ഏതദേവ വരം മന്യേ ത്വത്തഃ ശൃണു സുരേശ്വര । പ്രജാനാം ദോഷഭാവേന ന ലിപ്യതി പിതാ മമ
'ദേവരാജാ, ഇതാണ് ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് വേണമെന്നു കരുതുന്ന വരം: ജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്റെ അച്ഛന് ദോഷം വരരുത്.'
തഥാ കുരുഷ്വ ദേവേശ വരം ദാതും യദീച്ഛസി । ദദസ്വ ഉത്തമം കാമം ചതുര്മുഖനമോഽസ്തു തേ
'ദേവേശാ, നീ വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതു ചെയ്യണം. എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം നീ അനുവദിക്കണം. നാലുമുഖനേ, ഞാൻ നിന്നെ വണങ്ങുന്നു.'
ബ്രഹ്മോവാച- ഏവമസ്തു മഹാഭാഗ പിതാ തേ പൂതതാം ഗതഃ । വിഷ്ണുനാ ശാസിതോ വത്സ പുത്രേണാപി ത്വയാ പൃഥോ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'അതുപോലെ തന്നെ, മഹാഭാഗവ, നിന്റെ അച്ഛൻ വിശുദ്ധനായി. വിഷ്ണുവും നീയും, മകനായ പൃഥുവും, അവനെ ഭരിക്കുന്നു.'
ഏവം പൃഥും സമുദ്ദിശ്യ വരം ദത്വാ ഗതോ വിഭുഃ । പൃഥുരേവ സമായാതോ രാജ്യകര്മണി സംസ്ഥിതഃ
ഇങ്ങനെ പൃഥുവിന് വരം നൽകി, മഹാശക്തൻ അവിടെ നിന്ന് പോയി. പൃഥു തിരികെ വന്ന് രാജകാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
വൈന്യസ്യ രാജ്യേ വിപ്രേന്ദ്രാഃ പാപം കശ്ചിന്ന ചാചരേത് । യസ്തു ചിംതയതേ പാപം ത്രിവിധേനാപി കര്മണാ
വേനന്റെ മകന്റെ രാജ്യത്ത്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആരും പാപം ചെയ്തില്ല; ആരെങ്കിലും മൂന്ന് രീതിയിലുമൊന്നിൽ പാപം ചിന്തിച്ചാലും—
ശിരശ്ഛേദോ ഭവേത്തസ്യ യഥാചക്രൈര്നികൃംതിതഃ । തദാപ്രഭൃതി വൈ പാപം നൈവ കോപി സമാചരേത്
—അവന്റെ തല ചക്രംകൊണ്ട് വെട്ടിയതുപോലെ വീഴും; ആ സമയത്തുനിന്ന് ആരും പാപം ചെയ്തില്ല.
ഇത്യാജ്ഞാ വര്തതേ തസ്യ വൈന്യസ്യാപി മഹാത്മനഃ । സര്വലോകാഃ സമാചാരൈഃ പരിവര്തംതി നിത്യശഃ
അവൻ, മഹാത്മാവായ വേനന്റെ മകൻ, ഇങ്ങനെ ആജ്ഞ നൽകി. എല്ലാ ലോകങ്ങളും അവന്റെ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചു.
ദാനഭോഗൈഃ പ്രവര്തംതേ സര്വധര്മപരായണാഃ । സര്വസൌഖ്യൈഃ പ്രവര്ദ്ധംതേ പ്രസാദാത്തസ്യ ഭൂപതേഃ
എല്ലാവരും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ദാനത്തിലും അനുഭവത്തിലും മുന്നേറി. ആ രാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവർ എല്ലാ സുഖങ്ങളിലും വളർന്നു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ചതുര്വിംശത്യധിക ശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള പദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനന്റെ കഥയിൽ നൂറ്റിരുപത്തിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച- വേനസ്യാജ്ഞാം സുസംപ്രാപ്യ പൃഥുഃ പരമധാര്മികഃ । സംബഭ്രേ സര്വസംഭാരാന്നാനാപുണ്യാന്നൃപാത്മജഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: വേനന്റെ ആജ്ഞ പൂർണ്ണമായി ലഭിച്ച ശേഷം, ഏറ്റവും ധാർമ്മികനായ പൃഥു രാജകുമാരൻ എല്ലാ ആവശ്യമായ ഭോജനങ്ങൾ ഒരുക്കി.
നിമംത്ര്യ ബ്രാഹ്മണാന്സര്വാന്നാനാദേശോദ്ഭവാനപി । അഥ വേന ഇയാജാസാവശ്വമേധേന ഭൂപതിഃ
അവൻ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ക്ഷണിച്ചു; പിന്നെ വേനൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.
ദാനാന്യദാദ്ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നാനാരൂപാണ്യനേകശഃ । ജഗാമ വൈഷ്ണവം ലോകം സകായോ ജഗതീപതിഃ
അവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പലവിധമായ ധാന്യങ്ങൾ ധാരാളമായി നൽകി; ഭൂമിയുടെ രാജാവായവൻ കുടുംബത്തോടൊപ്പം വൈഷ്ണവലോകത്തേക്ക് പോയി.
വിഷ്ണുനാ സഹ ധര്മാത്മാ നിത്യമേവ പ്രവര്തതേ । ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം ചരിത്രം തസ്യ ഭൂപതേഃ
വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ചേർന്ന് ധാർമ്മികനായവൻ എപ്പോഴും സത്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു; ആ രാജാവിന്റെ കഥ മുഴുവനും ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
സര്വപാപപ്രശമനം സര്വദുഃഖവിനാശനമ് । പൃഥുരേവ സ ധര്മാത്മാ രാജാ പൃഥ്വീം പ്രശാസതി
ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുകയും എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; പൃഥുവെന്ന ധാർമ്മികനായ രാജാവാണ് ഭൂമിയെ ഭരിക്കുന്നത്.
ത്രൈലോക്യേന സമം പൃഥ്വീം ദുദോഹ നൃപസത്തമഃ । പ്രജാസ്തു രംജിതാസ്തേന പുണ്യധര്മാനുകര്മഭിഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളോടും തുല്യമായി ഭൂമിയിൽ നിന്നു ദുധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന രാജാവാണ് പൃഥു; അവന്റെ പുണ്യവും ധാർമ്മികമായ പ്രവൃത്തികളും കൊണ്ട് ജനങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം ഭൂമിഖണ്ഡമനുത്തമമ് । പ്രഥമം സൃഷ്ടിഖംഡം തു ദ്വിതീയം ഭൂമിഖംഡകമ്
ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ ഈ ഉത്തമമായ കഥ ഞാൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞു; ആദ്യം സൃഷ്ടിഖണ്ഡവും, രണ്ടാമതായി ഭൂമിഖണ്ഡവുമാണ്.
ഭൂമിഖംഡസ്യമാഹാത്മ്യം കഥയിഷ്യാമ്യഹം പുനഃ । അസ്യ ഖംഡസ്യ വൈ ശ്ലോകം യഃ ശൃണോതി നരോത്തമഃ
ഭൂമിഖണ്ഡത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ വീണ്ടും പറയാം; ഈ ഖണ്ഡത്തിലെ ഒരു ശ്ലോകം കേൾക്കുന്ന ഉത്തമപുരുഷൻക്ക്,
ദിനസ്യൈകസ്യ വൈ പാപം തസ്യ ചൈവ പ്രണശ്യതി । യോ നരോ ഭാവസംയുക്തോഽധ്യായം സംശൃണുതേ സുധീഃ
ഒരു ദിവസത്തെ പാപം പോലും അവനിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടും; ഭക്തിയോടെ ഈ അധ്യായം ശ്രവിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയ്ക്ക്,
തസ്യ പുണ്യം പ്രവക്ഷ്യാമി ശ്രൂയതാം ദ്വിജസത്തമാഃ । ദത്തസ്യ ഗോസഹസ്രസ്യ ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ സുപര്വണി
അവന്റെ പുണ്യം ഞാൻ പറയാം—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുവിൻ, ഉത്തമബ്രാഹ്മണന്മാരേ! ഉത്തമദിനത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ആയിരം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമാണ്,
യത്ഫലം തത്പ്രജായേത വിഷ്ണുസ്തസ്യ പ്രസീദതി । അസ്യ പദ്മപുരാണസ്യ പഠമാനസ്യ നിത്യശഃ
അത് ലഭിക്കും, വിഷ്ണുവും അവനിൽ പ്രസന്നനാകും; ഈ പദ്മപുരാണം നിത്യമായി വായിക്കുന്നവനു,
കലൌയുഗേ തു വിഘ്നാശ്ച ന ജായംതേ നരസ്യ വൈ । വ്യാസ ഉവാച- കസ്മാത്കലൌ ന ജായംതേ ശൃണ്വാനസ്യ ച പദ്മജ
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യനു തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില്ല; വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: കലിയുഗത്തിൽ പദ്മജ, കേൾക്കുന്നവർക്കു തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
നരസ്യ പുണ്യയുക്തസ്യ നാനാ വിഘ്നാഃ സുദാരുണാഃ । ബ്രഹ്മോവാച- മഖസ്യാപ്യശ്വമേധസ്യ യത്ഫലം പരികഥ്യതേ
പുണ്യമുള്ള മനുഷ്യന് ഭയങ്കരമായ പലവിധ തടസ്സങ്ങളും ഉണ്ടാകില്ല; ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലമാണ് വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
തത്ഫലം ദൃശ്യതേ താത പുരാണേ പദ്മസംജ്ഞകേ । അശ്വമേധമഖഃ പുണ്യഃ കലൌ നൈവ പ്രവര്തതേ
അത്, പ്രിയനായവാ, പദ്മപുരാണത്തിൽ കാണാം; അശ്വമേധയാഗം പുണ്യമുള്ളതാണെങ്കിലും കലിയുഗത്തിൽ നടക്കാറില്ല.
പുരാണം ചാപി യത്തദ്വദശ്വമേധസമം കില । അശ്വമേധസ്യ യത്പുണ്യം സ്വര്ഗമോക്ഷഫലപ്രദമ്
പുരാണം തന്നെയാണ് അശ്വമേധയാഗത്തിന് തുല്യമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്; അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ പുണ്യം സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.
ന ഭുംജംതി നരാഃ പാപാഃ പാപമാര്ഗേഷു സംസ്ഥിതാഃ । പുരാണസ്യാസ്യ പുണ്യസ്യ പദ്മസംജ്ഞസ്യ സത്തമ
പാപപഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പാപികൾക്ക് അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കില്ല; ഉത്തമനേ, പദ്മപുരാണം എന്ന ഈ പുണ്യഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഫലം,
അശ്വമേധസമം പുണ്യം ന ഭുംജംതി കലൌ നരാഃ । കലൌ യുഗേ നരൈഃ പാപൈര്ഗംതവ്യം നരകാര്ണവമ്
അശ്വമേധയാഗത്തിന് തുല്യമായ പുണ്യം കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർ അനുഭവിക്കാറില്ല; കലിയുഗത്തിൽ പാപികൾ നരകസമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും.
കസ്മാച്ഛ്രോഷ്യംതി തത്പുണ്യം ചതുര്വര്ഗപ്രസാധനമ് । യേന ശ്രുതമിദം പുണ്യം പുരാണം പദ്മസംജ്ഞകമ്
എന്തിനാണ് അവർ ഈ പുണ്യപ്രദമായ, നാലു ജീവിതലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ സഹായിക്കുന്ന, പത്മം എന്ന പേരിലുള്ള ഈ പുരാണം കേൾക്കേണ്ടത് എന്ന് ചോദിക്കുന്നു?
സര്വം ഹി സാധിതം തേന ചതുര്വര്ഗസ്യ സാധനമ് । അശ്വമേധാദയോ യജ്ഞാസ്തസ്മാന്നഷ്ടാ മഹാമതേ
ഈ പുരാണം കേട്ടാൽ ജീവിതത്തിലെ നാലു ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാനുള്ള എല്ലാ മാർഗങ്ങളും സാധ്യമാകുന്നു. അതിനാൽ, മഹാമതിയുള്ളവരേ, അശ്വമേധം പോലുള്ള വലിയ യാഗങ്ങൾ ഇനി നടത്തേണ്ടതില്ല.
കലൌ യുഗേ ഗതാഃ സ്വര്ഗേ സവേദാഃ സാംഗസസ്വരാഃ । യഃ കോപി സത്വസംപന്നഃ ശ്രദ്ധാവാന്ഭഗവത്പരഃ
കലിയുഗത്തിൽ, വേദങ്ങളും അതിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും സ്വരങ്ങളുമൊക്കെയും സ്വർഗത്തിൽ പോയിരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, വിശ്വാസവും ഭക്തിയും നിറഞ്ഞ ഒരു സത്പുരുഷൻ എങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ—
ശ്രോതുമിച്ഛതി ധര്മാത്മാ സപുത്രോ ഭാര്യയാ സഹ । ശ്രവണാര്ഥം മഹാശ്രദ്ധാ പൂര്വം തസ്യ പ്രജായതേ
അത്തരം ധാർമികനായവൻ, ഭാര്യയോടും മകനോടും കൂടെ ഈ കഥകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി, വലിയ വിശ്വാസത്തോടെ ആദ്യം ജനിക്കുന്നു.