സ്ത്രീരത്നം തന്മഹാപ്രാജ്ഞ സംപൂര്ണം പുണ്യനിര്മിതമ് । അശോകസുംദരീ നാമ തവാര്ഥം തപസി സ്ഥിതാ
'മഹാപണ്ഡിതനേ, ഈ സ്ത്രീരത്നം മുഴുവനും പുണ്യഫലമായാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്; അശോകസുന്ദരി എന്ന പേരിൽ, അവൾ നിന്റെ കാര്യത്തിനായി തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.'
അത്യര്ഥം തു തപസ്തപ്തം ഭവംതമിച്ഛതേ സദാ । ഏവം ജ്ഞാത്വാ മഹാഭാഗ ഭജമാനാം ഭജസ്വ ഹി
'അവൾ അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി, എല്ലായ്പോഴും നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മഹാഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഇതു മനസ്സിലാക്കി, നിന്നെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന അവളെ സ്വീകരിക്കണം.'
ത്വാമൃതേ സാ വരാരോഹാ പുരുഷം നൈവ യാചതേ । നഹുഷേണ തയോക്തം തു ശ്രുത്വാവധാരിതം വചഃ
'നിനക്ക് ഒഴികെ, ആ സുന്ദരിയായവൾ മറ്റൊരു പുരുഷനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; രംഭയിലൂടെ ഇത് കേട്ട നഹുഷൻ അവളുടെ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.'
പ്രത്യുത്തരം ദദൌ ചാഥ രംഭേ മേ ശ്രൂയതാം വചഃ । തത്തു സര്വം വിജാനാമി യത്ത്വയോക്തം മമാഗ്രതഃ
അതിനുശേഷം അവൻ മറുപടി നൽകി: 'രംഭേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു; നീ എന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞതൊക്കെയും ഞാൻ അറിയുന്നു.'
മമാഗ്രേ കഥിതം പൂര്വം വശിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ । സര്വമേവ വിജാനാമി അസ്യാസ്തു തപ ഉത്തമമ്
'മഹാത്മാവായ വശിഷ്ഠൻ മുമ്പ് എനിക്ക് ഇതൊക്കെയും പറഞ്ഞിരുന്നു; ഞാൻ എല്ലാം അറിയുന്നു, അവളുടെ തപസ്സും അത്യുത്തമമാണ്.'
ശ്രൂയതാം കാരണം ഭദ്രേ യഥാസൌഖ്യം ഭവിഷ്യതി । അഹത്വാ ദാനവം ഹുംഡം ന ഗച്ഛാമി വരാംഗനാമ്
'സൗമ്യയേ, കാരണം കേൾക്കു, എങ്ങനെ സന്തോഷം ഉണ്ടാകും എന്ന്: ഹുണ്ട എന്ന ദാനവനെ കൊല്ലാതെ ഞാൻ ആ ഉത്തമസ്ത്രീയിലേക്കു പോകില്ല.'
സര്വമേതത്സുവൃത്താംതമഹം ജാനേ തഥൈവ ഹി । മമാര്ഥേ തവ സംഭൂതിസ്തപശ്ച ചരിതം ത്വയാ
'ഇതൊക്കെയും നല്ല രീതിയിൽ നടന്നതാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു; എന്റെ കാര്യത്തിനായി നിന്റെ ജനനവും, നീ നടത്തിയ തപസ്സും.'
മമ ഭാര്യാ ന സംദേഹോ ഭവതീ വിധിനാ കൃതാ । മമാര്ഥേ നിശ്ചയം കൃത്വാ തപ ആചരിതം ത്വയാ
'നീ എന്റെ ഭാര്യയാണെന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല, വിധിയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവളാണ് നീ; എന്റെ കാര്യത്തിനായി ഉറച്ച മനസ്സോടെ നീ തപസ്സു ചെയ്തു.'
ഹൃതാ തസ്മാത്സുപാപേന ഭവതീ നിയമാന്വിതാ । സൂതിഗൃഹാദഹം തേന ദാനവേനാധമേന വൈ
'അതിനാൽ, നീ ശുദ്ധമായ ആചാരത്തോടെ സൂപാപനാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു; ജനനഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ആ ദുഷ്ടനായ ദാനവൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോയി.'
ബാലഭാവസ്ഥിതോ ദേവി പിതൃമാതൃവിനാ കൃതഃ । തസ്മാത്തം തു ഹനിഷ്യാമി ഹുംഡം വൈ ദാനവാധമമ്
'ദേവി, ബാല്യത്തിൽ ഞാൻ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും നഷ്ടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ആ ഹുണ്ട എന്ന ദുഷ്ടദാനവനെ ഞാൻ കൊല്ലും.'
പശ്ചാത്ത്വാമുപനേഷ്യേഽഹം വശിഷ്ഠസ്യാശ്രമം പ്രതി । ഏവം കഥയ ഭദ്രം തേ രംഭേ മത്പ്രിയകാരിണീമ്
പിന്നീട് ഞാൻ നിന്നെ വശിഷ്ഠന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം. അതുകൊണ്ട്, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രംഭേ, ഈ വാക്കുകൾ പറയൂ, നിനക്ക് എല്ലാ മംഗളവും ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഏവം വിസര്ജിതാ തേന സത്വരം സാ ഗതാ പുനഃ । അശോകസുംദരീം ദേവീം കഥയാമാസ തസ്യ ച
അവനാൽ വിടവിട്ട രംഭാ ഉടൻ തന്നെ പോയി, ആശോകസുന്ദരിയെ കണ്ടു എല്ലാം പറഞ്ഞു.
സമാസേന തഥാ സര്വം രംഭാ സാ ദ്വിജസത്തമ । അശോകസുംദരീ സാ തു അവധാര്യ സുഭാഷിതമ്
രംഭാ അവിടെ സംഭവിച്ചതു് എല്ലാം സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞു. ആശോകസുന്ദരിയും അവളുടെ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കി.
നഹുഷസ്യ സുവീരസ്യ ഹര്ഷേണ ച സമന്വിതാ । തസ്ഥൌ തത്ര തയാ സാര്ദ്ധം സുസഖ്യാ രംഭയാ തദാ
വീരനായ നഹുഷനു വേണ്ടി സന്തോഷത്തോടെ, ആശോകസുന്ദരി തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് രംഭയോടൊപ്പം അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായി.
ഭര്തുശ്ച കീദൃശം വീര്യമിതി പശ്യാമി വൈ സദാ
എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വീര്യം എങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാൻ എപ്പോഴും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ നഹുഷാഖ്യാനേ ത്രയോദശാധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള ഗുരുതീർത്ഥത്തിലെ ച്യവനന്റെ കഥയിലും, വേനന്റെ ഉപാഖ്യാനത്തിലും, ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലുമുള്ള ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ നഹുഷന്റെ കഥയുടെ നൂറ് പതിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
കുംജല ഉവാച- അഥ തേ ദാനവാഃ സര്വേ ഹുംഡസ്യ പരിചാരകാഃ । നഹുഷസ്യാപി സംവാദം രംഭയാ തു യഥാശ്രുതമ്
കുഞ്ചലൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ ഹുണ്ടന്റെ സേവകരായ എല്ലാ ദാനവന്മാരും, നഹുഷനും രംഭയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം അവർ കേട്ടതുപോലെ തന്നെ പറഞ്ഞു.
ആചചക്ഷുശ്ച ദൈത്യേംദ്രം ഹുംഡം സര്വം സുഭാഷിതമ് । തമാകര്ണ്യ സ ചുക്രോധ ദൂതം വാക്യമഥാബ്രവീത്
അവർ എല്ലാം മനോഹരമായി ഹുണ്ടൻ എന്ന ദാനവാധിപനോട് പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട ഹുണ്ടൻ കോപിച്ചു, ദൂതനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ വീര മമാദേശാജ്ജാനീഹി പുരുഷം ഹി തമ് । സംഭാഷതേ തയാ സാര്ദ്ധം പുരുഷഃ ശിവകന്യയാ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീ പോവുക, വീരാ, ആ പുരുഷൻ ആരാണെന്നും, ശിവയുടെ മകളോടൊപ്പം സംസാരിക്കുന്നവൻ ആരാണെന്നും അറിയുക.
സ്വാമിനിര്ദേശമാകര്ണ്യ ജഗാമ ലഘുദാനവഃ । വിവിക്തേ നഹുഷം വീരമിദം വചനമബ്രവീത്
സ്വാമിയുടെ കല്പന കേട്ട ഉടൻ ആ ദാനവൻ വേഗത്തിൽ പോയി, ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന നഹുഷനെ കണ്ടു, അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രഥേന സാശ്വസൂതേന ദിവ്യേന പരിതിഷ്ഠതി । ധനുഷാ ദിവ്യബാണൈസ്തു സഭായാം ഹി ഭയംകരഃ
ദിവ്യരഥത്തിലും, അശ്വസാരഥിയോടും, ദിവ്യവില്ലും അമ്പുകളും കൈവശം വെച്ച്, ഭയങ്കരനായി സഭയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
കസ്യ കേന തു കാര്യേണ പ്രേഷിതഃ കേന വൈഭവാന് । അനയാ രംഭയാ തേഽദ്യ അന്യയാ ശിവകന്യയാ
നിനക്ക് ആരാണ് അയച്ചത്, എന്തിനാണ് അയച്ചത്, ആരുടെ ശക്തിയാൽ നീ ഇവിടെ വന്നത്? ഇന്നിവിടെ നീ രംഭയോടും ശിവയുടെ മകളോടും കൂടെയാണല്ലോ.
കിമുക്തം തത്സ്ഫുടം സര്വം കഥയസ്വ മമാഗ്രതഃ । ഹുംഡസ്യ ദേവമര്ദസ്യ ന ബിഭേതി ഭവാന്കഥമ്
എല്ലാം വ്യക്തമായി എന്റെ മുന്നിൽ പറയൂ. ദേവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ഹുണ്ടനെ നീ ഭയപ്പെടാത്തത് എങ്ങനെയാണ്?
ഏതന്മേ സര്വമാചക്ഷ്വ യദി ജീവിതുമിച്ഛസി । സത്വരം ഗച്ഛ മാ തിഷ്ഠ ദുഃസഹോ ദാനവാധിപഃ
നിനക്ക് ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ഇതൊക്കെയും എനിക്ക് പറയൂ. വേഗത്തിൽ പോവൂ, നിൽക്കരുത്; ദാനവാധിപൻ സഹിക്കാനാവാത്തവനാണ്.
നഹുഷ ഉവാച- യോഽസാവായുര്ബലീ രാജാ സപ്തദ്വീപാധിപഃ പ്രഭുഃ । തസ്യ മാം തനയം വിദ്ധി സര്വദൈത്യവിനാശനമ്
നഹുഷൻ പറഞ്ഞു: ആ മഹാബലശാലിയായ രാജാവും ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപതിയും എന്റെ അച്ഛനാണ്. ഞാൻ അവന്റെ മകനാണ്, എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും സംഹരിക്കാൻ വന്നവൻ.
നഹുഷം നാമ വിഖ്യാതം ദേവബ്രാഹ്മണപൂജകമ് । ഹുംഡേനാപഹൃതം ബാല്യേ സ്വാമിനാ തവ ദാനവ
നഹുഷൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആരാധിക്കുന്നവനും ഞാൻ തന്നെയാണ്. ബാല്യത്തിൽ ഹുണ്ടൻ എന്ന നിന്റെ സ്വാമി എന്നെ അപഹരിച്ചു.
സേയം കന്യാ ശിവസ്യാപി ദൈത്യേനാപഹൃതാ പുരാ । ഘോരം തപശ്ചരത്യേഷാ ഹുംഡസ്യാപി വധായ ച
ഈ ശിവന്റെ മകളും ഒരിക്കൽ ദാനവനാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടവളാണ്. ഇപ്പോൾ അവൾ ഹുണ്ടനെ സംഹരിക്കാൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്യുന്നു.
യോഹമാദൌ ഹൃതോ ബാലസ്ത്വയാ യഃ സൂതികാഗൃഹാത് । ദാസ്യാ അപി കരേ ദത്തഃ സൂദസ്യാപി ദുരാത്മനാ
ഞാൻ ബാല്യത്തിൽ നിനക്കാൽ സുതികാഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് അപഹരിക്കപ്പെട്ടു, ദാസിയുടെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ ദുഷ്ടനായ അപ്പക്കാരനോടും കൊടുത്തു.
വധാര്ഥം ശ്രൂയതാം പാപ സോഹമദ്യ സമാഗതഃ । അസ്യാപി ഹുംഡദൈത്യസ്യ ദുഷ്ടസ്യ പാപകര്മണഃ
കേൾക്കൂ, ഞാൻ ഇന്നിവിടെ വന്നത് ഈ ദുഷ്ടനായ ഹുണ്ട ദാനവനെ കൊല്ലാനാണ്. അവൻ ദുഷ്ടകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത പാപിയാണ്.
അന്യാംശ്ച ദാനവാന്ഘോരാന്നയിഷ്യേ യമസാദനമ് । മാമേവം വിദ്ധി പാപിഷ്ഠ ഏവം കഥയ ദാനവമ്
മറ്റു ഭയങ്കരമായ ദാനവന്മാരെയും ഞാൻ യമലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ അറിയുക, പാപിയേ, ദാനവനോട് ഇങ്ങനെ പറയുക.