തന്മനാ ഹി ഭവേത്പ്രാജ്ഞസ്തഥാ സ്യാത്തദ്ഗതാശയഃ । തമേവാംതേഭ്യേതി ലോകോ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
പ്രജ്ഞാവാന്മാർ മനസ്സും ആശയവും അവനിൽ ഏകാഗ്രമാക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ജീവൻ അവസാനം അവനെ പ്രാപിക്കും—ഇതിൽ കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല.
ചേതസാ ചാപ്യനുധ്യാതഃ സ്വപദം യഃ പ്രയച്ഛതി । നാരായണമനാദ്യംതം ന തം സേവേത കോ ജനഃ
മനസ്സോടെ ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കു സ്വന്തം സ്ഥാനം നൽകുന്ന ആദിയന്തരഹിതനായ നാരായണനെ സേവിക്കാതിരിക്കാൻ ആരാണ്?
സതത നിയതചിത്തോ വിഷ്ണുപാദാരവിംദേ വിതരണമനുശക്തി പ്രീതയേ തസ്യ കുര്യാത് । നതിമതിരതിമസ്യാംഘ്രിദ്വയേ സംവിദധ്യാത്സ ഹി ഖലു നരലോകേ പൂജ്യതാമാപ്നുയാച്ച
എപ്പോഴും സ്ഥിരമായ മനസ്സോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ പാദാരവിന്ദത്തിൽ ഭക്തി അർപ്പിക്കണം; അത്യന്തം ഭക്തിയോടെ അവന്റെ ഇരുപാദങ്ങളും ആരാധിക്കണം—അങ്ങനെയുള്ളവൻ മനുഷ്യലോകത്ത് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
സൂത ഉവാച- ഏവം യന്മഹിമാ ലോകേ ലോകനിസ്താരകാരണമ് । തസ്യ വിഷ്ണോഃ പരേശസ്യ നാനാവിഗ്രഹധാരിണഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ലോകത്തിൽ മഹത്വവും, സകലജനങ്ങളുടെ മോക്ഷത്തിനുള്ള കാരണവും ഉള്ളത്, വിവിധ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന പരമവിഷ്ണുവിന്റെതാണ്.
ഏകം പുരാണം രൂപം വൈ തത്ര പാദ്മം പരം മഹത് । ബ്രാഹ്മം മൂര്ധാ ഹരേരേവ ഹൃദയം പദ്മസംജ്ഞിതമ്
ഒരു പുരാതനരൂപം ഉണ്ട്, അതാണ് പരമമായ വലിയ പദ്മം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ തല ഹരിയുടേതാണ്, ഹൃദയം പദ്മം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.
വൈഷ്ണവം ദക്ഷിണോ ബാഹുഃ ശൈവം വാമോ മഹേശിതുഃ । ഊരൂ ഭാഗവതം പ്രോക്തം നാഭിഃ സ്യാന്നാരദീയകമ്
വലതുകൈ വൈഷ്ണവം, ഇടതുകൈ മഹേശ്വരനുള്ള ശൈവം; ഉരുക്കൾ ഭാഗവതം എന്നു പറയുന്നു, നാഭി നാരദീയമാകുന്നു.
മാര്കംഡേയം ച ദക്ഷാംഘ്രിര്വാമോ ഹ്യാഗ്നേയമുച്യതേ । ഭവിഷ്യം ദക്ഷിണോ ജാനുര്വിഷ്ണോരേവ മഹാത്മനഃ
മാർകണ്ടേയൻ വലതുകാലാണ്, വാമൻ അഗ്നിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പറയുന്നു. ഭവിഷ്യൻ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ വലതുമുട്ടാണ്.
ബ്രഹ്മവൈവര്തസംജ്ഞം തു വാമജാനുരുദാഹൃതഃ । ലൈംഗം ഹ ഗുല്ഫകം ദക്ഷം വാരാഹം വാമഗുല്ഫകമ്
ഇടതുമുട്ട് ബ്രഹ്മവൈവർതം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വലതുകാൽമുട്ട് ലൈംഗം, ഇടതുകാൽമുട്ട് വാരാഹം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സ്കാംദം പുരാണം ലോമാനി ത്വഗസ്യ വാമനം സ്മൃതമ് । കൌര്മം പൃഷ്ഠം സമാഖ്യാതം മാത്സ്യം മേദഃ പ്രകീര്തിതമ്
ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ സ്കാന്ദപുരാണം, ചർമ്മം വാമനമാണ് എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു. പിറകു കൂർമ്മം, കൊഴുപ്പ് മത്സ്യം എന്നാണ് പറയുന്നത്.
മജ്ജാ തു ഗാരുഡം പ്രോക്തം ബ്രഹ്മാംഡമസ്ഥി ഗീയതേ । ഏവമേവാഭവദ്വിഷ്ണുഃ പുരാണാവയവോ ഹരിഃ
മജ്ജ ഗാരുഡം എന്നാണ് പറയുന്നത്, അസ്ഥി ബ്രഹ്മാണ്ഡം എന്ന് പാടപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ വിഷ്ണു പുരാണങ്ങളുടെ ശരീരമായി മാറി.
ഹൃദയം തത്ര വൈ പാദ്മം യച്ഛ്രുത്വാമൃതമശ്നുതേ । പാദ്മമേതത്പുരാണം തു സ്വയം ദേവോഭവദ്ധരിഃ
അവിടെ ഹൃദയം പാദ്മം ആണ്; അതു കേൾക്കുമ്പോൾ അമൃതം ലഭിക്കുന്നു. ഈ പാദ്മപുരാണം തന്നെയാണ് ദൈവമായ ഹരിയായി മാറിയത്.
യസ്യൈകാധ്യായമധ്യാപ്യ സര്വൈഃ പാപൈഃ പ്രമുച്യതേ । തത്രാദിമം സ്വര്ഗമിദം സര്വപാദ്മഫലപ്രദമ്
ഒരധ്യായം പോലും പഠിച്ചാൽ എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും; ഇതാണ് ആദിസ്വർഗ്ഗം, എല്ലാ പാദ്മഫലങ്ങളും നൽകുന്നത്.
സ്വര്ഗഖംഡം സമാകര്ണ്യ മഹാപാതകിനോപി യേ । മുച്യംതേ തേപി പാപേഭ്യസ്ത്വചോ ജീര്ണാദ്യഥോരഗാഃ
വലിയ പാപികൾ പോലും സ്വർഗ്ഖണ്ഡം കേൾക്കുമ്പോൾ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാവുന്നു, പാമ്പുകൾ പഴയതൊലി കളയുന്നതുപോലെ.
അപി ചേത്സുദുരാചാരഃ സര്വധര്മ്മബഹിഷ്കൃതഃ । ആദിസ്വര്ഗം സമാകര്ണ്യ യത്ഫലം സമവാപ്നുയാത്
വളരെ ദുഷ്ടനായവനും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയവനും ആദിസ്വർഗ്ഗം കേൾക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ആദിസ്വര്ഗമിദം ശ്രുത്വാ തത്ഫലം ലഭതേ നരഃ । മാഘേമാസേ പ്രയാഗേ തു സ്നാത്വാ പ്രതിദിനം നരഃ
ഈ ആദിസ്വർഗ്ഗം കേട്ടാൽ അതിന്റെ ഫലം മനുഷ്യൻ നേടും; മാഘമാസത്തിൽ പ്രയാഗയിൽ ദിവസേന സ്നാനം ചെയ്താൽ,
യഥാ പാപാത്പ്രമുച്യേത തഥാ ഹി ശ്രവണാദ്ഭവേത് । ദത്താ തേന സ്വര്ണതുലാ ദത്താ ചൈവ ധരാഖിലാ
എങ്ങനെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുമോ, അങ്ങനെ തന്നെ കേൾവിയിലൂടെ ലഭിക്കും; സ്വർണ്ണത്തൂക്കവും മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്.
കൃതം വിതരണം തേന ദ്രരിദ്രേ യത്കൃതമൃണമ് । ഹരേര്നാമസഹസ്രാണി പഠിതാനി ഹ്യഭീക്ഷ്ണശഃ
ദരിദ്രർക്കായി ദാനം ചെയ്തതും കടം തീർത്തതും, ഹരിയുടെ ആയിരക്കണക്കിന് നാമങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് ജപിച്ചതും അവൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
സര്വേവേ ദാസ്തഥാധീതാസ്തത്തത്കര്മകൃതം തഥാ । അധ്യാപകാശ്ച ബഹവഃ സ്ഥാപിതാ വൃത്തിദാനതഃ
എല്ലാ ദാനങ്ങളും പഠനങ്ങളും, അത്തരം എല്ലാ സത്കർമ്മങ്ങളും, ജീവിക്കാനുള്ള സഹായം നൽകി നിരവധി അധ്യാപകരെയും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അഭയം ഭയലോകേഭ്യോ ദത്തം തേന തഥാ ദ്വിജാഃ । ഗുണവംതോ ജ്ഞാനവംതോ ധര്മവംതോനുമാനിതാഃ
ഭയമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ ഭയരഹിതത്വം നൽകിയിട്ടുണ്ട്, ദ്വിജന്മാർക്കും അതുപോലെ. ഗുണവാന്മാരെയും ജ്ഞാനികളെയും ധർമ്മശീലികളെയും ആദരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മേഷകര്കടയോര്മധ്യേ തോയം ദത്തം സുശീതലമ് । ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ ഗവാര്ഥേ ച പ്രാണാസ്ത്യക്താശ്ച തേന ഹി
മേഷവും കർക്കിടകവും തമ്മിൽ തണുത്ത വെള്ളം നൽകിയിട്ടുണ്ട്; ബ്രാഹ്മണർക്കും പശുക്കൾക്കുമായി ജീവനും ത്യജിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അന്യാനി ച സുകര്മാണി കൃതാനി തേന ധീമതാ । യേനാദിഖംഡം സദസി ശ്രുതം സംശ്രാവിതം തഥാ
മറ്റു നല്ല പ്രവൃത്തികളും ആ ധീരൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ആരാണോ ആദിഖണ്ഡം സഭയിൽ കേട്ട് മറ്റുള്ളവർക്കും കേൾപ്പിച്ചതോ.
സ്വര്ഗഖംഡം സമാധീത്യ നാനാഭോഗാന്സമശ്നുതേ । അംതഃപുരഗനാരീണാം സുഖസുപ്തഃ പ്രബുധ്യതേ
സ്വർഗ്ഖണ്ഡം പഠിച്ചാൽ വിവിധ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും; അകത്ത് പുരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങുന്നവനുപോലെ ഉണരും.
കിംകിണീരവസന്നാദൈസ്തഥാ മധുരഭാഷണൈഃ । ഇംദ്രസ്യാര്ധാസനം ഭുംക്തേ ഇംദ്രലോകേ വസേച്ചിരമ്
കിങ്കിണികളുടെ ശബ്ദത്തിലും മധുരമായ സംസാരത്തിലും, ഇന്ദ്രന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ പാതി അനുഭവിച്ച് ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കും.
തതഃ സൂര്യസ്യ ഭവനം ചംദ്രലോകം തതോ വ്രജേത് । സപ്തര്ഷിഭവനേ ഭോഗാന്ഭുക്ത്വാ യാതി തതോ ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം സൂര്യന്റെ ഭവനത്തിലും, പിന്നെ ചന്ദ്രലോകത്തിലും പോകുന്നു; ഏഴു ഋഷിമാരുടെ ഭവനത്തിൽ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് ശേഷം ധ്രുവലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
തതശ്ച ബ്രഹ്മണോ ലോകം പ്രാപ്യ തേജോമയം വപുഃ । തത്രൈവ ജ്ഞാനമാസാദ്യ നിര്വാണം പരമൃച്ഛതി
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ച്, പ്രകാശം പോലെ ദേഹം ലഭിച്ച്, അവിടെയേ തന്നെ ജ്ഞാനം നേടുമ്പോള് പരമ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.
സദ്ഭിഃ സഹ വസേദ്ധീമാന്സത്തീര്ഥേ സ്നാനമാചരേത് । കുര്യാദേവ സദാലാപം സച്ഛാസ്ത്രം ശൃണുയാന്നരഃ
നല്ലവരോടൊപ്പം താമസിക്കുകയും, വിശുദ്ധ തീര്ഥങ്ങളില് കുളിക്കുകയും, സദാ നല്ല സംഭാഷണം നടത്തുകയും, സത്യമായ ശാസ്ത്രം കേള്ക്കുകയും ചെയ്യണം.
തത്ര പാദ്മം മഹാശാസ്ത്രം സര്വാമ്നായഫലപ്രദമ് । സ്വര്ഗഖംഡം ച തന്മധ്യേ മഹാപുണ്യഫലപ്രദമ്
അവിടെ എല്ലാ വേദപരമ്പര്യഫലവും നല്കുന്ന മഹാശാസ്ത്രമായ പദ്മവും, അതിനകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യഫലമുളള സ്വര്ഗ്ഖണ്ഡവും ഉണ്ട്.
ഭജധ്വം ഗോവിംദം നമത ഹരിമേകം സുരവരം ഗമിഷ്യധ്വം ലോകാനതിവിമലഭോഗാനതിതരാമ് । ശൃണുധ്വം ഹേ ലോകാ വദത ഹരിനാമൈകമതുലം യദീച്ഛാവീചീനാം സുഖതരണമിഷ്ടാനി ലഭത
ഗോവിന്ദനെ ഭജിക്കുക, ഹരിയെ നമസ്കരിക്കുക, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരേയൊരാളായ ഹരിയെ. നിങ്ങള് അത്യന്തം വിശുദ്ധമായ ആനന്ദമുള്ള ലോകങ്ങളില് എത്തും. ജനങ്ങളേ, കേള്ക്കൂ, ഹരിയുടെ അതുല്യമായ നാമം ഉച്ചരിക്കൂ; നരകദുഃഖം കടന്ന് ഇഷ്ടമായ അനുഗ്രഹങ്ങള് നേടാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്ക്ക് അതു വഴിയാകും.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ സ്വര്ഗഖംഡേ ദ്വിഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ സ്വര്ഗ്ഖണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ശൌനക ഉവാച । കര്മണാ കേന ഭോഃ സൂത ചൈനസാം സംക്ഷയോ ഭവേത് । ശ്രീഹരേശ്ച കൃപാ ഭൂയാത്തദ്വദസ്വാനുകംപയാ
ശൗനകന് ചോദിച്ചു: ഏത് കര്മത്തിലൂടെ പാപങ്ങള് നശിക്കും, സൂതാ? ശ്രീഹരിയുടെ കൃപ വലിയതാകട്ടെ—ദയവായി അതു ദയയോടെ പറയൂ.