തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ തു വിഖ്യാതോ ബ്രാഹ്മണോ വേദപാരഗഃ । ഹാരീത ഇതി നാമ്നാ ച ജ്ഞാനധ്യാനപരായണഃ
അവിടെ, ആ ക్షേത്രത്തിൽ, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഹരീതൻ എന്ന പേരിലുള്ള പ്രശസ്തൻ ആയ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ജ്ഞാനധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ജീവിച്ചു.
തസ്യ സ്ത്രീ തു മഹാപുണ്യാ സതീരൂപാ സദാ പ്രഭോ । ലീലാവതീ തു നാമ്നാ ച ഭര്തുര്വശപരാ സദാ
അവന്റെ ഭാര്യ മഹാപുണ്യവതിയും, എപ്പോഴും ഭർത്താവിനോടു വിശ്വാസവതിയും ആയിരുന്നു. അവളുടെ പേര് ലീലാവതി, ഭർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ചുള്ളവളായിരുന്നു.
താഭ്യാം തപോ മഹത്തപ്തം കാലം ബഹുതരം സുത । ഏകവിംശയുഗാശ്ചൈവ യാതാസ്തത്ര ന സംശയഃ । തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ തു വൈ താഭ്യാം പ്രത്യക്ഷോ വാഭവത്തദാ
അവർക്കു രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് വളരെ കാലം വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു, മകനേ. അവിടെ ഇരുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ അവർക്കു ദൈവദർശനം ലഭിച്ചു.
നൃസിംഹ ഉവാച। യം യം വാംഛയസേ ബ്രഹ്മംസ്തം ദദാമി ന സംശയഃ । താഭ്യാമുക്തം തദാ തസ്മൈ ദീയതേ ചേദ്വരോ മമ
നരസിംഹൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, നീ എന്ത് വരം ആഗ്രഹിച്ചാലും ഞാൻ അതു നൽകും, സംശയമില്ല. അപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചതു ഞാൻ എന്റെ വരമായി നൽകി.
ത്വാദൃശോ മമ പുത്രസ്തു ഹ്യധുനൈവ ഭവത്വിതി । മയോക്തം തു തദാ വത്സ പുത്രോഽഹം തേ ന സംശയഃ
നിന്റെപോലെയുള്ള ഒരു മകൻ ഉടൻ ജനിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു, മകനേ. ഞാൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ മകൻ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വിശ്വകര്മാ ഹ്യഹം സാക്ഷാത്പരമാത്മാ പരാത്പരഃ । ഉദരേഽഹം ന വത്സ്യാമി യതോഽഹം വൈ സനാതനഃ
ഞാൻ തന്നെയാണ് വിശ്വകർമ്മ, പരമാത്മാവും പരത്തിലും പരമായവനും. ഞാൻ ഗർഭത്തിൽ താമസിക്കില്ല, കാരണം ഞാൻ ശാശ്വതനാണ്.
ഹാരീതേന തദാ ചോക്തം ഭവത്വേവം ന സംശയഃ । തദാപ്രഭൃതി വൈ ക്ഷേത്രേ സ്ഥിതോഽഹം ഭക്തകാരണാത്
അപ്പോൾ ഹരീതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ, സംശയമില്ല. അന്നുമുതൽ ഞാൻ ഭക്തന്മാർക്കായി ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
അത്രാഗത്യ പ്രകുര്വീത ദര്ശനം ഭക്തസത്തമഃ । തസ്യാഹം സകലാം ബാധാം നാശയാമി നിരംതരമ്
ഇവിടെ വന്ന്, ഭക്തശ്രേഷ്ഠൻ ദർശനം നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുടെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ഞാൻ തുടർച്ചയായി നശിപ്പിക്കും.
ഏതസ്മാത്കാരണാച്ചൈവ വ്രതം വൈ വിധിപൂര്വകമ് । യേ കുര്വംതി നരശ്രേഷ്ഠാ ന തേഷാം വിദ്യതേ ഭയമ്
ഇതിനാലാണ്, നന്മയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവർ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ അവർക്കു ഭയം ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല.
ബാലരൂപമയം ധ്യാത്വാ താഭ്യാം സഹ വിശേഷതഃ । പൂജനം കുരുതേ രാത്രൌ സ വൈ നാരായണോ ഭവേത്
എന്റെ ബാലരൂപം അവരോടൊപ്പം പ്രത്യേകമായി ധ്യാനിച്ച്, രാത്രിയിൽ ആരെങ്കിലും പൂജ ചെയ്താൽ, അവൻ നാരായണനാകും.
ചതുര്ഭുജം മഹാദംഷ്ട്രം കാലരൂപം ദുരാസദമ് । സൂര്യകോടിപ്രതീകാശം യമകോടിദുരാസദമ് । സിംഹവച്ച മുഖം യസ്യ നരവച്ചാംഗസംയുതമ്
നാലു കൈകളും വലിയ പല്ലുകളും, കാലത്തിന്റെ രൂപവും, സമീപിക്കാനാവാത്തതുമായ, കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശവും, കോടിയം യമന്മാർക്കും സമീപിക്കാനാവാത്തതുമായ, സിംഹമുഖവും മനുഷ്യശരീരവും ഉള്ളവനാണ്.
ശ്രീനൃസിംഹം ദിവ്യസിംഹം കാലരൂപം ഭജേത്സദാ । ഏവം ജ്ഞാത്വാ വിശേഷേണ യഃ സ്ഥാനം മാമകം വ്രജേത്
ശ്രീനരസിംഹനേയും ദിവ്യസിംഹനേയും കാലത്തിന്റെ രൂപമായവനേയും എപ്പോഴും ഭജിക്കണം. ഇതു പ്രത്യേകമായി അറിഞ്ഞ് എന്റെ സ്ഥലം പ്രാപിക്കുന്നവൻ.
വ്രതം പവിത്രം പരമം ശ്രീകദംബ പ്രദം മഹത് । അംതേ മുക്തിപ്രദം ചൈവ ഭക്താനാം ച ന സംശയഃ
ഈ വ്രതം വിശുദ്ധവും പരമവും, ഐശ്വര്യം നൽകുന്നതും മഹത്തായതുമാണ്. അവസാനം ഭക്തന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു, സംശയമില്ല.
യേന വൈ ക്രിയമാണേന സഹസ്രദ്വാദശീ ഫലമ് । സ്വാതീ നക്ഷത്ര സംയോഗേ ശനിവാരേ തു മദ്വ്രതമ്
ഇത് ആചരിച്ചാൽ, ആയിരം ദ്വാദശി വ്രതഫലം ലഭിക്കും. സ്വാതി നക്ഷത്രയോഗത്തിൽ ശനിയാഴ്ച എന്റെ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ.
സിദ്ധിയോഗസ്യ സംയോഗേ വണിജേ കരണേ തഥാ । യോഗൈഃ സര്വൈശ്ച സംയോഗം ഹത്യാകോടി വിനാശനമ്
സിദ്ധിയോഗം, വണിജ് കരണം, മറ്റു എല്ലാ യോഗങ്ങളും കൂടിയാൽ, അതിന്റെ യോഗത്തിൽ കോടിയോളം പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
ഏതദന്യതരൈര്യോഗേ മദ്ദിനം പാപനാശനമ് । വിജ്ഞായ മദ്ദിനം യസ്തു ലംഘയേത്സ തു പാപകൃത്
ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും യോഗത്തിൽ എന്റെ ദിവസം പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കും. എന്റെ ദിവസം അറിയുമ്പോഴും അതു ലംഘിക്കുന്നവൻ പാപം ചെയ്യുന്നവനാകും.
അകര്ത്താ നരകം യാതി യാവച്ചംദ്ര ദിവാകരൌ । പ്രാപ്തേ മമ ദിനേ വത്സ ദംതധാവനപൂര്വകമ്
ഇത് അനുഷ്ഠിക്കാത്തവൻ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം നരകത്തിൽ പോകും. എന്നാൽ, എന്റെ ദിനം വന്നപ്പോൾ, മകനേ, പല്ലുതേയ്ക്കുന്നതിന് ശേഷം,
മമാഗ്രേ വ്രതസംകല്പം മദ്ഭക്തോ വിജിതേംദ്രിയഃ । അദ്യാഹം തേ വിധാസ്യാമി വ്രതം നിര്വിഘ്നതാം നയ
എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, വ്രതം ഉറപ്പോടെ തീരുമാനിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച എന്റെ ഭക്തൻ, ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞാൻ നിനക്കായി വ്രതം ആരംഭിക്കും; നീ അതിനെ തടസ്സമില്ലാതെ അനുഷ്ഠിക്കണം.
വ്രതസ്ഥേന ന കര്ത്തവ്യം ദുഷ്ടസംഭാഷണാദികമ് । തതോ മധ്യാഹ്നസമയേ നദ്യാദൌ വിമലേ ജലേ
വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ദുഷ്ടമായ സംസാരത്തിലും അതുപോലുള്ള പ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെടരുത്. അതിനുശേഷം, ഉച്ചയ്ക്ക്, നദിയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും ശുദ്ധജലത്തിലോ,
ഗൃഹേ വാ ദേവഖാതേ വാ തഡാഗേ വാഥ ശോഭനേ । വൈദികേന തു മംത്രേണ സ്നാനം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ 6.174.
വീട്ടിലോ, ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലോ, മനോഹരമായ കുളത്തിലോ, വൈദിക മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ജ്ഞാനമുള്ളവൻ സ്നാനം ചെയ്യണം.
മൃത്തികാ ഗോമയേനൈവ തഥാ ധാത്രീഫലേന ച । തിലൈശ്ച വിധിവത്സ്നായാത്സര്വപാപൌഘ ശാംതയേ
മണ്ണ്, പശുവിന്റെ ചാണകം, നെല്ലിക്ക, എള്ള് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് യഥാവിധി സ്നാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റാൻ കഴിയും.
പരിധായ ശുഭേ വസ്ത്രേ നിത്യകര്മ സമാരഭേത് । തതോ ഗൃഹം വിലിപ്യാഥ കുര്യാദഷ്ടദലം ശുഭമ്
ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച് നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ആരംഭിക്കണം. അതിനുശേഷം, വീട് തേച്ച്, അഷ്ടദളമുള്ള ഒരു ശുഭചിഹ്നം വരയ്ക്കണം.
കലശം തത്ര സംസ്ഥാപ്യ താമ്രംത്രസമന്വിതമ് । തസ്യോപരി ന്യസേത്പാത്രം തംഡുലൈഃ പരിപൂരിതമ്
അവിടെ, താമ്രയന്ത്രം അണിഞ്ഞ ഒരു കലശം സ്ഥാപിച്ച്, അതിന്റെ മുകളിൽ അരി നിറച്ച ഒരു പാത്രം വയ്ക്കണം.
ഹൈമീം ച തത്ര മന്മൂര്തി സ്ഥാപ്യ ലക്ഷ്മ്യാ സമന്വിതാമ് । നിര്മായ ശക്ത്യാ സ്വര്ണേന സ്നാപ്യ പംചാമൃതൈസ്തതഃ
അവിടെ, ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം എന്റെ സ്വർണ്ണമൂർത്തി സ്ഥാപിക്കണം; സ്വർണ്ണത്തിൽ നന്നായി നിർമ്മിച്ച്, അതിനെ പഞ്ചാമൃതം കൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്യണം.
തതോ ബ്രാഹ്മണമാഹൂയ ആചാര്യം നാതിലോലുപമ് । ശാസ്ത്രജ്ഞമഗ്രതഃ കൃത്വാ തതോ ദേവം സമര്ചയേത്
പിന്നീട്, അധികം ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണാചാര്യനെ ക്ഷണിച്ച്, അവനെ മുൻപിരുത്തി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കണം.
മംഡപം കാരയേത്തത്ര പുഷ്പസ്തബക ശോഭിതമ് । ഋതുകാലോദ്ഭവൈഃ പുഷ്പൈഃ പൂജ്യോഽഹം ച യഥാവിധി
അവിടെ, പൂക്കളാലും പൂക്കുലകളാലും അലങ്കരിച്ച ഒരു മണ്ഡപം നിർമ്മിക്കണം; കാലാനുസൃതമായി ലഭിക്കുന്ന പൂക്കൾ കൊണ്ട് എന്നെ യഥാവിധി ആരാധിക്കണം.
ഉപചാരൈഃ ഷോഡശഭിര്മംത്രൈര്നിയമൈശ്ച യഃ । തതഃ പൌരാണികൈര്മംത്രൈഃ പൂജനീയോ വിശേഷതഃ
പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ എന്നിവയാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പുരാണമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ ആരാധിക്കണം.
ചംദനം ച സകര്പൂരം ഘനകുംകുമമിശ്രിതമ് । കാലോദ്ഭവാനി പുഷ്പാണി തഥാ തുലസീദലാനി ച
കർപ്പൂരം കലർന്ന ചന്ദനം, കനിഞ്ഞ കുങ്കുമം, കാലാനുസൃതമായി ലഭിക്കുന്ന പൂക്കൾ, തുളസിയിലകൾ എന്നിവയും,
ശ്രീനൃസിംഹായ യോ ദദ്യാത്സ മുക്തോ നാത്ര സംശയഃ । കൃഷ്ണാഗുരുമയം ധൂപം സര്വദാ ഹരിവല്ലഭമ്
ഇവയെ ശ്രീനരസിംഹനു സമർപ്പിക്കുന്നവൻ മോക്ഷം നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഹരിയുടെ പ്രിയമായ കൃഷ്ണാഗുരുവിൽ നിന്നുള്ള ധൂപം എല്ലായ്പ്പോഴും അർപ്പിക്കണം.
ഹരയേ ഗുരവേ ദദ്യാത്സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ । മഹാദീപഃ പ്രകര്ത്തവ്യോ ഹ്യജ്ഞാനധ്വാംത നാശനഃ । മഹാനീരാജനം കുര്യാദ്ഘംടാനാദ പുരഃസരമ്
ഹരിക്കും ഗുരുവിനും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കാനായി അർപ്പിക്കണം; അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടത്വം അകറ്റുന്ന വലിയ വിളക്ക് തെളിയിക്കണം; വലിയ നീരാജനം ഘണ്ടാനാദം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് നടത്തണം.