തതോഹമാഗമം പുണ്യം ഹസ്തിനാപുരമുത്തമമ് । യത്ര ശ്രീപതിപാദാബ്ജ ജാതാ ഗംഗാ സരിദ്വരാ
അതിനുശേഷം ഞാൻ അതി പുണ്യമായ ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്കെത്തി. അവിടെയാണ് ശ്രീപതിയുടെ പാദപദ്മത്തിൽ നിന്ന് ഗംഗാ, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ, ഉദിച്ചുവന്നത്.
തതോ നാരായണസ്ഥാനം ഹിമവദ്ഭൂമിസംസ്ഥിതമ് । ആഗത്യ മാധവം ദൃഷ്ട്വാ കേദാരമഹമാഗമമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ ഹിമവൻ പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന നാരായണന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി; മാധവനെ ദർശിച്ച ശേഷം ഞാൻ കേദാരത്തിലേക്കെത്തി.
തത്ര സംപൂജ്യ വിശ്വേശം പീത്വാ ഹംസോദകം പുനഃ । ഹരിദ്വാരം മഹാപുണ്യമാഗമം ജാഹ്നവീതടേ
അവിടെ വിശ്വനാഥനെ ആരാധിച്ച്, വീണ്ടും ഹംസജലം കുടിച്ചശേഷം, ഞാൻ മഹാപുണ്യമായ ഹരിദ്വാരത്തിൽ, ജാഹ്നവിയുടെ തീരത്ത് എത്തി.
തത്ര സ്നാത്വാപിതൄന്ദേവാനൃഷീന്സംതര്പ്യ ചാപ്യഹമ് । സമാഗതഃ കുരുക്ഷേത്രേ യത്ര പ്രാചീ സരസ്വതീ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയശേഷം, ഞാൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി, അവിടെ പ്രാചീന സരസ്വതി ഒഴുകുന്നു.
തത്രാപ്യഹം ക്രിയാഃ സര്വാഃ കൃതവാന്നിയതേംദ്രിയഃ । അര്ചയിത്വാ ച പാദാബ്ജം ശ്രീപതേഃ പുഷ്കരം പ്രതി
അവിടെയും ഞാൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ചെയ്തു, ശ്രീപതിയുടെ കമലപാദങ്ങളെ ആരാധിച്ച്, പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ചലിതോ മാര്ഗമധ്യേ തു വിമലോ നാമ മേ സഖാ । മിലിതോ മാം വ്രജന്ഗേഹമിംദ്രപ്രസ്ഥാത്തു തീര്ഥതഃ
വഴി നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വിമലൻ എന്ന എന്റെ സുഹൃത്ത് ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലെ തീർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് വ്രജയിലേക്ക് വരികയായിരുന്നു; അവൻ എന്നെ കണ്ടുമുട്ടി.
നീതോഽഹം തേന രാക്ഷസ്യഃ പുനസ്തത്ര ദ്വിജന്മനാ । തീര്ഥേതി മേ പരാവൃത്യ ശക്രപ്രസ്ഥേഽഖിലാര്ഥദേ
അവൻ, ഒരു ദ്വിജൻ, എന്നെ വീണ്ടും ആ രാക്ഷസിയുടെ സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ നിന്ന് തിരിഞ്ഞ്, എല്ലാ ഇച്ഛകളും നല്കുന്ന ശക്രപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് ഞാൻ മടങ്ങി.
തത്രാസ്തി ദ്വാരകാ പുണ്യാ നിര്മിതാ വിഷ്ണുനാ സ്വയമ് । തത്രാവലോകിതഃ സാക്ഷാദ്വിഷ്ണുര്വാക്യാന്നരൂപതഃ
അവിടെ വിഷ്ണു സ്വയം നിർമ്മിച്ച പുണ്യമുള്ള ദ്വാരകാ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവിടെ വിഷ്ണുവിനെ നേരിട്ട്, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ, അവന്റെ വാക്കുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു.
തത്രാഹം സ ച സംസ്നാതൌ വിഷ്ണുഭക്തിപ്രലബ്ധയേ । ദത്താ സാ വിഷ്ണുനാ മഹ്യം തസ്മൈ ച കൃഷ്ണമൂര്തിനാ
അവിടെ ഞാനും അവനും വിഷ്ണുഭക്തി നേടാനായി ഒരുമിച്ച് സ്നാനം ചെയ്തു; ആ ഭക്തി കൃഷ്ണരൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണു ഞങ്ങൾക്കു നല്കി.
ശ്രുത്വാ തത്ര ഹരേര്വാണീ ന രൂപം വൈ വിലോകിതമ് । ഭക്തിര്ലബ്ധാ തതഃ സ്ഥാനാദ്യമഹം പുഷ്കരം പ്രതി
അവിടെ ഞാൻ ഹരിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു, രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഭക്തി ലഭിച്ച്, ഞാൻ പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്യ തീര്ഥാധിപസ്യേദം ദ്വാരകാഖ്യസ്യ വൈ ജലമ് । കമംഡലുഗതം പുണ്യം നിശാചര്യോ വദാമ്യഹമ്
ദ്വാരകാ എന്ന പേരിലുള്ള ആ തീർത്ഥാധിപതിയുടെ കമണ്ഡലുവിൽ ഉള്ള ഈ ജലം വളരെ പുണ്യമുള്ളതാണ്; ഞാൻ, ഈ രാത്രിചാരൻ, ഇത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഭവതീഭിരഹം പൃഷ്ടോ യത്തദാഖ്യാതമേവ മേ । ദൃഷ്ട്വാ വോ ദുര്ദശാമേതാം കൃപാ മേ ജായതേ ഹൃദി
നിങ്ങൾ എന്നോടു ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു; നിങ്ങളുടെ ഈ ദുർദശ കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കരുണ ഉണരുന്നു.
ഉച്യതാം കിം കരോമ്യദ്യ ഭവതീനാം വശോ ഹ്യഹമ് । ജ്ഞാനം ഭവതു യുഷ്മാകമിതി താഃ സിഷിചേംഭസാ
ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയനാണ്. ജ്ഞാനം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൻ അവരെ വെള്ളം തളിച്ചു.
താസ്തജ്ജലാഭിമര്ശാത്തു സര്വേഷാം ജന്മകര്മണാം । സംസ്മൃത്യ തത്യജുശ്ചൈവ രാക്ഷസം ദേഹമുല്ബണമ്
ആ വെള്ളം തൊട്ടതോടെ, അവർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ജന്മങ്ങളും കര്മ്മങ്ങളും ഓർത്ത്, ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ആസാദ്യ ദേവതാദേഹം വിമാനം സപ്തമാഗതമ് । ആരുഹ്യാപ്സരസോ ഭൂത്വാ താഃ പ്രണേമുര്ദ്വിജന്മനേ
ദൈവശരീരം പ്രാപിച്ച്, ഏഴാമത്തെ വിഹായസയാനത്തിൽ കയറി, അവർ അപ്സരസുകളായി മാറി, ആ ദ്വിജനെ നമസ്കരിച്ചു.
ഊചുശ്ച ഭോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദ്വാരകാജലസംഗമാത് । രാക്ഷസത്വാദ്വയം മുക്താ ഗച്ഛാമസ്ത്രിദശാലയമ്
അവർ പറഞ്ഞു: 'ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ദ്വാരകാജലത്തിന്റെ സ്പർശം മൂലം ഞങ്ങൾ രാക്ഷസത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ദേവലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.'
ഇംദ്രപ്രസ്ഥാംതരാവര്തിന്യേഷാ യാ ദ്വാരകാ ദ്വിജ । നാതഃ പരതരം ലോകേഽന്യത്തീര്ഥമഖിലാര്ഥദമ്
'ഹേ ദ്വിജൻ, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിനകത്തുള്ള ഈ ദ്വാരകാ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; ലോകത്തിൽ ഇതുപോലെയുള്ള എല്ലാ ഇച്ഛകളും നല്കുന്ന മറ്റൊരു തീർത്ഥമില്ല.'
നാരദ ഉവാച- ഇത്യുക്ത്വാ താഃസമാരൂഢാ വിമാനേഷു മഹീപതേ । ജഗ്മുഃ പ്രാര്ചീം ദിശം തേന ദത്താജ്ഞാ വൈ ദ്വിജന്മനാ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ ആ വിഹായസയാനങ്ങളിൽ കയറി, രാജാവേ, ആ ദ്വിജന്റെ അനുമതി വാങ്ങി കിഴക്കേ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.
യമുനാതീരവര്തിന്യാ ദ്വാരകായാ മഹീപതേ । ശൃണ്വന്മാഹാത്മ്യമേതസ്യാ നരഃ പാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
യമുനാതീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദ്വാരകയുടെ മഹാത്മ്യം കേൾക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നു, രാജാവേ.
വേദജ്ഞാനാം ബ്രാഹ്മണാനാം ശതസ്യേച്ഛാസു ഭോജനാത് । യത്ഫലം ശ്രവണാദസ്മാന്മഹിമ്നസ്തത്പ്രജായതേ
വേദജ്ഞാനമുള്ള നൂറു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്നദാനം ചെയ്യുന്നതിന് സമം, ഈ മഹിമ കേൾക്കുന്നതിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഉണ്ടാകുന്നു.
ഗോവിംദാരാധനേ സമ്യഗ്യഥാ വൈ സൌഖ്യമിംദ്രിയമ് । മാഹാത്മ്യശ്രവണാദസ്യാ ദ്വാരകായാസ്തഥാ നൃപ
രാജാവേ, ഗോവിന്ദനെ ശരിയായി ആരാധിച്ചാൽ എങ്ങനെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു സന്തോഷം ലഭിക്കുമോ, അതുപോലെ തന്നെ ഈ ദ്വാരകയുടെ മഹത്വം കേൾക്കുന്നതിലും ആനന്ദം ഉണ്ടാകും.
സൂര്യേംദുഗ്രഹണേ ദാനാത്സുവര്ണപലവിംശതേഃ । യത്ഫലം ശൃണ്വതൈതസ്യാ മാഹാത്മ്യം തദവാപ്യതേ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഗ്രഹണം വരുന്നപ്പോൾ ഇരുപത് തൂക്കം പൊന്നു ദാനം ചെയ്താൽ കിട്ടുന്ന ഫലം, ഈ മഹത്വം ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും ലഭിക്കും.
വിമലസ്യ സുതപ്രാപ്തിം ശ്രുത്വാ സുത ഇഹാപ്യതേ । തത്സഖ്യുര്ഭക്തിലാഭം ച ലഭ്യതേ ഭക്തിരുത്തമാ
നിഷ്കളങ്കമായ പുത്രലാഭത്തിന്റെ കഥ കേട്ടാൽ, ഇവിടെ തന്നെ ഒരു പുത്രനെ ലഭിക്കും; അതുപോലെ തന്നെ, അവന്റെ സുഹൃത്ത് നേടിയ ഉത്തമഭക്തിയും ലഭിക്കും.
രാക്ഷസീനാം വിമോക്ഷം യഃ ശൃണോതി ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ । സ യാതി താ ഇവ ശ്രേഷ്ഠം വിമാനേന സുരാലയമ്
ആർക്കെങ്കിലും, രാക്ഷസസ്ത്രീകളുടെ മോക്ഷത്തെ വിശ്വാസത്തോടെ കേൾക്കാൻ കഴിയുകയാണെങ്കിൽ, അവർപോലെ തന്നെ അത്യുച്ചമായ വിമാനത്തിൽ ദേവലോകത്തേക്ക് പോകും.
നൃപവരമഹിമാ തേ വര്ണിതോ ദ്വാരകായാസ്ത്രിഭുവനജനസേവ്യാ ശക്രതീര്ഥസ്ഥിതായാഃ । കിമപരമതിപുണ്യം വര്ണയാമി ത്വദഗ്രേ കഥയ ന ഹി വിധേയഃ ശ്രേയസി സ്വേ വിലംബഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രതീർത്ഥത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദ്വാരകയുടെ മഹത്വവും മഹാരാജാവിന്റെ മഹത്വവും ഞാൻ വിവരിച്ചു. ഇനി ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വലിയ പുണ്യം പറയണോ? പറയൂ, ഉത്തമമായ ഭാവിയിൽ വൈകിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തരഖംഡേ കാലിന്ദീ। മാഹാത്മ്യേ ദ്വാരകായാഖ്യാനംനാമ അഷ്ടാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, പത്തിയഞ്ചായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയ മഹാപുരാണമായ ശ്രീപദ്മത്തിൽ, ഉത്തരഖണ്ഡത്തിലെ കാലിന്ദിയുടെ മഹത്വം വിഭാഗത്തിൽ, ദ്വാരകാഖ്യാനം എന്ന ഇരുനൂറത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച- സൌഭരേ കസ്യ തീര്ഥസ്യ മാഹാത്മ്യം നാരദോ മുനിഃ । വര്ണയാമാസ ശിബയേ ശക്രതീര്ഥഗതസ്യ ച
യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, സൗഭരിയേ, നാരദമുനി ശിബിക്ക് ഇന്ദ്രതീർത്ഥത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഏത് തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിച്ചു?
അതസ്തു മമ ശുശ്രൂഷാ ജായതേ മുനിപുംഗവഃ । ശിവിനാരദസംവാദം ബ്രൂഹി പുണ്യം നതായ മേ
അതുകൊണ്ട്, മഹർഷി, ശിബിയും നാരദനും തമ്മിലുള്ള പുണ്യമായ സംഭാഷണം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദയവായി, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, അമൃതംപോലുള്ള നിന്റെ വാക്കുകൾ പറയൂ.
സൌഭരിരുവാച- ധര്മരാജ ശിബീരാജാ ശ്രുത്വാ നാരദവര്ണിതമ് । ദ്വാരകായാസ്തു മാഹാത്മ്യം തമേവാപൃച്ഛദാദരാത്
സൗഭരി പറഞ്ഞു: ധർമ്മരാജാവേ, ശിബിരാജാവ് നാരദൻ പറഞ്ഞ ദ്വാരകയുടെ മഹത്വം കേട്ടശേഷം, അതിനേക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു.
ശിബിരുവാച- ബ്രഹ്മാംഗജ സുരശ്രേഷ്ഠ ശ്രുതം മാഹാത്മ്യമുത്തമമ് । ഇംദ്രപ്രസ്ഥതടസ്ഥായാ ദ്വാരകായാ മയാദ്ഭുതമ്
ശിബി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയുടെ തീരത്ത് നിലകൊള്ളുന്ന ദ്വാരകയുടെ അത്ഭുതകരമായ മഹത്വം ഞാൻ കേട്ടു.