തുലാപുരുഷദാനേന യത്പുണ്യം ലഭതേ ജനഃ । ശാലഗ്രാമശിലാം ദത്ത്വാ തസ്മാത്കോടിഗുണം ലഭേത്
തുലാപുരുഷം ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, ശാലഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്താൽ അതിനേക്കാൾ കോടിഗുണം കൂടുതൽ ലഭിക്കും.
സപ്തദ്വീപാം ക്ഷിതിം ദത്വാ സശൈലവനകാനനാമ് । യത്പുണ്യം ലഭതേ തദ്വൈ ശാലഗ്രാമശിലാപ്രദഃ
ഏഴു ദ്വീപുകളും മലകളും കാടുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, ശാലഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്താൽ അതേപോലെയാണ്.
ശാലഗ്രാമശിലാം യോ വൈ ദദ്യാദ്ഭൂമിസുരായ ച । തേന വിപ്ര പ്രദത്താനി ഭുവനാനി ചതുര്ദശ
ശാലഗ്രാമശില ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, പതിനാലു ലോകങ്ങളും ദാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്.
തുലാപുരുഷദാനം യഃ കരോതി ദ്വിജപുംഗവ । ജനന്യാശ്ചോദരേ തസ്യ പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, തുലാപുരുഷം ദാനം ചെയ്യുന്നവന് അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
സാലംകാരാം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കന്യാം യച്ഛതി യോ നരഃ । സ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മസദനം പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അലങ്കാരങ്ങളോടെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തും; അവനു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
കന്യാവിക്രയിണോ നാസ്തി നരകാന്നിഷ്കൃതിഃ പുനഃ । കന്യാദാനകൃതോ നാസ്തി സ്വര്ഗാദാഗമനം പുനഃ
പെൺകുട്ടിയെ വിൽക്കുന്നവന് നരകത്തിൽ നിന്നു മോചനം ഇല്ല; പെൺകുട്ടിയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവന് സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരവ് ഇല്ല.
ഉപാനഹൌ വാതപത്രം യോ ദദാതി ദ്വിജാതയേ । പ്രേത്യ ചേംദ്രപുരം ഗത്വാ വസേത്കല്പചതുഷ്ടയമ്
ബ്രാഹ്മണന് ചെരിപ്പോ കാറ്റിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഇലയോ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, മരിച്ചശേഷം ഇന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിൽ നാലു കാലങ്ങൾ കഴിയുന്നു.
വസ്ത്രം യച്ഛതി യോ ദിവ്യം സാധവേ വൈ ദ്വിജായതേ । സ്വര്ഗേ ദിവ്യാംബരധരശ്ചിരം തിഷ്ഠേദ്ദ്വിജോത്തമ
ദിവ്യവസ്ത്രം ഒരു യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ദീർഘകാലം സ്വർഗത്തിൽ ദിവ്യവസ്ത്രം ധരിച്ച് താമസിക്കും.
ധേനും പുരാതനീം യച്ഛേദ്വസ്ത്രം ച ജരിതം ദ്വിജ । നൂത്നാം രജോവതീം കന്യാം സ ഗച്ഛേന്നിരയം തഥാ
ഒരു പഴയ പശുവും പഴയ വസ്ത്രവും ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, പുതിയ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനും നരകത്തിൽ പോകും.
കന്യാവിക്രയിണോ ബ്രഹ്മന്ന പശ്യേല്ലപനം ബുധഃ । ദൃഷ്ട്വാ ചാജ്ഞാനതോ വാപി കുര്യ്യാന്മാര്തംഡ ദര്ശനമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, പെൺകുട്ടികളെ വിൽക്കുന്നവനോട് ഒരു ജ്ഞാനിയ്ക്ക് സംസാരിക്കാനും പാടില്ല; അങ്ങനെയുള്ളവനെ കാണുമ്പോഴും, അറിയാതെ കണ്ടാലും, സൂര്യനെ നോക്കി പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.
ഫലദാതാ നരോ ഗച്ഛേത്ത്രിദിവം ച ദ്വിജോത്തമ । ഭുംക്തേ കല്പസഹസ്രാണി ഫലം തത്രാമൃതോപമമ്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, പഴം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി, ആയിരം കാലങ്ങൾ അവിടെ അമൃതത്തോട് സമമായ ഫലം അനുഭവിക്കും.
ശാകം യച്ഛതി യോ മര്ത്യോ ശിവസ്യഭവനം ദ്വിജ । യാതി കല്പദ്വയം ഭുംക്തേ ദുര്ല്ലഭം പായസം സുരൈഃ
ശാകം ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ൻ, ബ്രാഹ്മണനേ, ശിവന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തി, രണ്ട് കാലങ്ങൾ അവിടെ ദൈവങ്ങൾക്കു പോലും ദുർലഭമായ പായസം അനുഭവിക്കും.
ഘൃതദോ ദധിദശ്ചൈവ തക്രദോ ദുഗ്ധദസ്തഥാ । വിഷ്ണോര്നികേതനം ഗത്വാ സുധാപാനം കരോതി സഃ
നെയ്യോ തയിരോ മോറോ പാലോ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തി അവിടെ അമൃതം കുടിക്കും.
ഗംധദഃ പുഷ്പദശ്ചൈവ മര്ത്യോ യാതി സുരാലയമ് । തിഷ്ഠേദ്യുഗസഹസ്രാണി ഗംധപുഷ്പവിഭൂഷിതഃ
സുഗന്ധം അല്ലെങ്കിൽ പൂക്കൾ ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ൻ, ദേവാലയത്തിൽ എത്തി, ആയിരം കാലങ്ങൾ സുഗന്ധവും പൂക്കളും അണിഞ്ഞ് താമസിക്കും.
ശയ്യാദാനം ദാനസാരം ബ്രാഹ്മണായ ദദാതി യഃ । സ യാതി ബ്രഹ്മസദനം പര്യ്യംകേ ശേരതേ ചിരമ്
കിടക്ക എന്ന ഉത്തമദാനം ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തി, ദീർഘകാലം കിടക്കയിൽ വിശ്രമിക്കും.
പീഠദാതാ ദീപദാതാ സര്വദുഷ്കൃതവര്ജിതഃ । സ്വര്ഗേ സിംഹാസനേ തിഷ്ഠേജ്ജ്വലദ്ദീപാവലീവൃതഃ
പീഠമോ വിളക്കോ ദാനം ചെയ്തവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളെയും വിട്ട്, സ്വർഗത്തിൽ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, പ്രകാശമുള്ള വിളക്കുകളുടെ നിരയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കും.
താംബൂലം യോ നരോ ദദ്യാദ്ഭൂമിം ഭുംക്തേഽഖിലാം സുഖമ് । സ്വര്ഗേ ദേവാംഗനാക്രോഡേ സുപ്തസ്താംബൂലമത്തി വൈ
താമ്പൂലം ദാനം ചെയ്യുന്ന凡ൻ ഭൂമിയിൽ എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കും; സ്വർഗത്തിൽ ദേവകന്യകളുടെ അങ്കലാപ്പിൽ വിശ്രമിച്ച് താമ്പൂലം ഭക്ഷിക്കും.
വിദ്യാദാനം ദാനവരം കരോതി യോ നരോത്തമഃ । പ്രേത്യ സ സന്നിധിം വിഷ്ണോസ്തിഷ്ഠേദ്യുഗശതത്രയമ്
നരോത്തമനേ, വിദ്യ എന്ന ഉത്തമദാനം ചെയ്യുന്ന凡ൻ, മരിച്ചശേഷം മൂവായിരം കാലങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നില്ക്കും.
പ്രാപ്യ ജ്ഞാനം തതസ്തത്ര ദുര്ല്ലഭം വൈ ദ്വിജര്ഷഭ । ദുര്ല്ലഭം മോക്ഷമാപ്നോതി ശ്രീഹരേഃ കൃപയാ ദ്വിജ
അവിടെ അത്യന്തം പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത ജ്ഞാനം ലഭിച്ചാൽ, ഹരിയുടെ കൃപയാൽ അത്യന്തം ദുർലഭമായ മോക്ഷം ലഭിക്കും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
അനാഥം ദുഃഖിതം വിപ്രം പാഠയേദ്വൈ നരോത്തമഃ । ശ്രീഹരേര്ഭവനം യാതി പുനര്ജന്മവിവര്ജിതഃ
ആശ്രയമില്ലാത്ത ദു:ഖിതനായ ബ്രാഹ്മണനോട് പാരായണം ചെയ്യിപ്പിക്കുന്ന ഉത്തമപുരുഷൻ, പുനർജന്മമില്ലാതെ ശ്രീഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ എത്തും.
യോ നരഃ പുസ്തകം ദദ്യാദ്ഭക്തിശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ । പ്രതിവര്ണം ലഭേത്പുണ്യം കപിലാകോടിദാനജമ്
ആർക്കും ഭക്തിയും വിശ്വാസവുംകൊണ്ട് ഒരു പുസ്തകം നൽകുന്നവന്, ഓരോ അക്ഷരത്തിനും പത്ത് കോടിയോളം പശു ദാനത്തിന്റെ ഫലമാകും.
മധുദോ ഗുഡദശ്ചൈവ മര്ത്യോ യാതീക്ഷുസാഗരമ് । ലവണപ്രദോ നരോ യാതി വാരുണം ലോകമേവ ച
തേനോ അല്ലെങ്കിൽ ശർക്കര നൽകുന്നവൻ ഇക്ഷുരസസമുദ്രത്തിൽ എത്തും; ഉപ്പു നൽകുന്നവൻ വാരുണലോകത്തിൽ പോകും.
സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമന്നം വാരി ദ്വിജോത്തമ । തത്ത്വജ്ഞൈര്മുനിഭിഃ സര്വൈഃ പ്രവരം വൈ പ്രകീര്ത്തിതമ്
എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമം അന്നവും വെള്ളവുമാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ; എല്ലാ ജ്ഞാനികളും മുനികളും ഇതാണ് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അന്നം വാരി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യേന ദത്തം മഹീതലേ । തേന ദത്താനി ദാനാനി സര്വാണി ച ദ്വിജര്ഷഭ
ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും അന്നവും വെള്ളവും നൽകുമ്പോൾ, അവൻ എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകിയതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
അന്നദോ യോ നരോ വിപ്ര പ്രാണദശ്ച പ്രകീര്ത്തിതഃ । തസ്മാത്സമസ്തദാനാനാമന്നദോ ലഭതേ ഫലമ്
ബ്രാഹ്മണാ, അന്നം നൽകുന്നവൻ ജീവനും നൽകുന്നവനാണ്; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും അന്നദാനത്തിന് എല്ലാ ഫലവും ലഭിക്കും.
യഥാചാന്നം തഥാ വാരി ദ്വേ തുല്യേ ച പ്രകീര്ത്തിതേ । വാരിണാ ച വിനാ ചാന്നം സിദ്ധം ന സ്യാദ്ദ്വിജോത്തമ
അന്നത്തിനും വെള്ളത്തിനും ഒരുപോലെയാണ് മഹത്വം; എന്നാൽ വെള്ളം ഇല്ലാതെ അന്നം പൂർണ്ണമാകില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ക്ഷുധാ തൃഷാ ദ്വിജ വ്യാഘ്ര ദ്വേ ച തുല്യേ പ്രകീര്ത്തിതേ । അതശ്ചാന്നം ച തോയം ച ശ്രേഷ്ഠം പ്രോക്തം ബുധൈരപി
ക്ഷുധിയും ദാഹവും ഒരുപോലെയാണ്, ബ്രാഹ്മണാ; അതുകൊണ്ട് അന്നവും വെള്ളവും ജ്ഞാനികൾ ഏറ്റവും ഉത്തമമെന്ന് പറയുന്നു.
അന്നദാനം ക്ഷിതൌ ബ്രഹ്മന്യേ കുര്വംതി നരോത്തമാഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താ ഗച്ഛംതി ഹരിമംദിരമ്
ഭൂമിയിൽ അർഹന്മാർക്ക് അന്നം നൽകുന്ന ഉത്തമന്മാർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ എത്തും.
യാവംത്യന്നാനി ഭോ വിപ്ര യച്ഛതി ക്ഷിതിമംഡലേ । ബ്രഹ്മഹത്യാശ്ച താവംത്യോ നശ്യംത്യേവ തപോധന
ബ്രാഹ്മണാ, ഭൂമിയിൽ എത്ര അന്നം നൽകുന്നുവോ, അത്രയും ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപങ്ങൾ നശിക്കും, തപസ്സുള്ളവാ.
യച്ഛതാം ചാന്നദാനാനി ശരീരാണി ച പാതകമ് । ഗാത്രാണി ഗൃഹ്ണതാം ത്യക്ത്വാ സഹസാ യാംതി ശൌനക
അന്നദാനം ചെയ്യുന്നവരുടെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പാപങ്ങൾ, അവർ പുതിയ ശരീരം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഉടൻ വിട്ടുപോകും, ശൗനക.