അഥ ചോത്തമവാര്തായാ സേവിതവ്യാ മനീഷിഭിഃ । അതഃ പൃച്ഛാമി വിപ്രേംദ്ര രേവാമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് । ഇതിഹാസം വദ വിഭോ കന്യാനാം ചരിതോജ്ജ്വലമ്
മികച്ച കഥകൾ ജ്ഞാനികൾ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്; അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, രേവയുടെ മഹത്വവും ആ കന്യകളുടെ ഉജ്ജ്വലമായ കഥയും ദയവായി പറയൂ.
നാരദ ഉവാച- ശ്രൂയതാം രാജശാര്ദൂല ധര്മഗര്ഭാപരാ കഥാ । യഥാരണിര്വഹ്നിഗര്ഭാ ധര്മ്മസ്തു ബ്രഹ്മസൂരിവ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ധർമ്മം നിറഞ്ഞ ഈ കഥ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ; എങ്ങിനെ ദാരുവിൽ അഗ്നി ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അങ്ങനെ തന്നെ ധർമ്മവും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിത്തുപോലെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഗംധര്വഃ ശുകസംഗീതിസ്തസ്യ കന്യാ പ്രമോഹിനീ । സുശീലസ്യ സുശീലാ ച സുസ്വരാ സ്വരവേദിനഃ
ശുകസംഗീത എന്ന ഗന്ധർവനു പ്രമോഹിനി എന്ന മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; സുഷീലയുടെ മകൾ സുഷീലയും, സംഗീതത്തിലും സ്വരജ്ഞാനത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവളായിരുന്നു.
സുതാരാ ചംദ്രകാംതസ്യ ചംദ്രികാ സുപ്രഭസ്യ ച । ഇമാനി വരനാമാനി താസാമപ്സരസാം നൃപ
ചന്ദ്രകാന്തന്റെ മകൾ സുതാരയും, സുപ്രഭയുടെ മകൾ ചന്ദ്രികയും; ഇവരാണ് ആ അപ്സരസുകളുടെ ഉത്തമമായ പേരുകൾ, രാജാവേ.
കുമാര്യഃ പംച സര്വാസ്താ വയസാ സുഭഗാഃ പുനഃ । ഭാഷംതേ ച മിഥസ്താസ്തു ഭഗിന്യ ഇവ സര്വദാ
അവിടെ അഞ്ചു യുവതികൾ, യൗവനത്തിന്റെ തിളക്കത്തിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും സഹോദരിമാരെപ്പോലെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
ചംദ്രാദിവ വിനിഷ്ക്രാംതാശ്ചംദ്രികാ ഇവ സോജ്ജ്വലാഃ । ചംദ്രാനനാഃ സുകേശ്യശ്ച ചംദ്രകാംതാഇവോജ്ജ്വലാഃ
അവരുടെ മുഖം പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശിച്ചു; അവരുടെ കേശം മനോഹരമായിരുന്നു; അവർ ചന്ദ്രികയുടെ തിളക്കത്തിൽ തുല്യരായിരുന്നു.
ദേവേഷ്വേതാ വിലാസിന്യഃ കൌമുദ്യഃ കൈരവേഷ്വിവ । ലാവണ്യപിംഡസംഭൂതാ ദിവ്യരൂപാ മനോഹരാഃ
ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ, ഈ കന്യകൾ കമലങ്ങളിൽ പടർന്ന കുയില്പോലെയാണ്; സൗന്ദര്യത്തിന്റെ സാരത്തിൽ നിന്നു രൂപം കൊണ്ട, ദിവ്യവും ആകർഷകവുമായ രൂപം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ഉദ്ഭിന്നകുചപദ്മിന്യഃ കേതക്യ ഇവ മാധവേ । ഉത്പന്നയൌവനൈഃ കാംതാ വല്ലീവ നവപല്ലവൈഃ
അവരുടെ ഉദരങ്ങൾ പടർന്ന കമലപൂവുപോലെയും, മധുമാസത്തിലെ കേതകിപൂക്കളുപോലെയും, പുതുതായി ഉണർന്ന യൗവനത്തിൽ, പുതുപ്പുള്ളികളുള്ള വള്ളിപോലെയും മനോഹരമായിരുന്നു.
ഹേമഗൌരാശ്ച ഹേമാഭാ ഹേമാഭരണഭൂഷിതാഃ । ഹേമചംപകമാലിന്യോ ഹേമച്ഛവിസുവാസസഃ
അവർ പൊന്നിന്റെ നിറത്തിൽ, പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നവരും, പൊന്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരുമായിരുന്നു; പൊന്നിൻ ചമ്പകമാലകളും പൊൻപ്രഭയുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞവരും.
സ്വരഗ്രാമാവലീഹാസു വിവിധാ മൂര്ച്ഛനാസു ച । താലവാദ്യവിനോദേഷു വേണുവീണാപ്രവാദനേ
സംഗീതരാഗങ്ങളുടെയും പലവിധം സ്വരഭേദങ്ങളുടെയും താളവാദ്യങ്ങളുടെ ആസ്വാദനത്തിലുമാണ് അവർ പ്രാവീണ്യം കാണിച്ചത്; വേണുവും വീണയും വായിച്ചും.
മൃദംഗനാദസംഭിന്നലാസ്യമധ്യലയേഷു ച । ചിത്രാദിഷു വിനോദേഷു കലാസു ച വിശാരദാഃ
മൃദംഗത്തിന്റെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം നൃത്തം നടത്തുന്ന മന്ദിരങ്ങളിലും, ചിത്രരചനയിലും മറ്റു കലകളിലും അവർ നിപുണരായിരുന്നു.
ഏവംഭൂതാശ്ച താഃ കന്യാ മുമുഹുഃ ക്രീഡനൈര്വരൈഃ । പിതൃഭിര്ലാലിതാഃ സര്വാശ്ചേരുശ്ച ധനദാലയേ
ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു ആ കന്യകൾ; കളികളിലും വിനോദങ്ങളിലും ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി, പിതാക്കന്മാരാൽ സ്നേഹത്തോടെ വളർത്തപ്പെട്ട്, ധനത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ വസിച്ചു.
കൌതുകാദേകദാ പംച മിലിത്വാ മാസി മാധവേ । കന്യാ മംദാരപുഷ്പാണി വിചിന്വംത്യോ വനാദ്വനമ്
ഒരു ദിവസം, കൗതുകത്താൽ, അഞ്ചു കന്യകളും മാധവമാസത്തിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന്, വനത്തിൽ നിന്ന് വനത്തിലേക്ക് മന്ദാരപൂക്കൾ തേടി തിരഞ്ഞു.
ഗൌരീം സമാരാധയിതും സ്വരാംഗനാഃ കദാചിദച്ഛോദസരോവരം യയുഃ । ഹേമാംബുജാനി പ്രവരാണി താഃ പുനസ്തസ്മാദുപാദായ വരോത്പലൈഃ സഹ
ഗൗരിയെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ സംഗീതനിപുണരായ കന്യകൾ ചിലപ്പോഴൊക്കെ അച്ഛോദാസരസ്സിന്റെ തീരത്ത് പോയി; അവിടെ നിന്ന് ഏറ്റവും മനോഹരമായ പൊൻതാമരകളും ഉത്തമമായ ഉത്പലപൂക്കളും എടുത്തു മടങ്ങി.
വൈഡൂര്യശുദ്ധസ്ഫടികപ്രകുട്ടിമേ സ്നാത്വാ തു ഘട്ടേ പരിധായ ചാംബരമ് । മൌനേന ച സ്ഥംഡിലപിംഡികാമയീം സുവര്ണമുക്താഭരണാം വിനിര്മമുഃ
വൈഡൂര്യവും ശുദ്ധസ്ഫടികവും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച തട്ടിൽ കുളിച്ച്, വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മൗനത്തിൽ അവർ പൊൻമുത്ത് അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മണൽക്കൂമ്പാരം നിർമ്മിച്ചു.
സമര്ചിതാം ചംദനഗംധകുംകുമൈരഭ്യര്ച്യ ഗൌരീം വരപംകജാദിഭിഃ । നാനോപഹാരൈഃ ശുഭഭക്തിഭാവിതാ ലാസ്യപ്രയോഗൈര്നനൃതുഃ കുമാരികാഃ
ചന്ദനം, സുഗന്ധപൂവുകൾ, കുങ്കുമം എന്നിവകൊണ്ടും ഉത്തമപങ്കജാദികളായ ഭക്തിപൂർവം ഗൗരിയെ പൂജിച്ചു; വിവിധ ഉപഹാരങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ലാസ്യനൃത്തഭാവങ്ങളോടെ ആ കന്യകൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
ഗാംധര്വമാശ്രിത്യ പരം സ്വരം തതോ ഗേയം സ്വഭാവധ്വനിഭിഃ സമൂര്ഛനമ് । ഏണീദൃശസ്താഃ പ്രജഗുഃ കലാക്ഷരം താരപ്രവൃദ്ധം ഗതിഭിശ്ച സുസ്വരമ്
ഗാന്ധർവശൈലിയിൽ ആശ്രയിച്ച്, പരമശ്രുതിയിൽ പാടിയപ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായ സ്വരഭേദങ്ങളാൽ ആ കന്യകൾ കലാപരമായ അക്ഷരങ്ങൾ മനോഹരമായി പാടി; അവരുടെ മധുരസ്വരം ഉയർന്ന് ഒഴുകി.
തസ്മിന്സുഭാവേ രസവര്ഷഹര്ഷം കന്യാസ്വലം നിര്ഭരചിത്തവൃത്തിഷു । അച്ഛോദതീര്ഥേ പ്രവരേ തദാഗതഃ സ്നാതും മുനേര്വേദനിധേഃ സുതോഗ്രജഃ
ആ മനോഹരമായ സമയത്ത്, ആനന്ദവും ഉല്ലാസവും നിറഞ്ഞു, കന്യകളുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി ലയിച്ചു; അച്ഛോദതീർത്ഥത്തിൽ, വേദജ്ഞനായ മഹർഷിയുടെ മൂത്തമകൻ കുളിക്കാൻ എത്തി.
രൂപേണ നിഃസീമതരോ വരാനനഃ പ്രഫുല്ലപദ്മായതലോചനോ യുവാ । വിസ്തീര്ണവക്ഷാഃ സുഭുജോഽതിസുംദരഃ ശ്യാമച്ഛവിഃ കാമഇവാപരോ ഹി സഃ
അവന്റെ സൗന്ദര്യം അതിരില്ലാത്തതായിരുന്നു; മുഖം അതിമനോഹരവും, പുഷ്പിച്ച കമലദളങ്ങൾപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും, യൗവനത്തിൽ, വിശാലമായ നെഞ്ചും, സുന്ദരമായ ശരീരവും, കറുത്ത നിറവും; ഇദ്ദേഹം മറ്റൊരു കാമദേവനെന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
സ ബ്രഹ്മചാരീ സുശിഖോ ഹി ശോഭതേ ദംഡേന യുക്തോ ധനുഷേവ മന്മഥഃ । ഏണാജിനപ്രാവരണഃ സമുദ്രധൃഗ്ഹേമാഭമൌംജീകടിമേഖലഃ പരഃ
ആ ബ്രഹ്മചാരിയും മനോഹരമായ ചുരുളുകളുമായി, ദണ്ഡം കൈവശം വച്ചും, മന്മഥൻ വില്ലുമായി നിൽക്കുന്നപോലെയും, മയില്പ്പട്ടികൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചും, സമുദ്രനിറംപോലെയുള്ള വസ്ത്രവും, പൊൻപോലുള്ള മൗഞ്ജികടിയും അണിഞ്ഞും, അതിമനോഹരനായിരുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രാഹ്മണം ബാലാസ്താസ്തത്ര സരസസ്തടേ । ജഹൃഷുഃ കൌതുകാവിഷ്ടാ അയം നോ ഭവിതാതിഥിഃ
ആ ബ്രാഹ്മണയുവാവിനെ തടാകത്തിൻറെ കരയിൽ കണ്ടപ്പോൾ, ആ പെൺകുട്ടികൾ കൗതുകത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു: 'ഇവൻ നമ്മുടെ അതിഥിയാകും' എന്നു അവർ വിചാരിച്ചു.
സംത്യക്തഗീതനൃത്യാസ്താസ്തസ്യാലോകനലാലസാഃ । ഹരിണ്യോ ലുബ്ധകേനേവ വിദ്ധാഃ കാമേന സായകൈഃ
പാടലും നൃത്തവും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവനെ നോക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; അവർ കാമം കൊണ്ടു തളർന്ന Hirschകളെപ്പോലെ, വേട്ടക്കാരന്റെ അമ്പിനാൽ തൊണ്ടിയ Hirschകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
പശ്യപശ്യേതി ജല്പംത്യോ മുഗ്ധാഃ പംച സസംഭ്രമമ് । തസ്മിന്വിപ്രവരേ യൂനി കാമദേവഭ്രമം യയുഃ
അവിടെ അഞ്ചു നിരപരാധിയായ യുവതികള് ആവേശത്തോടെ 'നോക്കൂ, നോക്കൂ' എന്നിങ്ങനെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു. ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണയുവാവിനെ കണ്ടു അവരുടെ മനസ്സില് പ്രണയത്തിന്റെ ആശങ്ക പടര്ന്നു.
പുനഃപുനസ്തമഭ്യര്ച്യ നയനൈഃ പംകജൈരിവ । പശ്ചാദ്വിചാരമാരബ്ധമപ്സരോഭിഃ പരസ്പരമ്
അവള്മാര് വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്പൂക്കള് പോലെ കണ്ണുകളാല് അവനെ ആരാധിച്ചു. അതിനുശേഷം ആ അപ്സരസുകള് തമ്മില് ചര്ച്ച ആരംഭിച്ചു.
യദ്യയം കാമദേവോ ഹി രതിഹീനഃ കഥം ഭവേത് । അഥവാഹ്യശ്വിനൌ ദേവൌ താവുഭൌ യുഗചാരിണൌ
ഇവന് കാമദേവനാണെങ്കില് ഇങ്ങനെ ആകര്ഷണമില്ലാതെ എങ്ങനെ ഇരിക്കും? അല്ലെങ്കില് ഇരട്ടയായ അശ്വിനിദേവന്മാരില് ഒരാളോ ഇരുവരോ ആയിരിക്കാം.
ഗംധര്വഃ കിന്നരോ വാഥ സിദ്ധോ വാ കാമരൂപധൃക് । ഋഷിപുത്രോഽഥവാ കശ്ചിത്കശ്ചിദ്വാ മനുജോത്തമഃ
അല്ലെങ്കില് ഗന്ധര്വ്വനോ കിന്നരനോ, അല്ലെങ്കില് രൂപം മാറാന് കഴിയുന്ന സിദ്ധനോ, അല്ലെങ്കില് ആര്ക്കെങ്കിലും ഋഷിപുത്രനോ, അതവാ മനുഷ്യരില് ഉത്തമനോ ആയിരിക്കാം.
അസ്തി വാ കശ്ചിദേവായം ധാത്രാ സൃഷ്ടോ ഹി നഃ കൃതേ । യഥാഭാഗ്യവതാമര്ഥേ നിധാനം പൂര്വകര്മഭിഃ
അല്ലെങ്കില് ദൈവം തന്നെയോ? സ്രഷ്ടാവായ ഭഗവാന് നമ്മുടെ ഭാഗ്യത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ച ഒരു നിധിയാണോ? ഭാഗ്യവാന്മാരുടെ പണ്ടത്തെ കര്മഫലമായി അവന് വന്നതാണോ?
തഥാസ്മാകം കുമാരീണാം ഗൌര്യാനീതോ വരോത്തമഃ । കരുണാജലകല്ലോല ലബ്ധാദ്രീ ര്കൃ!തചിത്തയാ
ഇങ്ങനെ, ഞങ്ങള് കന്യാകമാര്ക്ക് ഗൗരിദേവി കരുണയുടെയും സ്നേഹപൂര്വ്വമായ മനസ്സിന്റെയും തിരമാലകളില് നിന്ന് ഒരു ഉത്തമവരനെ സമ്മാനിച്ചു.
മയാ വൃതസ്ത്വയാ ചായം ത്വയാ വൃതസ്തഥാനയാ । ഏവം പംചസുകന്യാസു വദംതീഷു നൃപോത്തമ
ഞാന് അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, നീയും അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, ഇവളും അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു — ഇങ്ങനെ ആഞ്ചു കന്യകള് തമ്മില് സംസാരിച്ചു, രാജാവേ.
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം തത്ര കൃതമാധ്യാഹ്നികക്രിയഃ । ചിംതയാമാസ മേധാവീ കിം കൃത്വാ സുകൃതം ഭവേത്
അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, മധ്യാഹ്നകര്മ്മങ്ങള് പൂര്ത്തിയാക്കി, ആ വിവേകശാലി മനസ്സില് ചിന്തിച്ചു: 'എന്ത് ചെയ്താല് നല്ല ഫലം ലഭിക്കും?'