അനുരക്തേഷു ഭക്തേഷു മിത്രേഷു ദ്രോഹകാരിണഃ । പുംസോ ലോകോഭയോഃ സൌഖ്യം നാശമേതീതി നഃ ശ്രുതമ്
സ്നേഹിക്കുന്നവരെയും ഭക്തരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും വഞ്ചിക്കുന്നവന് ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും സുഖം നശിക്കും എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
തസ്മാത്ത്വമപി നഃ ശാപാത്പിശാചോ ഭവ സത്വരമ് । ഇത്യുക്ത്വാപി ച താ ബാലാ നിഃശ്വസംത്യഃ ക്രുധാകുലാഃ
അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ശാപം മൂലം നീയും ഉടൻ പിശാചനാകൂ! അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ പെൺകുട്ടികൾ കോപത്തിൽ ആഴ്ന്ന് ആഴമായി ശ്വാസം വിട്ടു.
തദേവാന്യോന്യസംരംഭാത്തസ്മിന്സരസി പാര്ഥിവ । താഃ കന്യാ ബ്രഹ്മചാരീ ച സര്വേ പൈശാച്യമാഗതാഃ
അങ്ങനെ പരസ്പര കോപം മൂലം, രാജാവേ, ആ തടാകത്തിൽ ആ പെൺകുട്ടികളും ബ്രഹ്മചാരിയും എല്ലാവരും പിശാചികളായി മാറി.
സ പിശാചഃ പിശാച്യസ്താഃ ക്രംദമാനാഃ സുദാരുണമ് । ക്ഷപയംതി വിപാകാംസ്താന്പൂര്വോപാത്തസ്യ കര്മ്മണഃ
അവൻ പിശാചനായി, അവർ പിശാചികളായി, ഭയാനകമായി കരയുന്നു; അവർ മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
സ്വകാലേ പ്രഭവത്യേവ പൂര്വോപാത്തം ശുഭാശുഭമ് । സ്വച്ഛായാമിവ ദുര്വാരം ദേവാനാമപി പാര്ഥിവ
മുമ്പ് ചെയ്ത നല്ലതും ചീത്തതും തക്ക സമയത്ത് ഫലം തരുന്നു, രാജാവേ, സ്വന്തം നിഴൽപോലും ദേവന്മാർക്കുപോലും അതിൽ രക്ഷയില്ല.
ക്രംദംതി പിതരസ്താസാം മാതരസ്തത്ര തത്ര ച । ഭ്രാതരശ്ചൈവ ബാലാനാം ദൈവം ഹി ദുരതിക്രമമ്
ആ പെൺകുട്ടികളുടെ അച്ഛന്മാരും അമ്മമാരും സഹോദരന്മാരും ഇവിടെ അവിടെ കരയുന്നു; കാരണം വിധിയെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല.
അതഊര്ധ്വം പിശാചാസ്തേ ആഹാരാര്ഥം സുദുഃഖിതാഃ । ഇതസ്തതശ്ച ധാവംതോ വസംതി സരസസ്തടേ
അതിന്റെ ശേഷം ആ പിശാചികൾ ഭക്ഷണത്തിനായി വലിയ ദു:ഖത്തിൽ ഇവിടെ അവിടെ ഓടി, ആ തടാകത്തിന്റെ കരയിൽ താമസിക്കുന്നു.
നാരദ ഉവാച- ഏവം ബഹുതിഥേ കാലേ ലോമശോ മുനിസത്തമഃ । ആഗതശ്ച മഹാഭാഗസ്തത്ര യാദൃച്ഛികോ മുനി
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, മഹാഭാഗ്യശാലിയായ മഹർഷി ലോമശൻ അവിടെ യാദൃശ്ചികമായി എത്തി.
തം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രാഹ്മണം സര്വേ പിശാചാഃ ക്ഷുത്സമാകുലാഃ । ധാവംതോ ഹ്യത്തുകാമാസ്തേ മിലിത്വാ യൂഥവര്തിനഃ
ആ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടപ്പോൾ, വിശപ്പിൽ വലഞ്ഞ എല്ലാ പിശാചികളും ഭക്ഷണം കിട്ടണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ കൂട്ടമായി ഓടിയെത്തി.
ദഹ്യമാനാസ്തു തീവ്രേണ തേജസാ ലോമശസ്യ തു । അസമര്ഥാഃ പുരഃ സ്ഥാതും തേ സര്വേ ദൂരതഃ സ്ഥിതാഃ
ലോമശന്റെ ശക്തമായ തേജസ്സിൽ ദഹിക്കപ്പെട്ട അവർ അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ അകലെ നിന്നു.
തത്ര പൂര്വകര്മബലാത്പിശാചഃ സഹ വൈ ദ്വിജഃ । സമീക്ഷ്യ ലോമശം രാജന്സാഷ്ടാംഗം പ്രണിപത്യ ച
അവിടെ, മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആ പിശാചനും ബ്രാഹ്മണനും, രാജാവേ, ലോമശനെ കണ്ടപ്പോൾ അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്തു.
ഉവാച സൂനൃതാം വാചം ബദ്ധ്വാ ശിരസി ചാംജലിമ് । മഹാഭാഗ്യോദയേ വിപ്ര സാധൂനാം സംഗതിര്ഭവേത്
അവൻ തലയിൽ കൈകൂപ്പി, മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യോദയത്തിൽ സത്പുരുഷരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും.
ഗംഗാദിപുണ്യതീര്ഥേഷു യോ നരഃ സ്നാതി സര്വഥാ । യഃ കരോതി സതാം സംഗം തയോഃ സത്സംഗമോ വരഃ
ഗംഗാദി പുണ്യനദികളിൽ കുളിക്കുന്നവരും സത്സംഗം ചെയ്യുന്നവരും തമ്മിൽ, സത്സംഗമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.
ഗുരൂണാം സംഗമോ വിപ്ര ദൃഷ്ടാദൃഷ്ടഫലോ ഭുവി । സ്വര്ഗദോ രോഗഹാരീ ച കിം തമോപഹരോ മതഃ
ഗുരുമാരുടെ സാന്നിധ്യം ഭൂമിയിൽ ദൃശ്യവും അദൃശ്യവുമായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; അത് സ്വർഗം ലഭ്യമാക്കുകയും രോഗങ്ങൾ അകറ്റുകയും ഇരുണ്ടതിനെ നീക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ കഥയാമാസ പൂര്വവൃത്താംതമദ്ഭുതമ് । ഇമാ ഗംധര്വകന്യാസ്താ മുനേ സോഽഹം ദ്വിജാത്മജഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ അത്ഭുതകരമായ പഴയ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി: "മുനിയേ, ഞാൻ ഒരു ദ്വിജപുത്രനാണ്, ഇവർ ഗന്ധർവകന്യകളാണ്."
സര്വേ പിശാചരൂപേണ മിഥഃ ശാപവിമോഹിതാഃ । ദീനാനനാസ്സുതിഷ്ഠാമസ്തവാഗ്രേ മുനിസത്തമ
എല്ലാവരും ശാപം മൂലം ഭ്രമിച്ചുപോയി പിശാച് രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; ദു:ഖഭരിതമായ മുഖങ്ങളോടെ ഞങ്ങൾ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു, മഹാമുനിയേ.
ത്വദ്ദര്ശനേന ബാലാനാം നിസ്താരോ നോ ഭവിഷ്യതി । സൂര്യോദയേ തമസ്തോമഃ കിം നു ലീയേത പുഷ്കരേ
നിന്റെ ദർശനത്താൽ ഞങ്ങൾക്കു മോചനം ലഭിക്കും; സൂര്യോദയത്തിൽ ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകന്ന് പോകുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടവും അങ്ങിനെ അകന്ന് പോകും.
ശ്രുത്വൈതല്ലോമശോ വാക്യം കൃപാര്ദ്രീകൃതമാനസഃ । പ്രത്യുവാച മഹാതേജാ ദുഃഖിതം തം മുനേഃ സുതമ്
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, ലോമശൻ കരുണയോടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു, തന്റെ തപസ്സിന്റെ തേജസ്സോടെ ദു:ഖിതനായ മുനിപുത്രനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
മത്പ്രസാദാച്ച സര്വേഷാം സ്മൃതിഃ സപദി ജായതാമ് । ധര്മേ ച വര്തതാം യേന മിഥഃ ശാപോ ലയം വ്രജേത്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നിങ്ങളെല്ലാവർക്കും ഉടൻ സ്മൃതി ലഭിക്കട്ടെ; ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടാൽ ഈ ശാപം അവസാനിക്കും.
പിശാച ഉവാച- മഹര്ഷേ കഥ്യതാം ധര്മോ മുച്യേമ യേന കില്ബിഷാത് । നായം കാലോ വിലംബസ്യ ശാപാഗ്നിര്ദാരുണോ യതഃ
പിശാച് പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, ഏത് ധർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാവും എന്ന് ദയവായി പറയൂ; വൈകാൻ സമയമല്ല, ഈ ശാപാഗ്നി അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്.
ലോമശ ഉവാച- മയാ സാര്ദ്ധം പ്രകുര്വംതു രേവാസ്നാനം വിധാനതഃ । ശാപാന്മോക്ഷ്യതി വോ രേവാ നാന്യഥാ നിഷ്കൃതിര്ഭവേത്
ലോമശൻ പറഞ്ഞു: എന്നോടൊപ്പം നിയമപ്രകാരം രേവാനദിയിൽ കുളിക്കുക; രേവാനദി നിങ്ങളെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും, മറ്റൊരു പരിഹാരമില്ല.
ശൃണുഷ്വാവഹിതോ വിപ്ര പാപനാശോ ധ്രുവം നൃണാമ് । രേവാസ്നാനേന ജായേത ഇതി മേ നിശ്ചിതാ മതിഃ
ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ബ്രാഹ്മണാ: മനുഷ്യരുടെ പാപനാശം ഉറപ്പാണ്; രേവാനദിയിൽ കുളിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് അതു സംഭവിക്കുന്നത് — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
സപ്തജന്മകൃതം പാപം വര്തമാനം ച പാതകമ് । രേവാസ്നാനം ദഹേത്സര്വം തൂലരാശിമിവാനലഃ
ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപവും ഇപ്പോഴത്തെ ദോഷവും രേവാനദിയിൽ കുളിക്കുന്നത് എല്ലാം അകറ്റും, തീ പഞ്ചസാരയുടെ കൂമ്പാരത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
പ്രായാശ്ചിത്തം ന പശ്യംതി യസ്മിന്പാപേ പിശാചക । തത്സര്വം നര്മദാതോയേ സ്നാനമാത്രേണ നശ്യതി
പിശാചേ, ചില പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാനാവില്ല; അത്തരം പാപങ്ങൾ എല്ലാം നർമദാനദിയിൽ കുളിച്ചാൽ മാത്രം നശിക്കും.
ജ്ഞാനകൃന്നര്മ്മദാസ്നാനമതോ മോക്ഷഫലാ ഹി സാ । ഹിമവത്പുണ്യതീര്ഥാനി സര്വപാപഹരാണി വൈ
അതിനാൽ, ജ്ഞാനത്തോടെ നർമദയിൽ കുളിക്കുന്നത് മോക്ഷഫലം നൽകുന്നു; ഹിമവാനിലെ പുണ്യതീർത്ഥങ്ങൾ എല്ലാം പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നതാണ്.
ഇംദ്രലോകപ്രദം ഹീദം നിര്മിതം ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ । സര്വകാമഫലാ രേവാ മോക്ഷദാ പരികീര്തിതാ
ഇന്ദ്രലോകം നൽകുന്ന ഈ സ്ഥലം ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ സ്ഥാപിച്ചതാണ്; രേവാനദി എല്ലാ ഇച്ഛാഫലങ്ങളും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളായി പ്രശസ്തയാണു.
പാപഘ്നീ പാപഹാരിണീ സര്വകാമഫലപ്രദാ । വിഷ്ണുലോകദആപ്ലാവോ നാര്മദഃ പാപനാശനഃ
നർമദാ പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നു, ദോഷങ്ങൾ നീക്കുന്നു, എല്ലാ ഇച്ഛാഫലങ്ങളും നൽകുന്നു; അവളിൽ കുളിക്കുന്നത് വിഷ്ണുലോകം നൽകുന്നു, അവൾ പാപനാശിനിയാണ്.
യാമുനഃ സൂര്യലോകായ ഭവേദാപ്ലാവ ഉത്തമഃ । സാരസ്വതോഘവിധ്വംസീ ബ്രഹ്മലോകഫലപ്രദഃ
യമുനയിൽ കുളിക്കുന്നത് സൂര്യലോകം നൽകുന്നു; അത് സാരസ്വതിയുടെ പ്രളയങ്ങളെ അകറ്റുകയും ബ്രഹ്മലോകഫലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിശാലഫലദാ പ്രോക്താ വിശാലാ ഹി പിശാചക । പാപേംധനദവാഗ്നിസ്തു ഗര്ഭഹേതുക്രിയാപഹഃ
വിശാലാ മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവളാണ്, പിശാചേ, അവൾ വിശാലയാണു; അവൾ പാപങ്ങൾ എന്ന ഇന്ധനം ദഹിപ്പിക്കുന്ന കാടുതീ പോലെ, ജന്മകാരകകർമ്മഫലങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
വിഷ്ണുലോകായ മോക്ഷായ നാര്മദഃ പരികീര്തിതഃ । സരയൂഗംഡകീസിംധുശ്ചംദ്രഭാഗാ ച കൌശികീ
വിഷ്ണുലോകവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളായി നർമദാ പ്രശസ്തയാണു; സരയൂ, ഗണ്ഡകി, സിന്ധു, ചന്ദ്രഭാഗ, കൗശികി എന്നിവയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.