൾക്കൂ.
തത്ര യാവംതി പശ്യംതി രജാംസി ച ദ്വിജോത്തമ । താവത്കല്പസഹസ്രാണി സ വസേദ്വിഷ്ണുമംദിരേ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, അവിടെ എത്ര ദൂഷിതങ്ങൾ കാണുന്നുവോ, അത്രയേറെ ആയിരം കല്പങ്ങൾ അവൻ വിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കും.
പുരാസീദ്ദംഡകോ നാമ്നാ ചൌരോ ലോകഭയപ്രദഃ । ബ്രഹ്മസ്വഹാരീ മിത്രഘ്നോ യുഗേ ദ്വാപരസംജ്ഞകേ
പണ്ടൊരു കാലത്ത് ദണ്ഡക എന്ന പേരിൽ ഒരു കള്ളൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനും, ബ്രാഹ്മണസമ്പത്ത് കവർന്നവനും, സുഹൃത്തുക്കളെ കൊല്ലുന്നവനും, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ജീവിച്ചവനുമായിരുന്നു.
അസത്യഭാഷീ ക്രൂരശ്ച പരസ്ത്രീഗമനേ രതഃ । ഗോമാംസാശീ സുരാപശ്ച പാഖംഡജനസംഗഭാക്
അവൻ സത്യം പറയാത്തവനും, ക്രൂരനും, പരസ്യസ്ത്രികളുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്നതും, പശുമാംസം കഴിക്കുന്നവനും, മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും, തെറ്റായ മതക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേരുന്നതുമായിരുന്നു.
വൃത്തിച്ഛേദീ ദ്വിജാതീനാം ന്യാസാപഹാരകസ്തഥാ । ശരണാഗതഹംതാ ച വേശ്യാവിഭ്രമലോലുപഃ
അവൻ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഉപജീവനം തകർക്കുകയും, നിക്ഷേപങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുകയും, അഭയം തേടിയവരെ കൊല്ലുകയും, വേശ്യകളിൽ ലാളിത്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏകദാ സ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കസ്യചിദ്വിഷ്ണുമംദിരമ് । ജഗാമ ഹരണാര്ഥായ വിഷ്ണോര്ദ്രവ്യം സ മൂഢധീഃ
ഒരു ദിവസം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കാൻ മനസ്സിൽ തെറ്റായ ചിന്തയോടെ ഒരു വിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി.
അഥ ദ്വാരി പ്രവിശ്യാസാവംഘ്രിഃ കര്ദ്ദമസംയുതഃ । പ്രോച്ഛിതഃ സകലം നിമ്നേ ഭൂമൌ ദേവഗൃഹസ്യ ച
അവിടെ കതകിലൂടെ കയറി, കാലുകൾ മണ്ണിൽ മൂടപ്പെട്ട്, ദേവാലയത്തിന്റെ നിലം മുഴുവൻ ചളി വാരിയെടുത്തു.
തേനൈവ കര്മ്മണാ ഭൂമിര്നിമ്നരിക്താ ബഭൂവ ഹ । ലോഹസ്യ ച ശലാകാഭ്യാം മുദ്ഘാട്യത്വരരംമുദാ
അവൻ ചെയ്തതുകൊണ്ട് നിലം താഴ്ന്ന് ശൂന്യമായി. ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകൾ കൊണ്ട് അതു തുറക്കാൻ സന്തോഷത്തോടെ ശ്രമിച്ചു.
പ്രവിവേശ ഹരേര്ഗേഹം വിതാനവരശോഭിതമ് । രത്നകാംചനദീപാഢ്യം പരിധ്വസ്ത മഹത്തമമ്
അവൻ ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ കയറി. അതു മനോഹരമായ തൂണുകളും, രത്നങ്ങളും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വിളക്കുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
നാനാപുഷ്പസുഗംധാഢ്യം നാനാപാത്രസമാകുലമ് । സുവാസിതസ്യ തൈലസ്യ ഗംധേന പരിപൂരിതമ്
വിവിധപുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും, പലവിധ പാത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ ആ ഭവനം സുഗന്ധിതമായ എണ്ണയുടെ ഗന്ധം കൊണ്ടു മുഴുവനും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
അനേനഹാരകേണാഥ പര്യ്യംകേ സുമനോഹരേ । ശായിതോ രാധയാ സാര്ദ്ധം ദൃഷ്ടഃ പീതാംബരോഽച്യുതഃ
അവിടെ ആ കള്ളൻ മനോഹരമായ കിടക്കയിൽ രാധയോടൊപ്പം കിടക്കുന്നവനായി, പീതാംബരം ധരിച്ച അച്യുതൻ അവിടെ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടു.
പ്രണമ്യ രാധികാനാഥം നിഷ്പാപഃ സോഽഭവത്തദാ । നേഷ്യാമ്യഥ ന നേഷ്യാമി അനേന കിം ഭവേന്മമ
രാധയുടെ നാഥനെ നമസ്കരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അന്നേരം തന്നെ പാപരഹിതനായി. 'എടുക്കണോ, വേണ്ടയോ? ഇതിൽ എനിക്ക് എന്താണ് ലഭിക്കുക?' എന്നു അവൻ വിചാരിച്ചു.
സേവാം കര്ത്തുമശക്തോഽഹം യതശ്ചൌരോഽസ്മി സര്വദാ । ദ്രവ്യേണ കാര്യമസ്തീതി തന്നേതും കൃതവാന്മനഃ
ഞാൻ സേവനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു കള്ളനാണ്; എങ്കിലും, ധനത്തിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട് എന്നതിനാൽ അതെടുക്കാൻ ഞാൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.
പാതയിത്വാംശുകം ഭൂമൌ കൌശേയം കമലാപതേഃ । ബബംധ വസ്തുജാതം ച പാണൌ കൃത്വാ സകംപിതഃ
കമലാപതിയുടെ പഞ്ഞിപുടവു നിലത്ത് ഇടിച്ചിട്ട്, അവൻ വിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ കുലുക്കത്തോടെ കൈയിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
വിഷ്ണോര്മായാപതേശ്ചാഥ താനി സര്വാണി ജൈമിനേ । കൃത്വാ ശബ്ദം സുഘോരം ച പതിതാന്യഥ താനി വൈ
വിഷ്ണുവിന്റെ മായാവശാൽ, ജൈമിനി, ആ വസ്തുക്കൾ എല്ലാം ഭയങ്കരമായ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി നിലത്ത് വീണു.
പരിത്യജ്യ സുനിദ്രാം ച ധാവംത ഇതി കിന്വഹോ । ആഗതാ ബഹുശോ ലോകാശ്ചോരോ ദ്രവ്യം ജവേന ച
ആഴമുള്ള ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ച്, 'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന് പറഞ്ഞു ആളുകൾ ഓടിയെത്തി; അനേകം പേർ കൂടി, കള്ളൻ വസ്തുക്കളുമായി വേഗത്തിൽ ഓടി.
ത്യക്ത്വാ ധനം ച ചൌരോഽപി ത്രസ്തഃ കിംചിജ്ജഗാമ ഹ । ദംശിതഃ കാലസര്പേണ മൃതോഽസൌ ഗതകില്ബിഷഃ
ഭയന്ന കള്ളൻ പോലും ധനം ഉപേക്ഷിച്ച് കുറച്ച് ദൂരം പോയി; കാലസർപ്പൻ കടിച്ചപ്പോൾ അവൻ മരിച്ചു, പാപം വിട്ട് മോചിതനായി.
യമാജ്ഞയാ തസ്യ ദൂതാഃ പാശമുദ്ഗരപാണയഃ । ആഗതാസ്തം സമാനേതും ദംഷ്ട്രിണശ്ചര്മവാസസഃ
യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പാശവും ഉരുമിയും കൈവശമുള്ള ദൂതന്മാർ, പല്ലുള്ളതും ചർമ്മം ധരിച്ചവരുമായവർ, അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ബബംധുശ്ചര്മപാശേന നിന്യുര്ദുര്ഗമവര്ത്മനാ । ദൃഷ്ട്വാ തം ശമനഃ ക്രുദ്ധഃ പപ്രച്ഛ സചിവം പ്രതി
അവർ അവനെ ചർമ്മപ്പാശത്തിൽ കെട്ടി കഠിനമായ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി; അവനെ കണ്ട ശമൻ കോപത്തോടെ മന്ത്രിയെ ചോദ്യം ചെയ്തു.
യമ ഉവാച- അനേന കിം കൃതം കര്മ പാപം വാ പുണ്യമേവ വാ । സമൂലം വദ ഹേ പ്രാജ്ഞ ചിത്രഗുപ്ത മമാഗ്രതഃ
യമൻ പറഞ്ഞു: ഈവൻ എന്ത് പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു, പാപമോ പുണ്യമോ? ഹേ പ്രജ്ഞാവാനായ ചിത്രഗുപ്താ, എന്റെ മുമ്പിൽ എല്ലാം വിശദമായി പറയു.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- സൃഷ്ടാനി യാനി പാപാനി വിധാത്രാ പൃഥിവീതലേ । കൃതാന്യനേന മൂഢേന സത്യമേതന്മയോദിതമ്
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ സ്രഷ്ടാവു സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ പാപങ്ങളും ഈ മണ്ടൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണു.
കിംത്വാകര്ണയ ലോകേശ സുകൃതം ചാസ്യ വര്ത്തതേ । മന്യേഽഹം യമുനാഭ്രാതഃ സര്വപാപവിലോപി തത്
എങ്കിലും, ലോകനാഥാ, ഈവനു ചില പുണ്യവും ഉണ്ട്; യമുനയുടെ സഹോദരനേ, അതു എല്ലാ പാപവും നശിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.