യഥാസംഭാവികാം താത ദക്ഷിണാം ധേനുസംയുതാമ് । തതോ വിഘ്നാഃ പ്രണശ്യംതി പുരാണം സിദ്ധിമാപ്നുയാത്
പ്രിയനേ, കഴിയുന്നത്രയും, പശുവും ഉൾപ്പെടുന്ന ദക്ഷിണ നൽകണം; അപ്പോൾ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അകന്നു, പുരാണത്തിൽ വിജയവും ലഭിക്കും.
ഏവം ന കുരുതേ യോ ഹി തസ്യ വിഘ്നം വദാമ്യഹമ് । തസ്യാംഗേ ജായതേ രോഗോ ബഹുപീഡാപ്രദായകഃ
ഇങ്ങനെ ചെയ്യാത്തവർക്കു ഞാൻ പറയുന്ന തടസ്സം: അവന്റെ ശരീരത്തിൽ രോഗം ഉണ്ടാകുകയും, അതുവഴി വലിയ കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്യും.
ഭാര്യാ ശോകഃ പുത്രശോകോ ധനഹാനിഃ പ്രജായതേ । നാനാവിധാന്മഹാരോഗാന്ഭുംജതേ നാത്ര സംശയഃ
ഭാര്യയുടെ ദു:ഖം, മകന്റെ ദു:ഖം, ധനനഷ്ടം എന്നിവ ഉണ്ടാകും; പലവിധം വലിയ രോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യസ്യ ഗേഹേ നാസ്തി വിത്തമുപവാസം സമാചരേത് । ഏകാദശീം സുസംപ്രാപ്യ പൂജയേന്മധുസൂദനമ്
അവന്റെ വീട്ടിൽ ധനം ഇല്ലെങ്കിൽ, ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കണം; ഏകാദശി വരുമ്പോൾ, മധുസൂദനനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
ഷോഡശൈശ്ചോപചാരൈശ്ച ഭാവയുക്തേന ചേതസാ । ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേത്പശ്ചാദ്യഥാവിത്താനുസാരതഃ
ഭക്തിപൂര്വം മനസ്സോടെ, പതിനാറു വിധത്തിലുള്ള അര്പ്പണങ്ങളാല് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ച്, ശേഷിച്ച ശേഷം തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അവരെ ഭക്ഷണം നല്കണം.
കേശവായ തതോ ദത്വാ സംകല്പം ഹവിഷാന്വിതമ് । സ്വയം കുര്യാത്തതഃ പ്രാജ്ഞോ ഭോജനം സഹ ബാംധവൈഃ
അതിനുശേഷം, വിശുദ്ധമായ അര്പ്പണഭക്ഷണം കേശവനു സമര്പ്പിച്ച്, പ്രതിജ്ഞയോടെ, ജ്ഞാനിയാകുന്നവന് കുടുംബത്തോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
പുത്രൈസ്തു ഭാര്യയാ യുക്തസ്തതഃ സിദ്ധിമവാപ്നുയാത് । പുരാണസംഹിതാപൂര്ണാ ശ്രോതവ്യാ ധര്മതത്പരൈഃ
മക്കളോടും ഭാര്യയോടും കൂടെ ചേര്ന്നാല് അവന് വിജയം ലഭിക്കും; ധര്മ്മത്തില് മനസ്സുള്ളവര് പൂര്ണ്ണമായ പുരാണസംഹിത കേള്ക്കണം.
ചതുര്വര്ഗസ്യ വൈ സിദ്ധിര്ജായതേ തസ്യ നാന്യഥാ । സപാദം ലക്ഷമേകം തു ബ്രഹ്മാഖ്യം പുഷ്കരം ശൃണു
നാല് ധര്മ്മലക്ഷ്യങ്ങളുടെ ഫലം ഇങ്ങനെ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ, വേറൊന്നുമില്ല; ബ്രഹ്മ എന്ന പേരിലുള്ള, ഒരു ലക്ഷത്തിലും പാദം അധികമുള്ള പുഷ്കരം കുറിച്ച് കേള്ക്കൂ.
കൃതേ യുഗേ തു നിഷ്പാപാഃ ശൃണ്വംതി മനുജാ ദ്വിജ । ലക്ഷസ്യാര്ദ്ധം തതഃ കൃത്സ്നം പുരാണം പദ്മസംജ്ഞകമ്
കൃതയുഗത്തില് പാപമില്ലാത്ത മനുഷ്യരും ദ്വിജന്മാരും, പദ്മപുരാണം എന്ന പേരിലുള്ള അര്ദ്ധലക്ഷം പൂര്ണ്ണമായും കേള്ക്കുന്നു.
ശ്ലോകാനാം തു സഹസ്രാഭ്യാം ദ്വാഭ്യാമേവ തഥാധികമ് । ത്രേതായുഗേ തഥാ പ്രാപ്തേ യദാ ശ്രോഷ്യംതി മാനവാഃ
അവിടെ രണ്ട് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങള് കൂടി ഉണ്ട്; ത്രേതായുഗം വന്നപ്പോള് മനുഷ്യര് അതു കേള്ക്കും.
ചതുര്വര്ഗഫലം ഭുക്ത്വാ തേ യാസ്യംതി ഹരിം പുനഃ । ദ്വാവിംശതിസഹസ്രാണി സംഹിതാപദ്മസംജ്ഞിതാ
നാല് ധര്മ്മലക്ഷ്യങ്ങളുടെ ഫലം അനുഭവിച്ചശേഷം, അവര് വീണ്ടും ഹരിയിലേക്കു പോകും; പദ്മസംഹിതയില് ഇരുപത്തിരണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്.
ദ്വാപരേ കഥിതാ വിപ്ര ബ്രഹ്മണാ പരമാത്മനാ । ദ്വാദശൈവ സഹസ്രാണാം പദ്മാഖ്യാ സാ തു സംഹിതാ
ദ്വാപരയുഗത്തില്, ബ്രഹ്മാവായ പരമാത്മാവ് പറഞ്ഞതുപോലെ, പദ്മസംഹിതയില് പതിനിരുപതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങള് മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.
കലൌ യുഗേ പഠിഷ്യംതി മാനവാ വിഷ്ണുതത്പരാഃ । ഏകോര്ഥശ്ചൈകഭാവശ്ച ചതുര്ഷ്വപി പ്രവര്തിതഃ
കലിയുഗത്തില് വിഷ്ണുവില് ഭക്തിയുള്ള മനുഷ്യര് അതു വായിക്കും; നാലു യുഗങ്ങളിലും ഒരേ അര്ത്ഥവും ഒരേ സാരവും നിലനില്ക്കുന്നു.
സംഹിതാസ്വേവ വിപ്രേംദ്ര ശേഷാഖ്യാനപ്രവിസ്തരഃ । ദ്വാദശൈവ സഹസ്രാണി നാശം യാസ്യംതി സത്തമ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, സംഹിതകളില് ശേഷിച്ച കഥകളുടെ വിശദീകരണം കാണാം; പതിനിരുപതിനായിരം മാത്രം ശേഷിക്കും, മഹാനുഭാവാ.
കലൌ യുഗേ തു സംപ്രാപ്തേ പ്രഥമം ഹി ഭവിഷ്യതി । ഭൂമിഖംഡം നരഃ ശ്രുത്വാസര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
കലിയുഗം എത്തിയാല്, ആദ്യം ഭൂമിഖണ്ഡം കേട്ടാല് മനുഷ്യന് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
മുച്യതേ സര്വദുഃഖേഭ്യഃ സര്വരോഗൈഃ പ്രമുച്യതേ । അന്യത്സര്വം പരിത്യജ്യ ജപം ദാനം തഥാ ശ്രുതമ്
അവന് എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിലും നിന്നു മോചിതനാകും, എല്ലാ രോഗങ്ങളിലും നിന്നു വിടുതല് ലഭിക്കും; മറ്റെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, ജപവും ദാനവും പഠനവും വിട്ട്,
ശ്രോതവ്യം ഹി പ്രയത്നേന പദ്മാഖ്യം പാപനാശനമ് । പ്രഥമം സൃഷ്ടിഖംഡം തു ദ്വിതീയം ഭൂമിഖംഡകമ്
പാപനാശിനിയായ പദ്മപുരാണം ശ്രദ്ധയോടെ കേള്ക്കണം; ആദ്യം സൃഷ്ടിഖണ്ഡവും, രണ്ടാം ഭൂമിഖണ്ഡവും.
തൃതീയം സ്വര്ഗഖംഡം ച പാതാലം തു ചതുര്ഥകമ് । പംചമം ചോത്തരം ഖംഡം സര്വപാപപ്രണാശനമ്
മൂന്നാമത് സ്വര്ഗ്ഖണ്ഡം, നാലാമത് പാതാളഖണ്ഡം, അഞ്ചാമത് ഉത്തരഖണ്ഡം — എല്ലാപാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു.
യഃ ശൃണോതി നരോ ഭക്ത്യാ പംചഖംഡാന്യനുക്രമാത് । ഗോപ്രദാനസഹസ്രസ്യ മാനവോ ലഭതേ ഫലമ്
ആയിരം പശുക്കള് ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം, ഭക്തിയോടെ ഈ അഞ്ചു ഖണ്ഡങ്ങള് ക്രമത്തില് കേള്ക്കുന്നവന് ലഭിക്കും.
മഹാഭാഗ്യേന ലഭ്യംതേ പംചഖംഡാനി ഭൂസുരാഃ । ശ്രുതാനി മോക്ഷദാനി സ്യുഃ സത്യം സത്യം ന സംശയഃ
മഹാഭാഗ്യത്തോടെ മാത്രമേ ഈ അഞ്ചു ഖണ്ഡങ്ങള് ലഭിക്കൂ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ; കേട്ടാല് മോക്ഷം ലഭിക്കും — സത്യമാണ്, സംശയമില്ല.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ പംചപംചാശത്സഹസ്രസംഹിതായാം വേനോപാഖ്യാനേ പംചവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ പദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വെനോപ്പാഖ്യാനത്തില് അഞ്ഞൂറിരുപത്തഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നമാമി ഗോവിന്ദപദാരവിംദം സദേംദിരാവംദിതമുത്തമാഢ്യമ് । ജഗജ്ജനാനാം ഹൃദി സംനിവിഷ്ടം മഹാജനൈകായനമുത്തമോത്തമമ്
ഇന്ദ്രയും ഉത്തമന്മാരും വന്ദിക്കുന്ന, ലോകജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില് വസിക്കുന്ന, മഹാന്മാരുടെ ഏകാശ്രയമായ, ഉത്തമന്മാരില് ഉത്തമനായ ഗോവിന്ദന്റെ കമലപാദങ്ങളെ ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഏകദാ മുനയഃ സര്വേ ജ്വലജ്ജ്വലനസന്നിഭാഃ । ഹിമവദ്വാസിനഃ സര്വേ മുനയോ വേദപാരഗാഃ
ഒരു ദിവസം, ഹിമാലയത്തിൽ താമസിക്കുന്ന, അഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, എല്ലാ വേദങ്ങളിലും നിപുണരായ മുനികൾ ഒരുമിച്ചു കൂടി.
ത്രികാലജ്ഞാ മഹാത്മാനോ നാനാപുണ്യസമാശ്രയാഃ । മഹേംദ്രാദ്രിരതാ യേ ച യേ ച വിംധ്യനിവാസിനഃ
മുനികൾക്ക് മൂന്നു കാലവും അറിയാം, മഹാന്മാരായ അവർ വിവിധ പുണ്യങ്ങളിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവർ, മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിൽ ഭക്തിയോടെ കഴിയുന്നവരും, വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരുമാണ്.
യേഽര്ബുദാരണ്യനിരതാഃ പുഷ്കരാരണ്യവാസിനഃ । ശ്രീശൈലനിരതാ യേ ച കുരുക്ഷേത്രനിവാസിനഃ
അർബുദാ വനത്തിൽ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും, പുഷ്കരവനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും, ശ്രീശൈലത്തിൽ ഭക്തിയോടെ കഴിയുന്നവരും, കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരുമാണ്.
ധര്മ്മാരണ്യരതാ യേ ച ദംഡകാരണ്യവാസിനഃ । ജംബൂമാര്ഗരതാ യേ ച യേ ച സത്യനിവാസിനഃ
ധർമ്മവനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ കഴിയുന്നവരും, ദണ്ഡകവനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും, ജംബൂമാർഗത്തിൽ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരും, സത്യനഗരത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരുമാണ്.
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവഃ സശിഷ്യാ മുനയോഽമലാഃ । നൈമിഷം സമുപായാതാഃ ശൌനകം ദ്രഷ്ടുമുത്സുകാഃ
ഇവരും, മറ്റു അനേകം ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള മുനികളും, ശൗണകനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, നൈമിഷാരണ്യത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തം പൂജയിത്വാ വിധിവത്തേന തേ ച സുപൂജിതാഃ । ആസനേഷു വിചിത്രേഷു ബൃസ്യാദിഷു യഥാക്രമമ്
അവർ ശൗണകനെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു; ശൗണകനും അവരെ യഥാക്രമം ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം, എല്ലാവരും മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിലും ദർഭാസനങ്ങളിലും ക്രമമായി ഇരുന്നു.
ശൌനകേന പ്രദത്തേഷു ആസീനാസ്തേ തപോധനാഃ । കൃഷ്ണാശ്രിതാഃ കഥാഃ പുണ്യാഃ പരസ്പരമഥാബ്രുവന്
ശൗണകൻ ഒരുക്കിയ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരുന്ന്, തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ആ മുനികൾ പരസ്പരം കൃഷ്ണനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുണ്യകഥകൾ സംസാരിച്ചു.
കഥാംതേഷു തതസ്തേഷാം മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ് । ആജഗാമ മഹാതേജാഃ സൂതസ്തത്ര മഹാദ്യുതിഃ
അവരുടെ കഥകൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള ആ മുനികളിൽ, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള സൂതൻ അവിടെ എത്തി.