യത്ഫലം സമവാപ്നോതി തന്നത്വാ ഗരുഡധ്വജമ് । കൃത്വാപി ബഹുശഃ പാപം നരോ മോഹസമന്വിതഃ
അവന് ഗരുഡധ്വജനായ ദൈവത്തോട് നമസ്കരിച്ചാല് അതേ ഫലം ലഭിക്കും; ഒരാള് മോഹത്തില് അകപ്പെട്ട് എത്ര പാപം ചെയ്താലും—
ന യാതി നരകം ഗത്വാ സര്വപാപഹരം ഹരിമ് । പൃഥിവ്യാം യാനി തീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച
അവന് ഹരിയെ പ്രാപിച്ചാല് നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല; ഭൂമിയില് ഉള്ള എല്ലാ തീര്ഥങ്ങളും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും—
താനി സര്വാണ്യവാപ്നോതി വിഷ്ണോര്നാമാനുകീര്തനാത് । ദേവം ശാര്ങ്ഗധരം വിഷ്ണും യേ പ്രപന്നാഃ പരായണാഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം ആവര്ത്തിച്ച് പാടുമ്പോള് എല്ലാം പ്രാപിക്കാം; ശാര്ംഗധനുവായ ദൈവമായ വിഷ്ണുവില് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവര്—
ന തേഷാം യമസാലോക്യം ന തേ സ്യുര്നരകൌകസഃ । വൈഷ്ണവഃ പുരുഷോ വൈശ്യ ശിവനിംദാം കരോതി യഃ
അവര്ക്ക് യമലോകം കാണാനോ നരകത്തില് വാസം ചെയ്യാനോ സംഭവിക്കില്ല; എന്നാല് ഒരു വൈഷ്ണവന് ശിവനെ നിന്ദിച്ചാല്—
ന വിംദേദ്വൈഷ്ണവം ലോകം സ യാതി നരകം മഹത് । ഉപോഷ്യൈകാദശീമേകാം പ്രസംഗേനാപി മാനവഃ
അവന്ക്ക് വൈഷ്ണവലോകം ലഭിക്കില്ല; വലിയ നരകത്തിലേക്കാണ് അവന് പോകുന്നത്. ഒരാള് ഏകാദശി ഉപവാസം ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും അനുസൃതമായി ആചരിച്ചാല്—
ന യാതി യാതനാം യാമീമിതി ലോമശതഃ ശ്രുതമ് । നേദൃശം പാവനം കിംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു വിദ്യതേ
അവന് യമന്റെ യാതനകള് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ല—ഇത് ലോമശമുനിയില് നിന്ന് കേട്ടതാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇത്ര ശുദ്ധീകരണശേഷിയുള്ളത് മറ്റൊന്നുമില്ല.
ഉഭയം പദ്മനാഭസ്യ ദിനം പാതകനാശനമ് । താവത്പാപാനി ദേഹേഽസ്മിന്വസംതീഹ വിശാംവര
പദ്മനാഭദിവസം ആചരിക്കുന്നത് ഇരുവരും പാപനാശകരമാണ്; വിശാംവരാ, പദ്മനാഭദിവസം ആചരിക്കുന്നതുവരെ ഈ ശരീരത്തില് പാപങ്ങള് നിലനില്ക്കുന്നു.
യാവന്നോപവസേജ്ജംതുഃ പദ്മനാഭദിനം ശുഭമ് । അശ്വമേധസഹസ്രാണി രാജസൂയശതാനി ച
ഒരു ജീവിയും പദ്മനാഭദിവസം ഉപവാസം ആചരിക്കുന്നതുവരെ, ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളും നൂറു രാജസൂയയാഗങ്ങളും—
ഏകാദശ്യുപവാസസ്യ കലാം നാര്ഹംതി ഷോഡശീമ് । ഏകാദശേംദ്രിയൈഃ പാപം യത്കൃതം വൈശ്യ മാനവൈഃ
ഏകാദശി ഉപവാസത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന് പത്തിരണ്ടിലോ പതിനാറിലോ ഭാഗങ്ങൾ പോലും തുല്യം വരില്ല. മനുഷ്യരും വ്യാപാരികളും പതിനൊന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾകൊണ്ട് ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും ഈ ഉപവാസം നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഏകാദശ്യുപവാസേന തത്സര്വം വിലയം വ്രജേത് । ഏകാദശീസമം കിംചിത്പുണ്യം ലോകേ ന വിദ്യതേ
ഏകാദശി ഉപവാസം ചെയ്താൽ ആ പാപങ്ങൾ എല്ലാം അകറ്റപ്പെടും. ഈ ലോകത്ത് ഏകാദശിക്ക് തുല്യമായ പുണ്യം ഒന്നുമില്ല.
വ്യാജേനാപി കൃതാ യൈസ്തു വശം യാംതി ന ഭാസ്കരേഃ । സ്വര്ഗമോക്ഷപ്രദാ ഹ്യേഷാ ശരീരാരോഗ്യദായിനീ
ഏതെങ്കിലും വ്യാജ കാരണം കൊണ്ടെങ്കിലും ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ, അതിനാൽ സൂര്യന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും; സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കുകയും ശരീരാരോഗ്യവും നേടുകയും ചെയ്യും.
സുകലത്രപ്രദാ ഹ്യേഷാ ജീവത്പുത്രപ്രദായിനീ । ന ഗംഗാ ന ഗയാ വൈശ്യ ന കാശീ ന ച പുഷ്കരമ്
ഇത് നല്ല ഭാര്യയെയും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പുത്രന്മാരെയും നൽകുന്നു. ഗംഗയും ഗയയും കാശിയും പുഷ്കരവും ഇതിന് തുല്യം അല്ല.
ന ചാപി വൈഷ്ണവം ക്ഷേത്രം തുല്യം ഹരിദിനേന തു । യമുനാ ചന്ദ്രഭാഗാ ന തുല്യാ ഹരിദിനേന തു
ഏതു വൈഷ്ണവ തീർത്ഥവും ഹരിദിനത്തിന് തുല്യം അല്ല; യമുനയും ചന്ദ്രഭാഗയും പോലും ഹരിദിനത്തിന് തുല്യം അല്ല.
അനായാസേന യേനാത്ര പ്രാപ്യതേ വൈഷ്ണവം പദമ് । രാത്രൌ ജാഗരണം കൃത്വാ സമുപോഷ്യ ഹരേര്ദിനേ
ഇവിടെ എളുപ്പത്തിൽ വൈഷ്ണവപദം ലഭിക്കാൻ, ഹരിദിനത്തിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച് രാത്രിയിൽ ജാഗരണമിരിക്കണം.
ദശ വൈ പൈതൃകേ പക്ഷേ മാതൃകേ ദശ പൂര്വജാഃ । പ്രിയായാ ദശ യേ വൈശ്യ താനുദ്ധരതി നിശ്ചിതമ്
പിതൃവംശത്തിൽ പത്തു പേരെയും മാതൃവംശത്തിൽ പത്തു പേരെയും പ്രിയയുടേയും പത്തു പൂർവ്വികരെയും നിർബന്ധമായി മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ദ്വംദ്വസംഗ പരിത്യക്താ നാഗാരി കൃതകേതനാഃ । സ്രഗ്വിണഃ പീതവസനാഃ പ്രയാംതി ഹരിമംദിരമ്
ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ ആസക്തി വിട്ടവരും ഗൃഹസ്ഥരല്ലാത്തവരും ഹരിദേവനു വേണ്ടി അലങ്കാരവും മഞ്ഞ വസ്ത്രവും ധരിച്ചവരും ഹരിയുടെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തുന്നു.
ബാലത്വേ യൌവനേ വാപി വാര്ദ്ധകേ വാ വിശാംവര । ഉപോഷ്യൈകാദശീം നൂനം നൈതി പാപോഽതിദുര്ഗതിമ്
ശിശുക്കാലത്തോ യൗവനത്തോ വൃദ്ധാവസ്ഥയിലോ ആയാലും, ഏകാദശി ഉപവാസം ചെയ്തവൻ ഒരിക്കലും ദുർഗതിയിൽ പോകുന്നില്ല.
ഉപോഷ്യേഹ ത്രിരാത്രാണി കൃത്വാ വാ തീര്ഥമജ്ജനമ് । ദത്വാ ഹേമതിലാന്ഗാശ്ച സ്വര്ഗം യാംതീഹ മാനവാഃ
മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവാസം ചെയ്താലോ, തീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചാലോ, പൊന്നും എള്ളും ദാനം ചെയ്താലോ, മനുഷ്യർക്ക് ഇവിടെ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.
തീര്ഥേ സ്നാംതി ന യേ വൈശ്യ ന ദത്തം കാംചനം ച യൈഃ । നൈവ തപ്തം തപഃ കിംചിത്തേ സ്യുഃ സര്വത്ര ദുഃഖിതാഃ
തീർത്ഥത്തിൽ കുളിക്കാത്തവരും പൊൻ ദാനം ചെയ്യാത്തവരും തപസ്സ് ചെയ്യാത്തവരും എല്ലായിടത്തും ദുഃഖിതരായിരിക്കും.
സംക്ഷിപ്യ കഥിതം ധര്മ്മം നരകസ്യ നിരൂപണമ് । അദ്രോഹഃ സര്വഭൂതേഷു വാങ്മനഃ കായ കര്മഭിഃ
സംഗ്രഹമായി പറഞ്ഞാൽ, ധർമ്മവും നരകത്തിന്റെ വിവരണവും ഇതാണ്: വാക്കിലും മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും പ്രവൃത്തികളിലും എല്ലാ ജീവികളോടും ദ്രോഹം ചെയ്യരുത്.
ഇംദ്രിയാണാം നിരോധശ്ച ദാനം ച ഹരിസേവനമ് । വര്ണാശ്രമക്രിയാണാം ച പാലനം വിധിതഃ സദാ
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുക, ദാനം ചെയ്യുക, ഹരിയെ സേവിക്കുക, വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം എപ്പോഴും പാലിക്കുക.
സ്വര്ഗാര്ഥീ സര്വദാ വൈശ്യ തപോദാനം ന കീര്തയേത് । യഥാശക്തി തഥാ ദദ്യാദാത്മനോ ഹിതകാമ്യയാ
സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ താൻ ചെയ്ത തപസ്സ് അല്ലെങ്കിൽ ദാനം പ്രശംസിക്കരുത്; കഴിയുന്നത്ര ദാനം ചെയ്യണം, സ്വയം ഭേദം ആഗ്രഹിച്ച്.
ഉപാനദ്വസ്ത്രമന്നാനി പത്രം മൂലം ഫലം ജലമ് । അവംധ്യം ദിവസം കാര്യ്യം ദരിദ്രേണാപി വൈശ്യക
ചെരിപ്പ്, വസ്ത്രം, അന്നം, ഇല, കിഴങ്ങ്, പഴം, വെള്ളം — ദരിദ്രനായാലും ഒരു ദിവസം ഫലപ്രദമാക്കാൻ ഇതൊക്കെ ദാനം ചെയ്യണം.
ഇഹലോകേ പരേ ചൈവ ന ദത്തം നോപതിഷ്ഠതേ । ദാതാരോ നൈവ പശ്യംതി താം താം വൈ യമയാതനാമ്
ഇഹലോകത്ത് ദാനം ചെയ്യാത്തത് പരലോകത്ത് കൂടെ പോകില്ല; ദാനികൾക്ക് യമന്റെ വിവിധ ശിക്ഷകൾ കാണേണ്ടി വരില്ല.
ദീര്ഘായുഷോ ധനാഢ്യാശ്ച ഭവംതീഹ പുനഃപുനഃ । കിമത്ര ബഹുനോക്തേന യാംത്യധര്മേണ ദുര്ഗതിമ്
ദീർഘായുസ്സും ധനസമ്പത്തും വീണ്ടും വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നവർ ഇവിടെയുണ്ട്; കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, അധർമ്മം ചെയ്താൽ ദുർഗതിയിലാകും.
ആരോഹംതി ദിവം ധര്മ്മേ നരാഃ സര്വത്ര സര്വദാ
ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവർ എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
തേന ബാലത്വമാരഭ്യ കര്തവ്യോ ധര്മസംഗ്രഹഃ । ഇതി തേ കഥിതം സര്വം കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി
അതിനാല് ബാല്യകാലം മുതല് തന്നെ ധര്മം സമ്പാദിക്കാന് ശ്രമിക്കണം. ഇതുവരെ എല്ലാം പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി എന്താണ് നീ കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
വികുംഡല ഉവാച- ശ്രുത്വാ ത്വദ്വചനം സൌമ്യ പ്രസന്നം ചിത്തമേവ മേ । ഗംഗോദം പാപഹം സദ്യഃ പാപഹാരി സതാം വചഃ
വികുണ്ഡലന് പറഞ്ഞു: ഭദ്രന്, നിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായി. ഗംഗാജലം പാപം ഉടന് നീക്കുന്നതുപോലെ, സന്മാര്ഗ്ഗികളുടെ വാക്കുകളും പാപം അകറ്റുന്നു.
ഉപകര്തും പ്രിയം വക്തും ഗുണോ നൈസര്ഗികഃ സതാമ് । ശീതാംശുഃ ക്രിയതേ കേന ശീതലോഽമൃതമംഡലഃ
മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുകയും സ്നേഹപൂര്വ്വം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സന്മാര്ഗ്ഗികളുടെ സ്വാഭാവിക ഗുണങ്ങളാണ്. ചന്ദ്രനെ ആര് തണുപ്പിക്കണമെന്ന് നോക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ, അവന്റെ അമൃതംപോലുള്ള വട്ടം സ്വയം തണുപ്പാണ്.
ദേവദൂത തതോ ബ്രൂഹി കാരുണ്യാന്മമ പൃച്ഛതഃ । നരകാന്നിഷ്കൃതിഃ സദ്യോ ഭ്രാതുര്മേ ജായതേ കഥമ്
ദേവദൂതാ, ദയവായി എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു ദയയോടെ ഉത്തരം പറയൂ. എന്റെ സഹോദരന് നരകത്തില് നിന്നു ഉടന് മോചനം ലഭിക്കാനുള്ള മാര്ഗ്ഗം എന്താണ്?