ഹൃതരാജ്യാഃ പാംഡുപുത്രാ വനേ തസ്മിന്മഹാരഥാഃ । ന്യവസംതി മഹാഭാഗാ ദ്രൌപദ്യാ സഹ പാംഡവാഃ
രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാര് ആ വനത്തില് ദ്രൗപദിയോടൊപ്പം വസിച്ചു; അവര് മഹാശക്തിയുള്ള വീരന്മാരായിരുന്നു.
അഥാപശ്യന്മഹാത്മാനം ദേവര്ഷിം തത്ര നാരദമ് । ദീപ്യമാനം ശ്രിയാ ബ്രാഹ്മ്യാ ദീപ്താഗ്നിസമതേജസമ്
അവിടെ അവര് മഹാത്മാവായ ദേവമുനിയായ നാരദനെ കണ്ടു; ബ്രഹ്മയുടെ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ തേജസ്സുള്ളവനായി.
സ തൈഃ പരിവൃതഃ ശ്രീമാന്ഭ്രാതൃഭിഃ കുരുനംദനഃ । ദിവി ഭാതി ഹി ദീപ്തൌജാ ദേവൈരിവ ശതക്രതുഃ
സഹോദരന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട്, കുരുവംശജനായ ആ മഹാത്മാവ് ദിവ്യമായ തേജസ്സോടെ ദേവന്മാരില് ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
യഥാ ച ദേവാന്സാവിത്രീ യാജ്ഞസേനീ തഥാ പതീന് । ന ജഹൌ ധര്മതഃ പാര്ഥാന്മേരുമര്കപ്രഭാ യഥാ
സാവിത്രി ദേവന്മാരെ വിട്ടുപോയില്ലതുപോലെ, യാജ്ഞസേനിയായ ദ്രൗപദിയും ധര്മപുത്രന്മാരെ വിട്ടുപോയില്ല; സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങള് മേരു പര്വ്വതത്തെ വിട്ടുപോകാത്തതുപോലെ.
പ്രതിഗൃഹ്യ തതഃ പൂജാം നാരദോ ഭഗവാനൃഷിഃ । ആശ്വാസയദ്ധര്മ്മപുത്രം യുക്തരൂപപ്രിയേണ ച
പൂജ സ്വീകരിച്ച ശേഷം മഹര്ഷിയായ നാരദന് ധര്മപുത്രനോടു അനുയോജ്യമായ സ്നേഹപൂര്വ്വം ആശ്വാസം നല്കി.
ഉവാച ച മഹാത്മാനം ധര്മ്മരാജം യുധിഷ്ഠിരമ് । ബ്രൂഹി ധര്മ്മഭൃതാം ശ്രേഷ്ഠ കിം പ്രാര്ഥ്യം ഹി ദദാമി തേ
അവന് മഹാത്മാവായ രാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു പറഞ്ഞു: 'ധര്മത്തെ പിന്തുടരുന്നവരില് ശ്രേഷ്ഠനേ, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഞാന് അതു നിനക്ക് നല്കാം.'
അഥ ധര്മസുതോ രാജാ പ്രണമ്യ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ । ഉവാച പ്രാംജലിര്വാക്യം നാരദം ദേവസംമിതമ്
അതിനുശേഷം ധര്മപുത്രനായ രാജാവ് സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം നമസ്കരിച്ചു, കൈകൂപ്പി ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള നാരദനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയി തുഷ്ടേ മഹാഭാഗ സര്വലോകാഭിപൂജിതേ । കൃതമിത്യേവ മന്യേ ഹി പ്രസാദാത്തവ സുവ്രത
മഹാഭാഗനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആദരിക്കുന്നവനേ, നീ സന്തോഷിച്ചാല് അതെല്ലാം പൂര്ത്തിയായി എന്നു ഞാന് കരുതുന്നു; നിന്റെ കൃപയാല് അങ്ങനെയാണ്.
യദി ത്വഹമനുഗ്രാഹ്യോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹിതോഽനഘ । സംദേഹം മേ മുനിശ്രേഷ്ഠ ഹൃത്സ്ഥം ത്വം ഛേത്തുമര്ഹസി
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് ഞാനും സഹോദരന്മാരും യോഗ്യരാണെങ്കില്, ഹൃദയത്തില് ഉള്ള സംശയം നീയാണു മാറ്റേണ്ടത്, മുനിശ്രേഷ്ഠനേ.
പ്രദക്ഷിണാം യഃ കുരുതേ പൃഥിവീം തീര്ഥതത്പരഃ । കിം ഫലം തസ്യ കാര്ത്സ്ന്യേന തദ്ബ്രഹ്മന്വക്തുമര്ഹസി
ഭൂമിയെ തീര്ഥയാത്രയ്ക്കായി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവന് പൂര്ണ്ണമായും എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും? ബ്രാഹ്മണനേ, അതു നീ പറയണം.
നാരദ ഉവാച-। ശൃണു രാജന്നവഹിതോ ദിലീപേന യഥാ പുരാ । വസിഷ്ഠസ്യ സകാശാദ്വൈ സര്വമേതദുപശ്രുതമ്
നാരദന് പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേള്ക്കൂ; പഴയകാലത്ത് ദിലീപന് വസിഷ്ഠനില് നിന്ന് ഇതെല്ലാം കേട്ടതുപോലെയാണ്.
പുരാ ഭാഗീരഥീതീരേ ദിലീപോ രാജസത്തമഃ । ധര്മ്യം വ്രതം സമാസ്ഥായ ന്യവസന്മുനിവത്തദാ
പഴയകാലത്ത് ഭാഗീരഥി നദിയുടെ തീരത്ത്, മഹാരാജാവായ ദിലീപന് ധാര്മ്മികവ്രതം സ്വീകരിച്ച്, ഒരു മുനിയെപ്പോലെ അവിടെ താമസിച്ചു.
ശുഭേദേശേ മഹാരാജപുണ്യേ ദേവര്ഷിപൂജിതേ । ഗംഗാദ്വാരേ മഹാതേജാ ദേവഗംധര്വസേവിതേ
പുണ്യമായും ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും ആദരിക്കുന്നതുമായ ഒരു വിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത്, ഗംഗയുടെ വാതായനത്തിൽ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്ന പ്രകാശമുള്ള സ്ഥലത്ത്—
സ പിതൄംസ്തര്പയാമാസ ദേവാംശ്ച പരമദ്യുതിഃ । ഋഷീംശ്ച തര്പയാമാസ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ
അവിടെ ആ മഹാതേജസ്വി, തന്റെ പിതാക്കന്മാര്ക്കും ദേവന്മാർക്കും അർപ്പണം നടത്തി, ആചാരപ്രകാരം കർമങ്ങൾ ചെയ്തു മഹർഷിമാരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ജപന്നേവ മഹാമനാഃ । ദദര്ശ ഭൂതസംകാശം വസിഷ്ഠമൃഷിമുത്തമമ്
ഒരു സമയത്ത്, മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ഭക്തിയോടെ ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ, ദിലീപൻ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച വസിഷ്ഠമഹർഷിയെ കണ്ടു.
പുരോഹിതം സ തം ദൃഷ്ട്വാ ദീപ്യമാനമിവ ശ്രിയാ । പ്രഹര്ഷമതുലം ലേഭേ വിസ്മയം പരമം യയൌ
തന്റെ പുരോഹിതനായ വസിഷ്ഠനെ, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ദിലീപന്റെ മനസ്സിൽ അതുല്യമായ സന്തോഷവും അതിയായ അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു.
ഉപസ്ഥിതം മഹാരാജ പൂജയാമാസ ഭാരത । സ ഹി ധര്മ്മഭൃതാം ശ്രേഷ്ഠോ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ
മഹാരാജാവേ, ധർമ്മത്തിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലുള്ള ആ മഹർഷി സമീപിച്ചപ്പോൾ, ദിലീപൻ ആചാരപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
ശിരസാ ചാര്ഘ്യമാദായ ശുചിഃ പ്രയതമാനസഃ । നാമസംകീര്ത്തയാമാസ തസ്മിന്ബ്രഹ്മര്ഷിസത്തമേ
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, തലവാഴ്ത്തി അർഘ്യം എടുത്ത്, ആ മഹാനായ ബ്രഹ്മർഷിയുടെ നാമം ജപിക്കാൻ ദിലീപൻ തുടങ്ങി.
ദിലീപോഽഹം തു ഭദ്രം തേ ദാസോസ്മി തവ സുവ്രത । തവ സംദര്ശനാദേവ മുക്തോഹം സര്വകില്ബിഷൈഃ
"ഞാൻ ദിലീപൻ ആണ്, നിനക്ക് ആശംസകൾ! ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാണ്, ധൈര്യശാലിയായവനേ. നിന്റെ ദർശനംകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി."
ഏവമുക്ത്വാ മഹാരാജ ദിലീപോ ദ്വിപദാം വരഃ । വാഗ്യതഃ പ്രാംജലിര്ഭൂത്വാ തൂഷ്ണീമാസീദ്യുധിഷ്ഠിര
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദ്വിപദികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ദിലീപൻ, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, കൈകൂപ്പി, മൗനത്തിൽ ഇരുന്നു, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ.
തം ദൃഷ്ട്വാ നിയമേനാഥ സ്വാധ്യായേന ച കര്ഷിതമ് । ദിലീപം നൃപതിശ്രേഷ്ഠം മുനിഃ പ്രീതമനാഭവത്
നിഷ്ഠയോടെയും സ്വാധ്യായത്തോടെയും കഠിനമായ ജീവിതം നയിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ദിലീപനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ മഹർഷിയുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
വസിഷ്ഠ ഉവാച- അനേന തവ ധര്മജ്ഞ പ്രശ്രയേണ ദമേന ച । സത്യേന ച മഹാഭാഗ തുഷ്ടോസ്മി തവ സര്വശഃ
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ വിനയത്താൽ, ആത്മനിയന്ത്രണത്താൽ, സത്യനിഷ്ഠയാൽ, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, ഞാൻ മുഴുവനായും സന്തോഷവാനായി, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ.
യസ്യേദൃശസ്തേ ധര്മോയം പിതരസ്താരിതാസ്ത്വയാ । തേന പശ്യസി മാം പുത്ര യാജ്യശ്ചാസി മമാനഘ
നിനക്ക് ഇങ്ങനെ ധർമ്മം ഉള്ളതിനാൽ, നിന്റെ പിതാക്കന്മാർ നിന്റെ വഴി രക്ഷപെട്ടു; അതുകൊണ്ടാണ് നീ എന്നെ കാണുന്നത്, മകനേ, നീ എന്റെ യാഗത്തിന് യോഗ്യനാണ്, പാപരഹിതനേ.
പ്രീതിര്മേ വര്ദ്ധതേ തേഽദ്യ ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ । യദ്വക്ഷ്യസി നരശ്രേഷ്ഠ തസ്യ ദാതാസ്മി തേനഘ
ഇന്ന് എന്റെ സ്നേഹം നിനക്കായി കൂടുതൽ വർദ്ധിക്കുന്നു—നീ പറയൂ, ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം? നീ പറയുന്നതു ഞാൻ നിനക്ക് നൽകും, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, പാപരഹിതനേ.
ദിലീപ ഉവാച-। വേദവേദാംഗതത്ത്വജ്ഞ സര്വലോകാഭിപൂജിത । കൃതമിത്യേവ മന്യേ ഹി യദഹം ദൃഷ്ടവാന്പ്രഭുമ്
ദിലീപൻ പറഞ്ഞു: വേദവും അതിന്റെ അംശങ്ങളും അറിയുന്നവനേ, ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ ആദരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടതിൽ തന്നെ എന്റെ അഭിലാഷം നിറവേറ്റിയതായി ഞാൻ കരുതുന്നു, പ്രഭുവേ.
യദി ത്വഹമനുഗ്രാഹ്യസ്തവ ധര്മ്മഭൃതാം വര । പ്രക്ഷ്യാമി ഹൃത്സ്ഥം സംദേഹം തന്മേ ത്വം വക്തുമര്ഹസി
എങ്കിലും, ഞാൻ നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് അർഹനാണെങ്കിൽ, ധർമ്മത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള ഒരു സംശയം ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ; അതിനെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോട് പറയണം.
അസ്തി മേ ഭഗവന്കശ്ചിത്തീര്ഥേ യോ ധര്മസംശയഃ । തദഹം ശ്രോതുമിച്ഛാമി പൃഥക്സംകീര്തനം ത്വയാ
ഭഗവനേ, ഒരു തീർത്ഥത്തിൽ ധർമ്മം സംബന്ധിച്ച ഒരു സംശയം എനിക്ക് ഉണ്ട്; അതിനെക്കുറിച്ച് നീ വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ച് പറയണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പ്രദക്ഷിണാം യഃ പൃഥിവീം കരോതി ദ്വിജസത്തമ । കിം ഫലം തസ്യ വിപ്രര്ഷേ തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ആരെങ്കിലും ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർക്കു കിട്ടുന്ന ഫലം എന്താണ്? അതിനെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോട് പറയണം, തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ മഹർഷിയേ.
വസിഷ്ഠ ഉവാച-। കഥയിഷ്യാമി തദഹമൃഷീണാം മത്പരായണമ് । തദേകാഗ്രമനാസ്താത ശൃണു തീര്ഥേഷു യത്ഫലമ്
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷിമാർ ഏറ്റവും പ്രധാനമാക്കുന്നതെന്താണെന്ന് ഞാൻ പറയാം; അതിനാൽ, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
യസ്യ ഹസ്തൌ ച പാദൌ ച മനശ്ചൈവ സുസംയതമ് । വിദ്യാ തപശ്ച കീര്തിശ്ച സ തീര്ഥഫലമശ്നുതേ
ആളുടെ കൈകളും കാലുകളും മനസ്സും നല്ല രീതിയിൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ജ്ഞാനവും തപസ്സും കീർത്തിയും ഉള്ളവനാണ് തീർത്ഥഫലം നേടുന്നത്.