ഭദ്രാ വാപി സുഭദ്രാ യാ വയസ്യാ സാ നദീ പുരാ । സഹായമകരോന്മാര്ഗേ സാക്ഷാത്ശ്രീരൂപധാരിണീ
ഭദ്രയോ അതവാ സുഭദ്രയോ, ഒരിക്കൽ അവളുടെ സുഹൃത്തായിരുന്ന ആ നദി, ശ്രീദേവിയുടെ രൂപം ധരിച്ചു വഴികാട്ടിയായി കൂടെ നടന്നു.
തയോസ്തുസംഗമഃ പുണ്യഃ സാഗരസ്യോത്തരേ തടേ । തത്ര തീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ മൃഷ്ടം വാരി ദദാതി യഃ
അവരുടെ സംഗമം സമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കേ കരയിൽ പുണ്യമായതാണ്. ആ തിര്ഥത്തിൽ, ആരെങ്കിലും കുളിച്ച് ശുദ്ധജലം അർപ്പിച്ചാൽ—
നമസ്കൃത്യ വരാഹായ വാരുണം സ്ഥാനമാപ്നുയാത് । പ്രവിശ്യ ഭഗവാന്വിഷ്ണുസ്തേന മാര്ഗേണ സാഗരമ്
വർാഹനാഥനെ വണങ്ങി നമസ്കാരം ചെയ്താൽ, ഒരാൾക്ക് വാരുണലോകം ലഭിക്കും. ആ വഴി കടന്ന്, മഹാവിഷ്ണു സമുദ്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ജിത്വാ വൈ ദാനവാന്സര്വാന്ദേവാനാം പരിപംഥിനഃ । ദേവോ യജ്ഞവരാഹശ്ച സംക്ഷോഭ്യ മകരാലയമ് । ക്രീഡിത്വാ സുചിരം കാലം കര്ദമാലേന നിര്യയൌ
ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും ജയിച്ച ശേഷം, യജ്ഞവർാഹൻ മകരങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമായ സമുദ്രത്തെ ഉണർത്തി, ദീർഘകാലം അവിടെ കളിച്ചു, പിന്നെ ചെളിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
പാര്വത്യുവാച। ദേവ യജ്ഞവരാഹസ്യ സാഭ്രമത്യാം പ്രവേശനമ് । നിര്ഗമം കര്ദമാലേന ബ്രൂഹി ത്വം മമ വിസ്തരാത്
പാർവതി പറഞ്ഞു: ദേവനേ, യജ്ഞവർാഹൻ മേഘം നിറഞ്ഞ പ്രദേശത്തേക്ക് കടന്നതും, ചെളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നതും വിശദമായി എനിക്ക് പറയൂ.
മഹാദേവ ഉവാച। അംതര്ഭൂ ക്രീഡിതമിദം വരാഹസ്യ ഹരേഃ പുരാ । തത്സര്വം കഥയിഷ്യാമി ശൃണു ത്വം നഗനംദിനി
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: മലയുടെ മകളേ, പുരാതനകാലത്ത്, ഹരിയുടെ വർാഹരൂപം ഭൂമിയിൽ കളിച്ചു. അതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
യോഽയം വൈ ഭഗവാന്സാക്ഷാദ്ധൃതവാന്സൂകരം വപുഃ । ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധ്യര്ഥം രൂപം ധൃത്വാ സുരേശ്വരഃ
ദൈവങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ, ഈ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് സൂകരരൂപം ധരിച്ചാണ് വന്നത്, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനേ.
ധൃത്വാ വൈ പൃഥിവീം ദേവീം നിര്ഗതഃ കര്ദമാലയമ് । തത്ര തീര്ഥം മഹജ്ജാതം വരാഹാഖ്യം തു സുംദരി
ഭൂമിദേവിയെ ഉയർത്തി, അവൻ ചെളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. അവിടെ, വർാഹം എന്ന പേരിൽ മഹത്തായ ഒരു തീർത്ഥം ഉദിച്ചു, സുന്ദരിയേ.
തത്ര സ്നാതി നരോ യസ്തു മുക്തിഭാക്സ ന സംശയഃ । അത്ര ശ്രാദ്ധം പ്രകുര്വീത പിതൄണാം മുക്തിഹേതവേ । വിമുക്തസ്തൈഃ സമം ലോകം പ്രയാതി സുഖദം മഹത്
അവിടെ കുളിക്കുന്ന മനുഷ്യന് സംശയമില്ലാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഇവിടെ പിതാക്കളെ മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം. അങ്ങനെ മോചിതനായവൻ അവരോടൊപ്പം വലിയ സുഖമുള്ള ലോകത്തേക്ക് എത്തും.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാമുത്തര। ഖംഡേ വാരാഹതീര്ഥംനാമൈകോനസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, പത്തിരണ്ടായിരത്തി അമ്പതിനഞ്ചായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിലെ വർാഹതീർത്ഥം എന്ന നൂറിനൊന്ന് അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
മഹാദേവ ഉവാച। ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി വ്രതം ത്രൈലോക്യദുര്ലഭമ് । യം ശ്രുത്വാ മുച്യതേ ലോകോ ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാതകാത്
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ദേവിയേ, ഞാൻ മൂന്ന് ലോകത്തിലും ദുർലഭമായ ഒരു വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം. അതു കേട്ടാൽ, ലോകം ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതമാകും.
ഉത്പതിഃ സ്വപ്രകാശസ്യ ഭക്താനാം സുഖഹേതവേ । തിഥിര്വാപി സമാസോ വൈ സംജാതഃ പുണ്യകാരകഃ
സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവന്റെ ഉദയം ഭക്തന്മാരുടെ സന്തോഷത്തിനായി സംഭവിച്ചു. അതു ഒരു തിഥിയായാലും മാസമായാലും, പുണ്യഫലം നൽകുന്നതായാണ് ഉദിച്ചത്.
യസ്യ നാമ ഗൃണന്ദേവി മുക്തിം ലഭതി ശാശ്വതീമ് । സ ഏവ പരമാത്മാ ച കാരണാനാം ച കാരണമ്
ദേവിയേ, ആരെങ്കിലും അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ, ശാശ്വതമായ മോക്ഷം ലഭിക്കും. അവൻ തന്നെയാണ് പരമാത്മാവും, എല്ലാറ്റിനും കാരണമാകുന്നവനും.
വിശ്വാത്മാ വിശ്വരൂപീ ച സര്വേഷാം ഭഗവാന്പ്രഭുഃ । ദ്വാദശാര്കാ ധൃതാ യേന നൃസിംഹേന മഹാത്മനാ । സ ഏവ പ്രകടീജാതോ ഭക്താനാം ശമഭീപ്സയാ
അവൻ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ആത്മാവും, സർവ്വരൂപനും, ഭഗവാനുമാണ്. മഹാത്മാവായ നരസിംഹൻ പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെ നിലനിർത്തി. ഭക്തന്മാരുടെ ശാന്തിക്കായി അവൻ വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പാര്വത്യുവാച। അവതാരാ ഹ്യസംഖ്യാതാഃ കഥിതാഃ സുരസത്തമ । നൃസിംഹാഖ്യം പരം ധാമ വദ വിശ്വേശ്വര പ്രഭോ । യേന വിജ്ഞാനമാത്രേണ സുഖ ലോകമവാപ്നുയാത്
പാർവതി പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അനവധി അവതാരങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വിശ്വേശ്വരാ, നരസിംഹം എന്ന പരമധാമത്തെ കുറിച്ച് പറയൂ. അതു മനസ്സിലാക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് ആരും സുഖമുള്ള ലോകം നേടുമല്ലോ.
മഹാദേവ ഉവാച। ഹിരണ്യകശിപും ഹത്വാ ദേവദേവം ജഗദ്ഗുരുമ് । സുഖാസീനം തദുത്സംഗേ സ്ഥിതോ വചനമബ്രവീത്
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഹിരണ്യകശിപുവിനെ സംഹരിച്ച ശേഷം, ദേവദേവൻ, ലോകഗുരു, സന്തോഷത്തോടെ പ്രഹ്ലാദനെ തനിക്കു മടിയിൽ ഇരുത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പ്രഹ്ലാദോ ജ്ഞാനിനാം ശ്രേഷ്ഠഃ പിതൄഹംതാരമുത്തമമ്
പ്രഹ്ലാദൻ ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, തന്റെ പിതാവിനെ സംഹരിച്ചവനും ആയിരുന്നു.
പ്രഹ്ലാദ ഉവാച। നമസ്തേ ഭഗവന്വിഷ്ണോ നൃസിംഹാദ്ഭുതരൂപിണേ । ത്വദ്ഭക്തോഹം സുരശ്രേഷ്ഠ ത്വാം പൃച്ഛാമി ച തത്വതഃ
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ വിഷ്ണുവേ, അത്ഭുതരൂപനായ നരസിംഹനേ, ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്റെ ഭക്തനാണ്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, സത്യമായി നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.
സ്വാമിംസ്ത്വയി മമാഭിന്നാ ഭക്തിര്ജാതാ ഹ്യനേകധാ । കഥം തേഽഹം പ്രിയോ ജാതഃ കാരണം വദ മേ പ്രഭോ
സ്വാമിനേ, എനിക്ക് നിനക്കു പലവിധത്തിൽ ഭക്തി ജനിച്ചു. ഞാൻ നിനക്കു എങ്ങനെ പ്രിയനായെന്ന്, അതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് പറയൂ, പ്രഭോ.
നൃസിംഹ ഉവാച। കഥയാമി മഹാപ്രാജ്ഞ ശൃണുഷ്വൈകാഗ്രമാനസഃ । ഭക്തേര്യത്കാരണം വത്സ പ്രിയത്വസ്യ ച യത്പുനഃ
നരസിംഹൻ പറഞ്ഞു: മഹാപണ്ഡിതനേ, ഞാൻ പറയാം. ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ കേൾക്കൂ. ഭക്തിയുടെ കാരണവും, പ്രിയത്വത്തിന്റെ കാരണവും ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു.
പുരാ കസ്യ ദ്വിജസ്യാപി ജാതസ്ത്വം നാപ്യധീതവാന് । നാമ്നാ തു വസുദേവോ ഹി വേശ്യായാമതി ലംപടഃ
മുന്ജന്മത്തില് നീ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ മകനായി ജനിച്ചില്ല, പഠനവും ചെയ്തിട്ടില്ല. വസുദേവന് എന്ന പേരില് നീ ഒരു വേശ്യയുടെ മകനായി, അത്യന്തം ലൈംഗികാസക്തനായവനായിരുന്നു.
തസ്മിന്ജന്മനി നൈവം ച ചകാര സുകൃതം കിയത് । ഭുക്ത്വാ മധു ഘൃതം ചൈവ വേശ്യാസംഗമലാലസഃ
ആ ജന്മത്തില് നീ ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തിയും ചെയ്തില്ല. തേനും നെയ്യും ആസ്വദിച്ച്, വേശ്യകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിനായി എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചവനായിരുന്നു.
മദ്വ്രതസ്യ പ്രഭാവേന ഭക്തിര്ജാതാ തവാനഘ । പ്രഹ്ലാദോവാച। വിസ്തരാദ്വദ ദേവേശ കസ്യ പുത്രസ്യ കിം വ്രതമ്
എന്റെ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാല് നിന്നില് ഭക്തി ഉദിച്ചുവന്നു, പാപരഹിതനേ. പ്രഹ്ലാദന് പറഞ്ഞു: ദേവാദിദേവനേ, ദയവായി വിശദമായി പറയൂ—ആര്ക്കാണ് മകനായി ജനിച്ചത്, ഏത് വ്രതമാണ് അതു?
വേശ്യായാം വര്തമാനേന കഥംചിദ്ധി കൃതം മയാ । മമോപരി കൃപാം കൃത്വാ സര്വം കഥയ സാംപ്രതമ്
വേശ്യയുടെ കൂടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് എങ്ങിനെയോ ഞാന് അതു ചെയ്തിരുന്നു. ദയവായി എന്നെ അനുകമ്പിച്ച് എല്ലാം ഇപ്പോള് പറഞ്ഞു തരണമേ.
നൃസിംഹ ഉവാച। സൃഷ്ട്യര്ഥം തു പുരാ ബ്രഹ്മാ ചക്രേ ഹ്യേതദനുത്തമമ് । മദ്വ്രതസ്യ പ്രഭാവേന നിര്മിതം സചരാചരമ്
നരസിംഹന് പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടിക്കായി ബ്രഹ്മാവ് മുന്പ് ഈ ഉത്തമ വ്രതം സൃഷ്ടിച്ചു. എന്റെ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാല് സഞ്ചരിക്കുന്നവരും അചഞ്ചലമായവരും എല്ലാം ഉണ്ടായി.
ഈശ്വരേണ വ്രതം ചീര്ണം വധാര്ഥം ത്രിപുരസ്യച । വ്രതസ്യാസ്യപ്രഭാവേന ത്രിപുരസ്തു നിപാതിതഃ
ഇശ്വരന് ഈ വ്രതം ത്രിപുരനെ നശിപ്പിക്കാന് ആചരിച്ചു. ഈ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാല് ത്രിപുരന് കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
അന്യൈശ്ച ബഹുഭിര്ദേവൈരൃഷിഭിശ്ച പുരാതനൈഃ । രാജഭിശ്ച മഹാപ്രാജ്ഞൈര്വിഹിതം വ്രതമുത്തമമ്
പല പുരാതന ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും മഹാപണ്ഡിതരായ രാജാക്കന്മാരും ഈ ഉത്തമ വ്രതം ആചരിച്ചിരുന്നു.
വ്രതസ്യാസ്യ പ്രഭാവേന സര്വേ സിദ്ധിമവാപ്നുയുഃ । മമ തേ വൈ പ്രിയാ ജാതാ ദിവി ഭോഗാനനേകശഃ
ഈ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാല് എല്ലാവരും വിജയത്തെ നേടുന്നു. സ്വര്ഗത്തില് അനേകം ഭോഗങ്ങള് നിന്നെ പ്രിയപ്പെട്ടവയാക്കി, എന്റെ വഴി നിന്നില് ലഭിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ മയി വിലീനാസ്തു പ്രഹ്ലാദ ത്വം വിശസ്വ മാമ് । കാര്യാര്ഥമവതാരസ്തേ മച്ഛരീരത്പൃഥഗ്യതഃ
അവയെ അനുഭവിച്ച ശേഷം അവയെല്ലാം എന്നിലേക്കു ലയിക്കുന്നു. പ്രഹ്ലാദാ, നീ എന്നിലേക്കു പ്രവേശിക്കണം. കര്ത്തവ്യത്തിനായി, നിന്റെ അവതാരം എന്റെ ശരീരത്തില് നിന്ന് വേറെയാണ്.
ന തേഷാം പുനരാവൃത്തിര്മഹാകല്പശതൈരപി । ദരിദ്രോ ലഭതേ ലക്ഷ്മീം ധനദസ്യ ച യാദൃശീ
അവര്ക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല, വലിയ കാലഘട്ടങ്ങള് കഴിഞ്ഞാലും പോലും. ദരിദ്രന്ക്ക് കുബേരനു സമമായ സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.