പാരമേശ്വരേ തപസ്തപ്ത്വാ അഹല്യാ മുക്തിമാഗമത് । ചൈത്രമാസേ തു സംപ്രാപ്തേ ശുക്ലപക്ഷേ ത്രയോദശീ
പരമേശ്വരനായി കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് അഹല്യാ മോക്ഷം നേടി. ചൈത്രമാസത്തിൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിമൂന്നാം തീയതിയിൽ—
കാമദേവദിനേ തസ്മിന്നഹല്യാം തു പ്രപൂജയേത് । യത്ര തത്ര സമുത്പന്നോ നരസ്തത്ര പ്രിയോ ഭവേത്
കാമദേവന്റെ ദിനത്തിൽ അഹല്യയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം. അവിടെ ജനിച്ച ആൾക്ക് എല്ലാവർക്കും പ്രിയനായി മാറും.
സ്ത്രീവല്ലഭോ ഭവേച്ഛ്രീമാന്കാമദേവ ഇവാപരഃ । അയോധ്യാം തു സമാസാദ്യ തീര്ഥം ശക്രസ്യ വിശ്രുതമ്
അവൻ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രിയനായി, ഐശ്വര്യവാനായി, മറ്റൊരു കാമദേവനായി മാറും. അയോധ്യയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രശസ്തമായ തീർത്ഥം—
സ്നാതമാത്രോ നരസ്തത്ര ഗോസഹസ്ര ഫലം ലഭേത് । സോമതീര്ഥം തതോ ഗച്ഛേത്സ്നാനമാത്രം സമാചരേത്
അവിടെ കുളിച്ചയുടൻ ആൾക്ക് ആയിരം പശുക്കളുടെ ഫലം ലഭിക്കും. പിന്നെ സോമതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ കുളിക്കണം.
സ്നാതമാത്രോ നരസ്തത്ര സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ । സോമഗ്രഹേ തു രാജേംദ്ര പാപക്ഷയകരം ഭവേത്
അവിടെ കുളിച്ചയുടൻ ആൾക്ക് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. സോമഗ്രഹണ സമയത്ത്, മഹാരാജാവേ, അതു പാപനാശിനിയായി മാറും.
ത്രൈലോക്യവിശ്രുതം രാജന്സോമതീര്ഥം മഹാഫലമ് । യസ്തു ചാംദ്രായണം കുര്യാത്തസ്മിംസ്തീര്ഥേ നരാധിപ
മഹാരാജാവേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ സോമതീർത്ഥം മഹത്തായ ഫലമുള്ളതാണ്. അവിടെ ചാന്ദ്രായണവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ—
സര്വപാപവിശുദ്ധാത്മാ സോമലോകം സ ഗച്ഛതി । അഗ്നിപ്രവേശേ തു ജലേപ്യഥവാപി ഹ്യനാശനേ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ച്, സോമലോകത്തിൽ എത്തും. അഗ്നിയിലോ ജലത്തിലോ പ്രവേശിച്ചാലും, ഉപവാസം ചെയ്താലും—
സോമതീര്ഥേ മൃതോ യസ്തു നാസൌ മര്ത്യേഭിജായതേ । സ്തംഭതീര്ഥം തതോ ഗച്ഛേത്സ്നാനം തത്ര സമാചരേത്
സോമതീർത്ഥത്തിൽ മരിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ വീണ്ടും ജനിക്കില്ല. അതിനുശേഷം സ്തംഭതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ കുളിക്കണം.
സ്നാതമാത്രോ നരസ്തത്ര സോമലോകേ മഹീയതേ । തതോ ഗച്ഛേത രാജേംദ്ര വിഷ്ണുതീര്ഥമനുത്തമമ്
അവിടെ കുളിച്ചയുടൻ ആൾക്ക് സോമലോകത്തിൽ ബഹുമാനം ലഭിക്കും. പിന്നെ, മഹാരാജാവേ, ഉത്തമമായ വിഷ്ണുതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം.
യോധനീപുരവിഖ്യാതം വിഷ്ണുതീര്ഥമനുത്തമമ് । അസുരാ യോധിതാസ്തത്ര വാസുദേവേന കോടിശഃ
യോധനീപുരയിൽ പ്രശസ്തമായ ഉത്തമമായ വിഷ്ണുതീർത്ഥം, അവിടെ വാസുദേവൻ അനേകം അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചു—
തത്ര തീര്ഥം സമുത്പന്നം വിഷ്ണുഃ പ്രീതോ ഭവേദിഹ । അഹോരാത്രോപവാസേന ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി
അവിടെ തീർത്ഥം ഉദിച്ചുവന്നു, വിഷ്ണു പ്രസന്നനാകുന്നു. ഒരു ദിവസം-രാത്രി ഉപവാസം ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം നീങ്ങും.
തതോ ഗച്ഛേത്തു രാജേംദ്ര താപസേശ്വരമുത്തമമ് । അമോഹകമിതി ഖ്യാതം പിതൄന്യസ്തത്ര തര്പയേത്
അതിനുശേഷം, മഹാരാജാവേ, ഉത്തമമായ താപസേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകണം, അമോഹകമെന്നു അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്ത് പിതൃകർമ്മങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.
പൌര്ണമാസ്യാമമാവാസ്യാം ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്യഥാവിധി । തത്ര സ്നാത്വാ നരോ രാജന്പിതൃപിംഡം തു ദാപയേത്
പൗർണമിയും അമാവാസ്യയും ദിവസങ്ങളിൽ വിധിപ്രകാരം ശ്രാദ്ധം നടത്തണം. അവിടെ കുളിച്ച്, രാജാവേ, പിതൃപിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം.
ഗജരൂപാഃ ശിലാസ്തത്ര തോയമധ്യേ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ । തസ്മിംസ്തു ദാപയേത്പിംഡം വൈശാഖേ തു വിശേഷതഃ
അവിടെ വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ ആനയുടെ രൂപത്തിലുള്ള കല്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വൈശാഖമാസത്തിൽ അവിടെ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം.
തൃപ്യംതി പിതരസ്താവദ്യാവത്തിഷ്ഠതി മേദിനീ । തതോ ഗച്ഛേത രാജേംദ്ര സിദ്ധേശ്വരമനുത്തമമ്
ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നവരെ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരാകും. അതിനുശേഷം, മഹാരാജാവേ, ഉത്തമമായ സിദ്ധേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകണം.
തത്ര ഗത്വാ തു രാജേംദ്ര ഗണപത്യംതികം വ്രജേത് । തതോ ഗച്ഛേത രാജേംദ്ര ലിംഗോ യത്ര ജനാര്ദനഃ
അവിടെ ചെന്നാൽ, മഹാരാജാവേ, ഗണപതിയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തണം. പിന്നെ, മഹാരാജാവേ, ജനാർദ്ദനൻ ഉള്ള ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം.
തത്ര സ്നാത്വാ തു രാജേംദ്ര വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ । നര്മദാദക്ഷിണേകൂലേ തീര്ഥം പരമശോഭനമ്
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, രാജാവേ, വിഷ്ണുലോകത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കും. നർമദയുടെ തെക്കേ കരയിൽ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്.
കാമദേവഃ സ്വയം തത്ര തപസ്തപ്യത്യസൌ മഹാന് । ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു ശംകരം പര്യുപാസതേ
അവിടെ മഹത്തായ കാമദേവൻ തന്നെ ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്തു; ആയിരം ദൈവവർഷങ്ങൾ ശങ്കരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
സമാധിപര്വദഗ്ധസ്തു ശംകരേണ മഹാത്മനാ । ശ്വേതപര്വോപമശ്ചൈവ ഹുതാശഃ ശുക്ലപര്വണി
മഹാത്മാവായ ശങ്കരൻ സമാധിയുടെ പർവതംപോലെ കാമദേവനെ ദഹിപ്പിച്ചു; അഗ്നി വെളുത്ത പകൽപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ഏതേ ദഗ്ധാസ്തു തേ സര്വേ കുസുമേശ്വരസംസ്ഥിതാഃ । ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രേണ തുഷ്ടസ്തേഷാം മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ ദഹിക്കപ്പെട്ടവർ എല്ലാവരും കുസുമേശ്വരനോടൊപ്പം നിലകൊണ്ടു; ആയിരം ദൈവവർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം മഹേശ്വരൻ അവരിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ഉമയാ സഹിതോ രുദ്രസ്തേഷാം തുഷ്ടോ വരപ്രദഃ । വിമോക്ഷയിത്വാ താന്സര്വാന്നര്മ്മദാതടമാസ്ഥിതാന്
ഉമയോടൊപ്പം രുദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കു വരങ്ങൾ നൽകി; നർമദയുടെ തീരത്ത് താമസിച്ച എല്ലാവരെയും മോചിപ്പിച്ചു.
തസ്യ തീര്ഥപ്രഭാവേണ പുനര്ദേവത്വമാഗതഃ । ത്വത്പ്രസാദാന്മഹാദേവ തീര്ഥം ച ഭവതൂത്തമമ്
അവിടെ തീർത്ഥത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ വീണ്ടും ദൈവത്വം നേടി; മഹാദേവാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ തീർത്ഥം ഉത്തമമായിരിക്കട്ടെ.
അര്ധയോജനവിസ്തീര്ണം തീര്ഥം ദിക്ഷു സമംതതഃ । തസ്മിംസ്തീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ ഉപവാസപരായണഃ
ആ തീർത്ഥം അരയോജന വീതിയിലായി എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ ഉപവാസഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
കുസുമായുധരൂപേണ രുദ്രലോകേ മഹീയതേ । വൈശ്വാനരേ യമേനൈവ കാമദേവേന വായവേ
കുസുമായുധൻ എന്ന രൂപത്തിൽ രുദ്രലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നു; അഗ്നി, യമൻ, കാമദേവൻ, വായു എന്നിവരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
തപസ്തപ്ത്വാ തു രാജേംദ്ര തത്രൈവ ച പുരാഗതൈഃ । അംധോനസ്യ സമീപേ തു നാതിദൂരേ തു തസ്യ വൈ
രാജാവേ, അവിടെ മുമ്പ് വന്നവരോടൊപ്പം തപസ്സ് ചെയ്തശേഷം, അന്ധോണയുടെ സമീപത്ത്, അതിനടുത്ത് തന്നെ,
സ്നാനം ദാനം ച തത്രൈവ ഭോജനം പിംഡപാതനമ് । അഗ്നിവേശേ ജലേ വാപി അഥവാപി അനാശനേ
അവിടെ തന്നെ സ്നാനം, ദാനം, ഭക്ഷണം, പിണ്ഡം അർപ്പിക്കൽ എന്നിവ ചെയ്യണം; അഗ്നിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ജലത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഉപവാസത്തിലായാലും.
അനിവര്തികാ ഗതിസ്തസ്യ മൃതസ്യാപ്യര്ദ്ധയോജനേ । ത്രൈയംബകേണ തോയേന സ്നാപയേന്നരപുംഗവഃ
അരയോജന അകലെ മരിച്ചവർക്കും മടങ്ങാനാവാത്ത മാർഗം ലഭിക്കും; ശ്രേഷ്ഠനായ മനുഷ്യൻ ത്രയമ്പകജലം കൊണ്ട് അവനെ സ്നാനമാടിക്കണം.
അംധോനമൂലേ ദത്വാ തു പിംഡം ചൈവ യഥാവിധി । പിതരസ്തസ്യ തൃപ്യംതി യാവച്ചംദ്ര ദിവാകരൌ
അന്ധോണയുടെ വേരിൽ യഥാവിധി പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം തൃപ്തരാകും.
ഉത്തരായണേ തു സംപ്രാപ്തേ തത്ര സ്നാനം കരോതി യഃ । പുരുഷോ വാപി സ്ത്രീ വാപി വസേദായതനേ ശുചിഃ
ഉത്തരായണം വന്നപ്പോൾ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ, ശുദ്ധിയോടെ ആ പുണ്യസ്ഥലത്ത് താമസിച്ചാൽ,
സിദ്ധേശ്വരസ്യ ദേവസ്യ പ്രഭാതേ പൂജനാന്നരഃ । സ താം ഗതിമവാപ്നോതി ന താം സര്വൈര്മഹാമഖൈഃ
പ്രഭാതത്തിൽ സിദ്ധേശ്വരനെ ആരാധിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യൻ മഹായാഗങ്ങൾകൊണ്ടു പോലും ലഭിക്കാനാവാത്ത ഗതി നേടുന്നു.