മമാഭവത്കഥം നാകമിതി മേ ഛിംധി സംശയമ് । ദേവദൂത ന പശ്യാമി മമ സ്വര്ഗസ്യ കാരണമ്
എനിക്ക് എങ്ങനെ സ്വർഗം ലഭിച്ചു? ഈ സംശയം നീ നീക്കണം. ദൈവദൂതനേ, ഞാൻ എന്റെ സ്വർഗലാഭത്തിന് കാരണമൊന്നും കാണുന്നില്ല.
ദേവദൂത ഉവാച- മാതാ പിതാ സുതോ ജായാ സ്വസാ ഭ്രാതാ വികുംഡല । ജന്മഹേതോരിയം സംജ്ഞാ ജംതോഃ കര്മ്മോപഭുക്തയേ
ദൈവദൂതൻ പറഞ്ഞു: അമ്മ, അച്ഛൻ, മകൻ, ഭാര്യ, സഹോദരി, സഹോദരൻ, വികുണ്ടല, ജന്മം കൊണ്ടാണ് ഈ പേരുകൾ ഒരു ജീവിക്ക് ലഭിക്കുന്നത്, പ്രവർത്തനഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ.
ഏകസ്മിന്പാദപേ യദ്വച്ഛകുനാനാം സമാഗമഃ । യദ്യത്സമീഹിതം കര്മ കുരുതേ പൂര്വഭാവിതഃ
ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ പക്ഷികൾ ഒത്തുചേരുന്നതുപോലെ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ മുൻജന്മത്തിൽ നിർണയിച്ച പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
തസ്യ തസ്യ ഫലം ഭുംക്തേ കര്മ്മണഃ പുരുഷഃ സദാ । സത്യം വദാമി തേ പ്രീത്യാ നരൈഃ കര്മ്മ ശുഭാശുഭമ്
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനഫലങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ സത്യം പറയുന്നു: മനുഷ്യർ അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾകൊണ്ടു നല്ലതും ചീത്തയുമായ അനുഭവങ്ങൾ നേടുന്നു.
സ്വകൃതം ഭുജ്യതേ വൈശ്യ കാലേകാലേ പുനഃപുനഃ । ഏകഃ കരോതി കര്മാണി ഏകസ്തത്ഫലമശ്നുതേ
വ്യാപാരിയേ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ ചെയ്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ സമയമെത്തുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അനുഭവിക്കുന്നു. ഒരാൾ പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്നു, ഒരാൾ തന്നെ അതിന്റെ ഫലവും അനുഭവിക്കുന്നു.
അന്യോ ന ലിപ്യതേ വൈശ്യ കര്മണാന്യസ്യ കുത്രചിത് । അപതന്നരകേ പാപൈസ്തവഭ്രാതാ സുദാരുണൈഃ । ത്വം ച ധര്മേണ ധര്മജ്ഞ സ്വര്ഗം പ്രാപ്നോഷി ശാശ്വതമ്
വ്യാപാരിയേ, മറ്റൊരാളുടെ പ്രവർത്തനം ആരെയും എവിടെയും ബാധിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ സഹോദരൻ ഭയാനകമായ പാപങ്ങൾകൊണ്ടു നരകത്തിൽ വീണു; നീ, ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ, നന്മകൊണ്ട് ശാശ്വതസ്വർഗം നേടുന്നു.
വികുംഡല ഉവാച- ആബാല്യാന്മമ പാപേഷു ന പുണ്യേഷു രതം മനഃ । അസ്മിഞ്ജന്മനി ഹേ ദൂത ദുഷ്കൃതം ഹി കൃതം മയാ
വികുണ്ടല പറഞ്ഞു: ബാല്യത്തിൽ മുതൽ എന്റെ മനസ്സ് പുണ്യത്തിലല്ല, പാപത്തിലായിരുന്നു. ഈ ജന്മത്തിൽ, ദൂതനേ, ഞാൻ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ദേവദൂത ന ജാനാമി സുകൃതം കര്മ ചാത്മനഃ । യദി ജാനാസി മത്പുണ്യം തന്മേ ത്വം കൃപയാ വദ
ദൈവദൂതനേ, എന്റെ പുണ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾ എനിക്ക് അറിയില്ല. നീ എങ്കിൽ എന്റെ പുണ്യങ്ങൾ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, ദയവായി അത് എന്നോട് പറയൂ.
ദേവദൂത ഉവാച- ശൃണു വൈശ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യത്ത്വയാ പുണ്യമര്ജിതമ് । ജാനാമി തദഹം സര്വം ന ത്വം വേത്സി സുനിശ്ചിതമ്
ദൈവദൂതൻ പറഞ്ഞു: വ്യാപാരിയേ, നീ സമ്പാദിച്ച പുണ്യത്തെ ഞാൻ പറയാം. ഞാൻ അതെല്ലാം അറിയുന്നു, നീ അതിനെ ഉറപ്പായും ഓർക്കുന്നില്ല.
ഹരിമിത്രസുതോ വിപ്രഃ സുമിത്രോ വേദപാരഗഃ । ആസീത്തസ്യാശ്രമഃ പുണ്യോ യമുനാ ദക്ഷിണേതടേ
ഹരിമിത്രന്റെ മകൻ, സുമിത്ര എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ. അവന്റെ പുണ്യാശ്രമം യമുനയുടെ തെക്കൻ തീരത്തായിരുന്നു.
തേന സഖ്യം വനേ തസ്മിംസ്തവ ജാതം വിശാംവര । തത്സംഗേന ത്വയാ സ്നാതം മാഘമാസദ്വയം തഥാ
ആ കാടിൽ, വിശാംവര, നീ അവനുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു. ആ ബന്ധം കൊണ്ടു, നീ മാഘ മാസത്തിൽ രണ്ട് മാസം സ്നാനം ചെയ്തു.
കാലിംദീ പുണ്യപാനീയേ സര്വപാപഹരേ വരേ । തത്തീര്ഥേ ലോകവിഖ്യാതേ നാമ്നാ പാപപ്രണാശനേ
കാളിന്ദിയുടെ പുണ്യജലത്തിൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന അതി വിശിഷ്ടമായ തീർത്ഥത്തിൽ, പാപനാശത്തിന് പ്രശസ്തമായ സ്ഥലത്തിൽ.
ഏകേന സര്വപാപേഭ്യോ വിമുക്തസ്ത്വം വിശാംപതേ । ദ്വിതീയമാഘപുണ്യേന പ്രാപ്തഃ സ്വര്ഗസ്ത്വയാനഘ
ആ ഒരു പ്രവർത്തനത്തിൽ, വിശാംപതിയെ, നീ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി. രണ്ടാം മാഘ മാസത്തിലെ പുണ്യഫലത്തിൽ, നീ സ്വർഗം നേടി, പാപരഹിതനേ.
ത്വം തത്പുണ്യപ്രഭാവേണ മോദസ്വ സതതം ദിവി । നരകേഷു തവ ഭ്രാതാ മഹതീം പാപയാതനാമ്
ആ പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, നീ എപ്പോഴും സ്വർഗത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാം; നിന്റെ സഹോദരൻ, പാപങ്ങൾകൊണ്ടു, നരകത്തിൽ വലിയ യാതനകൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
ഛിദ്യമാനോഽസിപത്രൈശ്ച ഭിദ്യമാനസ്തു മുദ്ഗരൈഃ । ചൂര്ണ്യമാനഃ ശിലാപൃഷ്ഠേ തപ്താംഗാരേഷു ഭര്ജിതഃ
കത്തി കൊണ്ട് വെട്ടപ്പെടുകയും, ദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടുകയും, കല്ല് മേൽ ചതുപ്പിക്കപ്പെടുകയും, ചൂടുള്ള കനൽക്കരിയിൽ ചുട്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു—
ഇതി ദൂതവചഃ ശ്രുത്വാ ഭ്രാതൃദുഃഖേന ദുഃഖിതഃ । പുലകാംകിത സര്വാംഗോ ദീനോഽസൌ വിനയാന്വിതഃ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സഹോദരന്റെ ദുഃഖം മനസ്സിലാക്കി, ശരീരമൊട്ടും രോമാഞ്ചം കൊണ്ടു, ദു:ഖിതനായി, വിനയത്തോടെ ദീനനായി.
ഉവാച തം ദേവദൂതം മധുരം നിപുണം വചഃ । മൈത്രീ സപ്തപദീ സാധോ സതാം ഭവതി സത്ഫലാ
അവൻ ആ ദൈവദൂതനോട് മധുരവും നൈപുണ്യവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "സന്മാർഗത്തിൽ ഏഴു പടികൾ കൂടെ നടന്നവരുടെ സൗഹൃദം സത്യമുള്ള ഫലം നൽകുന്നു, സദ്ഭാവം നിറഞ്ഞതാണ്."
മിത്രഭാവം വിചിംത്യ ത്വം മാമുപാകര്തുമര്ഹസി । തതോ ഹി ശ്രോതുമിച്ഛാമി സര്വജ്ഞസ്ത്വം മതോ മമ
നമ്മുടെ സൗഹൃദം ഓർത്തു, നീ എന്നെ സഹായിക്കേണ്ടതുണ്ട്; അതിനാൽ, ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവൻ എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
യമലോകം ന പശ്യംതി കര്മണാ കേന മാനവാഃ । ഗച്ഛംതി നിരയം യേന തന്മേ ത്വം കൃപയാ വദ
മനുഷ്യർ യമലോകം കാണാതിരിക്കാൻ എന്ത് പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യണം? എങ്ങനെ അവർ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു? ദയവായി ഇതെല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ.
ദേവദൂത ഉവാച- സമ്യക്പൃഷ്ടം ത്വയാ വൈശ്യ നഷ്ടപാപോഽസി സാംപ്രതമ് । വിശുദ്ധേ ഹൃദയേ പുംസാം ബുദ്ധിഃ ശ്രേയസി ജായതേ
ദൈവദൂതൻ പറഞ്ഞു: "നീ ശരിയായി ചോദിച്ചു, വൈശ്യാ; ഇപ്പോൾ നീ പാപം വിട്ടിരിക്കുന്നു. ഹൃദയം ശുദ്ധമായവരിൽ ഉത്തമമായ ബോധം ഉദിക്കുന്നു."
യദ്യപ്യവസരോനാസ്തി മമ സേവാപരസ്യ വൈ । തഥാപി ച തവ സ്നേഹാത്പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാമതി
എനിക്ക് സേവനത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു, സമയം കുറവാണ്; എങ്കിലും, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ, എന്റെ അറിവുപ്രകാരം ഞാൻ പറയാം.
കര്മണാ മനസാ വാചാ സര്വാവസ്ഥാസു സര്വദാ । പരപീഡാം ന കുര്വംതി ന തേ യാംതി യമാലയമ്
പ്രവൃത്തിയിൽ, മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും, മറ്റുള്ളവരെ ദുഃഖിപ്പിക്കാത്തവർ യമലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.
ന വേദൈര്ന ച ദാനൈശ്ച ന തപോഭിര്ന ചാധ്വരൈഃ । കഥംചിത്സ്വര്ഗതിം യാംതി പുരുഷാഃ പ്രാണിഹിംസകാഃ
വേദപഠനം, ദാനം, തപസ്സ്, യാഗം എന്നിവയാൽ ജീവികളെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നില്ല.
അഹിംസാ പരമോ ധര്മോ ഹ്യഹിംസൈവ പരം തപഃ । അഹിംസാ പരമം ദാനമിത്യാഹുര്മുനയഃ സദാ
അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ധർമ്മം; അഹിംസ തന്നെ ഉത്തമമായ തപസ്സ്; അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ദാനം എന്നും സന്യാസികൾ എന്നും പറയുന്നു.
മശകാന്സരീസൃപാന്ദംശാന്യൂകാദ്യാന്മാനവാംസ്തഥാ । ആത്മൌപമ്യേന പശ്യംതി മാനവാ യേ ദയാലവഃ
മശകങ്ങൾ, പാമ്പുകൾ, കടി ചെയ്യുന്ന കീടങ്ങൾ, മനുഷ്യർ എന്നിവയെ സ്വയം പോലെ കാണുന്നവരാണ് കരുണയുള്ളവർ.
തപ്താംഗാരമയസ്കീലം മാദംപ്രേതരംഗിണീമ് । ദുര്ഗതിം നൈവ ഗച്ഛംതി കൃതാംതസ്യ ച തേ നരാഃ
ചൂടുള്ള കനൽ, ഇരുമ്പ് കുത്തുകൾ, മദ്യം നിറഞ്ഞ നദി എന്നിവയുള്ള നരകത്തിലേക്ക് ഇവർ പോകുന്നില്ല; ഇവർ യമന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നില്ല.
ഭൂതാനി യേഽത്ര ഹിംസംതി ജലസ്ഥലചരാണി ച । ജീവനാര്ഥം ച തേ യാംതി കാലസൂത്രം ച ദുര്ഗതിമ്
ഇവിടെ ജീവികളെ, ജലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരെയും, കരയിൽ ജീവിക്കുന്നവരെയും, സ്വന്തം ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നവർ കാളസൂത്ര നരകത്തിലേക്ക്, ദുഷ്ടഗതിയിലേക്കും പോകുന്നു.
ശ്വമാംസഭോജനാസ്തത്ര പൂയശോണിതപായിനഃ । മജ്ജംതശ്ച വസാപംകേ ദഷ്ടാഃ കീടൈരധോമുഖൈഃ
അവിടെ, നായയുടെ മാംസം കഴിക്കുന്നവർ, പുഴു, രക്തം കുടിക്കുന്നവർ, കൊഴുപ്പിന്റെ കുഴിയിൽ മുങ്ങി, കീടങ്ങൾ കടി ചെയ്യുന്നു.
പരസ്പരം ച ഖാദംതോ ധ്വാംതേ ചാന്യോന്യ ഘാതിനഃ । വസംതി കല്പാനേകാംസ്തേ രുദംതോ ദാരുണം രവമ്
അവിടെ, ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, അന്യോന്യം കൊല്ലുകയും, ഇരുണ്ടതിൽ വാസം ചെയ്യുകയും, അനേകം കാലങ്ങൾ ദാരുണമായ നിലവിളി cry ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
കൃമിയോനി ശതം ഗത്വാ സ്ഥാവരാഃ സ്യുശ്ചിരം തു തേ । തതോച്ഛംതി തേ ക്രൂരാസ്തിര്യഗ്യോനി ശതേഷു ച
വേട്ടയുടെ ശതം കൃമിയുടെ ഗർഭത്തിൽ കഴിഞ്ഞ്, അവർ ദീർഘകാലം അചലരായി, പിന്നീട് ക്രൂരർ ശതം മൃഗജന്മങ്ങൾക്കു വരുന്നു.