വേപംതേ സര്വപാപാനി യമുനായാം ഗതേ നരേ । നാശകേ സര്വപാപാനാം യദി സ്നാസ്യതി വാരിണി
യമുനയിൽ കയറുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയ്ക്കുന്നു; അതിൽ കുളിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.
പാവകാ ഇവ ദീപ്യംതേ യമുനായാം നരോത്തമാഃ । വിമുക്താഃ സര്വപാപേഭ്യോ മേഘേഭ്യ ഇവ ചംദ്രമാഃ
യമുനയിൽ മഹാന്മാർ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു; എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതമായ ചന്ദ്രനുപോലെയാണ് അവർ.
ആര്ദ്ര ശുഷ്കലഘുസ്ഥൂലം വാങ്മനഃ കര്മഭിഃ കൃതമ് । തത്ര സ്നാനം ദഹേത്പാപം പാവകഃ സമിധോ യഥാ
നനവോ, ഉണക്കം, ഭാരം കുറഞ്ഞത്, ഭാരം കൂടിയത് എന്നിങ്ങനെ വാക്കുകൾകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ശരീരത്താൽ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ എല്ലാം, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ തീ ഇന്ധനം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കും.
പ്രാമാദികം ച യത്പാപം ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതം ച യത് । സ്നാനമാത്രേണ നശ്യേത യമുനായാം നൃപോത്തമ
അവധാനം കുറവുകൊണ്ടോ, അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ എല്ലാം യമുനയിൽ ഒരു സ്നാനം ചെയ്താൽ തന്നെ നശിക്കും, രാജാവേ.
നിഷ്പാപാസ്ത്രിദിവം യാംതി പാപിഷ്ഠാ യാംതി ശുദ്ധതാമ് । സംദേഹോ നാത്ര കര്തവ്യഃ സ്നാനേ വൈ യമുനാജലേ
ഏതുവിധം പാപികളായവരും പാപരഹിതരായി ശുദ്ധരാകുന്നു; യമുനാജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിൽ സംശയം വേണ്ട.
സര്വേഽധികാരിണോ ഹ്യത്ര വിഷ്ണുഭക്തൌ തഥാ നൃപ । സര്വേഷാം സര്വദാ ദേവീ യമുനാ പാപനാശികാ
ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും അവകാശമുണ്ട്, പ്രത്യേകിച്ച് വിഷ്ണുഭക്തർക്കു; എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാവർക്കും യമുനാദേവി പാപനാശിനിയാണ്.
ഏഷ ഏവ പരോ മംത്ര ഏതച്ച പരമം തപഃ । പ്രായശ്ചിത്തം പരം ചൈവ യമുനാസ്നാനമുത്തമമ്
ഇതാണ് പരമമായ മന്ത്രം, ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ തപസ്സ്; യമുനയിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും മികച്ച പ്രായശ്ചിത്തമാണ്.
നൃണാം ജന്മാംതരാഭ്യാസാത്കാലിംദീ മജ്ജനേ മതിഃ । അധ്യാത്മജ്ഞാനകൌശല്യം ജന്മാഭ്യാസാദ്യഥാ നൃപ
അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ശീലത്താൽ മനുഷ്യർക്കു കാലിന്ദിയിൽ മുങ്ങാനുള്ള മനസ്സാക്ഷി ഉളവാകുന്നു; അതുപോലെ ആത്മജ്ഞാനത്തിൽ കുസൃതിയും ജന്മാനുഭവം കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്, രാജാവേ.
സംസാരകര്ദമാലേപ പ്രക്ഷാലന വിശാരദമ് । പാവനം പാവനാനാം ച യമുനാസ്നാനമുത്തമമ്
സാംസാരിക മലിനതകൾ കഴുകി കളയുന്നതിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളതും, ശുദ്ധമാക്കുന്നവയിൽ ഏറ്റവും ശുദ്ധിയുള്ളതും യമുനാസ്നാനമാണ്.
സ്നാതാസ്തത്ര ച യേ രാജന്സര്വകാമഫലപ്രദേ । ശുഭാംശ്ച ഭുംജതേ ഭോഗാംശ്ചംദ്ര സൂര്യഗ്രഹോപമാന്
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും ലഭിക്കും; അവർ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളുംപോലെ തിളങ്ങി, ശുഭമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിക്കും.
യമുനാ മോക്ഷദാ പ്രോക്താ മഥുരാസംഗതാ യദി । മഥുരായാം ച കാലിംദീ പുണ്യാധികവിവര്ദ്ധിനീ
മോക്ഷം നൽകുന്നവളാണ് യമുന, പ്രത്യേകിച്ച് മഥുരയുമായി ചേർന്നാൽ; മഥുരയിൽ കാലിന്ദി കൂടുതൽ പുണ്യം നൽകുന്നു.
അന്യത്ര യമുനാ പുണ്യാ മഹാപാതകഹാരിണീ । വിഷ്ണുഭക്തിപ്രദാ ദേവീ മഥുരാ സംഗതാ ഭവേത്
മറ്റിടങ്ങളിൽ യമുന പുണ്യവതിയാണ്, മഹാപാപങ്ങൾ നീക്കുന്നു; മഥുരയുമായി ചേർന്നാൽ ദേവി വിഷ്ണുഭക്തി നൽകുന്നു.
ഭക്തിഭാവേന സംയുക്താ കാലിംദ്യാം യദി മജ്ജയേത് । കല്പകോടിസഹസ്രാണി വസതേ സന്നിധൌ ഹരേഃ
ഭക്തിഭാവത്തോടെ കാലിന്ദിയിൽ മുങ്ങുന്നവൻ, ആയിരക്കോടി കല്പങ്ങൾ ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വസിക്കും.
മുക്തിം പ്രയാംതി മനുജാഃ നൂനം സാംഖ്യേന വര്ജിതാഃ । പിതരസ്തസ്യ തൃപ്യംതി തൃപ്താഃ കല്പശതൈര്ദിവി
സാംഖ്യശാസ്ത്രം ഇല്ലാതിരുന്നാലും മനുഷ്യർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും; അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ നൂറുകല്പങ്ങൾ തൃപ്തരായി ഇരിക്കും.
യേ പിബംതി നരാ രാജന്യമുനാസലിലം ശുഭമ് । പംചഗവ്യസഹസ്രൈസ്തു സേവിതൈഃ കിം പ്രയോജനമ്
രാജാവേ, യമുനയുടെ പുണ്യജലം കുടിക്കുന്നവർക്കു ആയിരക്കണക്കിന് പഞ്ചഗവ്യസേവനങ്ങൾ എന്തിനാണ് വേണ്ടത്?
കോടിതീര്ഥസഹസ്രൈസ്തു സേവിതൈഃ കിം പ്രയോജനമ് । തത്ര ദാനം ച ഹോമശ്ച സര്വം കോടിഗുണം ഭവേത്
കോടിതീർത്ഥസഹസ്രങ്ങൾ സേവിച്ചാൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അവിടെ ദാനം ചെയ്താലും ഹോമം ചെയ്താലും എല്ലാം കോടിഗുണം ഫലം നൽകും.
നാരദ ഉവാച-। അത്ര തേ വര്ണയിഷ്യാമി ഇതിഹാസം പുരാതനമ് । പുരാ കൃതയുഗേ രാജന്നിഷധേ നഗരേ വരേ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇതിൽ ഞാൻ നിനക്കു ഒരു പുരാതനചരിത്രം പറയാം; പുരാതനകാലത്ത് കൃതയുഗത്തിൽ, രാജാവേ, നിഷധ എന്ന ഉത്തമനഗരിയിൽ—
ആസീദ്വൈശ്യഃ കുബേരാഭോ നാമതോ ഹേമകുംഡലഃ । കുലീനഃ സത്ക്രിയോ ദേവദ്വിജപാവകപൂജകഃ
അവിടെ കുബേരനോടു സാമ്യമുള്ള, ഹേമകുണ്ഡലൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു വൈശ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഉന്നതവംശത്തിൽ ജനിച്ച, നല്ല പ്രവൃത്തിയുള്ള, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അഗ്നിയെയും ആരാധിക്കുന്നവൻ.
കൃഷിവാണിജ്യകര്ത്താസൌ വിവിധക്രയവിക്രയീ । ഗോഘോടകമഹിഷ്യാദി പശുപോഷണതത്പരഃ
കൃഷിയിലും വ്യാപാരത്തിലും ഏർപ്പെട്ട്, പലവിധ വസ്തുക്കൾ വാങ്ങി വിൽക്കുന്നവനും, പശുക്കൾ, കുതിരകൾ, മഹിഷികൾ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളെ വളർത്തുന്നതിൽ താത്പര്യമുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
പയോ ദധീനി തക്രാണി ഗോമയാനി തൃണാനി ച । കാഷ്ഠാനി ഫലമൂലാനി ലവണാദ്രാ ര്!ദിപിപ്പലീ
പാൽ, തൈര്, മോറ, ഗോമയം, പുല്ല്, മരച്ചില്ല, പഴങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഉപ്പ്, ഇലമഞ്ഞൾ, പിപ്പലി എന്നിവയിലും വ്യാപാരം ചെയ്തിരുന്നു.
ധാന്യാനി ശാകതൈലാനി വസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച । ധാതൂനിക്ഷുവികാരാംശ്ച വിക്രീണീതേ സ സര്വദാ
അവൻ എപ്പോഴും ധാന്യങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, എണ്ണകൾ, പലവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ, ലോഹവും കരിമ്പും കൊണ്ടുള്ള വസ്തുക്കളും വിൽക്കുന്നവനായിരുന്നു.
ഇത്ഥം നാനാവിധൈര്വൈശ്യ ഉപായൈരപരൈസ്തഥാ । ഉപാര്ജയാമാസ സദാ അഷ്ടൌ ഹാടകകോടയഃ
ഇങ്ങനെ പലവിധ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ആ വ്യാപാരി എപ്പോഴും എട്ടുകോടി പൊന്നു സമ്പാദിച്ചു.
ഏവം മഹാധനഃ സോഥ ഹാകര്ണപലിതോഭവത് । പശ്ചാദ്വിചാര്യ സംസാരക്ഷണികത്വം സ്വചേതസി
ഇങ്ങനെ വലിയ സമ്പത്ത് ലഭിച്ചിട്ടും, പിന്നീട് തലമുടി ചാരനിറമാകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ലോകജീവിതത്തിന്റെ ക്ഷണികതയെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
തദ്ധനസ്യ ഷഡംശേന ധര്മകാര്യം ചകാര സഃ । വിഷ്ണോരായതനം ചക്രേ ഗൃഹം ചക്രേ ശിവസ്യ ച
ആ സമ്പത്തിന്റെ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച്, അവൻ ധർമ്മപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി; വിഷ്ണുവിന് ഒരു ക്ഷേത്രവും ശിവന് ഒരു വീടും പണിതു.
തഡാഗം ഖാനയാമാസ വിപുലം സാഗരോപമമ് । വാപ്യശ്ച പുഷ്കരിണ്യശ്ച ബഹുധാ തേന കാരിതാഃ
സമുദ്രത്തോട് സമം വലിയൊരു കുളം അവൻ കുഴിച്ചു; അനേകം കുളങ്ങളും വാപ്പികളും അവൻ നിർമ്മിച്ചു.
വടാശ്വത്ഥാമ്രകംകോല ജംബൂ നിംബാദി കാനനമ് । സ്വസത്വേന തദാ ചക്രേ തഥാ പുഷ്പവനം ശുഭമ്
വടം, അശ്വത്ത, മാവു, കോല, ജാമ്പു, വേപ്പ് തുടങ്ങിയ മരങ്ങളാൽ ഒരു കാടും, അതുപോലെ മനോഹരമായൊരു പുഷ്പവനവും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഉദയാസ്തമനം യാവദന്നപാനം ചകാര സഃ । പുരാദ്ബഹിശ്ചതുര്ദിക്ഷു പ്രപാം ചക്രേഽതിശോഭനാമ്
സൂര്യോദയത്തിൽ നിന്ന് അസ്തമയത്തോളം അവൻ അന്നവും വെള്ളവും നൽകുകയും, നഗരത്തിന് പുറത്ത് നാലു ദിക്കിലും മനോഹരമായ വിശ്രമശാലകൾ പണികയുമായിരുന്നു.
പുരാണേഷു പ്രസിദ്ധാനി യാനി ദാനാനി ഭൂപതേ । ദദൌ താനി സധര്മ്മാത്മാ നിത്യം ദാനപരസ്തദാ
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രശസ്തമായ എല്ലാ ദാനങ്ങളും, സദാ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനായി, അവൻ നിത്യവും ചെയ്തിരുന്നു.
യാവജ്ജീവകൃതേ പാപേ പ്രായാശ്ചിത്തമഥാകരോത് । ദേവപൂജാപരോ നിത്യം നിത്യം ചാതിഥിപൂജകഃ
ജീവിതത്തിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തു; ദൈവാരാധനയിലും അതിഥികളെ ആദരിക്കലിലും അവൻ എപ്പോഴും താൽപര്യവാനായിരുന്നു.
തസ്യേത്ഥം വര്ത്തമാനസ്യ സംജാതൌ ദ്വൌ സുതൌ നൃപ । തൌ സുപ്രസിദ്ധ നാമാനൌ ശ്രീകുംഡല വികുംഡലൌ
ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ, അവനു രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവർക്ക് ശ്രീകുണ്ഡലനും വികുണ്ഡലനും എന്ന പേരുകൾ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു.