ശ്രോത്രിയായ കുലീനായ വിനീതായ തപസ്വിനേ । വ്രതസ്ഥായ ദരിദ്രായ പ്രദേയം ഭക്തിപൂര്വകമ്
പണ്ഡിതനും ഉന്നതവംശക്കാരനും വിനയശീലനും തപസ്സുകാരനും വ്രതപാലകനും ദരിദ്രനും ആയവർക്കു ഭക്തിപൂർവ്വം ദാനം ചെയ്യണം.
യസ്തു ദദ്യാന്മഹീം ഭക്ത്യാ ബ്രാഹ്മണായാഹിതാഗ്നയേ । സ യാതി പരമം സ്ഥാനം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി
അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണനു ഭക്തിയോടെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ദുഃഖമില്ലാത്ത പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ഇക്ഷുഭിഃ സംയുതാം ഭൂമിം യവഗോധൂമശാലിനീമ് । ദദാതി വേദവിദുഷേ യഃ സ ഭൂയോ ന ജായതേ
ഇഞ്ചി, യവം, ഗോതമ്പ്, അരി എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി വേദജ്ഞനു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല.
ഗോചര്മമാത്രാമപി വാ യോ ഭൂമിം സംപ്രയച്ഛതി । ബ്രാഹ്മണായ ദരിദ്രായ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
പാവപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണനു ഒരു പശുവിന്റെ തൊലി അളവു മാത്രമുള്ള ഭൂമി പോലും ദാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ഭൂമിദാനാത്പരം ദാനം വിദ്യതേ നേഹ കിംചന । അന്നദാനം തേന തുല്യം വിദ്യാദാനം തതോധികമ്
ഈ ലോകത്ത് ഭൂമിദാനത്തേക്കാൾ വലിയ ദാനം ഒന്നുമില്ല. അന്നദാനം അതിനോട് തുല്യമാണ്; അതിലും വലിയത് വിദ്യാദാനമാണ്.
യോ ബ്രാഹ്മണായ ശാംതായ ശുചയേ ധര്മശീലിനേ । ദദാതി വിദ്യാം വിധിനാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ
ശാന്തനും ശുദ്ധനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ ബ്രാഹ്മണനു നിയമപ്രകാരം വിദ്യ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ദദ്യാദഹരഹഃ സ്വര്ണം ശ്രദ്ധയാ ബ്രഹ്മചാരിണേ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമാപ്നുയാത്
വിശ്വാസപൂർവ്വം ബ്രഹ്മചാരിയായ ബ്രാഹ്മണനു ദിവസേന സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.
ഗൃഹസ്ഥായാന്നദാനേന ഫലമാപ്നോതി മാനവഃ । അന്നമേവാസ്യ ദാതവ്യം ദത്വാപ്നോതി പരാം ഗതിമ്
ഗൃഹസ്ഥനു അന്നം ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ പുണ്യം നേടുന്നു. അന്നം മാത്രം ദാനം ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പരമഗതി ലഭിക്കും.
വൈശാഖ്യാം പൂര്ണമാസ്യാം തു ബ്രാഹ്മണാന്സപ്ത പംച വാ । ഉപോഷ്യ വിധിനാ ശാംതഃ ശുചിഃ പ്രയതമാനസഃ
വൈശാഖമാസത്തിലെ പൗർണമി ദിവസം, നിയമപ്രകാരം ഉപവാസം പാലിച്ച്, മനസ്സിൽ സമാധാനവും ശുദ്ധിയും പുലർത്തി ഏഴോ അഞ്ചോ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കണം.
പൂജയിത്വാ തിലൈഃ കൃഷ്ണൈര്മധുനാ ച വിശേഷതഃ । പ്രീയതാം ധര്മരാജേതി യദാ മനസി വര്ത്തതേ
കറുത്ത എള്ളും തേനും ഉപയോഗിച്ച് പ്രത്യേകമായി പൂജ ചെയ്ത്, 'ധർമ്മരാജാവ് സന്തോഷിക്കട്ടെ' എന്ന ഭാവന മനസ്സിൽ വരുമ്പോൾ,
യാവജ്ജീവം തു യത്പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി । കൃഷ്ണാജിനേ തിലാന്കൃത്വാ ഹിരണ്യം മധുസര്പിഷീ
ജീവിതകാലം ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും; കറുത്ത മാൻതോലും എള്ളും സ്വർണ്ണവും തേനും നെയ്യും അർപ്പിച്ചാൽ,
ദദാതി യസ്തു വിപ്രായ സര്വം തരതി ദുഷ്കൃതമ് । ഘൃതാന്നമുദകുംഭം ച വൈശാഖ്യാം തു വിശേഷതഃ
ഇവയൊക്കെയും ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളും അതിജയിക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് വൈശാഖത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്ത അന്നവും വെള്ളം നിറച്ച കുംഭവും ദാനം ചെയ്താൽ.
നിര്ദ്ദിശ്യ ധര്മരാജായ വിപ്രേഭ്യോ മുച്യതേ ഭയാത് । സുവര്ണതിലയുക്തൈസ്തു ബ്രാഹ്മണാന്സപ്ത പംച വാ
ധർമ്മരാജാവിന് സമർപ്പിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; സ്വർണ്ണവും എള്ളും നൽകി ഏഴോ അഞ്ചോ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ,
തര്പയേദുദപാത്രൈസ്തു ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി । മാഘമാസേ തമിസ്രേ തു ദ്വാദശ്യാം സമുപോഷിതഃ
വെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ നൽകി അവരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം നീങ്ങും; മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച്,
ശുക്ലാംബരധരഃ കൃഷ്ണൈസ്തിലൈര്ഹുത്വാ ഹുതാശനമ് । പ്രദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തു തിലാനേവ സമാഹിതഃ
വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കറുത്ത എള്ള് അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച ശേഷം, ശ്രദ്ധയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എള്ള് ദാനം ചെയ്യണം.
ജന്മപ്രഭൃതി യത്പാപം സര്വം തരതി വൈ ദ്വിജഃ । അമാവാസ്യാമനുപ്രാപ്യ ബ്രാഹ്മണായ തപസ്വിനേ
ജനനത്തോടു കൂടി ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ അതിജയിക്കും; അമാവാസ്യ ദിവസം തപസ്സുകാരനായ ബ്രാഹ്മണനു സമീപിച്ച്,
യത്കിംചിദ്ദേവദേവേശം ദദ്യാച്ചോദ്ദിശ്യ കേശവമ് । പ്രീയതാമീശ്വരോ വിഷ്ണുര്ഹൃഷീകേശഃ സനാതനഃ
ദേവദേവനായ കേശവനോടു ഭക്തിയോടെ എന്തെങ്കിലും കൊടുത്താൽ, ശാശ്വതനായ ഹൃഷീകേശൻ വിഷ്ണു സന്തോഷപ്പെടട്ടെ.
സപ്തജന്മകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി । യസ്തു കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം സ്നാത്വാ ദേവം പിനാകിനമ്
ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ പറ്റിയ പാപം പോലും, കൃഷ്ണചതുര്ദശി ദിവസം പിനാകിയെ സ്നാനവും പൂജയും ചെയ്ത് ഭക്തൻ ഉടൻ തന്നെ നശിപ്പിക്കും.
ആരാധയേദ്ദ്വിജമുഖേന തസ്യാസ്തി പുനര്ഭവഃ । കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാം വിശേഷേണ ധാര്മികായ ദ്വിജാതയേ
ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖാന്തിരം ആരാധിച്ചാൽ, അവന് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല; പ്രത്യേകിച്ച് കൃഷ്ണാഷ്ടമി ദിവസം ധാർമ്മികനായ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിക്കണം.
സ്നാത്വാഭ്യര്ച്യ യഥാന്യായം പാദപ്രക്ഷാലനാദിഭിഃ । പ്രീയതാം മേ മഹാദേവോ ദദ്യാദ്ദ്രവ്യം സ്വകീയകമ്
ശുദ്ധമായി സ്നാനം ചെയ്ത്, പാദപ്രക്ഷാലനം പോലുള്ള ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച്, മഹാദേവൻ സന്തോഷപ്പെടാൻ സ്വന്തം വസ്തുക്കൾ സമർപ്പിക്കണം.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രാപ്നോതി പരമാം ഗതിമ് । ദ്വിജൈഃ കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാം വിശേഷതഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, പരമഗതി ലഭിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് കൃഷ്ണചതുര്ദശിയും കൃഷ്ണാഷ്ടമിയും ബ്രാഹ്മണന്മാർ നടത്തുമ്പോൾ.
അമാവാസ്യാം തഥാ ഭക്തൈഃ പൂജനീയസ്ത്രിവിക്രമഃ । ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരോ ദ്വാദശ്യാം പുരുഷോത്തമമ്
അമ്മാവാസി ദിവസത്തിൽ ഭക്തർ ത്രിവിക്രമനെ ആരാധിക്കണം; ഏകാദശിയിൽ ഉപവാസം പാലിക്കണം, ദ്വാദശിയിൽ പുരുഷോത്തമനെ ആരാധിക്കണം.
അര്ചയേദ്ബ്രാഹ്മണമുഖേ സ ഗച്ഛേത്പരമം പദമ് । ഏഷാ തിഥിര്വൈഷ്ണവീ സ്യാദ്ദ്വാദശീ ശുക്ലപക്ഷതഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖാന്തിരം ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ പരമപദം നേടും; ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഈ ദ്വാദശി വൈഷ്ണവിയായിരിക്കും.
തസ്യാമാരാധയേദ്ദേവം പ്രയത്നേന ജനാര്ദനമ് । യത്കിംചിദ്ദേവമീശാനമുദ്ദിശ്യ ബ്രാഹ്മണേ ശുചൌ
ആ ദിവസം ജനാർദ്ദനനെ ഉത്സാഹത്തോടെ ആരാധിക്കണം; ശുദ്ധമായ ബ്രാഹ്മണനിൽ ദൈവത്തെ കാണിച്ച് എന്തെങ്കിലും സമർപ്പിച്ചാൽ.
ദീയതേ വിഷ്ണുമേവാപി തദനംതഫലം സ്മൃതമ് । യോ ഹി യാം ദേവതാമിച്ഛേത്സമാരാധയിതും നരഃ
ദൈവത്തെ ഉദ്ദേശിച്ച് ശുദ്ധബ്രാഹ്മണനു നൽകിയതെല്ലാം വിഷ്ണുവിന് തന്നെയെന്നപോലെ അനന്തഫലം നൽകും.
ബ്രാഹ്മണാന്പൂജയേദ്യത്നാത്സ തസ്യാസ്തോഷയേത്തതഃ । ദ്വിജാനാം വപുരാസ്ഥായ നിത്യം തിഷ്ഠംതി ദേവതാഃ
ഏതു ദേവതയെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ബ്രാഹ്മണരെ ഉത്സാഹത്തോടെ ആദരിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആ ദേവത സന്തോഷപ്പെടും.
പൂജ്യംതേ ബ്രാഹ്മണാ ലാഭേ പ്രതിമാദിഷു തൈഃ ക്വചിത് । പ്രതിമാദിഷു യത്നേന തസ്മാത്ഫലമഭീപ്സതാ
ദേവതകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ബ്രാഹ്മണരുടെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ചിലർ പ്രതിമകളിലും മറ്റും ആരാധിക്കുന്നു, പക്ഷേ പ്രതിമകളിൽ ഉത്സാഹത്തോടെ പൂജിച്ചാൽ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കും.
ദ്വിജേഷു ദേവതാ നിത്യം പൂജനീയാ വിശേഷതഃ । വിഭൂതികാമഃ സതതം പൂജയേദ്ധി പുരംദരമ്
ദേവതകളെ പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ആരാധിക്കണം; സമ്പത്ത് എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇന്ദ്രനെ ആരാധിക്കണം.
ബ്രഹ്മവര്ചസകാമസ്തു ബ്രഹ്മാണം ജ്ഞാനകാമുകഃ । ആരോഗ്യകാമോഥ രവിം ധനകാമോ ഹുതാശനമ്
ബ്രഹ്മതേജസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ, ജ്ഞാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനിയെ, ആരോഗ്യത്തിനായി സൂര്യനെയും, ധനത്തിനായി അഗ്നിയെയും ആരാധിക്കണം.
കര്മ്മണാം സിദ്ധികാമസ്തു പൂജയേദ്വൈ വിനായകമ് । ഭോഗകാമസ്തു ശശിനം ബലകാമഃ സമീരണമ്
കർമ്മഫലത്തിൽ വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിനായകനെയും, ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ചന്ദ്രനെയും, ശക്തിക്കായി വായുവിനെയും ആരാധിക്കണം.