അന്യാനി ച സുകര്മാണി കൃതാനി തേന ധീമതാ । യേനാദിഖംഡം സദസി ശ്രുതം സംശ്രാവിതം തഥാ
മറ്റു നല്ല പ്രവൃത്തികളും ആ ധീരൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ആരാണോ ആദിഖണ്ഡം സഭയിൽ കേട്ട് മറ്റുള്ളവർക്കും കേൾപ്പിച്ചതോ.
സ്വര്ഗഖംഡം സമാധീത്യ നാനാഭോഗാന്സമശ്നുതേ । അംതഃപുരഗനാരീണാം സുഖസുപ്തഃ പ്രബുധ്യതേ
സ്വർഗ്ഖണ്ഡം പഠിച്ചാൽ വിവിധ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും; അകത്ത് പുരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങുന്നവനുപോലെ ഉണരും.
കിംകിണീരവസന്നാദൈസ്തഥാ മധുരഭാഷണൈഃ । ഇംദ്രസ്യാര്ധാസനം ഭുംക്തേ ഇംദ്രലോകേ വസേച്ചിരമ്
കിങ്കിണികളുടെ ശബ്ദത്തിലും മധുരമായ സംസാരത്തിലും, ഇന്ദ്രന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ പാതി അനുഭവിച്ച് ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കും.
തതഃ സൂര്യസ്യ ഭവനം ചംദ്രലോകം തതോ വ്രജേത് । സപ്തര്ഷിഭവനേ ഭോഗാന്ഭുക്ത്വാ യാതി തതോ ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം സൂര്യന്റെ ഭവനത്തിലും, പിന്നെ ചന്ദ്രലോകത്തിലും പോകുന്നു; ഏഴു ഋഷിമാരുടെ ഭവനത്തിൽ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് ശേഷം ധ്രുവലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
തതശ്ച ബ്രഹ്മണോ ലോകം പ്രാപ്യ തേജോമയം വപുഃ । തത്രൈവ ജ്ഞാനമാസാദ്യ നിര്വാണം പരമൃച്ഛതി
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ച്, പ്രകാശം പോലെ ദേഹം ലഭിച്ച്, അവിടെയേ തന്നെ ജ്ഞാനം നേടുമ്പോള് പരമ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.
സദ്ഭിഃ സഹ വസേദ്ധീമാന്സത്തീര്ഥേ സ്നാനമാചരേത് । കുര്യാദേവ സദാലാപം സച്ഛാസ്ത്രം ശൃണുയാന്നരഃ
നല്ലവരോടൊപ്പം താമസിക്കുകയും, വിശുദ്ധ തീര്ഥങ്ങളില് കുളിക്കുകയും, സദാ നല്ല സംഭാഷണം നടത്തുകയും, സത്യമായ ശാസ്ത്രം കേള്ക്കുകയും ചെയ്യണം.
തത്ര പാദ്മം മഹാശാസ്ത്രം സര്വാമ്നായഫലപ്രദമ് । സ്വര്ഗഖംഡം ച തന്മധ്യേ മഹാപുണ്യഫലപ്രദമ്
അവിടെ എല്ലാ വേദപരമ്പര്യഫലവും നല്കുന്ന മഹാശാസ്ത്രമായ പദ്മവും, അതിനകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യഫലമുളള സ്വര്ഗ്ഖണ്ഡവും ഉണ്ട്.
ഭജധ്വം ഗോവിംദം നമത ഹരിമേകം സുരവരം ഗമിഷ്യധ്വം ലോകാനതിവിമലഭോഗാനതിതരാമ് । ശൃണുധ്വം ഹേ ലോകാ വദത ഹരിനാമൈകമതുലം യദീച്ഛാവീചീനാം സുഖതരണമിഷ്ടാനി ലഭത
ഗോവിന്ദനെ ഭജിക്കുക, ഹരിയെ നമസ്കരിക്കുക, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരേയൊരാളായ ഹരിയെ. നിങ്ങള് അത്യന്തം വിശുദ്ധമായ ആനന്ദമുള്ള ലോകങ്ങളില് എത്തും. ജനങ്ങളേ, കേള്ക്കൂ, ഹരിയുടെ അതുല്യമായ നാമം ഉച്ചരിക്കൂ; നരകദുഃഖം കടന്ന് ഇഷ്ടമായ അനുഗ്രഹങ്ങള് നേടാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്ക്ക് അതു വഴിയാകും.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ സ്വര്ഗഖംഡേ ദ്വിഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ സ്വര്ഗ്ഖണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ശൌനക ഉവാച । കര്മണാ കേന ഭോഃ സൂത ചൈനസാം സംക്ഷയോ ഭവേത് । ശ്രീഹരേശ്ച കൃപാ ഭൂയാത്തദ്വദസ്വാനുകംപയാ
ശൗനകന് ചോദിച്ചു: ഏത് കര്മത്തിലൂടെ പാപങ്ങള് നശിക്കും, സൂതാ? ശ്രീഹരിയുടെ കൃപ വലിയതാകട്ടെ—ദയവായി അതു ദയയോടെ പറയൂ.
സൂത ഉവാച । ശൃണു ശൌനക വക്ഷ്യാമി ശൃണ്വതാം പാപനാശനമ് । യേന വിഷ്ണോഃ കൃപാ സ്യാദ്വൈ വൃജിനക്ഷയകാരിണീ
സൂതന് പറഞ്ഞു: ശൗനകാ, കേള്ക്കൂ, പാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നതെന്തെന്ന് ഞാന് പറയും; അതിലൂടെ വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപ ലഭിച്ച് ദോഷങ്ങള് അകറ്റപ്പെടും.
പൌര്ണമാസ്യാം തു യോ വിപ്ര ഭക്തിഭാവസമന്വിതഃ । കുര്യ്യാന്നാനാവിധാനേന സപര്യ്യാം ശ്രീജഗദ്വിഭോഃ
പൗര്ണ്ണമിദിനത്തില് ആര് ഭക്തിയോടെ വിവിധവിധങ്ങളായി ലോകനാഥനായി പൂജ നടത്തുന്നു,
കലുഷം തസ്യ നശ്യേത കോടിജന്മാര്ജിതം മുനേ । തസ്മിന്ശ്രീരമണസ്യാസ്യ കൃപാ ജാതാ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
അവന്റെ കോടിജന്മങ്ങളുടെ പാപങ്ങള് അകറ്റപ്പെടും, മഹര്ഷേ; ശ്രീരാമന്റെ ദയ അവനില് ഉറപ്പായും ഉദിക്കും.
ദ്വാദശ്യാമന്നദാനം യോ ഭക്ത്യാ കുര്യാദ്ദ്വിജാതയേ । തസ്യ നശ്യംതി പാപാനി തമാംസീ വാരുണോദയേ
ദ്വാദശി ദിവസം ഭക്തിയോടെ ഒരു ദ്വിജന് അന്നദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ പാപങ്ങള് സൂര്യോദയത്തില് ഇരുണ്ടുപോകുന്ന അകലംപോലെ അകറ്റപ്പെടും.
യോ നരഃ ശ്രീഹരിം കുര്യാത്സ്നപനം പയസാ ദ്വിജ । തത്പ്രീതിഃ ശ്രീഹരേഃ സദ്യോ ദ്വാദശ്യാം ശര്കരാദിഭിഃ
ആര് ഭക്തിയോടെ ശ്രീഹരിയെ പാല്കൊണ്ടു സ്നാനമഴിപ്പിച്ചാല്, പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വാദശി ദിവസം പഞ്ചസാര മുതലായവയുമായി, ഉടന് ശ്രീഹരിയുടെ അനുകൂല്യം ലഭിക്കും.
മംത്രം വിനാ തു യോ വിപ്ര ദദ്യാച്ഛ്രീഹരയേ കില । പാഷാണസദൃശം പുഷ്പം ദാതാ യാതി അധോഗതിമ്
മന്ത്രം ഇല്ലാതെ ആരെങ്കിലുമൊരു പൂവ് പാറപോലെ ഹരിക്ക് സമര്പ്പിച്ചാല്, അത്തരം ദാനം നല്കുന്നവന് താഴ്ന്ന നിലയിലേക്കു പോകും.
ക്ഷ്മാസുരായ ച മൂര്ഖായ പാഷാണസദൃശം തു യത് । ദദ്യാദ്ദാനം നരോ യോ വൈ തസ്യ പുണ്യം ന വിദ്യതേ
അര്ഹതയില്ലാത്തവന് അല്ലെങ്കില് മണ്ടന് എന്നവന് പാറപോലെയുള്ള ദാനം നല്കിയാല്, അത്തരം ദാനത്തിന് പുണ്യം ഉണ്ടാകില്ല.
വിദ്യാഹീനോ ദ്വിജോ മോഹാദ്ദാനം ഗൃഹ്ണാതി മൂഢധീഃ । കാലാനലം യഥാ ജീര്ണം തേന സ നിരയം വ്രജേത്
വിദ്യയില്ലാത്ത ദ്വിജന് മണ്ടത്താല് ദാനം സ്വീകരിച്ചാല്, പഴയ തീ വിഴുങ്ങുന്നവനുപോലെ അവന് നരകത്തില് പോകും.
യഥാ ദാരുമയോ ഹസ്തീ മൃഗശ്ചിത്രമയോ യഥാ । വിദ്യാഹീനോ ദ്വിജോ വിപ്ര ത്രയസ്തേ നാമധാരകാഃ
മരത്തില് നിര്മ്മിച്ചാനയോ, ചിത്രത്തില് വരച്ച മൃഗമോ പോലെയാണ് വിദ്യയില്ലാത്ത ദ്വിജന്; ഇവര് പേരിനായി മാത്രം ജീവിക്കുന്നു.
യഥാധ്വനിസ്ഥിതം വാരി പവനാര്കേണ ശുദ്ധ്യതി । ഭക്ത്യാ തു പാര്ഷദം ദൃഷ്ട്വാ തസ്യ നശ്യതി കല്മഷമ്
വഴിയില് കിടക്കുന്ന വെള്ളം കാറ്റും സൂര്യനും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭക്തിയോടെ ഭഗവത്ഭക്തനെ കണ്ടാല് പാപങ്ങള് അകറ്റപ്പെടും.
യോ നരശ്ചാശ്വിനേ മാസി സഘൃതാന്പൂര്ണിമാ ദിനേ । ദദ്യാച്ഛ്രീഹരയേ ലാജാന്ക്രീഡാര്ഥം തു വരാടികാമ്
ആശ്വിനമാസത്തിലെ പൗര്ണ്ണമിദിനത്തില് ആര് ഭക്തിയോടെ ശ്രീഹരിക്ക് നെയ്യോടു ചേര്ന്ന ലാജ് അല്ലെങ്കില് വിനോദത്തിനായി ഒരു നാണയം സമര്പ്പിച്ചാല്,
ഭക്ത്യാ യാതി ഹരേഃ സ്ഥാനം പുനരാവൃത്തിവര്ജിതഃ । ന ദദ്യാദ്യോ നരോ മോഹാത്തസ്മിന്ന തുഷ്ടിദോ ഹരിഃ
ഭക്തിയോടെ അങ്ങനെ ചെയ്താല് ഹരിയുടെ ലോകം പ്രാപിക്കും, പുനര്ജന്മം ഉണ്ടാകില്ല; പക്ഷേ, ആരെങ്കിലും മായയാല് അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ ഇരുന്നാല് ഹരി സന്തോഷിക്കില്ല.
വരാടികാം യാവതീം യോ ഹരയേ പൌര്ണിമാദിനേ । താവദ്ദിനം ഹരേഃ സ്ഥാനം ചാശ്വിനേ സംവസേദ്ധ്രുവമ്
പൗർണ്ണമിദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും എത്ര ചെറുനാണയങ്ങൾ ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ചാലോ, അശ്വിനമാസത്തിൽ ഹരിയുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ അത്രയും ദിവസങ്ങൾ അവൻ നിർഭയമായി താമസിക്കും.
കരവീരപുരേ ഹ്യാസീത്പുരാ ശൂദ്രോഽപി നിര്ദ്ദയഃ । കാലദ്വിജോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ നാമ്നാ പാപീ ഭയംകരഃ
കരവീരപുരം എന്ന നഗരത്തിൽ ഒരിക്കൽ കാളദ്വിജൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു ക്രൂരനും ഭയങ്കരനും പാപിയുമായ ശൂദ്രൻ ജീവിച്ചിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
സ്വകാര്യനിരതഃ സോഽപി സ്വാമികാര്യപ്രണാശകഃ । ഏകദാ പംചതാം യാതോ യമദൂതാ ഭയംകരാഃ
അവൻ എന്നും തന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം മുഴുകിയവനായിരുന്നു; എന്നാൽ തന്റെ യജമാനന്റെ കാര്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവൻ മരിച്ചപ്പോൾ, യമന്റെ ഭയങ്കര ദൂതന്മാർ അവനെ സമീപിച്ചു.
ആഗതാസ്തം സമാനേതും യമസ്യതു നികേതനമ് । ബദ്ധ്വാ നിന്യുശ്ച തം ദൃഷ്ട്വാ പൃഷ്ടവാന്സചിവം യമഃ
അവനെ യമന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനായി അവർ വന്നു; അവനെ കെട്ടിയിട്ട് കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ, യമൻ അവനെ കണ്ടു തന്റെ മന്ത്രിയെ ചോദ്യം ചെയ്തു.
യമ ഉവാച । അസ്യ കിം വിദ്യതേഽമാത്യ കര്മാപി ച ശുഭാശുഭമ് । കഥയസ്വ സമൂലം തു ചിത്രഗുപ്ത വിചക്ഷണ
യമൻ പറഞ്ഞു: 'ചിത്രഗുപ്താ, ഈ മനുഷ്യൻ ചെയ്ത നല്ലതും ചീത്തയുമെന്തൊക്കെയാണെന്ന് വിശദമായി പറയൂ.'
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച। അസൌ പാപീ ദുരാചാരഃ സ്വാമികാര്യപ്രണാശകഃ । നാസ്തി പുണ്യം ചാണുമാത്രം നരകേ പരിപച്യതാമ്
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ പാപി ദുഷ്ടനായവൻ, യജമാനന്റെ കാര്യങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചവൻ, ഒരു അണുവളവു പോലും പുണ്യം ഇല്ല; അവനെ നരകത്തിൽ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കട്ടെ.'
ശതമന്വന്തരം രാജന്നാഗയോനൌ ച നിഷ്ഠുരഃ । പാഷാണേ ജന്മ ചാസാദ്യ ഗൃഹേ സ്ഥാതും നിരംതരമ്
രാജാവേ, നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾക്കാലം അവൻ പാമ്പിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ക്രൂരനായി ജനിക്കും; പിന്നെ കല്ലായി ജനിച്ച് വീട്ടിൽ തുടർച്ചയായി കിടക്കും.
സൂത ഉവാച । താവത്കാലം തതോ വിപ്ര നിരയേ സ പപാത ഹ । തതോഽപ്യശ്മഗൃഹേ നാഗയോനൌ ജാതഃ സുദുഃഖിതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: 'അത്രയും കാലം, ബ്രാഹ്മണാ, അവൻ നരകത്തിൽ വീണു; അതിനുശേഷം കല്ല് രൂപത്തിൽ വീട്ടിൽ ജനിച്ച്, പാമ്പിന്റെ ഗർഭത്തിൽ വലിയ ദു:ഖത്തോടെ ജീവിച്ചു.'