ദൃഷ്ടേന വംദിതേനാപി സ്പൃഷ്ടേന ച ധൃതേന കേ
കാണുന്നതിലും വന്ദനം ചെയ്യുന്നതിലും സ്പർശിക്കുന്നതിലും കൈവശം വയ്ക്കുന്നതിലും—
താവദ് ഭ്രമംതി ഭുവനേ മനുജാ ഭവോത്ഥ ദാരിദ്യ്ര രോഗ മരണ വ്യസനാഭിഭൂതാഃ
ജനങ്ങൾ ഈ ലോകത്ത് ഭ്രമിച്ചു നടക്കുന്നു, ഭവത്തിൽ നിന്നുള്ള ദാരിദ്ര്യം, രോഗം, മരണം, ദു:ഖം എന്നിവയാൽ പീഡിതരായി.
യത്സംസ്മൃതിഃ സപദി കൃംതതി ദുഷ്കൃതൌഘം പാപാവലീം ജയതി യോജന ലക്ഷതോഽപി
ആർക്കു സ്മരണയുണ്ടാകുന്നു, അവർക്കു പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം ഉടൻ തന്നെ മുറിഞ്ഞു പോകുന്നു; ലക്ഷക്കണക്കിന് യോജന ദൂരത്തുനിന്നും പോലും പാപങ്ങൾ ജയിക്കപ്പെടുന്നു.
ആലോകോത്കംഠിതേന പ്രമുദിത മനസാ വര്ത്മ യസ്യാഃ പ്രയാതം സദ്യസ്മിന്കൃത്യമേതാമഥ പ്രഥമ കൃതീ ജജ്ഞിവാന്സ്വര്ഗസിംധുമ്
അവളെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ, സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ, ആരെങ്കിലും അവളുടെ വഴിയിലേക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ, അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ആ പ്രവർത്തി ഫലപ്രദമാകും; അങ്ങനെ ആദ്യം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗസമുദ്രത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
ദേവീഭൂത പരം ബ്രഹ്മ പരമാനംദദായിനീ
ദേവിയായ അവൾ പരബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്, പരമാനന്ദം നൽകുന്നവളാണ്.
സാക്ഷാദ്ധര്മ ദ്രവൌഘം മുരരിപു ചരണാംഭോജ പീയൂഷസാരം।। ദുഃഖസ്യാബ്ധേസ്തരിത്രം സുരമനുജനുതം സ്വര്ഗസോപാന മാര്ഗമ്। । സര്വാംഹോഹാരി വാരി പ്രവര ഗുണഗണംഭാസി യാ സംവഹംതീ
അവൾ തന്നെയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ രൂപം, മുരാരിയുടെ പാദപദ്മത്തിൽ നിന്നുള്ള അമൃതധാര, ദു:ഖസമുദ്രം കടക്കാനുള്ള തൂണ, ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും പുകഴ്ത്തുന്നവൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പടിക്കല്ല്; എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന വെള്ളം അവൾ വഹിക്കുന്നു, ഉത്തമഗുണങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു.
സ്വഃസിംധോ ദുരിതാബ്ധിമഗ്ന ജനതാ സംതാരണി പ്രോല്ലസത്കല്ലോലാ। । മലകാംതിനാശിതതമസ്തോമേ ജഗത്പാവനി
സ്വർഗ്ഗനദിയുടെ തിരകൾ പാപസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നു; അവളുടെ വിശുദ്ധപ്രഭ മലത്തിന്റെ ഇരുട്ട് അകറ്റുന്നു—ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
ഹം ഹോ മാനസ കംപസേ കിമു സഖേ ത്രസ്തോഭയാന്നാരകാത്കിം തേ। ഭീതിരിതി ശ്രുതിര്ദുരിതകൃത്സംജായതേ നാരകീ ।। മാഭൈഷീഃ ശൃണു മേ ഗതിം യദി മയാ പാപാചല। സ്പര്ദ്ധിനീ പ്രാപ്താ തേ നിരയം കഥഃ കിമപരം കിം മേ ന ധര്മം ധനമ്
സര്വേശാദി പ്രശംസാ മുദമനുഭവനം മജ്ജനം യത്ര ചോക്തം സ്വര്നാര്യോവീക്ഷ്യഹൃഷ്ടാ। വിബുധ സുരപതിഃ പ്രാപ്തിസംഭാവനേന ദേവത്വം തേ ലഭംതേ സ്ഫുടമ് അശുഭകൃതോപ്യത്ര വേദാഃ പ്രമാണമ്
സർവ്വേശ്വരന്റെ മഹത്വം, ആനന്ദാനുഭവം, സ്നാനം എന്നിവ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്, മഹിളമാർ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കുന്നു; ദേവേന്ദ്രനും പ്രാപ്തിയുടെ പ്രതീക്ഷയിൽ എത്തുന്നു—അവിടെ, പാപം ചെയ്തവർക്കും ദൈവത്വം ലഭിക്കുന്നു; ഇതിന് വേദങ്ങൾ സാക്ഷിയാണ്.
ബുദ്ധേ സദ്ബുദ്ധിരേവം ഭവതു തവ സഖേ മാനസ സ്വസ്തിതേ ഽസ്തു വാണി പ്രാണപ്രിയേധി പ്രകട ഗുണ വപുഃ പ്രാപ്നുഹി പ്രാണി പുഷ്ടിം യസ്മാത്സര്വൈര്ഭവദ്ഭിഃ
സുഹൃത്തേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ നല്ല ബുദ്ധി ഉണ്ടാകട്ടെ, നിനക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ; നിന്റെ വാക്ക് എല്ലാവർക്കും പ്രിയമായിരിക്കട്ടെ, നിനക്ക് ഉത്തമഗുണങ്ങളും ഭംഗിയുമുള്ള രൂപവും ലഭിക്കട്ടെ, ജീവശക്തിയും വർദ്ധിക്കട്ടെ, കാരണം ഇത് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ്.
ശ്രീജാഹ്നവീ രവിസുതാ പരമേഷ്ഠിപുത്രീ സിംധുത്രയാഭരണതീര്ഥവര പ്രയാഗ। । സര്വേശ മാമനുഗൃഹാണ നയസ്വ ചോര്ധ്വമംതസ്തമോ ദശവിധം ദലയ സ്വധാമ്നാ
ശ്രീജാഹ്നവി, സൂര്യപുത്രി, ബ്രഹ്മപുത്രി, മൂന്നു നദികളുടെ അലങ്കാരം, പ്രയാഗം എന്ന ഉത്തമതീർത്ഥം, സർവ്വേശ്വരാ, എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ, ഉയർന്നിലേക്ക് നയിക്കണമേ, നിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലെ പത്തു വിധ ഇരുട്ട് അകറ്റണമേ.
വാഗീശ വിഷ്ണ്വീശ പുരംദരാദ്യാഃ പാപപ്രണാശായ വിദാംവിദോഽപി। । ഭജംതി യത്തീരമനീലനീലം സതീര്ഥരാജോ ജയതി പ്രയാഗഃ
വാഗ്ദേവൻ, വിഷ്ണു, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവർ, പാപനാശത്തിനായി, ആ മനോഹരമായ നീലക്കരയെ ആരാധിക്കുന്നു; തീർത്ഥങ്ങളിൽ രാജാവായ പ്രയാഗം ജയിക്കുന്നു.
കലിംദജാ സംഗമ വാപ്യയത്ര പ്രത്യഗ്ഗതാ സ്വര്ഗധുനീധുനോതി। । അധ്യാത്മ താപത്രിതയം ജനസ്യ സ തീര്ഥരാജോ ജയതി പ്രയാഗഃ
ഹിമാലയത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഗംഗയും സ്വർഗ്ഗനദിയും കൂടിയിടത്ത്, അവൾ ജനങ്ങളുടെ ആത്മികമായ മൂന്ന് താപങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുന്നു; തീർത്ഥരാജാവായ പ്രയാഗം ജയിക്കുന്നു.
ശ്യാമോ വടഃ ശ്യാമഗുണോവൃണോതി സ്വച്ഛായയാ ശ്യാമല യാജനാനാമ്। । ശ്യാമശ്രമം കൃംതതി യത്രദൃഷ്ടഃ സ തീര്ഥരാജോ ജയതി പ്രയാഗഃ
കറുത്ത വടവൃക്ഷം, കറുത്ത ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്, ഭക്തന്മാരെ ശുദ്ധമായ നിഴലിൽ കുളിരാക്കുന്നു; അവനെ കണ്ടാൽ കറുത്ത ക്ഷീണം അകറ്റപ്പെടുന്നു—തീർത്ഥങ്ങളിൽ രാജാവായ പ്രയാഗം ജയിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മാദയോപ്യാത്മകൃതിം വിഹായ ഭജംതി പുണ്യാത്മക ഭാഗധേയമ്
ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും തങ്ങളുടെ സ്വരൂപം വിട്ട്, പുണ്യാത്മാക്കളെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന ഭാഗ്യത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യത്സേവയാ ദേവ നൃദേവതാദി ദേവര്ഷയഃ പ്രത്യഹമാമനംതി। । സ്വര്ഗം ച സര്വോത്തമ ഭൂമിരാജ്യം സ തീര്ഥരാജോ ജയതി പ്രയാഗഃ
ദൈവങ്ങളോ, രാജാക്കന്മാരോ, ദൈവമുനികളോ, ദിനംപ്രതി സേവനത്തിലൂടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്: 'സ്വർഗം, എല്ലാറ്റിലും ഉന്നതം, ഭൂമിയിലെ രാജ്യം—ഇവയൊക്കെയും തീർത്ഥരാജൻ ആയ പ്രയാഗത്തിന്റെ മഹത്വമാണ്.'
ഏനാംസി ഹംതീതി പ്രസിദ്ധവാര്താ നാമ പ്രതാപേന ദൃശോ ഭവംതി। । യസ്യ ത്രിലോകീം പ്രതതാപ ഗോഭിഃ സ തീര്ഥരാജോ ജയതി പ്രയാഗഃ
ഇതിന്റെ പ്രശസ്തിയാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു എന്നത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം; അതിന്റെ പ്രകാശം കണ്ണുകൾക്ക് ശുദ്ധിയേകുന്നു. പശുക്കളാൽ ത്രിലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആ പ്രയാഗം തന്നെയാണ് തീർത്ഥരാജൻ.
ധത്തേ ഽഭിതശ്ചാമര ചാരുകാംതിം സിതാസിതേ യത്രസരിദ്വരേണ്യേ
വളഞ്ഞു ചുറ്റിയുള്ള കാട്ടിൽ, നദികൾ ഒന്നിക്കുന്നിടത്ത്, വെള്ളയും കറുത്തതുമായ ചാമരക്കൊടികൾ പോലെ മനോഹരമായ പ്രകാശം അവിടെ വിരിയുന്നു.
ബ്രാഹ്മീനപുത്രീ ത്രിപഥാസ്ത്രിവേണീ സമാഗമേ സാക്ഷതയാഗമാത്രാത്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകൾ, മൂന്നു പാതകളായ ത്രിവേണി, സംയമനത്തിൽ, യജ്ഞം നേരിട്ട് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
കേഷാംചിജ്ജന്മകോടിര്വ്രജതി സുവചസാം യാമിയാമീതി യസ്മിന്കേഷാം।। ചിത്പ്രേപ്സതാം യം നിയതമതിയതേദ് വര്ഷവൃംദം വരിഷ്ഠമ്। । യത്പ്രാപ്തം ഭാഗ്യലക്ഷൈര്ഭവതി ഭവതി നോ വാസ വാചാമവാച്യോ। । ദിഷ്ട്യാ വേണീ വിശിഷ്ടോ ഭവതി ദൃഗതിഥിഃ കം പ്രയാഗ പ്രയാഗഃ
ചിലർക്കു അനേകം ജന്മങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നു; നല്ല വാക്കുള്ളവർക്ക് ഇത് ലഭിക്കുന്നു. പരമാർത്ഥം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇതാണ് വർഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം. ഭാഗ്യത്തോടെ ലഭിക്കുന്നതെന്താണെന്നു പറയാനാവില്ല; വിധിയാൽ ത്രിവേണി പ്രത്യേകമാകുന്നു, ശുഭദിനം കാണപ്പെടുന്നു—പ്രയാഗം, പ്രയാഗം!
ലോകാനാമക്ഷമാണാം മഖകൃതിഷു കലൌ സ്വര്ഗകാമൈര്ജയ സ്തുത്യാദി സ്തോത്രൈര്വചോഭിഃ അഗ്നിഷ്ടോമാശ്വമേധ പ്രമുഖ മഖഫലം സമ്യഗാലോച്യസാംഗം
കലിയുഗത്തിൽ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്താൻ കഴിയാത്തവർക്ക്, സ്വർഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, അഗ്നിഷ്ടോമം, അശ്വമേധം തുടങ്ങിയ യജ്ഞഫലങ്ങൾ, സ്തുതികളും പ്രാർത്ഥനകളും വാക്കുകളാൽ പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കുന്നു.
മയാ പ്രമാദാതുരതാദി ദോഷതഃ സംധ്യാ വിധിര്നോ സമുപാസിതോഽഭൂത്। । ചേദത്ര സംധ്യാം ചരതേ പ്രസാദതഃ സംധ്യാസ്തു പൂര്ണാ ഽഖിലജന്മനോഽപി മേ
എന്റെ അശ്രദ്ധയാൽ, അശാന്തിയാലോ, തെറ്റിനാലോ, സന്ധ്യാവിധി ഞാൻ ശരിയായി അനുഷ്ഠിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ സന്ധ്യ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും സന്ധ്യ പൂർത്തിയാകുന്നു, എനിക്കുപോലും.
അന്യത്രാപി പ്രഗര്ജന്മഹിമനി തപസി പ്രേമഭിര്വിപ്രകൃഷ്ടൈര്ധ്യാതഃ ശ്രീമത്പാംശും ത്രിവേണീപരിവൃഢമ് അതുലം തീര്ഥരാജം പ്രയാഗം ഗോലംകാരപ്രകാശം സ്വയമമരവരം ചേതനം തം നമാമി
മറ്റിടങ്ങളിൽ വലിയ തപസ്സിലും, ദൂരെയുള്ളവരുടെ പ്രേമപൂർവക ധ്യാനത്തിലും പോലും, ത്രിവേണിയുടെ മഹത്തായ പൊടിയ്ക്ക്, അതുല്യമായ തീർത്ഥരാജനായ പ്രയാഗത്തിനും, വൃത്തചിഹ്നം തെളിയുന്ന, സ്വയം പ്രത്യക്ഷമായ, അമരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവനു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
അസ്മാഭിഃ സുതപോന്വതപ്ത കിമഹോ ഏജ്യംത കിംവാധ്വരാഃ। പാത്രേ ദാനമദായി കിം ബഹുവിധം കിം വാ സുരാശ്ചാര്ചിതാഃ । കിം സത്തീര്ഥമസേവി കിം ദ്വിജകുലം പൂജാദിഭിഃ സത്കൃതം യേന പ്രാപി സദാ। ശിവസ്യ ശിവദാ സാ രാജധാനീ സ്വയമ്
നാം എന്ത് വലിയ തപസ്സാണ് ചെയ്തതു, എന്ത് യജ്ഞങ്ങൾ അർപ്പിച്ചതാണ്? എന്ത് ദാനങ്ങൾ യോജ്യരായവർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു, എത്ര ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു? എന്ത് തീർത്ഥങ്ങൾ സേവിച്ചു, എന്ത് ബ്രാഹ്മണകുടുംബങ്ങളെ പൂജിച്ചു? ഇതൊക്കെയാണോ ശിവന്റെ ശിവദായകമായ രാജധാനി എപ്പോഴും ലഭിക്കാൻ കാരണം?
ഭാഗ്യൈര്മേഽധിഗതാ ഹ്യനേകജനുഷാം സര്വാഘവിധ്വംസിനീ। സര്വാശ്ചര്യമയീ ശിവപുരീ സംസാരസിംധോസ്തരീ । ലബ്ധം സജ്ജനുഷഃ ഫലം കുലമലം ചക്രേ പവിത്രീകൃതഃ। സ്വാത്മാ ചാപ്യഖിലം കൃതം കിമപരം സര്വോപരിഷ്ടാത്സ്ഥിതമ്
എന്റെ അനേകം ജന്മങ്ങളിലെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതും, അത്ഭുതകരമായ ശിവപുരിയും, സംസാരസമുദ്രം കടക്കാനുള്ള പടവുമാണ് ഭാഗ്യവശാൽ ഞാൻ ലഭിച്ചത്. നല്ലവർക്കുള്ള ഫലവും, കുടുംബം ശുദ്ധമാകുന്നതും, ആത്മാവ് പൂർണ്ണമാകുന്നതും—ഇനി എന്താണ് ശേഷിക്കുന്നത്, എല്ലാറ്റിലും ഉന്നതമായത്?
ജീവന്നരഃ പശ്യതി ഭദ്ര ലക്ഷമേവം വദംതീതി മൃഷാ ന യസ്മാത് । തസ്മാന്മയാ വൈ വപുഷേ ദൃശേ ന പ്രാപ്താപി കാശീ ക്ഷണഭംഗുരേണ
ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നൂറായിരം ശുഭദർശനങ്ങൾ കാണാം; ഇത് വ്യാജമല്ല. അതിനാൽ, എന്റെ ശരീരത്തിനും കാഴ്ചയ്ക്കും, ഈ ക്ഷണികമായ ജീവിതത്തിൽ കാശിയേയും ഞാൻ നേടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കാശ്യാം വിധാതുമമരൈരപി ദിവ്യഭൂമൌ സത്തീര്ഥ ലിംഗഗണനാര്ചനതാ ന ശക്യാ । യാനീഹ ഗുപ്ത വിവൃതാനി പുരാതനാനി സിദ്ധാനി യോജിതകരഃ പ്രണമാമി തേഭ്യഃ
ദൈവങ്ങൾക്കു പോലും, ദിവ്യമായ കാശിയിൽ എത്ര തീർത്ഥലിംഗങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. ഇവിടെ പഴയതും, മറഞ്ഞതും, തെളിയിച്ചതുമായ, സിദ്ധമായവയെ ഞാൻ കൈകൂപ്പി വന്ദിക്കുന്നു.
കിം ഭീത്യാ ദുരിതവ്രജാത്കിമു മുദാ പുണ്യൈരഗണ്യൈഃ കൃതൈഃ। കിം വിദ്യാഭ്യസനാന്മദേന ജഡതാദോഷാദ്വിഷാദേന കിമ് । കിം ഗര്വേണ ധനോദയാദധനതാതാപേന കിം ഭോജനാഃ । സ്നാത്വാ ശ്രീമണികര്ണികാപയസി ചേദ്വിശ്വേശ്വരോ ദൃശ്യതേ
പാപപഥത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് ഭയം? അനേകം പുണ്യഫലങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്ത് സന്തോഷം? പഠനത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് അഭിമാനം? മന്ദതയിലും തെറ്റിലും നിന്ന് എന്ത് ദുഃഖം? ധനത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് ഗർവ്വം? ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് വേദന? ഭക്ഷ്യത്തിൽ എന്ത് പ്രാധാന്യം? ശ്രീമണികർണികയുടെ ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, വിശ്വേശ്വരനെ കാണുമ്പോൾ.
അല്പസ്ഫീതി നിരാമയാപി തനുതാ പ്രവ്യക്തശക്യാത്മതാ പ്രോത്സാഹാഢ്യ ബലേന കേവലമനോരാഗദ്വിതീയേന യത് । അപ്രാപ്യാപി മനോരഥൈരവിഷയാസ്വപ്നപ്രവൃത്തേരപി പ്രാപ്താ സാ। പി ഗദാധരസ്യ നഗരീ സദ്യോപവര്ഗപ്രദാ
കുറഞ്ഞ സമ്പത്തോ, രോഗമില്ലായ്മയോ, ദേഹത്തിന്റെ സുന്ദരതയോ ഇല്ലെങ്കിലും, വ്യക്തമായ കഴിവും പ്രേരണയും ശുദ്ധമായ സ്നേഹവും മാത്രം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആഗ്രഹങ്ങളാലോ സ്വപ്നങ്ങളാലോ ലഭിക്കാനാവാത്തതെങ്കിലും, ഗദാധരന്റെ നഗരം ഉടൻ മോക്ഷം നൽകുന്നു.
മന്യേനാത്മകൃതിര്നപൂര്വപുരുഷപ്രാപ്തേര്ബലം ചാത്ര യന്നാപീദം സ്വജന। പ്രമാണമചലം കിംസ്വാപതാപാദികമ്। യാദുഷ്പ്രാപ ഗയാപ്രയാഗയമുനാ കാശീസുപര്വാഗമാത്പ്രാപ്തിസ്തത്ര। മഹാഫലോ വിജയതേ ശ്രീശാരദാനുഗ്രഹഃ
സ്വന്തം രൂപം, മുൻജന്മഫലങ്ങൾ, ബന്ധുക്കൾ, ഉറപ്പുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾ, ഉറക്കം, വേദന—ഇവയൊന്നും മതിയാവില്ല. ഗയ, പ്രയാഗ, യമുന, കാശി എന്നിവയിൽ പ്രാപ്യമായ മഹാസംഗമം വളരെ ദുർലഭം. ശ്രീശാരദയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് വലിയ ഫലം ലഭിക്കുന്നത്.
അയ്യോ മനസേ, നീ എന്തിനാണ് വിറയുന്നത്? സഖാവേ, നരകത്തിൽ ഇരട്ട ഭയത്താൽ നീ ഭയപ്പെടുന്നുവോ? പാപം ചെയ്തവർക്കാണ് ഭയം ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ഭയപ്പെടേണ്ട. ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കു: എന്റെ പാപം മൂലം എങ്കിൽ എതിരാളി നിനക്കുമുമ്പ് നരകത്തിൽ എത്തി കഴിഞ്ഞാൽ, പിന്നെ എന്താണ് ബാക്കി? എനിക്ക് ഇനി ധർമ്മമോ ധനമോ എന്തുണ്ട്?