അഹന്യഹനി യത്കിംചിദ്ദീയതേ നുപകാരിണേ । അനുദ്ദിശ്യഫലം തസ്മാദ്ബ്രാഹ്മണായ തു നിത്യകമ്
ദിവസംപ്രതി, എത്ര ചെറുതായാലും, പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, ഉപകാരമില്ലാത്തവർക്കു നൽകുന്നത്, അതാണ് ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്ന സ്ഥിരമായ ദാനം.
യത്തു പാപോപശാംത്യര്ഥം ദീയതേ വിദുഷാം കരേ । നൈമിത്തികം തദുദ്ദിഷ്ടം ദാനം സദ്ഭിരനുത്തമമ്
പാപം ലഘൂകരിക്കാൻ, പണ്ഡിതന്മാരുടെ കൈകളിൽ നൽകുന്നത്, അതാണ് പ്രത്യേക അവസരത്തിൽ നൽകുന്ന ദാനം; സത്പുരുഷന്മാർ അതിനെ ഉത്തമം എന്ന് അംഗീകരിക്കുന്നു.
അപത്യവിജയൈശ്വര്യ സുഖാര്ഥം യത്പ്രദീയതേ । ദാനം തത്കാമ്യമാഖ്യാതമൃഷിഭിര്ധര്മചിംതകൈഃ
മക്കൾക്കായോ, വിജയത്തിനായോ, ഐശ്വര്യത്തിനായോ, സുഖത്തിനായോ നൽകുന്ന ദാനമാണ്, ധർമ്മം ആലോചിക്കുന്ന ഋഷിമാർ ആഗ്രഹദാനം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
യദീശ്വരസ്യ പ്രീത്യര്ഥം ബ്രഹ്മവിത്സു പ്രദീയതേ । ചേതസാ ധര്മയുക്തേന ദാനം തദ്വിമലം ശിവമ്
ഭഗവാന്റെ പ്രസാദത്തിനായി, ധർമ്മബോധത്തോടെ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്ക് നൽകുന്നത്, അതാണ് ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമായ ദാനം.
ദാനധര്മം നിഷേവേത പാത്രമാസാദ്യ ശക്തിതഃ । ഉപാസ്യതേ തു തത്പാത്രം യത്താരയതി സര്വതഃ
സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് ഉചിതരായവരെ സമീപിച്ച് ദാനധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം; ആ പാത്രം എല്ലാ ദിശകളിലും രക്ഷിക്കുന്നവനാണ്, അതിനാൽ അവനെ ആദരിക്കണം.
കുടുംബഭുക്തിവസനാദ്ദേയം യദതിരിച്യതേ । അന്യഥാ ദീയതേ യദ്വൈ ന തദ്ദാനം ഫലപ്രദമ്
കുടുംബത്തിന്റെ ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും കഴിഞ്ഞ ശേഷമുള്ളതാണ് നൽകേണ്ടത്; അതല്ലാതെ നൽകുന്നതിന് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.
ശ്രോത്രിയായ കുലീനായ വിനീതായ തപസ്വിനേ । വ്രതസ്ഥായ ദരിദ്രായ പ്രദേയം ഭക്തിപൂര്വകമ്
പണ്ഡിതനും, ഉന്നതവംശജനും, വിനയശീലനും, തപസ്സുകാരനും, വ്രതം പാലിക്കുന്നവനും, ദരിദ്രനുമായവർക്കു ഭക്തിപൂർവ്വം ദാനം ചെയ്യണം.
യസ്തു ദദ്യാന്മഹീം ഭക്ത്യാ ബ്രാഹ്മണായാഹിതാഗ്നയേ । സ യാതി പരമം സ്ഥാനം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി
യാരെങ്കിലും അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണനു ഭക്തിയോടെ ഭൂമി നൽകുന്നവൻ, അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ ചെന്നാൽ ദുഃഖം ഉണ്ടാകില്ല.
ഇക്ഷുഭിഃ സംയുതാം ഭൂമിം യവഗോധൂമശാലിനീമ് । ദദാതി വേദവിദുഷേ യഃ സ ഭൂയോ ന ജായതേ
ഇഞ്ചി, യവം, ഗോതമ്പ്, അരി എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി വേദജ്ഞാനിക്ക് നൽകുന്നവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.
ഗോചര്മമാത്രാമപി വാ യോ ഭൂമിം സംപ്രയച്ഛതി । ബ്രാഹ്മണായ ദരിദ്രായ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
ഒരു പശുവിന്റെ തൊലിയുടെ അളവുകൂടി ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതനാകുന്നത്.
ഭൂമിദാനാത്പരം ദാനം വിദ്യതേ നേഹ കിംചന । അന്നദാനം തേന തുല്യം വിദ്യാദാനം തതോധികമ്
ഭൂമിദാനത്തേക്കാൾ വലിയ ദാനം ഇല്ല; അന്നദാനം അതിനോട് തുല്യമാണ്, വിദ്യാദാനം അതിനേക്കാൾ ഉത്തമമാണ്.
യോ ബ്രാഹ്മണായ ശാംതായ ശുചയേ ധര്മശീലിനേ । ദദാതി വിദ്യാം വിധിനാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ
ശാന്തനും ശുദ്ധനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ ബ്രാഹ്മണനു നിയമാനുസൃതമായി വിദ്യ നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ദദ്യാദഹരഹഃ സ്വര്ണം ശ്രദ്ധയാ ബ്രഹ്മചാരിണേ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമാപ്നുയാത്
ആരെങ്കിലും വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രഹ്മചാരിയായ ബ്രാഹ്മണനു സ്വർണം ദിവസേന നൽകുന്നവൻ എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.
ഗൃഹസ്ഥായാന്നദാനേന ഫലമാപ്നോതി മാനവഃ । അന്നമേവാസ്യ ദാതവ്യം ദത്വാപ്നോതി പരാം ഗതിമ്
ഗൃഹസ്ഥനു അന്നം നൽകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ ഫലം നേടുന്നു; അവനു അന്നം തന്നെയാണ് നൽകേണ്ടത്; അങ്ങനെ നൽകിയാൽ പരമഗതി ലഭിക്കും.
വൈശാഖ്യാം പൂര്ണമാസ്യാം തു ബ്രാഹ്മണാന്സപ്ത പംച വാ । ഉപോഷ്യ വിധിനാ ശാംതഃ ശുചിഃ പ്രയതമാനസഃ
വൈശാഖമാസത്തിലെ പൗർണമി ദിവസം, നിയമപ്രകാരം ഉപവാസം പാലിച്ച്, മനസ്സ് ശാന്തവും ശുദ്ധവുമാക്കി, ഏഴോ അഞ്ചോ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ക്ഷണിക്കണം.
പൂജയിത്വാ തിലൈഃ കൃഷ്ണൈര്മധുനാ ച വിശേഷതഃ । പ്രീയതാം ധര്മരാജേതി യദാ മനസി വര്ത്തതേ
കറുത്ത എള്ളും തേനും ഉപയോഗിച്ച് പ്രത്യേകമായി അവരെ ആദരിച്ചശേഷം, 'ധർമ്മരാജാവ് പ്രസന്നനാകട്ടെ' എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ ഉണരുമ്പോൾ,
യാവജ്ജീവം തു യത്പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി । കൃഷ്ണാജിനേ തിലാന്കൃത്വാ ഹിരണ്യം മധുസര്പിഷീ
ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും കൃഷ്ണമൃഗച്ചർമ്മത്തിൽ തിലം വെച്ച് പൊന്നും തേനും നെയ്യുമൊക്കെ അർപ്പിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.
ദദാതി യസ്തു വിപ്രായ സര്വം തരതി ദുഷ്കൃതമ് । ഘൃതാന്നമുദകുംഭം ച വൈശാഖ്യാം തു വിശേഷതഃ
യാരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണന് ഈ വസ്തുക്കൾ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വൈശാഖമാസത്തിൽ നെയ്യും അന്നവും വെള്ളം നിറച്ച കുമ്പവും അർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ ദുഷ്കൃതികളെയും അതിജയിക്കും.
നിര്ദ്ദിശ്യ ധര്മരാജായ വിപ്രേഭ്യോ മുച്യതേ ഭയാത് । സുവര്ണതിലയുക്തൈസ്തു ബ്രാഹ്മണാന്സപ്ത പംച വാ
ധർമ്മരാജാവിന് സമർപ്പിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പൊന്നും തിലവും നൽകി അഞ്ചോ ഏഴോ പേർക്ക് തൃപ്തി വരുത്തിയാൽ, ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
തര്പയേദുദപാത്രൈസ്തു ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി । മാഘമാസേ തമിസ്രേ തു ദ്വാദശ്യാം സമുപോഷിതഃ
വെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ നൽകി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അകറ്റാം. മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ ദ്വാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം,
ശുക്ലാംബരധരഃ കൃഷ്ണൈസ്തിലൈര്ഹുത്വാ ഹുതാശനമ് । പ്രദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തു തിലാനേവ സമാഹിതഃ
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച് കറുത്ത തിലം ഹോമത്തിൽ അർപ്പിച്ച്, മനസ്സോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് തിലം നൽകണം.
ജന്മപ്രഭൃതി യത്പാപം സര്വം തരതി വൈ ദ്വിജഃ । അമാവാസ്യാമനുപ്രാപ്യ ബ്രാഹ്മണായ തപസ്വിനേ
ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ ജനനം മുതൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അതിജയിക്കും; അമാവാസ്യ ദിവസം ഒരു തപസ്സുകാരനായ ബ്രാഹ്മണന്
യത്കിംചിദ്ദേവദേവേശം ദദ്യാച്ചോദ്ദിശ്യ കേശവമ് । പ്രീയതാമീശ്വരോ വിഷ്ണുര്ഹൃഷീകേശഃ സനാതനഃ
എന്തെങ്കിലും കഴിവുള്ളതൊക്കെ ദേവദേവനായ കേശവനു സമർപ്പിച്ച് നൽകണം; ശാശ്വതനായ ഹൃഷീകേശനായ വിഷ്ണു സന്തോഷിക്കട്ടെ.
സപ്തജന്മകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി । യസ്തു കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം സ്നാത്വാ ദേവം പിനാകിനമ്
ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം പോലും കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുർദശിയിൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖാന്തിരം പിനാകധാരിയെ ആരാധിച്ച് സ്നാനം ചെയ്താൽ ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.
ആരാധയേദ്ദ്വിജമുഖേന തസ്യാസ്തി പുനര്ഭവഃ । കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാം വിശേഷേണ ധാര്മികായ ദ്വിജാതയേ
അവനു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല; പ്രത്യേകിച്ച് കൃഷ്ണപക്ഷ അഷ്ടമിയിൽ, ധാർമ്മികനായ ദ്വിജനു
സ്നാത്വാഭ്യര്ച്യ യഥാന്യായം പാദപ്രക്ഷാലനാദിഭിഃ । പ്രീയതാം മേ മഹാദേവോ ദദ്യാദ്ദ്രവ്യം സ്വകീയകമ്
സ്നാനം ചെയ്ത്, പാദപ്രക്ഷാളനം മുതലായവയോടെ യഥാന്യായം ആരാധന നടത്തി, മഹാദേവൻ എന്നിൽ സന്തോഷിക്കണമെന്നു പ്രാർത്ഥിച്ച്, തനിക്കുള്ളതൊക്കെ നൽകണം.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രാപ്നോതി പരമാം ഗതിമ് । ദ്വിജൈഃ കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാം വിശേഷതഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, പരമഗതി നേടും; പ്രത്യേകിച്ച് കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുർദശിയും അഷ്ടമിയും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അർപ്പിച്ചാൽ.
അമാവാസ്യാം തഥാ ഭക്തൈഃ പൂജനീയസ്ത്രിവിക്രമഃ । ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരോ ദ്വാദശ്യാം പുരുഷോത്തമമ്
അമാവാസ്യയിൽ ഭക്തർ ത്രിവിക്രമനെ ആരാധിക്കണം; ഏകാദശിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, ദ്വാദശിയിൽ പുരുഷോത്തമനെ ആരാധിക്കണം.
അര്ചയേദ്ബ്രാഹ്മണമുഖേ സ ഗച്ഛേത്പരമം പദമ് । ഏഷാ തിഥിര്വൈഷ്ണവീ സ്യാദ്ദ്വാദശീ ശുക്ലപക്ഷതഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖാന്തിരം ആരാധന നടത്തി, അങ്ങനെ പരമപദം നേടും; ശുക്ലപക്ഷ ദ്വാദശി ഈ തിഥി വൈഷ്ണവിയാണു.
തസ്യാമാരാധയേദ്ദേവം പ്രയത്നേന ജനാര്ദനമ് । യത്കിംചിദ്ദേവമീശാനമുദ്ദിശ്യ ബ്രാഹ്മണേ ശുചൌ
ആ ദിവസം, ജനാർദ്ദനനെ ഉത്സാഹത്തോടെ ആരാധിക്കണം; ദൈവത്തിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് ശുദ്ധനായ ബ്രാഹ്മണന് എന്തെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ,