വൈണവീം ധാരയേദ്യഷ്ടിമംതര്വാസസ്തഥോത്തരമ് । യജ്ഞോപവീതദ്വിതയം സോദകം ച കമംഡലുമ്
വൈണവീ ദണ്ഡും, അകത്തും പുറത്തും ധരിക്കാനുള്ള വസ്ത്രവും, രണ്ട് യജ്ഞോപവീതവും, വെള്ളമുള്ള കമണ്ഡലും കൈവശം വയ്ക്കണം.
ഛത്രം ചോഷ്ണീഷമമലം പാദുകേ ചാപ്യുപാനഹൌ । രൌക്മേ ച കുംഡലേ ധാര്യേ കൃത്തകേശനഖഃ ശുചിഃ
വൃത്തിയുള്ള കുടയും തലയണയും, പാദരക്ഷകളും ചെരിപ്പും ധരിക്കണം; പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച കുണ്ഡലവും, മുടിയും നഖവും മുറിച്ചും ശുദ്ധനായും ഇരിക്കണം.
അന്യത്ര കാംചനാദ്വിപ്രോ ന രക്താം ബിഭൃയാത്സ്രജമ് । ശുക്ലാംബരധരോ നിത്യം സുഗംധഃ പ്രിയദര്ശനഃ
പൊന്നൊഴികെ, ബ്രാഹ്മണൻ ചുവപ്പുനിറത്തിലുള്ള പുഷ്പമാല ധരിക്കരുത്; എല്ലായ്പോഴും വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, സുഗന്ധവും മനോഹരമായ രൂപവും പുലർത്തണം.
ന ജീര്ണ മലവദ്വാസാ ഭവേദ്വൈ വിഭവേ സതി । ന രക്തമുല്ബണം ചാന്യ ധൃതം വാസോ ന കുംഡലമ്
സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിൽ പഴയതോ മലിനമായതോ ആയ വസ്ത്രം ധരിക്കരുത്; ചുവപ്പും കഠിനവുമോ മറ്റേതെങ്കിലും അനുപയോഗ്യമായ വസ്ത്രമോ കുണ്ഡലമോ ധരിക്കരുത്.
നോപാനഹൌ സ്രജം ചാഥ പാദുകേ ച പ്രയോജയേത് । ഉപവീതമലംകാരം ദര്ശയന്കൃഷ്ണമാജിനമ്
ചെരിപ്പ്, പുഷ്പമാല, പാദരക്ഷ എന്നിവ തെറ്റായി ഉപയോഗിക്കരുത്; യജ്ഞോപവീതം അലങ്കാരമായി കാണിച്ച് കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം ധരിക്കണം.
നാപസവ്യം പരീദധ്യാദ്വാസോ ന വികൃതം വസേത് । ആഹരേദ്വിധിവദ്ദാരാന്സദൃശാനാത്മനഃ ശുഭാന്
വസ്ത്രം ഇടതുചെവിക്ക് മുകളിലൂടെ ഇടരുത്, വിചിത്രമായ വസ്ത്രം ധരിക്കരുത്; നിയമപ്രകാരം സ്വയം അനുയോജ്യമായ, ശുഭമായ ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കണം.
രൂപലക്ഷണസംയുക്താന്യോനിദോഷവിവര്ജിതാന് । അപിതൃഗോത്രജഭവാമന്യമാനുഷഗോത്രജാമ്
അവൾ സുന്ദരിയും നല്ല ലക്ഷണങ്ങളുമുള്ളവളായിരിക്കണം, മറ്റേതെങ്കിലും ദോഷം ഇല്ലാത്തവളായിരിക്കണം; പിതൃഗോത്രത്തിൽ പിറന്നവളല്ല, എന്നാൽ മറ്റൊരു മാനുഷഗോത്രത്തിൽ പിറന്നവളായിരിക്കണം.
ആഹരേദ്ബ്രാഹ്മണോ ഭാര്യാം ശീലശൌചസമന്വിതാമ് । ഋതുകാലാഭിഗാമീ സ്യാദ്യാവത്പുത്രോഭിജായതേ
ബ്രാഹ്മണൻ നല്ല സ്വഭാവവും ശുദ്ധിയും ഉള്ള ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കണം; മകൻ ജനിക്കുന്നതുവരെ, ശരിയായ കാലത്ത് അവളെ സമീപിക്കണം.
വര്ജയേത്പ്രതിഷിദ്ധാനി പ്രയത്നേന ദിനാനി തു । ഷഷ്ഠ്യഷ്ടമീം പംചദശീം ദ്വാദശീം ച ചതുര്ദശീമ്
നിഷിദ്ധമായ ദിവസങ്ങൾ, അതായത് ആറാം, എട്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം, പതിനാലാം, പതിനഞ്ചാം ദിവസങ്ങൾ, വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിവാക്കണം.
ബ്രഹ്മചാരീ ഭവേന്നിത്യം തദ്വജ്ജന്മത്രയാഹനി । ആദധീത വിവാഹാഗ്നിം ജുഹുയാജ്ജാതവേദസമ്
സദാ ബ്രഹ്മചാരിയായിരിക്കണം; ജനനത്തിന്റെ മൂന്നു ദിവസങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെ. വിവാഹാഗ്നി സ്ഥാപിച്ച് ജാതവേദസിന് ഹോമം നടത്തണം.
ഏതാനി സ്നാതകോ നിത്യം പാവനാനി ച പാവയേത് । വേദോദിതം സ്വകം കര്മ്മ നിത്യം കുര്യാദതംദ്രിതഃ
വേദപഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ വിദ്യാർത്ഥി ഈ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നിർവഹിക്കണം, സ്വയം ശുദ്ധനായി. വേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തന്റെ കര്മ്മം അശ്രാന്തമായി ചെയ്യണം.
അകുര്വാണഃ പതത്യാശു നരകാനതിഭീഷണാന് । അഭ്യസേത്പ്രയതോ വേദം മഹായജ്ഞാന്ന ഹാപയേത്
ഇവ ചെയ്യാത്തവൻ ഭയാനകമായ നരകങ്ങളിൽ വേഗത്തിൽ വീഴും; അതിനാൽ വേദം ഭക്തിയോടെ പഠിക്കണം, മഹായജ്ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
കുര്യാദ്ഗൃഹ്യാണി കാര്യാണി സംധ്യോപാസനമേവ ച । സഖ്യം സമാധികൈഃ കുര്യാദുപേയാദീശ്വരം സദാ
ഗൃഹ്യകർമ്മങ്ങളും സന്ധ്യാവന്ദനവും നിർവഹിക്കണം; ധ്യാനത്തിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരുമായി സൗഹൃദം പുലർത്തണം, എപ്പോഴും ഈശ്വരനെ സമീപിക്കണം.
ദൈവതാന്യഭിഗച്ഛേത കുര്യ്യാദ്ഭാര്യ്യാഭിപോഷണമ് । ന ധര്മം ഖ്യാപയേദ്വിദ്വാന്ന പാപം ഗൂഹയേദപി
ദേവതകളെ ആരാധിക്കണം, ഭാര്യയുടെ സംരക്ഷണം ചെയ്യണം; ജ്ഞാനി തന്റെ ധർമ്മം പ്രചരിപ്പിക്കരുത്, പാപം മറയ്ക്കുകയും ചെയ്യരുത്.
കുര്വീതാത്മഹിതം നിത്യം സര്വഭൂതാനുകംപകഃ । വയസഃ കര്മ്മണോഽര്ഥസ്യ ശ്രുതസ്യാഭിജനസ്യ ച
സ്വന്തം ക്ഷേമത്തിനായി എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കണം, എല്ലാ ജീവികളോടും കാരുണ്യം കാണിക്കണം; പ്രായം, പ്രവർത്തി, സമ്പത്ത്, പഠനം, വംശം എന്നിവയും പരിഗണിക്കണം.
ദേശവാഗ്ബുദ്ധിസാരൂപ്യമാചരന്വിചരേത്സദാ । ശ്രുതിസ്മൃത്യുദിതം സമ്യക്സാധുഭിര്യശ്ച സേവിതഃ
ദേശത്തിലും വാക്കിലും മനസ്സിലും ഏകോപനം പുലർത്തി, ശാസ്ത്രങ്ങളിലും സദാചാരികളിൽ നിന്നും പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ ശരിയായി അനുസരിച്ച് ജീവിക്കണം.
തമാചാരം നിഷേവേത നേഹേതാന്യത്ര കര്ഹിചിത് । യേനാസ്യ പിതരോ യാതാ യേന യാതാഃ പിതാമഹാഃ
അച്യുതമായ ആചാരങ്ങൾ മാത്രം അനുസരിക്കണം, മറ്റു വഴികളിലേക്ക് ഒരിക്കലും പോകരുത്; അതുവഴിയാണ് പിതാക്കളും പിതാമഹന്മാരും മുന്നോട്ട് പോയത്.
തേന യായാത്സതാം മാര്ഗം തേന ഗച്ഛന്ന ദുഷ്യതി । നിത്യം സ്വാധ്യായശീലഃ സ്യാന്നിത്യം യജ്ഞോപവീതവാന്
സത്പുരുഷന്മാരുടെ മാർഗം പിന്തുടർന്ന്, തെറ്റുപറ്റാതെ ജീവിക്കാം; എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെടണം, യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കണം.
സത്യവാദീ ജിതക്രോധോ ലോഭമോഹവിവര്ജിതഃ । സാവിത്രീജാപ നിരതഃ ശ്രാദ്ധകൃന്മുച്യതേ ഗൃഹീ
സത്യം പറയണം, കോപം ജയിക്കണം, ലോഭവും മായയും ഒഴിവാക്കണം; സാവിത്രി ജപത്തിൽ സ്ഥിരമായി, പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.
മാതാപിത്രോര്ഹിതേ യുക്തോ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹിതേ രതഃ । ദാതാ യജ്വാ ദേവഭക്തോ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ
അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും ക്ഷേമത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഹിതത്തിൽ മനസ്സോടെ, ദാനശീലനും യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കാളിയുമാകണം; ദേവഭക്തനായി ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും.
ത്രിവര്ഗസേവീ സതതം ദേവാനാം ച സമര്ചനമ് । കുര്യാദഹരഹര്നിത്യം നമസ്യേത്പ്രയതഃ സുരാന്
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്ന മൂന്നു ലക്ഷ്യങ്ങളിലും ദൈവാരാധനയിലും എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ട്, ഭക്തിയോടെ ദേവന്മാരെ പ്രതിദിനം നമസ്കരിക്കണം.
വിഭാഗശീലഃ സതതം ക്ഷമായുക്തോ ദയാലുകഃ । ഗൃഹസ്ഥസ്തു സമാഖ്യാതോ ന ഗൃഹേണ ഗൃഹീ ഭവേത്
എപ്പോഴും പങ്കിടാൻ തയ്യാറായും ക്ഷമയോടും ദയയോടും കൂടിയവനാണ് യഥാർത്ഥ ഗൃഹസ്ഥൻ; വീടുണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ആരും ഗൃഹസ്ഥനാവില്ല.
ക്ഷമാ ദയാ ച വിജ്ഞാനം സത്യം ചൈവ ദമഃ ശമഃ । അധ്യാത്മനിത്യതാ ജ്ഞാനമേതദ്ബ്രാഹ്മണലക്ഷണമ്
ക്ഷമ, ദയ, ജ്ഞാനം, സത്യം, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, മനസ്സിന്റെ ശാന്തി, ആത്മവിചാരത്തിൽ സ്ഥിരത, വിവേകം — ഇതാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ.
ഏതസ്മാന്ന പ്രമാദ്യേത വിശേഷേണ ദ്വിജോത്തമഃ । യഥാശക്തി ചരന്ധര്മ്മം നിംദിതാനി വിവര്ജയേത്
ഇവയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഉന്നതജാതിക്കാർ ഒരിക്കലും അശ്രദ്ധ കാണിക്കരുത്; തക്കശക്തിയനുസരിച്ച് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ച്, അപവാദം വരുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം.
വിധൂയ മോഹകലിലം ലബ്ധ്വാ യോഗമനുത്തമമ് । ഗൃഹസ്ഥോ മുച്യതേ ബംധാന്നാത്ര കാര്യാവിചാരണാ
മോഹത്തിന്റെ ഇരുണ്ടത്വം മാറ്റി, പരമമായ യോഗം പ്രാപിച്ചാൽ, ഗൃഹസ്ഥൻ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വിഗര്ഹിത ജയ ക്ഷേപ ഹിംസാ ബംധവധാത്മനാമ് । അന്യമന്യു സമുത്ഥാനാം ദോഷാണാം മര്ഷണം ക്ഷമാ
ദോഷം, തോൽവി, അപമാനം, ഹാനി, ബന്ധുക്കളിലോ സ്വയം നേരിടുന്ന ദു:ഖം, പരസ്പരകോപത്തിൽ നിന്നുള്ള കുറ്റങ്ങൾ — ഇവയെ ക്ഷമിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ ക്ഷമ.
സ്വദുഃഖേഷ്വേവ കാരുണ്യം പരദുഃഖേഷു സൌഹൃദമ് । ദയേതി മുനയഃ പ്രാഹുഃ സാക്ഷാദ്ധര്മസ്യ സാധനമ്
സ്വന്തം ദു:ഖത്തിൽ കരുണയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ദു:ഖത്തിൽ സൗഹൃദവും — ഇതാണ് ദയ എന്ന് മുനികൾ പറയുന്നു. ഇതു തന്നെ ധർമ്മത്തിലേക്കുള്ള നേരിട്ടുള്ള വഴി ആണെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
ചതുര്ദശാനാം വിദ്യാനാം ധാരണാ ഹി പരാര്ഥതഃ । വിജ്ഞാനമിതി തദ്വിദ്യാദ്യേന ധര്മോ വിവര്ധതേ
പതിനാലു വിദ്യകൾ പഠിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്കായി തന്നെയാണ്; അതിലൂടെ ധർമ്മം വളരുന്നുവെങ്കിൽ അതാണ് സത്യമായ വിജ്ഞാനം.
അധീത്യ വിധിവദ്വിദ്യാമര്ഥം ചൈവോപലഭ്യതേ । ധര്മകാര്യാണി കുര്വീത ഹ്യേതദ്വിജ്ഞാനമുച്യതേ
വിദ്യ ശരിയായി പഠിച്ചാൽ അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും; ധർമ്മകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വിജ്ഞാനം എന്ന് പറയുന്നു.
സത്യേന ലോകം ജയതി സത്യം തത്പരമം പദമ് । യഥാ ഭൂതാ പ്രമാദം തു സത്യമാഹുര്മനീഷിണഃ
സത്യത്തിന്റെ വഴി സ്വീകരിച്ചാൽ ലോകം ജയിക്കാം; സത്യം തന്നെയാണ് പരമാവധി സ്ഥാനം. യഥാർത്ഥം എങ്ങനെയോ അതുപോലെയാണ് സത്യം, തെറ്റില്ലാത്തതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.