തിസ്രോഽഷ്ടകാഃ സമാഖ്യാതാ കൃഷ്ണപക്ഷേഷു സൂരിഭിഃ । ശ്ലേഷ്മാതകസ്യ ച്ഛായായാം ശാല്മലേര്മധുകസ്യ ച
കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്ന് അഷ്ടക വ്രതങ്ങൾ ശ്ലേഷ്മാതക, ശാൽമലി, മധുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള മരങ്ങളുടെ തണലിൽ ആചരിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു.
കദാചിദപി നാധ്യേയം കോവിദാരകപിത്ഥയോഃ । സമാനവിദ്യേ ച മൃതേ തഥാ സബ്രഹ്മചാരിണി
കദംബമരത്തിൻ കീഴിലും കപിത്തമരത്തിൻ കീഴിലും ഒരിക്കലും പഠിക്കരുത്. കൂടെ പഠിക്കുന്നവരിൽ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ, അഥവാ സഹബ്രഹ്മചാരിയും മരിച്ചാൽ, അപ്പോഴും പഠനം നടത്തരുത്.
ആചാര്യേ സംസ്ഥിതേ ചാപി ത്രിരാത്രം ക്ഷപണം സ്മൃതമ് । ഛിദ്രാണ്യേതാനി വിപ്രാണാമനധ്യായാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
ആചാര്യൻ മരിച്ചാൽ മൂന്നു രാത്രികൾ പഠനം നിർത്തണം. ഇതാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അനധികാരകാലം എന്നു വിളിക്കുന്ന പഠനത്തിൽ ഇടയുള്ള തടസ്സങ്ങൾ.
ഹിംസംതി രാക്ഷസാസ്തേഷു തസ്മാദേതാന്വിവര്ജയേത് । നൈത്യകേനാസ്ത്യനധ്യായഃ സംധ്യോപാസനമേവ ച
ഈ സമയങ്ങളിൽ ദാനവന്മാർ ദോഷം വരുത്താൻ സാധ്യതയുണ്ട്, അതിനാൽ ഇവ ഒഴിവാക്കണം. എന്നാൽ, പ്രതിദിന കർമ്മങ്ങളിലും സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലും പഠനത്തിൽ തടസ്സമില്ല.
ഉപാകര്മ്മണി ഹോമാംതേ ഹോമമധ്യേ തഥൈവ ച । ഏകാമൃചമഥൈകം വാ യജുഃ സാമാനി വാ പുനഃ
പഠനം തുടങ്ങുമ്പോഴും ഹോമം അവസാനിക്കുമ്പോഴും ഹോമത്തിനിടയിലും ഒരൊറ്റ ഋക്, യജുസ്, അല്ലെങ്കിൽ സാമവേദം വീണ്ടും ഉച്ചരിക്കാം.
നാഷ്ടകാദ്യാസ്വധീയീത മാരുതേ ചാഭിധാവതി । അനധ്യായസ്തു നാംഗേഷു നേതിഹാസപുരാണയോഃ
കാറ്റ് ശക്തമായി വീശുമ്പോൾ അഷ്ടകാദി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിക്കരുത്. എന്നാൽ, വേദാംഗങ്ങളിലും ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളിലും പഠനത്തിൽ തടസ്സമില്ല.
ന ധര്മശാസ്ത്രേഷ്വന്യേഷു സര്വാണ്യേതാനി വര്ജയേത് । ഏഷ ധര്മഃ സമാസേന കീര്തിതോ ബ്രഹ്മചാരിണഃ
ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിലും മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഈ തടസ്സങ്ങൾ ബാധകമല്ല. ബ്രഹ്മചാരിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള നിയമം ഇതാണ്.
ബ്രഹ്മണാഽഭിഹിതഃ പൂര്വമൃഷീണാം ഭാവിതാത്മനാമ് । യോഽന്യത്ര കുരുതേ യത്നമനധീത്യ ശ്രുതിം ദ്വിജഃ
പണ്ടു ബ്രഹ്മാവു ശുദ്ധചിത്തരായ ഋഷിമാർക്ക് ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു: ദ്വിജൻ വേദം പഠിക്കാതെ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ശ്രമിച്ചാൽ അതു തെറ്റാണ്.
സ സംമൂഢോ ന സംഭാഷ്യോ വേദബാഹ്യോ ദ്വിജാതിഭിഃ । ന വേദപാഠമാത്രേണ സംതുഷ്ടോ വൈ ഭവേദ്ദ്വിജഃ
അവൻ ഭ്രമിച്ചു പോയവനാണ്, ദ്വിജന്മാർക്ക് അവനോടു സംസാരിക്കേണ്ടതില്ല. വേദം വെറും ഉച്ചരിച്ചാൽ മാത്രം ദ്വിജൻ തൃപ്തരാകരുത്.
പാഠമാത്രാവസാനസ്തു പംകേ ഗൌരിവ സീദതി । യോഽധീത്യ വിധിവദ്വേദം വേദാര്ഥം ന വിചാരയേത്
വേദം വെറും വായനയിൽ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവൻ ചെളിയിൽ മുങ്ങുന്ന പശുവുപോലെയാണ്; വിധിപ്രകാരം പഠിച്ചിട്ടും അർത്ഥം ആലോചിക്കാത്തവനും അങ്ങനെ തന്നെ.
സ സംമൂഢഃ ശൂദ്രകല്പഃ പാത്രതാം ന പ്രപദ്യതേ । യദിത്വാത്യംതികം വാസം കര്തുമിച്ഛതി വൈ ഗുരൌ
അവൻ ഭ്രമിച്ചവനും ശൂദ്രനോടു സമാനനുമാണ്, യോഗ്യത നേടുന്നില്ല. എന്നാൽ ഗുരുവിന്റെ അടുക്കൽ ദീർഘകാലം കഴിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
യുക്തഃ പരിചരേദേനമാശരീരവിമോക്ഷണമ് । ഗത്വാ വനം ച വിധിവജ്ജുഹുയാജ്ജാതവേദസമ്
ശരീരം വിടുന്നവരെ ഗുരുവിനെ യുക്തിയായി സേവിക്കണം. പിന്നീട് നിയമപ്രകാരം കാട്ടിൽ ചെന്നു അഗ്നിക്കു ഹോമം നടത്തണം.
അധീയീത തഥാ നിത്യം ബ്രഹ്മനിഷ്ഠഃ സമാഹിതഃ । സാവിത്രീം ശതരുദ്രീയം വേദാംതാംശ്ച വിശേഷതഃ । അഭ്യസേത്സതതം യുക്തോ ഭിക്ഷാശനപരായണഃ
ബ്രഹ്മത്തിൽ മനസു ഏകാഗ്രമാക്കി, പ്രതിദിനം സാവിത്രി, ശതരുദ്രീയ, വേദാന്തം എന്നിവ പ്രത്യേകമായി പഠിക്കണം. ഭിക്ഷയാണു ഭക്ഷ്യമായി എടുക്കണം.
ഏതദ്വിധാനം പരമം പുരാണം വേദാഗമേ സമ്യഗിഹോദിതം വഃ । പുരാ മഹര്ഷിപ്രവരാഭിപൃഷ്ടഃ സ്വായംഭുവോ യന്മനുരാഹ ദേവഃ
ഈ പരമവും പ്രാചീനവുമായ നിയമം വേദങ്ങളിലും ആഗമങ്ങളിലും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ സ്വായംഭുവൻ മನುദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വ്യാസ ഉവാച- വേദം വേദൌ തഥാ വേദാന്വേദാംഗാനി തഥാ ദ്വിജാഃ । അധീത്യ ചാധിഗമ്യാര്ഥം തതഃ സ്നായാദ്ദ്വിജോത്തമഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: വേദം, രണ്ട് വേദങ്ങളും, വേദാംഗങ്ങളും പഠിച്ച് അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, ഉത്തമദ്വിജൻ സംസ്കാരം നടത്തണം.
ഗുരവേ തു ധനം ദത്വാ സ്നായീത തദനുജ്ഞയാ । തീര്ണവ്രതോഥ യുക്താത്മാ ശക്തോ വാ സ്നാതുമര്ഹതി
ഗുരുവിന് ദാനം നൽകി അവന്റെ അനുമതിയോടെ സംസ്കാരം നടത്തണം. വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയവനും ആത്മസംയമനം ഉള്ളവനും അതിന് യോഗ്യനാണ്.
വൈണവീം ധാരയേദ്യഷ്ടിമംതര്വാസസ്തഥോത്തരമ് । യജ്ഞോപവീതദ്വിതയം സോദകം ച കമംഡലുമ്
വൈണവീ ദണ്ഡും അകവസ്ത്രവും പുറംവസ്ത്രവും, രണ്ട് യജ്ഞോപവീതവും വെള്ളം നിറച്ച കമണ്ഡലും ധരിക്കണം.
ഛത്രം ചോഷ്ണീഷമമലം പാദുകേ ചാപ്യുപാനഹൌ । രൌക്മേ ച കുംഡലേ ധാര്യേ കൃത്തകേശനഖഃ ശുചിഃ
വൃത്തിയുള്ള കുടയും തലയണയും, പാദരക്ഷയും ചെരിപ്പും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കുണ്ഡലവും ധരിക്കണം. മുടിയും നഖവും മുറിച്ച് ശുദ്ധനായിരിക്കണം.
അന്യത്ര കാംചനാദ്വിപ്രോ ന രക്താം ബിഭൃയാത്സ്രജമ് । ശുക്ലാംബരധരോ നിത്യം സുഗംധഃ പ്രിയദര്ശനഃ
സ്വർണ്ണം ഒഴികെ, ബ്രാഹ്മണൻ ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുഷ്പമാല ധരിക്കരുത്. അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും വെള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കണം, സുഗന്ധമുള്ളവനായി, മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ കാണപ്പെടണം.
ന ജീര്ണ മലവദ്വാസാ ഭവേദ്വൈ വിഭവേ സതി । ന രക്തമുല്ബണം ചാന്യ ധൃതം വാസോ ന കുംഡലമ്
സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിൽ, പഴയതോ മലിനമോ ആയ വസ്ത്രം ധരിക്കരുത്. ചുവപ്പോ കഠിനമോ അല്ലെങ്കിൽ അന്യമായ അയോഗ്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾക്കും കാതിലങ്കരങ്ങൾക്കും ഒഴിവാക്കണം.
നോപാനഹൌ സ്രജം ചാഥ പാദുകേ ച പ്രയോജയേത് । ഉപവീതമലംകാരം ദര്ശയന്കൃഷ്ണമാജിനമ്
അവൻ ചെരിപ്പോ പാദരക്ഷയോ പുഷ്പമാലയോ ഉപയോഗിക്കരുത്. അവൻ യജ്ഞോപവീതവും അലങ്കാരങ്ങളും കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മവും ധരിച്ചിരിക്കണം.
നാപസവ്യം പരീദധ്യാദ്വാസോ ന വികൃതം വസേത് । ആഹരേദ്വിധിവദ്ദാരാന്സദൃശാനാത്മനഃ ശുഭാന്
വസ്ത്രം ഇടതുചെവിക്ക് മുകളിൽ ഇട്ടു ധരിക്കരുത്; വിചിത്രമായ രീതിയിൽ ജീവിക്കരുത്. യഥാവിധി, തനിക്കു അനുയോജ്യവും ശുഭവുമുള്ള ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കണം.
രൂപലക്ഷണസംയുക്താന്യോനിദോഷവിവര്ജിതാന് । അപിതൃഗോത്രജഭവാമന്യമാനുഷഗോത്രജാമ്
അവൾ സൌന്ദര്യവും നല്ല ലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളവളായിരിക്കണം, മറ്റു ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവളായിരിക്കണം, പിതൃഗോത്രത്തിൽ പെട്ടവളാകരുത്, മനുഷ്യകുലത്തിൽ പെട്ടവളായിരിക്കണം.
ആഹരേദ്ബ്രാഹ്മണോ ഭാര്യാം ശീലശൌചസമന്വിതാമ് । ഋതുകാലാഭിഗാമീ സ്യാദ്യാവത്പുത്രോഭിജായതേ
ബ്രാഹ്മണൻ നല്ല സ്വഭാവവും ശുദ്ധിയും ഉള്ള ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കണം; അവൾ ശരിയായ സമയത്ത് സമീപിക്കണം, മകൻ ജനിക്കുന്നതുവരെ.
വര്ജയേത്പ്രതിഷിദ്ധാനി പ്രയത്നേന ദിനാനി തു । ഷഷ്ഠ്യഷ്ടമീം പംചദശീം ദ്വാദശീം ച ചതുര്ദശീമ്
നിഷിദ്ധമായ ദിവസങ്ങൾ, അതായത് ആറാം, എട്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം, പതിനാലാം, പതിനഞ്ചാം ദിവസങ്ങൾ, അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിവാക്കണം.
ബ്രഹ്മചാരീ ഭവേന്നിത്യം തദ്വജ്ജന്മത്രയാഹനി । ആദധീത വിവാഹാഗ്നിം ജുഹുയാജ്ജാതവേദസമ്
ആ ദിവസങ്ങളിലും ജനനത്തിന് ശേഷം മൂന്നു ദിവസങ്ങളിലും അവൻ എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരിയായിരിക്കണം. വിവാഹാഗ്നി സ്ഥാപിച്ച് ജാതവേദസിന് ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
ഏതാനി സ്നാതകോ നിത്യം പാവനാനി ച പാവയേത് । വേദോദിതം സ്വകം കര്മ്മ നിത്യം കുര്യാദതംദ്രിതഃ
ഗൃഹസ്ഥൻ ഈ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ആചരിക്കണം. വേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ അശ്രാന്തമായി നിർവഹിക്കണം.
അകുര്വാണഃ പതത്യാശു നരകാനതിഭീഷണാന് । അഭ്യസേത്പ്രയതോ വേദം മഹായജ്ഞാന്ന ഹാപയേത്
ഇവ കൃത്യമായി ചെയ്യാത്തവൻ ഭയങ്കരമായ നരകങ്ങളിൽ വേഗത്തിൽ വീഴും. വേദം പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം, മഹായജ്ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
കുര്യാദ്ഗൃഹ്യാണി കാര്യാണി സംധ്യോപാസനമേവ ച । സഖ്യം സമാധികൈഃ കുര്യാദുപേയാദീശ്വരം സദാ
ഗൃഹ്യകർമ്മങ്ങളും സന്ധ്യാവന്ദനവും നിർവഹിക്കണം. ആത്മീയമായി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരുമായി സൗഹൃദം പുലർത്തണം, എപ്പോഴും ഭഗവാനെ സമീപിക്കണം.
ദൈവതാന്യഭിഗച്ഛേത കുര്യ്യാദ്ഭാര്യ്യാഭിപോഷണമ് । ന ധര്മം ഖ്യാപയേദ്വിദ്വാന്ന പാപം ഗൂഹയേദപി
ദേവതകളെ ആരാധിക്കണം, ഭാര്യയുടെ പോഷണം ചെയ്യണം. ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ തന്റെ ധർമ്മം പ്രചരിപ്പിക്കരുത്, പാപം മറയ്ക്കുകയും ചെയ്യരുത്.