ശിവശര്മോവാച- ഇത്യുക്തസ്തേന സ തദാ ദദൌ സ്വര്ണപലത്രയമ് । സോപി നീത്വാ പിതുര്ദ്രവ്യം യയൌ ലവണപത്തനമ്
ശിവശർമ്മൻ പറഞ്ഞു—അവന്റെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച്, അവൻ മൂന്നു പൊൻപലങ്ങൾ നൽകി. അച്ഛന്റെ സമ്പത്ത് എടുത്ത്, ആ മനുഷ്യൻ ലവണനഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ഉഷിത്വാ രാത്രിമേകാം തു ശിബികാം സപരിച്ഛദാമ് । സവാഹാമാനയത്പുത്ര ദത്ത്വാ സ്വര്ണപലദ്വയമ്
ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞ്, ശിബികയും അതിന്റെ സേവകരും വഹകരും കൂട്ടി അവൻ കൊണ്ടുവന്നു; രണ്ടു പൊൻപലങ്ങൾ നൽകി, മകനെയും കൂട്ടി.
പലം ദ്വയം ഗൃഹീതം തത്തേനൈവാധര്മബുദ്ധിനാ । ആരോപ്യ ശിബികാം തം തു ശരഭം വൈശ്യസത്തമമ്
അധർമ്മബുദ്ധിയുള്ള ആ മനുഷ്യൻ രണ്ട് പൊൻപലങ്ങൾ എടുത്തു; ശരഭനെ, വലിയ വ്യാപാരിയെ, ശിബികയിൽ കയറ്റി,
പാംഥഃ സ ചലിതോ വാഹാംസ്ത്വരയന്കാന്യകുബ്ജകമ് । അസ്യ തീര്ഥവരസ്യാഥ കമംഡലുജലം ധൃതമ്
യാത്രക്കാരൻ വഹകരെ വേഗം കാന്യകുബ്ജത്തിലേക്ക് hurry ചെയ്തു. ആ തീർത്ഥത്തിൽ, അവൻ കമണ്ഡലുവിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്തു.
പായയന്നല്പമല്പം തം തൃഷാര്തം സോധ്വഗോ യയൌ । അഥ തേ സരസസ്തീരേ ഉത്തീര്ണാ ഭോക്തുമധ്വനി
വളരെ ദാഹംകൂടിയ ശരഭനു അല്പം അല്പം വെള്ളം കൊടുത്ത് യാത്രക്കാരൻ മുന്നോട്ട് പോയി. പിന്നെ, ഒരു തടാകത്തിൻറെ കരയിൽ അവർ യാത്രയിൽ വിശ്രമിക്കാൻ നിന്നു.
സ്നാത്വാ ഭുക്ത്വാ പുനസ്തസ്മാത്സ്ഥാനാച്ചേലുസ്ത്വരാന്വിതാഃ । കിയംതി ഭൂമിമുല്ലംഘ്യ തൃഷാര്താംസ്തേ കമംഡലോഃ
കുളിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, അവർ വീണ്ടും അതു സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു. കുറേ ദൂരം കടന്ന്, ദാഹംകൂടിയവർ
ജലം പീത്വാ തൃഷാര്തം തം ശരഭം ചാപ്യപായയത് । അഥ കശ്ചിന്മഹാഭീമോ വികടോ നാമ രാക്ഷസഃ
കമണ്ഡലുവിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചു, ദാഹംകൂടിയ ശരഭനെയും കുടിപ്പിച്ചു. പിന്നെ വികടൻ എന്ന ഭയാനകനായ ഒരു രാക്ഷസൻ അവിടെ എത്തി.
വിചരന്നിര്ജനേഽരണ്യേ ഗച്ഛതസ്താനവൈക്ഷത । താന്ദൃഷ്ട്വാ സ ക്ഷുധാക്രാംതോ വേഗവാന്വിവൃതാനനഃ
അവൻ ഒരാൾ പോലും കാണാത്ത കാടിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവരെ കണ്ടു. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, വിശപ്പാൽ കഠിനമായവൻ, വേഗത്തിൽ വായ് തുറന്ന്,
അഭിദുദ്രാവ ചരണാഘാതേനാകംപയന്മഹീമ് । ആഗത്യ തരസാ പാര്ശ്വേ താന്വാഹാന്പഥികം ച തമ്
അവൻ പാദം ഭൂമിയിൽ ഇടിച്ച് ഭൂമി നടുങ്ങുംവിധം അവരോടേക്കു ഓടി. വേഗത്തിൽ സമീപത്തെത്തി, വഹകരെയും യാത്രക്കാരനെയും പിടിച്ചു.
സകോശേഷു സമാദായ ഭ്രാമയാമാസ ഖേചരഃ । ഗതാസൂന്ഭ്രാമണേനൈവ ഭൂതലേ താനപോഥയത്
അവരെ അവരുടെ സാധനങ്ങളോടുകൂടി എടുത്ത് ആകാശത്തിൽ ചുറ്റിച്ചു. ആ ചുറ്റലിൽ അവരുടെയൊക്കെ ജീവൻ പോയി, അവരെ നിലത്ത് ഇടിച്ചു.
ചഖാദ പിശിതം തേഷാം പപൌ കോശാച്ച ശോണിതമ് । കുത്ര യാസ്യതി രോഗാര്തോ നരോഽയം പുരതോ മമ
അവൻ അവരുടെ മാംസം തിന്നു, പാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്തം കുടിച്ചു. 'ഈ രോഗിയായ മനുഷ്യൻ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് എവിടേക്ക് പോകും?'
ഏനം തു ഭക്ഷയിഷ്യാമി പശ്ചാദംബു പിബാമ്യഹമ് । ഇതി കൃത്വാ മതിര്വാരിതീര്ഥസ്യാസ്യ കമംഡലോഃ
'ഇവനെ ഞാൻ തിന്നും, പിന്നെ വെള്ളം കുടിക്കും.' അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ ആ നദിതീരത്ത് കമണ്ഡലുവുമായി പോയി.
മുഖേ ചിക്ഷേപ സ തദാ രജനീചരപുംഗവഃ । ക്ഷിപ്തമാത്രേ ജലേ തസ്യ പൂര്വജന്മഭവാ സ്മൃതിഃ
അപ്പോൾ ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ പ്രധാനൻ അതു വായിൽ ഇട്ടു. വെള്ളം കുടിച്ച ഉടനെ അവന്റെ മുൻജന്മത്തിന്റെ ഓർമ്മ വന്നുയർന്നു.
ജാതാ സ തു വധാത്തസ്യ ശരഭസ്യ ന്യവര്തത । പൂര്വജന്മകൃതം പാപം തദപി സ്മൃതിമാഗമത്
അവൻ ആ മൃഗത്തെ കൊല്ലുന്നതിൽ നിന്നു വിട്ടുനിന്നു; മുൻജന്മത്തിൽ ചെയ്ത പാപവും അവൻ ഓർത്തുപോയി.
യേന രാക്ഷസഭാവസ്തു ഭൂതോ വിപ്രോദ്ഭവാദപി । സ്മൃത്വാ പാപമുപേത്യാശു സമീപേ ശരഭസ്യ തു । ഉവാച ജ്ഞാനമാപന്നോ രാക്ഷസഃ പിതരം മമ
ബ്രാഹ്മണനായിട്ടും ഞാൻ എങ്ങനെ റാക്ഷസനായി എന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ, ആ പാപം മനസ്സിൽ വന്നു. ഉടൻ തന്നെ ശരഭത്തിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു, ജ്ഞാനം തിരിച്ചുകിട്ടിയ റാക്ഷസൻ എന്റെ അച്ചനോടു പറഞ്ഞു:
രാക്ഷസ ഉവാച- ഭോ ഭോ മനുഷ്യശാര്ദൂല കസ്ത്വം കേ ച ജനാ അമീ । ഭക്ഷിതാ യേ മയാ ഘോര രൂപേണാധമരക്ഷസാ
റാക്ഷസൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, നീ ആരാണ്? ഇവരാരാണ്? ഞാൻ ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള ഒരു ദുഷ്ട റാക്ഷസനായി ഇവരെല്ലാവരെയും തിന്നുകളഞ്ഞു.
കസ്യ തീര്ഥവരസ്യേദം ജലം യസ്യ പ്രഭാവതഃ । പാപിനോഽപി സ്മൃതിര്ജാതാ പൂര്വജന്മഭവാ മമ
ഏത് തിരുത്തയിലാണിത് വെള്ളം? അതിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ പോലുള്ള പാപിയും മുൻജന്മം ഓർക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
വൈശ്യ ഉവാച- വൈശ്യോഽഹം രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠ കാന്യകുബ്ജേ ഗൃഹം മമ । തീര്ഥാനി പര്യടന്നിംദ്രപ്രസ്ഥേഽഹം സമുപാഗതഃ
വൈശ്യൻ പറഞ്ഞു: റാക്ഷസശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ഒരു വൈശ്യനാണ്. എന്റെ വീട് കാന്യകുബ്ജയിൽ ആണ്. തിരുത്തങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തത്രാഹമഭവം ദുഃഖീ ജ്വരേണ വിധിയോഗതഃ । തതോ മേ ബുദ്ധിരുത്പന്നാ ഗംതും ഗൃഹമസത്പഥ । തത്ര കശ്ചിത്സമായാതഃ പാംഥോ വര്ഷേണ പീഡിതഃ
അവിടെ ഞാൻ വിധിയുടെ കനത്തിൽ ജ്വരത്തിൽ പെട്ടു. പിന്നെ തെറ്റായ വഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകണമെന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നി. അപ്പോൾ മഴയിൽ പീഡിതനായ ഒരാൾ അവിടെ എത്തി.
പ്രാര്ഥിതഃ സ മയാനീയ ശിബികാം മാം ഗൃഹം നയ । സ ചായം ശിബികാം പാംഥഃ സമുപാനീയ സത്വരഃ
ഞാൻ അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു: 'ഒരു പല്ലക്കു കൊണ്ടുവന്ന് എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.' ആ യാത്രക്കാരൻ ഉടൻ പല്ലക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
മാമാരോപ്യ ച താം ധീരശ്ചലിതോ മദ്ഗൃഹം പ്രതി । സ പാംഥസ്തേ ച ശിബികാവാഹാഃ സംപ്രതി ഭക്ഷിതാഃ
അവൻ ധൈര്യത്തോടെ എന്നെ പല്ലക്കിൽ ഇരുത്തി വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ആ യാത്രക്കാരനും പല്ലക്കുവാഹകരും ഇപ്പോൾ തിന്നുപോയി.
ത്വയാ ജലമിദം യസ്യ തീര്ഥസ്യാപി ച തച്ഛൃണു । ഇംദ്രസ്യ ഖാംഡവവനേ യമുനാസ്തി സരിദ്വരാ
നീ കുടിച്ച ഈ വെള്ളം ഏത് തിരുത്തിൽ നിന്നാണെന്നു കേൾക്കൂ: ഇന്ദ്രന്റെ ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ യമുന എന്ന ഉത്തമനദിയുണ്ട്.
തത്തീരേഽസ്തി ഹരിപ്രസ്ഥം തീര്ഥം തീര്ഥോത്തമോത്തമമ് । സുരാചാര്യസ്യ തത്രാസ്തി തീര്ഥം സര്വാര്ഥസാധകമ്
അവളുടെ തീരത്ത് ഹരിപ്രസ്ഥം എന്ന ഏറ്റവും ഉത്തമമായ തിരുത്തം ഉണ്ട്. അവിടെ ദേവഗുരുവിന്റെ തിരുത്തം ഉണ്ട്, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിക്കുന്നതായത്.
നിഗമോദ്ബോധകം ജാതാ സ്മൃതിസ്തേ യജ്ജലാശനാത് । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടോഽഹംമിഹ ത്വയാ
ആ വെള്ളം കുടിച്ചതിനാൽ നിന്റെ ഓർമ്മ ഉണർന്നു, വേദങ്ങൾക്കു ജ്ഞാനം ലഭിച്ചു. നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
പൃച്ഛാമി ത്വാമഹം കിംചിത്തദ്വദാശു നിശാചര । പൂര്വജന്മകൃതം കര്മ സ്മരസി ത്വമിഹാധുനാ । വദ കിം തേ കൃതം പാപം യേന ജാതോഽസി രാക്ഷസഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാം. ഉടൻ പറയൂ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ: നീ മുൻജന്മത്തിൽ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഏത് പാപം ചെയ്താണ് നീ റാക്ഷസനായി ജനിച്ചത് എന്ന് പറയൂ.
രാക്ഷസ ഉവാച- പുരാഹമഭവം വിപ്രഃ പുണ്യേ വേദവിദാം കുലേ । ദുരാചാരോ ഹ്യധര്മാത്മാ ശൃണു സര്വം വദാമി തേ
റാക്ഷസൻ പറഞ്ഞു: മുൻകാലത്ത് ഞാൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, പുണ്യമുള്ള വേദപാരായണ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. പക്ഷേ, ഞാൻ ദുഷ്പ്രവർത്തിയും അധർമിയുമായിരുന്നു. എല്ലാം ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
ക്രീഡതാ ഹി മയാ നിത്യം ദ്യൂതേന സഹ തദ്വിദൈഃ । ഹാരിതം ദ്രവിണം ഭൂരി സ്വകീയം പിതുരേവ ച
എനിക്ക് എന്നും ചൂതാട്ടം കളിക്കാനായിരുന്നു ശീലം. അതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരോടൊപ്പം കളിച്ചു, എന്റെ സ്വന്തം സമ്പത്തും അച്ഛന്റെ സമ്പത്തും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
പിത്രാ നിവേദ്യ ഭൂപായ മാമകം കര്മ തജ്ജനൈഃ । പുരാന്നിഃസാരിതോ നിഃസ്വോ ഗതോഽഹം ഗ്രാമമംതികേ
അച്ഛൻ എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ആൾകൂടി രാജാവിനോട് അറിയിച്ചു. അതിനാൽ ഞാൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, ഒന്നുമില്ലാതെ ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിരിലേക്ക് പോയി.
തത്രാസീന്മേ സഖാ നാമ ദേവകോ ബ്രാഹ്മണോത്തമഃ । തേനാഽഹം രക്ഷിതോ ഗേഹേ കുര്വതാ ചിരമാദരമ്
അവിടെ ദേവക എന്നൊരു നല്ല ബ്രാഹ്മണൻ എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ വീട്ടിൽ സംരക്ഷിച്ചു, ദീർഘകാലം കരുതലോടെ നോക്കി.
വസ്തും തത്ര സുഖേനാഹം തദ്ഭാര്യാം രൂപശാലിനീമ് । കാമാതുരോഽഹമഭജം ബലാന്മിത്രേ ഗതേ ക്വചിത്
അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുമ്പോൾ, എന്റെ സുഹൃത്ത് വീട്ടിൽ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ, ആകാംക്ഷയാൽ ഞാൻ അവന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ ബലാൽസംഗം ചെയ്തു.