പുംസാമേകേഹ വൈ സാധ്യാ ഹരിഭക്തിഃ കലൌ യുഗേ । യുഗാംതരേണ ധര്മാ ഹി സേവിതവ്യാ നരേണ ഹി
ഈ കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർക്കു സാദ്ധ്യമാകുന്നത് ഹരിഭക്തി മാത്രമാണ്; മറ്റു യുഗങ്ങളിൽ, ധർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കലൌ നാരായണം ദേവം യജതേ യഃ സ ധര്മ്മഭാക് । ദാമോദരം ഹൃഷീകേശം പുരുഹൂതം സനാതനമ്
കലിയുഗത്തിൽ നാരായണനെ ആരാധിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ—ദാമോദരൻ, ഹൃഷീകേശൻ, പുരുഹൂതൻ, സനാതനൻ.
ഹൃദി കൃത്വാ പരം ശാംതം ജിതമേവ ജഗത്ത്രയമ് । കലികാലോരഗാദംശാത്കില്ബിഷാത്കാലകൂടതഃ
പരമമായ ശാന്തനായ ദൈവത്തെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ലോകത്രയവും ജയിച്ചവൻ, കലിയുഗത്തിന്റെ വിഷം, പാപം, മഹാവിഷം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
ഹരിഭക്തിസുധാം പീത്വാ ഉല്ലംഘ്യോ ഭവതി ദ്വിജഃ । കിം ജപൈഃ ശ്രീഹരേര്നാമ ഗൃഹീതം യദി മാനുഷൈഃ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുടെ അമൃതം കുടിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാം അതിജയിക്കാനാകും; മനുഷ്യർ ശ്രീഹരിയുടെ നാമം ജപിച്ചാൽ, മറ്റെന്തിനാണ് ജപങ്ങൾ?
കിം സ്നാനൈര്വിഷ്ണുപാദാംബു മസ്തകേ യേന ധാര്യതേ । കിം യജ്ഞേന ഹരേഃ പാദപദ്മം യേന ധൃതം ഹൃദി
വിഷ്ണുവിന്റെ പാദജലം തലയിലേറ്റുന്നവനു സ്നാനങ്ങൾ എന്തിന്? ഹരിയുടെ പാദപദ്മം ഹൃദയത്തിൽ ധരിക്കുന്നവനു യജ്ഞങ്ങൾ എന്തിന്?
കിം ദാനേന ഹരേഃ കര്മ സഭായാം വൈ പ്രകാശിതമ് । ഹരേര്ഗുണഗണാന്ശ്രുത്വാ യഃ പ്രഹൃഷ്യേത്പുനഃ പുനഃ
ഹരിയുടെ കർമ്മങ്ങൾ സഭയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചാൽ ദാനം എന്തിന്? ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ കേട്ടു വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദിക്കുന്നവൻ—
സമാധിനാ പ്രഹൃഷ്ടസ്യ സാ ഗതിഃ കൃഷ്ണചേതസഃ । തത്ര വിഘ്നകരാഃ പ്രോക്താഃ പാഖംഡാലാപപേശലാഃ
ധ്യാനത്തില് ആനന്ദത്തോടെ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവന്റെ വഴി അതാണ്. അവിടെ തടസ്സങ്ങള് എന്നത്, മതഭ്രഷ്ടന്മാരുടെ കപടവാക്കുകളാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
നാര്യസ്തത്സംഗിനശ്ചാപി ഹരിഭക്തിവിഘാതകാഃ । നാരീണാം നയനാദേശഃ സുരാണാമപി ദുര്ജയഃ
സ്ത്രീകളും അവരോടൊപ്പം നടക്കുന്നവരും ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിക്ക് തടസ്സമാണ്. സ്ത്രീയുടെ കണക്കെട്ടിയ കാഴ്ച ദേവന്മാര്ക്കുപോലും ജയിക്കാനാവാത്തതാണ്.
സ യേന വിജിതോ ലോകേ ഹരിഭക്തഃ സ ഉച്യതേ । മാദ്യംതി മുനയോപ്യത്ര നാരീചരിതലോലുപാഃ
ഇതിനെ ലോകത്ത് ജയിക്കുന്നവനെയാണ് ഹരിഭക്തന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്. മഹർഷിമാരും സ്ത്രീകളുടെ പെരുമാറ്റത്തില് ആകൃഷ്ടരായി മയങ്ങുന്നവരാകുന്നു.
ഹരിഭക്തിഃ കുതഃ പുംസാം നാരീഭക്തിജുഷാം ദ്വിജാഃ । രാക്ഷസ്യഃ കാമിനീവേഷാശ്ചരംതി ജഗതി ദ്വിജാഃ । നരാണാം ബുദ്ധികവലം കുര്വംതി സതതം ഹിതാഃ
സ്ത്രീഭക്തിയില് മുഴുകുന്നവരില് ഹരിഭക്തി എങ്ങനെയുണ്ടാകുമെന്ന് പറയാം, ദ്വിജന്മാരേ? രാക്ഷസിയായ സ്ത്രീകള് കാമഭാവത്തില് അലങ്കരിച്ച് ലോകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; പുരുഷന്മാരുടെ മനസ്സിനെ എപ്പോഴും വശീകരിച്ച് തങ്ങൾ ഉപകാരികളാണെന്നു നടിക്കുന്നു.
താവദ്വിദ്യാ പ്രഭവതി താവജ്ജ്ഞാനം പ്രവര്തതേ । താവത്സുനിര്മലാ മേധാ സര്വശാസ്ത്രവിധാരിണീ
വിദ്യയും ജ്ഞാനവും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും നിലനിര്ത്തുന്ന ശുദ്ധമായ ബുദ്ധിയും, അത്രത്തോളം മാത്രമേ നിലനില്ക്കൂ.
താവജ്ജപസ്തപസ്താവത്താവതീര്ഥനിഷേവണമ് । താവച്ച ഗുരുശുശ്രൂഷാ താവദ്ധി തരണേ മതിഃ
ജപവും തപസ്സും തീര്ഥയാത്രയും ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതും, കരുതലോടെ കടന്ന് പോവാനുള്ള മനസ്സും അത്രത്തോളം മാത്രമേ നിലനില്ക്കൂ.
താവത്പ്രബോധോ ഭവതി വിവേകസ്താവദേവ ഹി । താവത്സതാം സംഗരുചിസ്താവത്പൌരാണലാലസാ
ജാഗ്രതയും വിവേകവും, സന്മാര്ഗ്ഗത്തിലുള്ളവരോടുള്ള സ്നേഹവും പുരാണങ്ങളിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹവും അത്രത്തോളം മാത്രമേ നിലനില്ക്കൂ.
യാവത്സീമംതിനീ ലോലനയനാംദോലനം നഹി । ജനോപരി പതേദ്വിപ്രാഃ സര്വധര്മവിലോപനമ്
സ്ത്രീയുടെ ചഞ്ചലമായ കണ്ണുകളുടെ കാഴ്ച ജനങ്ങള്ക്കു മേല് വീണില്ലെങ്കില് മാത്രമേ, ദ്വിജന്മാരേ, എല്ലാ ധര്മ്മങ്ങളും നശിക്കുകയുള്ളൂ.
തത്ര യേ ഹരിപാദാബ്ജമധുലേശപ്രസാദിതാഃ । തേഷാം ന നാരീലോലാക്ഷിക്ഷേപണം ഹി പ്രഭുര്ഭവേത്
ഹരിയുടെ കമലപാദത്തിലെ തേന് ലഭിച്ചവരെ സ്ത്രീയുടെ ചഞ്ചലമായ കാഴ്ച ബാധിക്കാനാവില്ല.
ജന്മജന്മ ഹൃഷീകേശ സേവനം യൈഃ കൃതം ദ്വിജാഃ । ദ്വിജേ ദത്തം ഹുതം വഹ്നൌ വിരതിസ്തത്ര തത്ര ഹി
ജന്മം ജന്മം ഹൃഷീകേശനെ സേവിച്ചവരും, ദ്വിജന്മാരെ ദാനം നല്കിയവരും, അഗ്നിയില് ഹോമം നടത്തിയവരും, പല സ്ഥലങ്ങളിലും വൈരാഗ്യം പാലിച്ചവരുമാണ് —
നാരീണാം കില കിം നാമ സൌംദര്യ്യം പരിചക്ഷതേ । ഭൂഷണാനാം ച വസ്ത്രാണാം ചാകചക്യം തദുച്യതേ
സ്ത്രീകളുടെ സൗന്ദര്യം എന്താണെന്ന് പറയാം? ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുന്നു.
സ്നേഹാത്മജ്ഞാനരഹിതം നാരീരൂപം കുതഃ സ്മൃതമ് । പൂയമൂത്രപുരീഷാസൃക്ത്വങ്മേദോസ്ഥിവസാന്വിതമ്
സ്നേഹവും ആത്മജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീയുടെ രൂപം എങ്ങനെയാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്? പുഴു, മൂത്രം, മല, രക്തം, ചർമ്മം, കൊഴുപ്പ്, പല്ല്, മജ്ജ എന്നിവകൊണ്ടുള്ളതല്ലേ അതു.
കലേവരം ഹി തന്നാമ കുതഃ സൌംദര്യ്യമത്ര ഹി । തദേവം പൃഥഗാചിംത്യ സ്പൃഷ്ട്വാ സ്നാത്വാ ശുചിര്ഭവേത്
അങ്ങനെയുള്ള ശരീരത്തിന് എവിടെ സൗന്ദര്യമുണ്ട്? അതിനെ വേറിട്ടു ആലോചിച്ച് തൊട്ടാല് കുളിച്ച് ശുദ്ധനാകണം.
തൈഃ സംഹിതം ശംരീരം ഹി ദൃശ്യതേ സുംദരം ജനൈഃ । അഹോതിദുര്ദശാ നൄണാം ദുര്ദൈവ ഘടിതാ ദ്വിജാഃ
അവയുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്ന ശരീരമാണ് ജനങ്ങള്ക്ക് സുന്ദരമായി തോന്നുന്നത്. അയ്യോ, ദ്വിജന്മാരേ, ഇതാണ് പുരുഷന്മാരുടെ ദാരുണമായ ദൗര്ഭാഗ്യം.
കുചാവൃതേംഗേ പുരുഷോ നാരീ ബുദ്ധ്വാ പ്രവര്ത്തതേ । കാ നാരീ വാ പുമാന്കോ വാ വിചാരേ സതി കിംചന
കുടകള് കൊണ്ടു മൂടിയ ശരീരം കണ്ടു പുരുഷന് സ്ത്രീയെന്നു കരുതി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആലോചിച്ചാല് സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ എന്നതില് എന്താണ് വ്യത്യാസം?
തസ്മാത്സര്വാത്മനാ സാധുര്നാരീസംഗം വിവര്ജയേത് । കോ നാമ നാരീമാസാദ്യ സിദ്ധിം പ്രാപ്നോതി ഭൂതലേ
അതിനാല് സത്യനിഷ്ഠനായവന് പൂര്ണമായി സ്ത്രീസംഗം ഒഴിവാക്കണം. സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചവന് ഭൂമിയില് സിദ്ധി നേടുന്നവനാരാണ്?
കാമിനീ കാമിനീസംഗി സംഗമിത്യപി സംത്യജേത് । തത്സംഗാദ്രൌരവമിതി സാക്ഷാദേവ പ്രതീയതേ
കാമനയുള്ള സ്ത്രീയെയും, അവരോടൊപ്പം നടക്കുന്നവരെയും പോലും വിട്ടൊഴിയണം. അങ്ങനെയുള്ള ബന്ധത്തില് നിന്ന് നേരിട്ട് ദു:ഖം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
അജ്ഞാനാല്ലോലുപാ ലോകാസ്തത്ര ദൈവേന വംചിതാഃ । സാക്ഷാന്നരകകുംഡേസ്മിന്നാരീയോനൌ പചേന്നരഃ
അജ്ഞാനത്തിലും ആസക്തിയിലും മുങ്ങിയ ജനങ്ങള് അവിടെ വിധിയാല് വഞ്ചിതരാവുന്നു. സ്ത്രീയുടെ ഗര്ഭത്തില് പുരുഷന് നേരിട്ട് നരകക്കടവില് വേവപ്പെടുന്നു.
യത ഏവാഗതഃ പൃഥ്വ്യാം തസ്മിന്നേവ പുനാ രമേത് । യതഃ പ്രസരതേ നിത്യം മൂത്രം രേതോ മലോത്ഥിതമ്
യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിലേക്ക് എങ്ങനെ വരുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ വീണ്ടും അതേ സ്ഥലത്താണ് ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള ശരീരത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മൂത്രം, വീര്യം, മറ്റ് മലങ്ങൾ എന്നിവ ഉദയിക്കുന്നു.
തത്രൈവ രമതേ ലോകഃ കസ്തസ്മാദശുചിര്ഭവേത് । തത്രാതികഷ്ടം ലോകേസ്മിന്നഹോ ദൈവവിഡംബനാ
അവിടെ തന്നെയാണ് ലോകം ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ആരാണ് ശുദ്ധൻ എന്ന് പറയാൻ കഴിയുക? ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കളിയാണിത്, എത്ര വലിയ പരിഹാസമാണിത്!
പുനഃ പുനാ രമേത്തത്ര അഹോ നിസ്ത്രപതാ നൃണാമ് । തസ്മാദ്വിചാരയേദ്ധീമാന്നാരീദോഷഗണാന്ബഹൂന്
വീണ്ടും വീണ്ടും അതേ സ്ഥലത്താണ് ആനന്ദം തേടുന്നത്. അയ്യോ, മനുഷ്യരുടെ നിർലജ്ജത എത്രയോ! അതുകൊണ്ട്, ബുദ്ധിമാൻ സ്ത്രീകളുടെ അനേകം ദോഷങ്ങൾ ആലോചിക്കണം.
മൈഥുനാദ്ബലഹാനിഃ സ്യാന്നിദ്രാതി തരുണായതേ । നിദ്രയാപഹൃതജ്ഞാനഃ സ്വല്പായുര്ജായതേ നരഃ
സംഗമത്തിൽ നിന്ന് ശക്തി കുറയുന്നു, ഉറക്കം കൂടുന്നു, യൗവനം ക്ഷയിക്കുന്നു. ഉറക്കത്തിൽ അറിവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, മനുഷ്യൻ ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുകാരനാകും.
തസ്മാത്പ്രയത്നതോ ധീമാന്നാരീം മൃത്യുമിവാത്മനഃ । പശ്യേദ്ഗോവിംദപാദാബ്ജേ മനോ വൈ രമയേദ്ബുധഃ
അതിനാൽ, ബുദ്ധിമാൻ സ്ത്രീയെ സ്വന്തം മരണമായി കണക്കാക്കി സൂക്ഷിക്കണം. പണ്ഡിതൻ മനസ്സ് ഗോവിന്ദന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ആനന്ദിപ്പിക്കണം.
ഇഹാമുത്ര സുഖം തദ്ധി ഗോവിംദപദസേവനമ് । വിഹായ കോ മഹാമൂഢോ നാരീപാദം ഹി സേവതേ
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും സത്യമായ സന്തോഷം ഗോവിന്ദന്റെ പാദസേവനത്തിലാണ്. അതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്ത്രീയുടെ പാദങ്ങൾ സേവിക്കുന്നത് ഏത് വലിയ മൂഢനാണ് ചെയ്യുക?