അതഃ പാപിഷ്ഠ ചാന്നാനി ന ഗൃഹ്ണംതി മനീഷിണഃ । ഗൃഹ്ണംതി മോഹാദ്യേ മൂഢാ ഭവംതി പാപഭാഗിനഃ
അതുകൊണ്ട്, പാപികളിൽ നിന്ന് അന്നം ജ്ഞാനികൾ എടുക്കാറില്ല; മൂഢന്മാർ മോഹത്തിൽ എടുക്കുമ്പോൾ അവർ പാപത്തിൽ പങ്കാളികളാകും.
കുര്യാദ്ഭൂമിഷ്ഠമുദകം ചൈകം ഭോ ദ്വിജസത്തമ । സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തോ വ്രജേത്സ ഹരിമംദിരമ്
ഭൂമിയിൽ ഒരാൾ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും നൽകുകയാണെങ്കിൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ എത്തും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
പ്രയത്നേന ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കര്ത്തവ്യോ ധനസംചയഃ । സംചിതം ച ധനം ബ്രഹ്മന്ദാനകര്മണി വിക്ഷിപേത്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, പരിശ്രമത്തോടെ ധനം സമ്പാദിക്കണം; സമ്പാദിച്ച ധനം ബ്രാഹ്മണദാനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കണം.
രണംതി യേ ച കാര്പണ്യാദ്ധനം തേ ചാതിദുഃഖിനഃ । അംതേ സര്വധനം ത്യക്വാ നിഃസ്വാ ഗച്ഛംതി ഭോ മുനേ
കഞ്ചുഷത്വം കൊണ്ടു ധനം സൂക്ഷിക്കുന്നവർ അത്യന്തം ദു:ഖിതരാണ്; അവസാനം എല്ലാ ധനവും വിട്ട് ദരിദ്രരായി ഈ ലോകം വിടേണ്ടിവരും, മുനിവരാ.
മാനവാ യേ സദാ ദാനം ദത്ത്വാ ദത്ത്വാ ദരിദ്രതി । ദരിദ്രാസ്തേന വിജ്ഞേയാ നരലോകേ മഹേശ്വരാഃ
എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യുകയും അതിനാൽ ദരിദ്രരാവുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരെ, മനുഷ്യലോകത്തിൽ ദരിദ്രന്മാരെന്നു അറിയണം, മഹേശ്വരന്മാരേ.
പരലോകേ ദ്വിജവ്യാഘ്ര സാധുസംയമവര്ജിതേ । നിര്ദയേ ബംധുഹീനേ ച ന ദത്തം നോപതിഷ്ഠതേ
പരലോകത്തിൽ, സദാചാരമോ സയമമോ ഇല്ലാത്തിടത്ത്, ദയയും ബന്ധുക്കളുമില്ലാത്തിടത്ത്, നൽകാത്തത് ഒരിക്കലും അനുഗമിക്കില്ല, ദ്വിജവ്യാഘ്ര.
സ്ഥിതേ ധനേ നരോ യോ വൈ നാശ്നാതി ന ദദാതി സഃ । ദരിദ്ര ഇവ വിജ്ഞേയഃ പ്രേത്യ നിശ്വാസമുത്സൃജേത്
ധനം ഉണ്ടായിട്ടും അതിൽ നിന്നും ആസ്വദിക്കാതെയും മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ ദരിദ്രനാണെന്ന് അറിയണം. മരിച്ചശേഷം അവൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് പോകുന്നു.
തപസോഽപി വരം ദാനം പ്രോക്തം ച തത്ത്വദര്ശിഭിഃ । അതോ യത്നാദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദാനകര്മ സമാചരേത്
തപസിനേക്കാൾ ദാനം ഉത്തമമാണെന്ന് സത്യസന്ധർ പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ പ്രവർത്തിക്കണം.
ദാതാ ദാനം ന ദദ്യാദ്വൈ സമുത്സൃജ്യ ദ്വിജാതയേ । സ യാതി നിരയം ഘോരം സര്വജംതുഭയാവഹമ്
ദാനം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടും ബ്രാഹ്മണനു നൽകാതിരിക്കുന്നവൻ ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയമാകുന്ന സ്ഥലത്ത് പോകുന്നു.
ദാനം ദാതാ പ്രതിഗ്രാഹീ ന സ്മരേച്ച ന യാചതേ । നിരയേ ചോഭയോര്വാസോ യാവച്ചംദ്ര ദിവാകരൌ
ദാനവും സ്വീകരിക്കുന്നവനും അതിനെ ഓർത്തു പറയുകയോ വീണ്ടും ചോദിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഇരുവരും ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം നരകത്തിൽ താമസിക്കേണ്ടിവരും.
ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപാനി യാനി വൈ ദ്വിജസത്തമ । താനി ദാനേന ഹന്യംതേ തസ്മാദ്ദാനം സമാചരേത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള മഹാപാപങ്ങൾ പോലും ദാനത്തിലൂടെ നശിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ദാനം ചെയ്യേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
അഥ ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ ചുതര്ഥം ബ്രഹ്മഖണ്ഡം പ്രാരഭ്യതേ ശ്രീവേദവ്യാസായ നമഃ ശൌനക ഉവാച- കലൌ സമാഗതേ സൂത പ്രാണിനാം കേന കര്മണാ । ഉദ്ധാരോ വൈ ഭവേത്തസ്മാത്കഥയസ്വ മമാഗ്രതഃ
ഇപ്പോൾ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിൽ ചൂതവൃക്ഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബ്രഹ്മഖണ്ഡം ആരംഭിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച- സാധുസാധു മുനിശ്രേഷ്ഠ പുണ്യാത്മനാം വരോ ഭവാന് । സര്വേഷാം ച ജനാനാം ച ശുഭവാഞ്ഛോ നിരംതരമ്
ശ്രീവ്യാസനു വന്ദനം. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ, ജീവികൾക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കാൻ ഏത് പ്രവർത്തിയാണ് സഹായകരം? ദയവായി അതെനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
ഏതദ്വ്യാസഃ പുരാ വിപ്രഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വപൂജിതഃ । പൃഷ്ടോ ജൈമിനിനാ തം സ യദാഹ ശൃണു വൈഷ്ണവ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാവർക്കും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്.
ദംഡവത്പ്രണിപത്യാസൌ വ്യാസം സര്വാര്ഥപാരഗമ് । ഗുരും സത്യവതീസൂനും പപ്രച്ഛ മുനിപുംഗവഃ
ഇത് മുമ്പ് ജൈമിനി സർവ്വജ്ഞനായും എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന വ്യാസനോടു ചോദിച്ചിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞത്, വൈഷ്ണവാ, നീ കേൾക്കുക.
ജൈമിനിരുവാച- കലൌ നൃണാം ഭവേത്കേന മോക്ഷോ വൈ കഥയസ്വ മേ । അല്പേനാപി ച പുണ്യേന മര്ത്യാശ്ചാല്പായുഷോ യതഃ
വ്യാസനെ, സത്യവതിയുടെ പുത്രനെയും സർവ്വാർത്ഥങ്ങൾ അറിയുന്ന ഗുരുവിനെയും, ജൈമിനി വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു ചോദിച്ചു.
വ്യാസ ഉവാച- സാധുസംഗാദ്ഭവേദ്വിപ്ര ശാസ്ത്രാണാം ശ്രവണം പ്രഭോ । ഹരിഭക്തിര്ഭവേത്തസ്മാത്തതോ ജ്ഞാനം തതോ ഗതിഃ
ജൈമിനി ചോദിച്ചു: കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കാൻ എന്താണ് മാർഗം? കാരണം, ഇവർക്ക് ആയുസ്സ് കുറവാണ്, പുണ്യവും കുറവാണ്.
ന രോചതേ കഥാ ഭൂമൌ പാപിഷ്ഠായ ജനായ വൈ । വൈഷ്ണവീ സ തു വിജ്ഞേയഃ പാപിഷ്ഠപ്രവരോ ദ്വിജഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: നല്ലവരുമായി സുഖമുള്ള ബന്ധം ഉണ്ടെങ്കിൽ ശാസ്ത്രങ്ങൾ കേൾക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കും. അതിൽ നിന്ന് ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉരുത്തിരിയുന്നു. ഭക്തിയിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം, ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ കഥാം ശ്രുത്വാഽഽനംദീ ഭവതി വൈഷ്ണവഃ । അസത്യാം താം തു യോ ബ്രൂയാജ്ജ്ഞേയഃ സ പാപിനാം ഗുരുഃ
ഭൂമിയിൽ പാപികൾക്ക് ഈ പുണ്യകഥകൾ ഇഷ്ടമാകാറില്ല. അത്തരത്തിലുള്ളവൻ, ദ്വിജനേ, പാപികളിൽ ഏറ്റവും വലിയവനാണെന്ന് അറിയണം.
യസ്മിന്യസ്മിന്സ്ഥലേ വിപ്ര കൃഷ്ണസ്യ വര്തതേ കഥാ । തസ്മാത്തസ്മാജ്ജഗന്നാഥോ യാതി ത്യക്ത്വാ ന കര്ഹിചിത്
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ വൈഷ്ണവൻ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിനെക്കുറിച്ച് അസത്യമായി പറയുന്നവൻ പാപികളിൽ പ്രധാനനാണ്.
കൃഷ്ണസ്യ യഃ കഥാരംഭേ കുര്യാദ്വിഘ്നം നരാധമഃ । നരകാന്നിഷ്കൃതിര്നാസ്തി മന്വംതരശതാവധി
ബ്രാഹ്മണനേ, കൃഷ്ണന്റെ കഥ നടക്കുന്ന ഏത് സ്ഥലത്തും ലോകനാഥൻ അവിടം ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
യേ പുരാണകഥാം ശ്രുത്വാ നിംദംത്യുപഹസംതി വൈ । തേഷാം കരസ്ഥാ നരകാ ബഹുക്ലേശകരാഃ സദാ
പുരാണകഥകൾ കേട്ട് അവയെ പരിഹസിക്കുന്നവർക്കു അവരുടെ കൈകളിൽ തന്നെ എപ്പോഴും വലിയ കഷ്ടതകൾ നിറഞ്ഞ നരകങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
ജന്മാംതരാര്ജിതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി । ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം യോ വൈ ശ്രോതുമിച്ഛാം കരോത്യപി
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു പലജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ ആक्षणം തന്നെ നശിക്കും.
ഭക്ത്യാ യോ വൈ നരഃ കുര്യാത്ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം തഥാ । ന ജാനേ ശ്രവണേ തസ്യ കാ ഗതിര്വാ ഭവിഷ്യതി
ആർ ഭക്തിയോടെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ ചെയ്യുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുമോ, അവൻക്ക് അതു കേൾക്കുന്നതിലൂടെ എത്ര വലിയ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് ഞാൻ പറയാൻ കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാദികം പാപം അകാലമരണം തഥാ । സുരാപാനം തഥാസ്തേയം സര്വം നശ്യതി പാപിനഃ
ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള മഹാപാപങ്ങളും, അകാലമരണവും, മദ്യപാനം, മോഷണം — ഈ എല്ലാം പാപങ്ങളും പാപികൾക്ക് നശിച്ചുപോകും.
പാപം കൃത്വാ തു യോ മര്ത്യഃ പശ്ചാത്പാപം നിവര്തയേത് । തസ്യ പാപം വ്രജേന്നാശമഗ്നിനാ തൂലരാശിവത്
ഒരു മനുഷ്യൻ പാപം ചെയ്തിട്ടും പിന്നെ അതിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറിയാൽ, അവന്റെ പാപങ്ങൾ തീയിൽ കത്തുന്ന പഞ്ചസാരപോലെ ഇല്ലാതാകും.
ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം വിപ്ര തിഷ്ഠേദ്വൈ പുസ്തകം ഗൃഹേ । തസ്യ ഗൃഹസമീപം ഹി നായാംതി യമകിംകരാഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ ഉള്ള പുസ്തകം വീട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ, ആ വീട്ടിനടുത്തേക്ക് യമന്റെ ദൂതന്മാർ വരാറില്ല.
ജൈമിനിരുവാച- വദംതി വൈഷ്ണവാന്കാംശ്ച വാംച്ഛാ ബ്രൂഹി ഗുരോ മമ । ഇദാനീം താന്സമാജ്ഞാതും തേഷാം മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
ജൈമിനി ചോദിച്ചു: ഗുരുവേ, നിങ്ങൾ പ്രശംസിക്കുന്ന വൈഷ്ണവന്മാരെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറയൂ. അവരുടെ മഹത്വം ഞാൻ ഇപ്പോൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച- യോ നരോ മസ്തകേ ഭക്ത്യാ വൈഷ്ണവാംഘ്രിജലം ദ്വിജ । കരോതി സേചനം പാപീ തീര്ഥസ്നാനേന തസ്യ കിമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഭക്തിയോടെ വൈഷ്ണവരുടെ പാദജലം തലയിൽ ചൊരിയുന്നവനു തീർത്ഥസ്നാനത്തിന് എന്ത് ആവശ്യം, ബ്രാഹ്മണനേ?
സാധുസംഗം തു യഃ കുര്യ്യാത്ക്ഷണം വാര്ദ്ധക്ഷണം ദ്വിജ । തസ്യ നശ്യംതി പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാമുഖാനി ച
ബ്രാഹ്മണനേ, ഒരു നിമിഷം പോലും നല്ലവരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചാൽ പോലും, ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾ പോലും അങ്ങേയറ്റം നശിക്കും.