കുചാവൃതേംഗേ പുരുഷോ നാരീ ബുദ്ധ്വാ പ്രവര്ത്തതേ । കാ നാരീ വാ പുമാന്കോ വാ വിചാരേ സതി കിംചന
കുടകള് കൊണ്ടു മൂടിയ ശരീരം കണ്ടു പുരുഷന് സ്ത്രീയെന്നു കരുതി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആലോചിച്ചാല് സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ എന്നതില് എന്താണ് വ്യത്യാസം?
തസ്മാത്സര്വാത്മനാ സാധുര്നാരീസംഗം വിവര്ജയേത് । കോ നാമ നാരീമാസാദ്യ സിദ്ധിം പ്രാപ്നോതി ഭൂതലേ
അതിനാല് സത്യനിഷ്ഠനായവന് പൂര്ണമായി സ്ത്രീസംഗം ഒഴിവാക്കണം. സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചവന് ഭൂമിയില് സിദ്ധി നേടുന്നവനാരാണ്?
കാമിനീ കാമിനീസംഗി സംഗമിത്യപി സംത്യജേത് । തത്സംഗാദ്രൌരവമിതി സാക്ഷാദേവ പ്രതീയതേ
കാമനയുള്ള സ്ത്രീയെയും, അവരോടൊപ്പം നടക്കുന്നവരെയും പോലും വിട്ടൊഴിയണം. അങ്ങനെയുള്ള ബന്ധത്തില് നിന്ന് നേരിട്ട് ദു:ഖം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
അജ്ഞാനാല്ലോലുപാ ലോകാസ്തത്ര ദൈവേന വംചിതാഃ । സാക്ഷാന്നരകകുംഡേസ്മിന്നാരീയോനൌ പചേന്നരഃ
അജ്ഞാനത്തിലും ആസക്തിയിലും മുങ്ങിയ ജനങ്ങള് അവിടെ വിധിയാല് വഞ്ചിതരാവുന്നു. സ്ത്രീയുടെ ഗര്ഭത്തില് പുരുഷന് നേരിട്ട് നരകക്കടവില് വേവപ്പെടുന്നു.
യത ഏവാഗതഃ പൃഥ്വ്യാം തസ്മിന്നേവ പുനാ രമേത് । യതഃ പ്രസരതേ നിത്യം മൂത്രം രേതോ മലോത്ഥിതമ്
യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിലേക്ക് എങ്ങനെ വരുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ വീണ്ടും അതേ സ്ഥലത്താണ് ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള ശരീരത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മൂത്രം, വീര്യം, മറ്റ് മലങ്ങൾ എന്നിവ ഉദയിക്കുന്നു.
തത്രൈവ രമതേ ലോകഃ കസ്തസ്മാദശുചിര്ഭവേത് । തത്രാതികഷ്ടം ലോകേസ്മിന്നഹോ ദൈവവിഡംബനാ
അവിടെ തന്നെയാണ് ലോകം ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ആരാണ് ശുദ്ധൻ എന്ന് പറയാൻ കഴിയുക? ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കളിയാണിത്, എത്ര വലിയ പരിഹാസമാണിത്!
പുനഃ പുനാ രമേത്തത്ര അഹോ നിസ്ത്രപതാ നൃണാമ് । തസ്മാദ്വിചാരയേദ്ധീമാന്നാരീദോഷഗണാന്ബഹൂന്
വീണ്ടും വീണ്ടും അതേ സ്ഥലത്താണ് ആനന്ദം തേടുന്നത്. അയ്യോ, മനുഷ്യരുടെ നിർലജ്ജത എത്രയോ! അതുകൊണ്ട്, ബുദ്ധിമാൻ സ്ത്രീകളുടെ അനേകം ദോഷങ്ങൾ ആലോചിക്കണം.
മൈഥുനാദ്ബലഹാനിഃ സ്യാന്നിദ്രാതി തരുണായതേ । നിദ്രയാപഹൃതജ്ഞാനഃ സ്വല്പായുര്ജായതേ നരഃ
സംഗമത്തിൽ നിന്ന് ശക്തി കുറയുന്നു, ഉറക്കം കൂടുന്നു, യൗവനം ക്ഷയിക്കുന്നു. ഉറക്കത്തിൽ അറിവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, മനുഷ്യൻ ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുകാരനാകും.
തസ്മാത്പ്രയത്നതോ ധീമാന്നാരീം മൃത്യുമിവാത്മനഃ । പശ്യേദ്ഗോവിംദപാദാബ്ജേ മനോ വൈ രമയേദ്ബുധഃ
അതിനാൽ, ബുദ്ധിമാൻ സ്ത്രീയെ സ്വന്തം മരണമായി കണക്കാക്കി സൂക്ഷിക്കണം. പണ്ഡിതൻ മനസ്സ് ഗോവിന്ദന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ആനന്ദിപ്പിക്കണം.
ഇഹാമുത്ര സുഖം തദ്ധി ഗോവിംദപദസേവനമ് । വിഹായ കോ മഹാമൂഢോ നാരീപാദം ഹി സേവതേ
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും സത്യമായ സന്തോഷം ഗോവിന്ദന്റെ പാദസേവനത്തിലാണ്. അതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്ത്രീയുടെ പാദങ്ങൾ സേവിക്കുന്നത് ഏത് വലിയ മൂഢനാണ് ചെയ്യുക?
ജനാര്ദ്ദനാംഘ്രിസേവാ ഹി ഹ്യപുനര്ഭവദായിനീ । നാരീണാം യോനിസേവാ ഹി യോനിസംകടകാരിണീ
ജനാർദ്ദനന്റെ പാദസേവനം പുനർജന്മത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നു. സ്ത്രീയുടെ യോനി സേവനം യോനിയിൽ മാത്രം കഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
പുനഃപുനഃ പതേദ്യോനൌ യംത്രനിഷ്പാചിതോ യഥാ । പുനസ്താമേവാഭിലഷേദ്വിദ്യാദസ്യ വിഡംബനമ്
വീണ്ടും വീണ്ടും യോനിയിൽ വീണു, യന്ത്രത്തിൽ പിഴിഞ്ഞതുപോലെ പീഡനമനുഭവിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അതേത് വീണ്ടും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതാണ് ദൈവത്തിന്റെ പരിഹാസം.
ഊര്ധ്വബാഹുരഹം വച്മി ശൃണു മേ പരമം വചഃ । ഗോവിംദേ ധേഹി ഹൃദയം ന യോനൌ യാതനാജുഷി
കൈ ഉയർത്തി ഞാൻ പറയുന്നു—എന്റെ പരമവാക്യം കേൾക്കൂ: മനസ്സ് ഗോവിന്ദനിൽ ഇടുക, വേദനയുള്ള യോണിയിൽ അല്ല.
നാരീസംഗം പരിത്യജ്യ യശ്ചാപി പരിവര്ത്തതേ । പദേപദേശ്വമേധസ്യ ഫലമാപ്നോതി മാനവഃ
സ്ത്രീസംഗം ഉപേക്ഷിച്ച് ആരെങ്കിലും മാറിയാൽ, ഓരോ ചുവടിലും അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
കുലാംഗനാ ദൈവയോഗാദൂഢാ യദി നൃണാം സതീ । പുത്രമുത്പാദ്യ യസ്തത്ര തത്സംഗം പരിവര്ജയേത്
ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഒരു സദ്വൃത്തയുള്ള സ്ത്രീ പുരുഷനുമായി വിവാഹം കഴിച്ച് മകനു ജന്മം നൽകുമ്പോൾ, അവൻ പിന്നെ അവളുമായി ബന്ധം ഉപേക്ഷിക്കണം.
തസ്യ തുഷ്ടോ ജഗന്നാഥോ ഭവത്യേവ ന സംശയഃ । നാരീസംഗോ ഹി ധര്മജ്ഞൈരസത്സംഗഃ പ്രകീര്ത്യതേ
അങ്ങനെയുള്ളവനിൽ ലോകനാഥൻ സന്തോഷിക്കും—ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല. സ്ത്രീസംഗം ധർമ്മജ്ഞന്മാർ അസത്സംഗം എന്ന് പറയുന്നു.
തസ്മിന്സതി ഹരൌ ഭക്തിഃ സുദൃഢാ നൈവ ജായതേ । സര്വസംഗം പരിത്യജ്യ ഹരൌ ഭക്തിം സമാചരേത്
അത് നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ഹരിയിൽ ദൃഢമായ ഭക്തി ഉണ്ടാകില്ല. എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയിൽ ഭക്തി വളർത്തണം.
ഹരിഭക്തിശ്ച ലോകേത്ര ദുര്ല്ലഭാ ഹി മതാ മമ । ഹരൌ യസ്യ ഭവേദ്ഭക്തിഃ സ കൃതാര്ഥോ ന സംശയഃ
ഹരിഭക്തി ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും അപൂർവ്വമാണ് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഹരിയിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ സഫലനാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തത്തദേവാചരേത്കര്മ ഹരിഃ പ്രീണാതി യേന ഹി । തസ്മിംസ്തുഷ്ടേ ജഗത്തുഷ്ടം പ്രീണിതേ പ്രീണിതം ജഗത്
ഹരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം ചെയ്യണം. അവൻ സന്തോഷിച്ചാൽ ലോകം സന്തോഷിക്കും; അവൻ തൃപ്തനാകുമ്പോൾ ലോകം തൃപ്തിയാകും.
ഹരൌ ഭക്തിം വിനാ നൄണാം വൃഥാ ജന്മ പ്രകീര്തിതമ് । ബ്രഹ്മേശാദി സുരാ യസ്യ യജംതേ പ്രീതിഹേതവേ
ഹരിയിൽ ഭക്തിയില്ലാതെ മനുഷ്യന്റെ ജന്മം വെർത്ഥമാണ് എന്ന് പറയുന്നു. ബ്രഹ്മാവും ഈശ്വരനും മറ്റു ദേവതകളും അവനെ പ്രീതിക്കായി ആരാധിക്കുന്നു.
നാരായണമനാവ്യക്തം ന തം സേവേത കോ ജനഃ । തസ്യ മാതാ മഹാഭാഗാ പിതാ തസ്യ മഹാകൃതീ
നാരായണൻ, അവ്യക്തൻ, അവനെ സേവിക്കാതിരിക്കുന്നവർ ആരാണ്? അവന്റെ അമ്മ മഹാഭാഗവതിയാണ്, അച്ഛൻ മഹാപുണ്യവാനാണ്.
ജനാര്ദ്ദനപദദ്വംദ്വം ഹൃദയേ യേന ധാര്യതേ । ജനാര്ദനജഗദ്വംദ്യ ശരണാഗതവത്സല
ജനാർദ്ദനന്റെ ഇരുപാദങ്ങളും ഹൃദയത്തിൽ ധരിക്കുന്നവനാണ് ലോകം ആരാധിക്കുന്ന ജനാർദ്ദനൻ അഭയം തേടുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.
ഇതീരയംതി യേ മര്ത്യാ ന തേഷാം നിരയേ ഗതിഃ । ബ്രാഹ്മണാ ഹി വിശേഷേണ പ്രത്യക്ഷം ഹരിരൂപിണഃ
ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യർ നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല; പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ ഹരി നേരിട്ട് സന്നിഹിതനാണ്.
പൂജയേയുര്യഥായോഗം ഹരിസ്തേഷാം പ്രസീദതി । വിഷ്ണുര്ബ്രാഹ്മണരൂപേണ വിചരേത്പൃഥിവീമിമാമ്
അവരെ യഥായോഗ്യം ആരാധിച്ചാൽ ഹരി അവരിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ വിഷ്ണു ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണേന വിനാ കര്മ്മ സിദ്ധിം പ്രാപ്നോതി നൈവ ഹി । ദ്വിജപാദാംബുഭക്ത്യാ യൈഃ പീത്വാ ശിരസി ചാര്പിതമ്
ബ്രാഹ്മണന്റെ കൂടാതെ യാതൊരു കര്മ്മവും ഫലപ്രദമാകില്ല; ദ്വിജന്റെ പാദജലം ഭക്തിയോടെ കുടിച്ചു തലയിൽ വെക്കുന്നവർ—
തര്പിതാ പിതരസ്തേന ആത്മാപി കില താരിതഃ । ബ്രാഹ്മണാനാം മുഖേ യേന ദത്തം മധുരമര്ചിതമ്
അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരാകുന്നു, ആത്മാവും മോചനം പ്രാപിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വായിൽ മധുരമായി അർപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതൊക്കെയും—
സാക്ഷാത്കൃഷ്ണമുഖേ ദത്തം തദ്വൈ ഭുംക്തേ ഹരിഃ സ്വയമ് । അഹോതിദുര്ല്ലഭാ ലോകാ പ്രത്യക്ഷേ കേശവേ ദ്വിജേ
കൃഷ്ണന്റെ വായിൽ നേരിട്ട് അർപ്പിച്ചതുപോലെ തന്നെയാണ്; ഹരി തന്നെ അതു സ്വീകരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണനിൽ കേശവൻ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്ന ലോകങ്ങൾ എത്ര അപൂർവമാണ്!
പ്രതിമാദിഷു സേവംതേ തദഭാവേ ഹി തത്ക്രിയാ । ബ്രാഹ്മണാനാമധിഷ്ഠാനാത്പൃഥ്വീ ധന്യേതി ഗീയതേ
ജനങ്ങൾ പ്രതിമകളെ ആരാധിക്കുന്നു; അവ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ആ കർമ്മം അങ്ങനെ തന്നെ നടത്തുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഭൂമി ഭാഗ്യവതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.
തേഷാം പാണൌ ച യദ്ദത്തം ഹരിപാണൌ തദര്പിതമ് । തേഭ്യഃ കൃതാന്നമസ്കാരാത്തിരസ്കാരോ ഹി പാപ്മതാമ്
അവരുടെ കൈയിൽ അർപ്പിക്കുന്നതെല്ലാം ഹരിയുടെ കൈയിലേയ്ക്ക് തന്നെയാണ്. അവരെ വന്ദിച്ചാൽ പാപങ്ങളുടെ കറ അകറ്റപ്പെടുന്നു.
മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപേഭ്യോ വിപ്രവംദനാത് । തസ്മാത്സതാം സമാരാധ്യോ ബ്രാഹ്മണോ വിഷ്ണുബുദ്ധിതഃ
ബ്രാഹ്മണരെ വന്ദിച്ചാൽ ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; അതുകൊണ്ട് സന്മാർഗ്ഗികൾ ബ്രാഹ്മണനെ വിഷ്ണുവെന്നു കരുതി ആരാധിക്കണം.