ഉപജീവ്യാ ഹതാ കന്യാ സ്വാര്ഥേ പാകക്രിയാ ഹതാ । ശൂദ്ര ഭക്ഷോ ഹതോ യോഗഃ കൃപണസ്യ ഹതം ധനമ്
ഉപജീവനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ച കന്യ നശിക്കുന്നു; സ്വാർത്ഥത്താൽ പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷ്യവും; ശൂദ്രഭക്ഷണം കൊണ്ടു യോഗവും; കഞ്ചാവിന്റെ ധനവും നശിക്കുന്നു.
അനഭ്യാസഹതാ വിദ്യാ ഹതോ ബോധോ വിരോധകൃത് । ജീവിതാര്ഥം ഹതം തീര്ഥം ജീവനാര്ഥം ഹതം വ്രതമ്
അഭ്യാസമില്ലാതെ വിദ്യ നശിക്കുന്നു; വിരോധം കൊണ്ടു ബോധവും; ജീവിക്കാനായി തിരയുന്ന തീർത്ഥവും; ജീവനത്തിനായി എടുത്ത വ്രതവും നശിക്കുന്നു.
അസത്യാ ച ഹതാ വാണീ തഥാ പൈശുന്യവാദിനീ । ഷട്കര്ണഗോ ഹതോ മംത്രോ വ്യഗ്രചിത്തോ ഹതോ ജപഃ
അസത്യമായ വാക്കുകളും, മറ്റുള്ളവരെ അപകീര്ത്തിപ്പെടുത്തുന്ന വാക്കുകളും നശിക്കുന്നു. ആറു ചെവികളിൽ പറഞ്ഞ രഹസ്യങ്ങൾ നിലനിൽക്കില്ല. മനസ്സ് ചിതറുന്നവരുടെ ജപവും ഫലപ്രദമാകില്ല.
ഹതമശ്രോത്രിയേ ദാനം ഹതോ ലോകശ്ച നാസ്തികഃ । അശ്രദ്ധയാ ഹതം സര്വം യത്കൃതം പാരലൌകികമ്
യോഗ്യനല്ലാത്തവർക്കു നൽകിയ ദാനം നശിക്കുന്നു. വിശ്വാസമില്ലാത്ത ലോകം നിലനിൽക്കില്ല. വിശ്വാസമില്ലാതെ ചെയ്ത എല്ലാ പരലോകകാര്യങ്ങളും ഫലിക്കില്ല.
ഇഹ ലോകോ ഹതോ നൄണാം ദരിദ്രാണാം യഥാ നൃപ । മനുഷ്യാണാം ഹതം ജന്മ കാലിദീമജ്ജനം വിനാ
രാജാവേ, ഈ ലോകത്ത് ദരിദ്രരുടെ ജീവിതം നശിക്കുന്നു. യമുനയിൽ കുളിക്കാതെ മനുഷ്യജന്മം വെർത്ഥമാകുന്നു.
ഉപപാതക സര്വാണി പാതകാനി മഹാംതി ച । ഭസ്മീ ഭവംതി സര്വാണി യമുനാമജ്ജനാന്നൃപ
രാജാവേ, ചെറിയതും വലിയതുമായ എല്ലാ പാപങ്ങളും യമുനയിൽ കുളിച്ചാൽ പൂർണ്ണമായും നശിക്കുന്നു.
വേപംതേ സര്വപാപാനി യമുനായാം ഗതേ നരേ । നാശകേ സര്വപാപാനാം യദി സ്നാസ്യതി വാരിണി
ഒരു മനുഷ്യൻ യമുനയിൽ കയറുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും ഭയപ്പെടുന്നു. അവളുടെ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.
പാവകാ ഇവ ദീപ്യംതേ യമുനായാം നരോത്തമാഃ । വിമുക്താഃ സര്വപാപേഭ്യോ മേഘേഭ്യ ഇവ ചംദ്രമാഃ
യമുനയിൽ കുളിക്കുന്ന ഉത്തമന്മാർ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായിരിക്കും, മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതമായ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
ആര്ദ്ര ശുഷ്കലഘുസ്ഥൂലം വാങ്മനഃ കര്മഭിഃ കൃതമ് । തത്ര സ്നാനം ദഹേത്പാപം പാവകഃ സമിധോ യഥാ
വാക്കിലൂടെ, മനസിലൂടെ, പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ, ഭാരംകൂടിയതോ ലഘുവായതോ, ഈർപ്പംകൂടിയതോ ഉണക്കമായതോ ആയ പ്രവർത്തികൾ എല്ലാം അവിടെ കുളിച്ചാൽ അഗ്നി ഇന്ധനം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പാപം ദഹിപ്പിക്കും.
പ്രാമാദികം ച യത്പാപം ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതം ച യത് । സ്നാനമാത്രേണ നശ്യേത യമുനായാം നൃപോത്തമ
അജാഗ്രതയാൽ ചെയ്തതോ, അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ചെയ്തതോ ആയ എല്ലാ പാപങ്ങളും യമുനയിൽ കുളിച്ചാൽ മാത്രം മതി, രാജാവേ, അവ നശിക്കുന്നു.
നിഷ്പാപാസ്ത്രിദിവം യാംതി പാപിഷ്ഠാ യാംതി ശുദ്ധതാമ് । സംദേഹോ നാത്ര കര്തവ്യഃ സ്നാനേ വൈ യമുനാജലേ
പാപികൾ ശുദ്ധരാവുകയും, ശുദ്ധർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്യും. യമുനയുടെ വെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നതിന്റെ ഫലത്തിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട.
സര്വേഽധികാരിണോ ഹ്യത്ര വിഷ്ണുഭക്തൌ തഥാ നൃപ । സര്വേഷാം സര്വദാ ദേവീ യമുനാ പാപനാശികാ
രാജാവേ, ഇവിടെ വിഷ്ണുഭക്തിക്ക് എല്ലാവർക്കും അവകാശമുണ്ട്. എല്ലായ്പ്പോഴും യമുനാദേവി എല്ലാവരുടെയും പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഏഷ ഏവ പരോ മംത്ര ഏതച്ച പരമം തപഃ । പ്രായശ്ചിത്തം പരം ചൈവ യമുനാസ്നാനമുത്തമമ്
യമുനയിൽ കുളിക്കൽ തന്നെയാണ് ഉത്തമമായ മന്ത്രവും, പരമമായ തപസ്സും, ഏറ്റവും വലിയ പ്രായശ്ചിത്തവും.
നൃണാം ജന്മാംതരാഭ്യാസാത്കാലിംദീ മജ്ജനേ മതിഃ । അധ്യാത്മജ്ഞാനകൌശല്യം ജന്മാഭ്യാസാദ്യഥാ നൃപ
പല ജന്മങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ച് ജനിച്ചവർക്കാണ് കാലിന്ദിയിൽ കുളിക്കാനുള്ള മനസ്സുറപ്പുണ്ടാകുന്നത്. അതുപോലെ ആത്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യം പല ജന്മങ്ങളുടെ അഭ്യാസത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു, രാജാവേ.
സംസാരകര്ദമാലേപ പ്രക്ഷാലന വിശാരദമ് । പാവനം പാവനാനാം ച യമുനാസ്നാനമുത്തമമ്
സംസാരത്തിന്റെ മലിനത്വം കഴുകി കളയുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളതും, ശുദ്ധീകരണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമവുമാണ് യമുനയിൽ കുളിക്കൽ.
സ്നാതാസ്തത്ര ച യേ രാജന്സര്വകാമഫലപ്രദേ । ശുഭാംശ്ച ഭുംജതേ ഭോഗാംശ്ചംദ്ര സൂര്യഗ്രഹോപമാന്
രാജാവേ, അവിടെ കുളിക്കുന്നവർക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും ലഭിക്കും. അവർ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളുമായി തുല്യമായ ശുഭഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
യമുനാ മോക്ഷദാ പ്രോക്താ മഥുരാസംഗതാ യദി । മഥുരായാം ച കാലിംദീ പുണ്യാധികവിവര്ദ്ധിനീ
യമുനയാണ് മോക്ഷം നൽകുന്നവളെന്ന് പറയുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് മഥുരയുമായി ചേർന്നാൽ. മഥുരയിൽ കാലിന്ദി കൂടുതൽ പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
അന്യത്ര യമുനാ പുണ്യാ മഹാപാതകഹാരിണീ । വിഷ്ണുഭക്തിപ്രദാ ദേവീ മഥുരാ സംഗതാ ഭവേത്
മറ്റെവിടെയും യമുനാ പുണ്യവതിയാണ്, വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും നീക്കുന്നു. മഥുരയുമായി ചേർന്നാൽ ദേവിയായ യമുനാ വിഷ്ണുഭക്തി നൽകുന്നു.
ഭക്തിഭാവേന സംയുക്താ കാലിംദ്യാം യദി മജ്ജയേത് । കല്പകോടിസഹസ്രാണി വസതേ സന്നിധൌ ഹരേഃ
ഭക്തിഭാവത്തോടെ കാലിന്ദിയിൽ മുങ്ങുന്നവൻ, ലക്ഷക്കണക്കിന് കല്പങ്ങൾ ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വസിക്കും.
മുക്തിം പ്രയാംതി മനുജാഃ നൂനം സാംഖ്യേന വര്ജിതാഃ । പിതരസ്തസ്യ തൃപ്യംതി തൃപ്താഃ കല്പശതൈര്ദിവി
സാംഖ്യജ്ഞാനം ഇല്ലാതിരുന്നാലും മനുഷ്യർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും. അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നൂറുകണക്കിന് കല്പങ്ങൾ തൃപ്തരാകും.
യേ പിബംതി നരാ രാജന്യമുനാസലിലം ശുഭമ് । പംചഗവ്യസഹസ്രൈസ്തു സേവിതൈഃ കിം പ്രയോജനമ്
രാജാവ് യമുനയുടെ വിശുദ്ധമായ വെള്ളം കുടിക്കുന്നവർക്കു ആയിരക്കണക്കിന് പശുവിന്റെ പഞ്ചഗവ്യങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?
കോടിതീര്ഥസഹസ്രൈസ്തു സേവിതൈഃ കിം പ്രയോജനമ് । തത്ര ദാനം ച ഹോമശ്ച സര്വം കോടിഗുണം ഭവേത്
കോടിക്കണക്കിന് തീർത്ഥങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് സന്ദർശനം നടത്തുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അവിടെ നൽകിയ ദാനവും ഹോമവും എല്ലാം കോടിരട്ടി ഫലപ്രദമാകും.
നാരദ ഉവാച-। അത്ര തേ വര്ണയിഷ്യാമി ഇതിഹാസം പുരാതനമ് । പുരാ കൃതയുഗേ രാജന്നിഷധേ നഗരേ വരേ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോട് ഒരു പുരാതന കഥ പറയാം. കൃതയുഗത്തിൽ, ഉത്തമമായ നിഷധ നഗരത്തിൽ—
ആസീദ്വൈശ്യഃ കുബേരാഭോ നാമതോ ഹേമകുംഡലഃ । കുലീനഃ സത്ക്രിയോ ദേവദ്വിജപാവകപൂജകഃ
അവിടെ കുബേരനെപ്പോലെയുള്ള സമ്പത്തുള്ള, ഹേമകുണ്ഡലൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു വൈശ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉന്നത വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും, സദാചാരനുമായും, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അഗ്നിയെയും ആരാധിക്കുന്നവനുമായിരുന്നുവോ.
കൃഷിവാണിജ്യകര്ത്താസൌ വിവിധക്രയവിക്രയീ । ഗോഘോടകമഹിഷ്യാദി പശുപോഷണതത്പരഃ
കൃഷിയും വ്യാപാരവും ചെയ്തിരുന്ന അവൻ, പലതരം വസ്തുക്കൾ വാങ്ങി വിൽക്കുകയും, പശുക്കൾ, കുതിരകൾ, മഹിഷികൾ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളെ പരിപാലിക്കുന്നതിൽ മനസ്സോടെയുമായിരുന്നു.
പയോ ദധീനി തക്രാണി ഗോമയാനി തൃണാനി ച । കാഷ്ഠാനി ഫലമൂലാനി ലവണാദ്രാ ര്!ദിപിപ്പലീ
പാൽ, തൈര്, മോര്, പശുവിന്റെ ചാണകം, പുല്ല്, കട്ട, പഴങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഉപ്പ്, ഇഞ്ചി, പിപ്പലി എന്നിവ എല്ലാം അവൻ എപ്പോഴും വിൽക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ധാന്യാനി ശാകതൈലാനി വസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച । ധാതൂനിക്ഷുവികാരാംശ്ച വിക്രീണീതേ സ സര്വദാ
അവൻ എപ്പോഴും ധാന്യങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, എണ്ണകൾ, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ, ലോഹങ്ങൾ, കരിമ്പ് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവയും വിൽക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഇത്ഥം നാനാവിധൈര്വൈശ്യ ഉപായൈരപരൈസ്തഥാ । ഉപാര്ജയാമാസ സദാ അഷ്ടൌ ഹാടകകോടയഃ
ഇങ്ങനെ, വൈശ്യന്റെ പലതരം മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, അവൻ എപ്പോഴും എട്ട് കോടിയോളം പൊന്നു സമ്പാദിച്ചു.
ഏവം മഹാധനഃ സോഥ ഹാകര്ണപലിതോഭവത് । പശ്ചാദ്വിചാര്യ സംസാരക്ഷണികത്വം സ്വചേതസി
ഇങ്ങനെ വലിയ സമ്പത്തുണ്ടായ ശേഷം, അവൻ വയസ്സായി കർണ്ണങ്ങളിൽ ചാരമുണ്ടായി; പിന്നെ, ലോകത്തിലെ ഈ ജീവിതം എത്ര ചെറുതാണെന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
തദ്ധനസ്യ ഷഡംശേന ധര്മകാര്യം ചകാര സഃ । വിഷ്ണോരായതനം ചക്രേ ഗൃഹം ചക്രേ ശിവസ്യ ച
ആ സമ്പത്തിന്റെ ആറിൽ ഒരു ഭാഗം ധർമ്മകാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചു; വിഷ്ണുവിന് ഒരു ക്ഷേത്രവും ശിവന് ഒരു വീടും പണിതു.