നാരീണാം കില കിം നാമ സൌംദര്യ്യം പരിചക്ഷതേ । ഭൂഷണാനാം ച വസ്ത്രാണാം ചാകചക്യം തദുച്യതേ
സ്ത്രീകളിൽ സൗന്ദര്യം എന്ന് പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് ആരാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്? അലങ്കാരങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞിരിപ്പാണ് അതിന് പേരായിരിക്കുന്നത്.
സ്നേഹാത്മജ്ഞാനരഹിതം നാരീരൂപം കുതഃ സ്മൃതമ് । പൂയമൂത്രപുരീഷാസൃക്ത്വങ്മേദോസ്ഥിവസാന്വിതമ്
സ്നേഹവും ആത്മജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീയുടെ രൂപം എങ്ങനെ മനോഹരമാകാം? പുഴു, മൂത്രം, മല, രക്തം, ചർമ്മം, കൊഴുപ്പ്, അധരങ്ങൾ, മജ്ജ—ഇവയാൽ നിറഞ്ഞതല്ലേ അതു.
കലേവരം ഹി തന്നാമ കുതഃ സൌംദര്യ്യമത്ര ഹി । തദേവം പൃഥഗാചിംത്യ സ്പൃഷ്ട്വാ സ്നാത്വാ ശുചിര്ഭവേത്
ആ ശരീരത്തിൽ എന്ത് സൗന്ദര്യമുണ്ട്? അതിനെ വേർതിരിച്ച് ആലോചിച്ചാൽ, സ്പർശിച്ച ശേഷം കുളിച്ച് ശുദ്ധനാകണം.
തൈഃ സംഹിതം ശംരീരം ഹി ദൃശ്യതേ സുംദരം ജനൈഃ । അഹോതിദുര്ദശാ നൄണാം ദുര്ദൈവ ഘടിതാ ദ്വിജാഃ
ഇവയൊക്കെയും ചേർന്ന് മനുഷ്യർക്ക് ആ ശരീരം മനോഹരമായി തോന്നുന്നു—ഹായ്, മനുഷ്യരുടെ ദുർദൈവം എത്ര വലിയതാണെന്ന് നോക്കൂ, ദ്വിജന്മാരേ!
കുചാവൃതേംഗേ പുരുഷോ നാരീ ബുദ്ധ്വാ പ്രവര്ത്തതേ । കാ നാരീ വാ പുമാന്കോ വാ വിചാരേ സതി കിംചന
സ്ത്രീയുടെ കുചങ്ങളും ശരീരവും കണ്ടാൽ പുരുഷൻ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു; പക്ഷേ, ആലോചിച്ചാൽ, സ്ത്രീയും പുരുഷനും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ എന്താണ്?
തസ്മാത്സര്വാത്മനാ സാധുര്നാരീസംഗം വിവര്ജയേത് । കോ നാമ നാരീമാസാദ്യ സിദ്ധിം പ്രാപ്നോതി ഭൂതലേ
അതിനാൽ, സത്പുരുഷൻ പൂർണ്ണമായി സ്ത്രീസംഗം ഒഴിവാക്കണം; സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചിട്ട് ഭൂമിയിൽ ആരാണ് സിദ്ധി നേടുന്നത്?
കാമിനീ കാമിനീസംഗി സംഗമിത്യപി സംത്യജേത് । തത്സംഗാദ്രൌരവമിതി സാക്ഷാദേവ പ്രതീയതേ
കാമുകന്മാരുമായി ഇടപഴകുന്ന സ്ത്രീയുടെ സാന്നിധ്യവും ഉപേക്ഷിക്കണം; അത്തരം ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് വേദനയാണു നേരിട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.
അജ്ഞാനാല്ലോലുപാ ലോകാസ്തത്ര ദൈവേന വംചിതാഃ । സാക്ഷാന്നരകകുംഡേസ്മിന്നാരീയോനൌ പചേന്നരഃ
അജ്ഞാനത്താൽ, ലോഭികൾ അവിടെ ദൈവത്തിന്റെ കളിയിൽ വഞ്ചിതരാവുന്നു; സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ, അതായത് നരകകുണ്ടത്തിൽ തന്നെ, പുരുഷൻ പാകപ്പെടുന്നു.
യത ഏവാഗതഃ പൃഥ്വ്യാം തസ്മിന്നേവ പുനാ രമേത് । യതഃ പ്രസരതേ നിത്യം മൂത്രം രേതോ മലോത്ഥിതമ്
ഭൂമിയിൽ എവിടുനിന്നാണ് ഒരാൾ വന്നതോ, അതേ സ്ഥലത്താണ് വീണ്ടും ആസ്വാദനം നടക്കുന്നത്; മൂത്രവും വീര്യവും മലവും എല്ലാം ഒഴുകുന്ന സ്ഥലത്താണ്.
തത്രൈവ രമതേ ലോകഃ കസ്തസ്മാദശുചിര്ഭവേത് । തത്രാതികഷ്ടം ലോകേസ്മിന്നഹോ ദൈവവിഡംബനാ
അവിടെ തന്നെയാണ് ജനങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നത്—അങ്ങനെ, ആരാണ് അശുദ്ധനാകാത്തത്? ഈ ലോകത്തിൽ എത്ര വലിയ ദു:ഖവും, ദൈവത്തിന്റെ പരിഹാസവുമാണ്!
പുനഃ പുനാ രമേത്തത്ര അഹോ നിസ്ത്രപതാ നൃണാമ് । തസ്മാദ്വിചാരയേദ്ധീമാന്നാരീദോഷഗണാന്ബഹൂന്
വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടെ ആസ്വാദനം നടക്കുന്നു—ഹായ്, മനുഷ്യരുടെ ലജ്ജയില്ലായ്മ എത്രയാണു! അതിനാൽ, ധീരനായവൻ സ്ത്രീകളുടെ അനവധി ദോഷങ്ങൾ ആലോചിക്കണം.
മൈഥുനാദ്ബലഹാനിഃ സ്യാന്നിദ്രാതി തരുണായതേ । നിദ്രയാപഹൃതജ്ഞാനഃ സ്വല്പായുര്ജായതേ നരഃ
മൈഥുനത്തിൽ നിന്ന് ശക്തി നഷ്ടമാകും, ഉറക്കം കൂടും, യൗവനം ക്ഷയിക്കും; ഉറക്കം അറിവ് കവർന്നാൽ, മനുഷ്യൻ ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുകാരനാകും.
തസ്മാത്പ്രയത്നതോ ധീമാന്നാരീം മൃത്യുമിവാത്മനഃ । പശ്യേദ്ഗോവിംദപാദാബ്ജേ മനോ വൈ രമയേദ്ബുധഃ
അതിനാൽ, ധീരനായവൻ സ്ത്രീയെ തനിക്കു തന്നെ മരണമായി കണക്കാക്കി, മനസ്സു ഗോവിന്ദന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ആലോചിക്കണം.
ഇഹാമുത്ര സുഖം തദ്ധി ഗോവിംദപദസേവനമ് । വിഹായ കോ മഹാമൂഢോ നാരീപാദം ഹി സേവതേ
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും സുഖം ഗോവിന്ദന്റെ പാദസേവനത്തിലാണ്; അതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്ത്രീയുടെ പാദം സേവിക്കുന്നവൻ എത്ര വലിയ മൂഢനാണ്!
ജനാര്ദ്ദനാംഘ്രിസേവാ ഹി ഹ്യപുനര്ഭവദായിനീ । നാരീണാം യോനിസേവാ ഹി യോനിസംകടകാരിണീ
ജനാര്ദ്ദനന്റെ പാദസേവനമാണ് പുനര്ജന്മത്തില് നിന്ന് മോചനം നല്കുന്നത്. സ്ത്രീയുടെ യോനിയെ സേവിക്കുന്നത് വീണ്ടും ജന്മബന്ധനം സൃഷ്ടിക്കും.
പുനഃപുനഃ പതേദ്യോനൌ യംത്രനിഷ്പാചിതോ യഥാ । പുനസ്താമേവാഭിലഷേദ്വിദ്യാദസ്യ വിഡംബനമ്
യന്ത്രത്തില് വീണ്ടും വീണ്ടും അമര്ത്തപ്പെടുന്നവന് എപ്പോഴും വീണ്ടും യോനിയില് വീഴുന്നതുപോലെ, അതിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മത്തിലേക്ക് അടിയറവിടുന്നു. ഇതൊരു പരിഹാസമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ഊര്ധ്വബാഹുരഹം വച്മി ശൃണു മേ പരമം വചഃ । ഗോവിംദേ ധേഹി ഹൃദയം ന യോനൌ യാതനാജുഷി
ഞാന് കൈ ഉയര്ത്തി പറയുന്നു, എന്റെ പരമവാക്യം കേള്ക്കൂ: ഹൃദയത്തില് ഗോവിന്ദനെ സ്ഥാപിക്കണം, യോനിയിലെ വേദനകള് അല്ല.
നാരീസംഗം പരിത്യജ്യ യശ്ചാപി പരിവര്ത്തതേ । പദേപദേശ്വമേധസ്യ ഫലമാപ്നോതി മാനവഃ
സ്ത്രീസംഗം ഉപേക്ഷിച്ച് അതില് നിന്ന് മാറുന്നവന് ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
കുലാംഗനാ ദൈവയോഗാദൂഢാ യദി നൃണാം സതീ । പുത്രമുത്പാദ്യ യസ്തത്ര തത്സംഗം പരിവര്ജയേത്
ഒരു ഉത്തമസ്ത്രീ ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ വിവാഹം കഴിച്ച് പുത്രനെ പ്രസവിച്ചാല്, അതിന് ശേഷം അവളുമായി സംയോജനമൊഴിവാക്കണം.
തസ്യ തുഷ്ടോ ജഗന്നാഥോ ഭവത്യേവ ന സംശയഃ । നാരീസംഗോ ഹി ധര്മജ്ഞൈരസത്സംഗഃ പ്രകീര്ത്യതേ
അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവനോട് ലോകനാഥന് സന്തോഷിക്കും, ഇതില് സംശയമില്ല. ധര്മ്മജ്ഞര് പറയുന്നു, സ്ത്രീസംഗം അശുഭസംഗമാണ്.
തസ്മിന്സതി ഹരൌ ഭക്തിഃ സുദൃഢാ നൈവ ജായതേ । സര്വസംഗം പരിത്യജ്യ ഹരൌ ഭക്തിം സമാചരേത്
അത് നിലനില്ക്കുമ്പോള് ഹരിയിലേക്കുള്ള ദൃഢമായ ഭക്തി ജനിക്കില്ല. എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ആചരിക്കണം.
ഹരിഭക്തിശ്ച ലോകേത്ര ദുര്ല്ലഭാ ഹി മതാ മമ । ഹരൌ യസ്യ ഭവേദ്ഭക്തിഃ സ കൃതാര്ഥോ ന സംശയഃ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഈ ലോകത്ത് അപൂര്വ്വമാണ് എന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു. ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുള്ളവന് പൂര്ണനാണ്, ഇതില് സംശയമില്ല.
തത്തദേവാചരേത്കര്മ ഹരിഃ പ്രീണാതി യേന ഹി । തസ്മിംസ്തുഷ്ടേ ജഗത്തുഷ്ടം പ്രീണിതേ പ്രീണിതം ജഗത്
ഹരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള് മാത്രം ചെയ്യണം. അവന് സന്തോഷിച്ചാല് ലോകം മുഴുവന് സന്തോഷിക്കും.
ഹരൌ ഭക്തിം വിനാ നൄണാം വൃഥാ ജന്മ പ്രകീര്തിതമ് । ബ്രഹ്മേശാദി സുരാ യസ്യ യജംതേ പ്രീതിഹേതവേ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയില്ലാതെ മനുഷ്യജന്മം വ്യര്ത്ഥമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാവും ഈശ്വരനും മറ്റു ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തിനായി അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
നാരായണമനാവ്യക്തം ന തം സേവേത കോ ജനഃ । തസ്യ മാതാ മഹാഭാഗാ പിതാ തസ്യ മഹാകൃതീ
നാരായണന്, ആ അദൃശ്യ മനസ്സിന്, ആരാണ് സേവനം ചെയ്യാത്തത്? അവന്റെ അമ്മ മഹാഭാഗ്യവതിയാണ്, അച്ഛന് മഹാപുണ്യവാനാണ്.
ജനാര്ദ്ദനപദദ്വംദ്വം ഹൃദയേ യേന ധാര്യതേ । ജനാര്ദനജഗദ്വംദ്യ ശരണാഗതവത്സല
ജനാര്ദ്ദനന്റെ ഇരുപാദങ്ങളും ഹൃദയത്തില് ധരിക്കുന്നവന്—ജനാര്ദ്ദനന് ലോകം ആരാധിക്കുന്നവനും ശരണാഗതന്മാരെ കാത്തെടുക്കുന്നവനുമാണ്.
ഇതീരയംതി യേ മര്ത്യാ ന തേഷാം നിരയേ ഗതിഃ । ബ്രാഹ്മണാ ഹി വിശേഷേണ പ്രത്യക്ഷം ഹരിരൂപിണഃ
ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മനുഷ്യര് നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരില് ഹരി പ്രത്യക്ഷമാണ്.
പൂജയേയുര്യഥായോഗം ഹരിസ്തേഷാം പ്രസീദതി । വിഷ്ണുര്ബ്രാഹ്മണരൂപേണ വിചരേത്പൃഥിവീമിമാമ്
അവര് യോഗ്യമായ വിധിയില് ആരാധിക്കണം; ഹരി അവരോട് സന്തോഷിക്കും. വിഷ്ണു ബ്രാഹ്മണരൂപത്തില് ഈ ഭൂമിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണേന വിനാ കര്മ്മ സിദ്ധിം പ്രാപ്നോതി നൈവ ഹി । ദ്വിജപാദാംബുഭക്ത്യാ യൈഃ പീത്വാ ശിരസി ചാര്പിതമ്
ബ്രാഹ്മണന്റെ അഭാവത്തില് യാതൊരു കര്മ്മവും ഫലപ്രദമാവില്ല. ബ്രാഹ്മണന്റെ പാദജലം ഭക്തിയോടെ കുടിച്ച് തലയില് ഇടുന്നവന്—
തര്പിതാ പിതരസ്തേന ആത്മാപി കില താരിതഃ । ബ്രാഹ്മണാനാം മുഖേ യേന ദത്തം മധുരമര്ചിതമ്
അവനാല് പിതാക്കന്മാര് തൃപ്തരാകും, ആത്മാവും മോചിതനാകും. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വായില് മധുരമായി അര്പ്പിക്കുന്നതൊക്കെയും—