തസ്യ തീര്ഥാധിപസ്യേദം ദ്വാരകാഖ്യസ്യ വൈ ജലമ് । കമംഡലുഗതം പുണ്യം നിശാചര്യോ വദാമ്യഹമ്
ദ്വാരകാ എന്ന പേരിലുള്ള ആ തീർത്ഥാധിപതിയുടെ കമണ്ഡലുവിൽ ഉള്ള ഈ ജലം വളരെ പുണ്യമുള്ളതാണ്; ഞാൻ, ഈ രാത്രിചാരൻ, ഇത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഭവതീഭിരഹം പൃഷ്ടോ യത്തദാഖ്യാതമേവ മേ । ദൃഷ്ട്വാ വോ ദുര്ദശാമേതാം കൃപാ മേ ജായതേ ഹൃദി
നിങ്ങൾ എന്നോടു ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു; നിങ്ങളുടെ ഈ ദുർദശ കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കരുണ ഉണരുന്നു.
ഉച്യതാം കിം കരോമ്യദ്യ ഭവതീനാം വശോ ഹ്യഹമ് । ജ്ഞാനം ഭവതു യുഷ്മാകമിതി താഃ സിഷിചേംഭസാ
ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയനാണ്. ജ്ഞാനം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൻ അവരെ വെള്ളം തളിച്ചു.
താസ്തജ്ജലാഭിമര്ശാത്തു സര്വേഷാം ജന്മകര്മണാം । സംസ്മൃത്യ തത്യജുശ്ചൈവ രാക്ഷസം ദേഹമുല്ബണമ്
ആ വെള്ളം തൊട്ടതോടെ, അവർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ജന്മങ്ങളും കര്മ്മങ്ങളും ഓർത്ത്, ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ആസാദ്യ ദേവതാദേഹം വിമാനം സപ്തമാഗതമ് । ആരുഹ്യാപ്സരസോ ഭൂത്വാ താഃ പ്രണേമുര്ദ്വിജന്മനേ
ദൈവശരീരം പ്രാപിച്ച്, ഏഴാമത്തെ വിഹായസയാനത്തിൽ കയറി, അവർ അപ്സരസുകളായി മാറി, ആ ദ്വിജനെ നമസ്കരിച്ചു.
ഊചുശ്ച ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദ്വാരകാജലസംഗമാത് । രാക്ഷസത്വാദ്വയം മുക്താ ഗച്ഛാമസ്ത്രിദശാലയമ്
അവർ പറഞ്ഞു: 'ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ദ്വാരകാജലത്തിന്റെ സ്പർശം മൂലം ഞങ്ങൾ രാക്ഷസത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ദേവലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.'
ഇംദ്രപ്രസ്ഥാംതരാവര്തിന്യേഷാ യാ ദ്വാരകാ ദ്വിജ । നാതഃ പരതരം ലോകേഽന്യത്തീര്ഥമഖിലാര്ഥദമ്
'ഹേ ദ്വിജൻ, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിനകത്തുള്ള ഈ ദ്വാരകാ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; ലോകത്തിൽ ഇതുപോലെയുള്ള എല്ലാ ഇച്ഛകളും നല്കുന്ന മറ്റൊരു തീർത്ഥമില്ല.'
നാരദ ഉവാച- ഇത്യുക്ത്വാ താഃസമാരൂഢാ വിമാനേഷു മഹീപതേ । ജഗ്മുഃ പ്രാര്ചീം ദിശം തേന ദത്താജ്ഞാ വൈ ദ്വിജന്മനാ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ ആ വിഹായസയാനങ്ങളിൽ കയറി, രാജാവേ, ആ ദ്വിജന്റെ അനുമതി വാങ്ങി കിഴക്കേ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.
യമുനാതീരവര്തിന്യാ ദ്വാരകായാ മഹീപതേ । ശൃണ്വന്മാഹാത്മ്യമേതസ്യാ നരഃ പാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
യമുനാതീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദ്വാരകയുടെ മഹാത്മ്യം കേൾക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നു, രാജാവേ.
വേദജ്ഞാനാം ബ്രാഹ്മണാനാം ശതസ്യേച്ഛാസു ഭോജനാത് । യത്ഫലം ശ്രവണാദസ്മാന്മഹിമ്നസ്തത്പ്രജായതേ
വേദജ്ഞാനമുള്ള നൂറു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്നദാനം ചെയ്യുന്നതിന് സമം, ഈ മഹിമ കേൾക്കുന്നതിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഉണ്ടാകുന്നു.
ഗോവിംദാരാധനേ സമ്യഗ്യഥാ വൈ സൌഖ്യമിംദ്രിയമ് । മാഹാത്മ്യശ്രവണാദസ്യാ ദ്വാരകായാസ്തഥാ നൃപ
രാജാവേ, ഗോവിന്ദനെ ശരിയായി ആരാധിച്ചാൽ എങ്ങനെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു സന്തോഷം ലഭിക്കുമോ, അതുപോലെ തന്നെ ഈ ദ്വാരകയുടെ മഹത്വം കേൾക്കുന്നതിലും ആനന്ദം ഉണ്ടാകും.
സൂര്യേംദുഗ്രഹണേ ദാനാത്സുവര്ണപലവിംശതേഃ । യത്ഫലം ശൃണ്വതൈതസ്യാ മാഹാത്മ്യം തദവാപ്യതേ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഗ്രഹണം വരുന്നപ്പോൾ ഇരുപത് തൂക്കം പൊന്നു ദാനം ചെയ്താൽ കിട്ടുന്ന ഫലം, ഈ മഹത്വം ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും ലഭിക്കും.
വിമലസ്യ സുതപ്രാപ്തിം ശ്രുത്വാ സുത ഇഹാപ്യതേ । തത്സഖ്യുര്ഭക്തിലാഭം ച ലഭ്യതേ ഭക്തിരുത്തമാ
നിഷ്കളങ്കമായ പുത്രലാഭത്തിന്റെ കഥ കേട്ടാൽ, ഇവിടെ തന്നെ ഒരു പുത്രനെ ലഭിക്കും; അതുപോലെ തന്നെ, അവന്റെ സുഹൃത്ത് നേടിയ ഉത്തമഭക്തിയും ലഭിക്കും.
രാക്ഷസീനാം വിമോക്ഷം യഃ ശൃണോതി ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ । സ യാതി താ ഇവ ശ്രേഷ്ഠം വിമാനേന സുരാലയമ്
ആർക്കെങ്കിലും, രാക്ഷസസ്ത്രീകളുടെ മോക്ഷത്തെ വിശ്വാസത്തോടെ കേൾക്കാൻ കഴിയുകയാണെങ്കിൽ, അവർപോലെ തന്നെ അത്യുച്ചമായ വിമാനത്തിൽ ദേവലോകത്തേക്ക് പോകും.
നൃപവരമഹിമാ തേ വര്ണിതോ ദ്വാരകായാസ്ത്രിഭുവനജനസേവ്യാ ശക്രതീര്ഥസ്ഥിതായാഃ । കിമപരമതിപുണ്യം വര്ണയാമി ത്വദഗ്രേ കഥയ ന ഹി വിധേയഃ ശ്രേയസി സ്വേ വിലംബഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രതീർത്ഥത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദ്വാരകയുടെ മഹത്വവും മഹാരാജാവിന്റെ മഹത്വവും ഞാൻ വിവരിച്ചു. ഇനി ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വലിയ പുണ്യം പറയണോ? പറയൂ, ഉത്തമമായ ഭാവിയിൽ വൈകിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ കാലിന്ദീ। മാഹാത്മ്യേ ദ്വാരകായാഖ്യാനംനാമ അഷ്ടാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, പത്തിയഞ്ചായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയ മഹാപുരാണമായ ശ്രീപദ്മത്തിൽ, ഉത്തരഖണ്ഡത്തിലെ കാലിന്ദിയുടെ മഹത്വം വിഭാഗത്തിൽ, ദ്വാരകാഖ്യാനം എന്ന ഇരുനൂറത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- സൌഭരേ കസ്യ തീര്ഥസ്യ മാഹാത്മ്യം നാരദോ മുനിഃ । വര്ണയാമാസ ശിബയേ ശക്രതീര്ഥഗതസ്യ ച
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, സൗഭരിയേ, നാരദമുനി ശിബിക്ക് ഇന്ദ്രതീർത്ഥത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഏത് തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിച്ചു?
അതസ്തു മമ ശുശ്രൂഷാ ജായതേ മുനിപുംഗവഃ । ശിവിനാരദസംവാദം ബ്രൂഹി പുണ്യം നതായ മേ
അതുകൊണ്ട്, മഹർഷി, ശിബിയും നാരദനും തമ്മിലുള്ള പുണ്യമായ സംഭാഷണം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദയവായി, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, അമൃതംപോലുള്ള നിന്റെ വാക്കുകൾ പറയൂ.
സൌഭരിരുവാച- ധര്മരാജ ശിബീരാജാ ശ്രുത്വാ നാരദവര്ണിതമ് । ദ്വാരകായാസ്തു മാഹാത്മ്യം തമേവാപൃച്ഛദാദരാത്
സൗഭരി പറഞ്ഞു: ധർമ്മരാജാവേ, ശിബിരാജാവ് നാരദൻ പറഞ്ഞ ദ്വാരകയുടെ മഹത്വം കേട്ടശേഷം, അതിനേക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു.
ശിബിരുവാച- ബ്രഹ്മാംഗജ സുരശ്രേഷ്ഠ ശ്രുതം മാഹാത്മ്യമുത്തമമ് । ഇംദ്രപ്രസ്ഥതടസ്ഥായാ ദ്വാരകായാ മയാദ്ഭുതമ്
ശിബി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയുടെ തീരത്ത് നിലകൊള്ളുന്ന ദ്വാരകയുടെ അത്ഭുതകരമായ മഹത്വം ഞാൻ കേട്ടു.
അയോധ്യായാം യദി മുനേ കിംചിദസ്തി പവിത്രകമ് । ചരിതം മമ തദ്ബ്രൂഹി പിപാസോസ്ത്വദ്വചോഽമൃതമ്
മഹർഷേ, അയോധ്യയിൽ എന്തെങ്കിലും വിശുദ്ധമായ കഥയുണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി അത് പറയൂ. ഞാൻ നിന്റെ അമൃതസമമായ വാക്കുകൾക്കായി അതീവ ആസക്തനാണ്.
നാരദ ഉവാച- അസ്ത്യത്ര ചരിതം പുണ്യം മഹാപാതകനാശനമ് । നാപിതസ്യാദ്യയുക്തസ്യ മുകുംദസ്യ ദ്വിജസ്യ ച
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ ഒരു പുണ്യമായ കഥയുണ്ട്, വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കുന്നതായുള്ളത്. അതിൽ ഒരു നാപ്പിതനും മുകുന്ദൻ എന്നൊരു ദ്വിജനും അടുത്തകാലത്ത് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾക്കുറിച്ചാണ്.
ബ്രഹ്മഹാ നാപിതോ രാജന്നപമൃത്യും ഗതോ ദ്വിജഃ । പ്രസാദാത്കോശലായാസ്തു ദ്വാവപി സ്വര്ഗതിം ഗതൌ
രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്ത നാപ്പിതനും, അകാലമൃത്യുവിന് ഇരയായ ദ്വിജനും, ഇരുവരും കോസലയുടെ കൃപയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി.
ചംദ്രഭാഗാ നദീ തീരേ പുരീ സാ ച നിവേശിതാ । തത്രാസ്തി നാപിതഃ പാപശ്ചംഡകോനാമ ഗര്ഹിതഃ
ചന്ദ്രഭാഗാ നദിയുടെ തീരത്ത് ആ നഗരം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ ചണ്ടക എന്ന പേരിലുള്ള, എല്ലാവരും നിരസിച്ച ഒരു പാപിയായ നാപ്പിതൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചൌര്യേണ പരവിത്താനാമപഹര്താ സ പാപകൃത് । ഘാതകഃ ശസ്ത്രപാശാദ്യൈഃ പാംഥാനാമവലുംഠകഃ
അവൻ കള്ളത്താൽ മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് അപഹരിച്ചു, പാപങ്ങൾ ചെയ്തു; ആയുധം, കയറു മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് യാത്രക്കാരെ കൊന്ന് കൊള്ളയടിച്ചു.
ദ്യൂതമദ്യരതോ നിത്യം പരസ്ത്രീലംപടേംദ്രിയഃ । ഭിത്വാ ദേവാലയം ഭിത്തിമിഷ്ടികാ ഗ്രാവ വിക്രയീ
അവൻ എപ്പോഴും ചൂതാട്ടത്തിലും മദ്യത്തിലും ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളോടു മോഹം പുലർത്തി; ദേവാലയത്തിന്റെ മതിൽ പൊളിച്ച് ഇഷ്ടികയും കല്ലും വിറ്റു.
സ തസ്യോദ്വസിതാഭ്യാസേ ബ്രാഹ്മണോ വസതി ശ്രിയാ । സംയുക്തോ ബ്രഹ്മകര്മജ്ഞോ മുകുംദോ നാമതോ നൃപ
അവന്റെ വീടിന് സമീപം സമ്പന്നനും വേദകർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമായ മുകുന്ദൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ താമസിച്ചു.
സ ഏകദാ സമാലിംഗ്യ തരുണീമാത്മയോഷിതമ് । സുഷ്വാപ സുരതായാസ ശ്ലഥാംഗോ നിശി നിര്ഭയമ്
ഒരു രാത്രിയിൽ, തന്റെ യുവതിയായ ഭാര്യയെ അണചേർന്ന്, സ്നേഹത്താൽ അവൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി; സുഖാനുഭവത്തിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ അവന്റെ ശരീരം തളർന്നു, ഭയമില്ലാതെ ഉറക്കം ആസ്വദിച്ചു.
സ ചംഡകോ നിശീഥേഽഥ പ്രവിവേശ തദാലയമ് । മുകുംദസ്യ സമാഹര്തും ഹര്മ്യേ ഭൂഷാദി വസ്തു യത്
അപ്പോള് അര്ദ്ധരാത്രിയില് ചണ്ഡകന് മുകുന്ദന്റെ വീട്ടില് കയറി, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആഭരണങ്ങളും വിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കളും എടുക്കാനായി അകത്തു കടന്നു.
ഉപകാര്യാ ബഹിസ്ഥം യത്തദ്ഗൃഹീത്വോഽഗമദ്ഗൃഹമ് । സ്വകീയം ച പുനസ്തസ്യ ബ്രാഹ്മണസ്യാവിശദ്ഗൃഹമ്
വീട്ടിന് പുറത്തു വെച്ചിരുന്ന ഉപകരണങ്ങള് എടുത്ത് അവന് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി. പിന്നെയും ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വീണ്ടും കയറി.