കുമാര്ഗഗൌ ദുരാത്മാനൌ പിതൃമിത്രനിഷേധകൌ । അധര്മനിരതൌ ദുഷ്ടൌ പരദാരാഭിഗാമിനൌ
അവർ തെറ്റായ വഴികളിൽ നടന്നു, ദുഷ്ടഹൃദയങ്ങളായിരുന്നു, അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ എതിർത്തു, ദുർമ്മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു, അന്യസ്ത്രീവഞ്ചനയിൽ മുഴുകിയവരായിരുന്നു.
ഗീതവാദിത്രനിരതൌ വീണാവേണുവിനോദിനൌ । വാരസ്ത്രീശതസംയുക്തൌ ഗായംതൌ ചേരതുസ്തദാ
പാട്ടിലും വാദ്യങ്ങളിലും ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി, വീണയും കുഴലും വായിച്ച്, നൂറുകണക്കിന് വേശ്യകളോടൊപ്പം ചുറ്റി നടക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്തു.
ചാടുകാരജനൈര്യുക്തൌ ബിംബോഷ്ഠീഷു വിശാരദൌ । സുവേഷൌ ചാരുവസനൌ ചാരുചംദനരൂഷിതൌ
അഭിമാനികൾക്കു ചുറ്റും ചാടുകാരും, ചുവന്ന അധരങ്ങളുള്ള സ്ത്രീകളെ വശീകരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരും, മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചും സുഗന്ധ ചന്ദനത്തിൽ അലങ്കരിച്ചും നടന്നു.
തഥാ സുഗംധിമാലാഢ്യൌ കസ്തൂരീലക്ഷ്മലക്ഷിതൌ । നാനാലംകാരശോഭാഢ്യൌ മൌക്തികാഹാരഹാരിണൌ
അങ്ങനെ സുഗന്ധമുള്ള മാലകൾ അണിഞ്ഞും കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവയിൽ ചിഹ്നമിട്ടും, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചും മുത്തുമാലകൾ അണിഞ്ഞും അലങ്കരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
ഗജവാജിരഥൌഘേന ക്രീഡംതൌ താവിതസ്തദാ । മധുപാനസമായുക്തൌ പരസ്ത്രീരതിമോഹിതൌ
ആ സമയത്ത്, അവർ ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും കൂട്ടമായി ഉപയോഗിച്ച് കളിച്ചു, മദ്യം കുടിച്ചു, അന്യസ്ത്രീകളുടെ ആസ്വാദനത്തിൽ മുഴുകി ജീവിച്ചു.
നാശയംതൌ പിതൃദ്രവ്യം സഹസ്രം ദദതുഃ ശതമ് । തസ്ഥതുഃ സ്വഗൃഹേ രമ്യേ നിത്യം ഭോഗപരായണൌ
അച്ഛന്റെ സമ്പത്ത് അവർ പാഴാക്കുകയും, നൂറിനുപകരം ആയിരം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു; മനോഹരമായ വീട്ടിൽ എപ്പോഴും ഭോഗത്തിൽ മാത്രം മഗ്നരായി താമസിച്ചു.
ഇത്ഥം തു തദ്ധനം താഭ്യാം വിനിയുക്തമസദ്വ്യയൈഃ । വാരസ്ത്രീ വിട ശൈലൂഷ മല്ല ചാരണ ബംദിഷു
അങ്ങനെ ആ സമ്പത്ത് അവർ അനാവശ്യവ്യയങ്ങൾക്കായി പാഴാക്കി; വേശ്യകൾക്കും, ദലാളുകൾക്കും, നടന്മാർക്കും, മല്ലന്മാർക്കും, ചാരന്മാർക്കും, പാട്ടുകാര്ക്കും കൊടുത്തു.
അപാത്രേ തദ്ധനം ദത്തം ക്ഷിപ്തം ബീജമിവോഷരേ । ന സത്പാത്രേ ച തദ്ദത്തം ന ബ്രാഹ്മണമുഖേ ഹുതമ്
അവർ ആ സമ്പത്ത് അയോഗ്യർക്കു കൊടുത്തു, ഉണക്കുനിലത്തുള്ള വിത്തുപോലെ പാഴാക്കി; യോഗ്യർക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അഗ്നിയിലും അർപ്പിച്ചില്ല.
നാര്ചിതോ ഭൂതഭൃദ്വിഷ്ണുഃ സര്വപാപപ്രണാശനഃ । ഉഭയോരേവ തദ്ദ്രവ്യമചിരേണ ക്ഷയം യയൌ
ഭൂതങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവനെ, അവർ ആരാധിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് അവരുടെ സമ്പത്ത് രണ്ടുപേരുടേയും ഉടൻ തന്നെ നഷ്ടമായി.
തതസ്തൌ ദുഃഖമാപന്നൌ കാര്പണ്യം പരമം ഗതൌ । ശോചമാനൌ തു മുഹ്യംതൌ ക്ഷുത്പീഡാദുഃഖപീഡിതൌ
അതിനുശേഷം, അവർ ദു:ഖത്തിലായി, അത്യന്തം ദരിദ്രതയിൽ ആകി, വിശപ്പിന്റെയും ദു:ഖത്തിന്റെയും ബുദ്ധിമുട്ടിൽ, ദുഃഖിച്ച്, മനസ്സു കുഴഞ്ഞു.
തയോസ്തു തിഷ്ഠതോര്ഗേഹേ നാസ്തി യദ്ഭുജ്യതേ തദാ । സ്വജനൈര്ബാംധവൈസ്സര്വൈഃ സേവകൈരുപജീവിഭിഃ
അവർ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഭക്ഷിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു; ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സേവകരും ആശ്രിതരും എല്ലാവരും അവരെ വിട്ടുപോയി.
ദ്രവ്യാഭാവേ പരിത്യക്തൌ ചിംത്യമാനൌ തതഃ പുരേ । പശ്ചാച്ചൌര്യ്യം സമാരബ്ധം താഭ്യാം ച നഗരേ നൃപ
സമ്പത്ത് ഇല്ലാതായപ്പോൾ, അവർ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, നഗരത്തിൽ എല്ലാവരും അവരെ കുറിച്ച് ചർച്ചചെയ്തു; പിന്നീട്, രാജാവേ, ഇരുവരും നഗരത്തിൽ കള്ളത്തൊഴിൽ ആരംഭിച്ചു.
രാജതോ ലോകതോ ഭീതൌ സ്വപുരാന്നിഃസൃതൌ തദാ । ചക്രതുര്വനവാസം തൌ സര്വേഷാമുപപീഡിതൌ
രാജാവിനെയും ജനത്തെയും ഭയന്ന്, അവർ സ്വന്തം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി, കാടിൽ താമസിച്ചു, എല്ലാവരുടെയും ഉപദ്രവം അനുഭവിച്ചു.
ജഘ്നതുഃ സതതം മൂഢൌ ശിതൈര്ബാണൈര്വിഷാര്പിതൈഃ । നാനാപക്ഷിവരാഹാംശ്ച ഹരിണാന്രോഹിതാംസ്തഥാ
അവിടെ, ആ ഇരുവരും, മണ്ടന്മാരായി, മൂർച്ചയുള്ള വിഷം പൂശിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വിവിധ പക്ഷികളും പന്നികളും മാൻമാരും ചുവന്ന കുരങ്ങന്മാരും കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
ശശകാഞ്ഛല്ലകാന്ഗോധാന്ശ്വാപദാംശ്ചേതരാന്ബഹൂന് । മഹാബലൌ ഭില്ലസംഗാവാഖേടകഭുജൌ സദാ
മുയലുകൾ, കാടുപക്ഷികൾ, ഉണ്ണി, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, മറ്റു പല ജീവികളും അവർ വധിച്ചു; വലിയ ശക്തിയുള്ളവരായിരുന്നതിനാൽ, വേട്ടക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, എപ്പോഴും വില്ലുപിടിച്ച് നടന്നു.
ഏവം മാംസമയാഹാരൌ പാപാഹാരൌ പരംതപ । കദാചിദ്ഭൂധരം പ്രാപ്തോ ഹ്യേകോഽന്യശ്ച വനം ഗതഃ
അങ്ങനെ, പാപകരമായ മാംസാഹാരം മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിച്ചപ്പോൾ, ഒരിക്കൽ, ഒരാൾ ഒരു മലയിൽ എത്തി, മറ്റൊരാൾ കാടിലേക്ക് പോയി.
ശാര്ദൂലേന ഹതോ ജ്യേഷ്ഠഃ കനിഷ്ഠഃ സര്പദംശിതഃ । ഏകസ്മിന്ദിവസേ രാജന്പാപിഷ്ഠൌ നിധനം ഗതൌ
മുതിർന്നവൻ കടുവയുടെ ആക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഇളയവൻ പാമ്പ് കടിച്ചാണ് മരിച്ചത്. രാജാവേ, ഒരേ ദിവസം ഇരുവരും, ഏറ്റവും പാപികളായവർ, മരണത്തെത്തുകയായിരുന്നു.
യമദൂതൈസ്തതോബദ്ധ്വാ പാപൈര്നീതൌ യമാലയമ് । ഗത്വാഭിജഗദുഃസര്വേ തേ ദൂതാഃ പാപിനാവുഭൌ
അപ്പോൾ യമന്റെ ദൂതന്മാർ അവരെ ബന്ധിച്ച്, അവരുടെ പാപങ്ങൾ കൊണ്ടു യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെത്തിയപ്പോൾ, ആ ദൂതന്മാർ എല്ലാവരും അവരെ ഇരുവരെയും പാപികൾ ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ധര്മരാജ നരാവേതാവാനീതൌ തവ ശാസനാത് । ആജ്ഞാം ദേഹി സ്വഭൃത്യേഷു പ്രസീദ കരവാമ കിമ്
ധർമ്മരാജാവേ, ഈ രണ്ടുപേരെയും നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ദയവായി, നിന്റെ സേവകരോട് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് കല്പന നൽകൂ.
ആലോച്യ ചിത്രഗുപ്തേന തദാ ദൂതാഞ്ജഗൌ യമഃ । ഏകസ്തു നീയതാം വീര നിരയം തീവ്രവേദനമ്
ചിത്രഗുപ്തനോടൊപ്പം ആലോചിച്ച ശേഷം, യമൻ ദൂതന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'വീരാ, ഒരുവനെ കടുത്ത വേദനയുള്ള നരകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.'
അപരഃ സ്ഥാപ്യതാം സ്വര്ഗേയത്ര ഭോഗാ ഹ്യനുത്തമാഃ । കൃതാംതാജ്ഞാം തതഃ ശ്രുത്വാ ദൂതൈശ്ച ക്ഷിപ്രകാരിഭിഃ
'മറ്റൊരുവനെ അതുല്യമായ സുഖങ്ങൾ ഉള്ള സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥാപിക്കൂ.' മരണന്റെ കല്പന കേട്ട ദൂതന്മാർ അതിവേഗം അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു.
നിക്ഷിപ്തോ രൌരവേ ഘോരേ യോ ജ്യേഷ്ഠോ ഹി നരാധിപ । തേഷാം ദൂതവരഃ കശ്ചിദുവാച മധുരം വചഃ
മുതിർന്നവനെ ഭയാനകമായ റൗരവനരകത്തിൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞു, മനുഷ്യരിലെ രാജാവേ. അതിനുശേഷം അവരിൽ ഒരുവൻ, പ്രധാന ദൂതൻ, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വികുംഡല മയാ സാര്ദ്ധമേഹി സ്വര്ഗം ദദാമി തേ । ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്സുദിവ്യാംസ്ത്വമര്ജിതാന്സ്വേന കര്മണാ
'വികുണ്ഡലാ, എന്നോടൊപ്പം വാ; ഞാൻ നിനക്ക് സ്വർഗ്ഗം നൽകുന്നു. നീ സ്വന്തമായി സമ്പാദിച്ച പുണ്യഫലമായ അതിമനോഹരമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ.'
നാരദഉവാച- തതോ ഹൃഷ്ടമനാഃ സോഽഥ ദൂതം പപ്രച്ഛ തം പഥി । സംദേഹം ഹൃദി കൃത്വാ തു വിസ്മയം പരമം ഗതഃ । വിചാരയന്ഹൃദി സ്വര്ഗഃ കസ്യ ഹേതോഃ ഫലം മമ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, സന്തോഷഭരിതനായ വികുണ്ഡലൻ ആ ദൂതനോട് വഴിയിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ ചോദിച്ചു. ഹൃദയത്തിൽ സംശയവും അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു: 'എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്വർഗ്ഗഫലം എനിക്ക് ലഭിച്ചത്?' എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
വികുംഡല ഉവാച- ഹേ ദൂതവര പൃച്ഛാമി സംശയം ത്വാമഹം പരമ് । ആവാം ജാതൌ കുലേ തുല്യേ തുല്യം കര്മ തഥാ കൃതമ്
വികുണ്ഡലൻ പറഞ്ഞു: ദൂതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നിന്നോട് വലിയൊരു സംശയം ചോദിക്കുകയാണ്. ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഒരേ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു, ഒരുപോലെ പ്രവർത്തികളും ചെയ്തു.
ദുര്മൃത്യുരപി തുല്യോഭൂത്തുല്യോ ദൃഷ്ടോ യമസ്തഥാ । കഥം സ നരകേ ക്ഷിപ്തസ്തുല്യകര്മ്മാ മമാഗ്രജഃ
മരണവും ഒരുപോലെ സംഭവിച്ചു, യമനും ഒരുപോലെയാണ് കണ്ടത്. എങ്കിൽ, ഒരുപോലെ പ്രവർത്തിച്ച എന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ എങ്ങനെ നരകത്തിൽ വീണു?
മമാഭവത്കഥം നാകമിതി മേ ഛിംധി സംശയമ് । ദേവദൂത ന പശ്യാമി മമ സ്വര്ഗസ്യ കാരണമ്
എനിക്ക് സ്വർഗ്ഗം ലഭിച്ചത് എങ്ങനെ? ഈ സംശയം ദയവായി നീക്കൂ. ദൈവദൂതാ, എനിക്ക് സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കാൻ കാരണമെന്താണെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
ദേവദൂത ഉവാച- മാതാ പിതാ സുതോ ജായാ സ്വസാ ഭ്രാതാ വികുംഡല । ജന്മഹേതോരിയം സംജ്ഞാ ജംതോഃ കര്മ്മോപഭുക്തയേ
ദൈവദൂതൻ പറഞ്ഞു: അമ്മ, അച്ഛൻ, മകൻ, ഭാര്യ, സഹോദരി, സഹോദരൻ, വികുണ്ഡലാ—ഇവയെല്ലാം ജനനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജീവിക്ക് കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ ഉള്ള പേരുകളാണ്.
ഏകസ്മിന്പാദപേ യദ്വച്ഛകുനാനാം സമാഗമഃ । യദ്യത്സമീഹിതം കര്മ കുരുതേ പൂര്വഭാവിതഃ
ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ പക്ഷികൾ കൂടിയെത്തുന്നതുപോലെ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച കർമ്മങ്ങൾ, മുൻജന്മഫലമായി, ചെയ്യുന്നു.
തസ്യ തസ്യ ഫലം ഭുംക്തേ കര്മ്മണഃ പുരുഷഃ സദാ । സത്യം വദാമി തേ പ്രീത്യാ നരൈഃ കര്മ്മ ശുഭാശുഭമ്
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ സത്യം പറയുന്നു: മനുഷ്യർക്ക് നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവർത്തികൾക്ക് ഫലം ഉറപ്പാണ്.