തസ്മാച്ച രക്ഷിതോ വീരോ നഹുഷോ ബലിനാം വരഃ । സത്യേന തപസാ തേന പുണ്യൈശ്ച സംയമൈര്ദമൈഃ
അതിനാൽ ധൈര്യശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നഹുഷൻ സത്യം, തപസ്സ്, പുണ്യം, ആത്മനിയന്ത്രണം, ശമം എന്നിവകൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
മാ കൃഥാ ദാരുണം ദുഃഖം മുംച ശോകമകാരണമ് । സ ഹി ജീവതി ധര്മാത്മാ മാത്രാ പിത്രാ വിനാ വനേ
നീ കടുത്ത ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കരുത്, കാരണമില്ലാതെ വിഷാദം അഴിയിക്കരുത്. അമ്മയെയും അച്ചനെയും വിട്ട് കാടിൽ കഴിയുന്ന ആ ധർമ്മാത്മാവ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
തപോവനേവ സത്യേകസ്തപസ്വി പരിപാലിതഃ । വേദവേദാംഗതത്ത്വജ്ഞോ ധനുര്വേദസ്യ പാരഗഃ
തപോവനത്തിൽ ഏകാന്തമായി കഴിയുന്ന തപസ്വിയെ ദൈവം സംരക്ഷിക്കുന്നു. അവൻ വേദങ്ങളും അതിന്റെ അംശങ്ങളും നന്നായി അറിയുന്നു, ധനുര്വേദത്തിലും പ്രാവീണ്യമുണ്ട്.
യഥാ ശശീ വിരാജേത സ്വകലാഭിഃ സ്വതേജസാ । തഥാ വിരാജതേ സോഽപി സ്വകലാഭിഃ സുമധ്യമേ
ചന്ദ്രൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാലും പ്രകാശത്താലും എങ്ങനെ തിളങ്ങുന്നുവോ, സുമധ്യവതിയായേ, അങ്ങനെ അവനും തന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നു.
വിദ്യാഭിസ്തു മഹാപുണ്യൈസ്തപോഭിര്യശസാ തഥാ । രാജതേ പരവീരഘ്നോ രിപുഹാ സുരവല്ലഭഃ
വിദ്യ, മഹാപുണ്യം, തപസ്സ്, കീർത്തി എന്നിവകൊണ്ട്, ശത്രുവിന്റെ വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും ദേവതകൾക്ക് പ്രിയനുമായവനും തിളങ്ങുന്നു.
ഹുംഡം നിഹത്യ ദൈത്യേംദ്രം ത്വാമേവം ഹി പ്രലപ്സ്യതേ । ത്വയാ സാര്ദ്ധം സ്ത്രിയാ ചൈവ പൃഥിവ്യാമേകഭൂപതിഃ
ഹുണ്ട എന്ന ദാനവരാജാവിനെ സംഹരിച്ചശേഷം, അവൻ നിന്നോടു ഇങ്ങനെ പറയും: നിന്നോടും ഭാര്യയോടും കൂടെ ഭൂമിയിൽ ഏകാധിപതിയായി ഭരിക്കും.
ഭവിഷ്യതി മഹായോഗീ യഥാ സ്വര്ഗേ തു വാസവഃ । ത്വം തസ്മാത്പ്രാപ്സ്യസേ ഭദ്രേ സുപുത്രം വാസവോപമമ്
അവൻ മഹായോഗിയായി, സ്വർഗത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ പോലെയാകും. അതിനാൽ, ഭദ്രേ, നിനക്ക് ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ നല്ല പുത്രൻ ലഭിക്കും.
യയാതിം നാമധര്മജ്ഞം പ്രജാപാലനതത്പരമ് । തഥാ കന്യാശതം ചാപി രൂപൌദാര്യഗുണാന്വിതമ്
നിനക്ക് യയാതി എന്ന ന്യായശീലനും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ താല്പര്യവാനുമായ പുത്രനും, സൗന്ദര്യവും ഉദാരതയും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള നൂറ് പുത്രിമാരും ജനിക്കും.
യാസാം പുണ്യൈര്മഹാരാജ ഇംദ്രലോകം പ്രയാസ്യതി । ഇംദ്രത്വം ഭോക്ഷ്യതേ ദേവി നഹുഷഃ പുണ്യവിക്രമഃ
ഈ പുത്രിമാരുടെ പുണ്യഫലത്താൽ, മഹാരാജാവേ, അവൻ ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കും. പുണ്യശക്തിയാൽ Nahusha ഇന്ദ്രപദവി അനുഭവിക്കും, ദേവീ.
യയാതിര്നാമ ധര്മാത്മാ ആത്മജസ്തേ ഭവിഷ്യതി । പ്രജാപാലോ മഹാരാജഃ സര്വജീവദയാപരഃ
യയാതി എന്ന ന്യായശീലനും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ താല്പര്യവാനുമായ പുത്രൻ നിനക്ക് ജനിക്കും. അവൻ മഹാരാജാവായും എല്ലാ ജീവികൾക്കും കരുണയുള്ളവനുമായിരിക്കും.
തസ്യ പുത്രാസ്തു ചത്വാരോ ഭവിഷ്യംതി മഹൌജസഃ । ബലവീര്യസമോപേതാ ധനുര്വേദസ്യ പാരഗാഃ
അവനു നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടാകും. അവർ മഹാശക്തിയും ധൈര്യവും ധനുര്വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവരാണ്.
പ്രഥമശ്ച തുരുര്നാമ പുരുര്നാമ ദ്വിതീയകഃ । ഉരുര്നാമ തൃതീയശ്ച ചതുര്ഥോ വീര്യവാന്യദുഃ
ആദ്യനെ തുരു എന്ന പേരും, രണ്ടാമത്തെ പുരു എന്ന പേരും, മൂന്നാമത്തെ ഉരു എന്ന പേരും, നാലാമത്തെ ധൈര്യശാലിയായ യദു എന്ന പേരുമാണ്.
ഏവം പുത്രാ മഹാവീര്യാസ്തേജസ്വിനോ മഹാബലാഃ । ഭവിഷ്യംതി മഹാത്മാനഃ സര്വതേജഃ സമന്വിതാഃ
ഇങ്ങനെ, മക്കൾ മഹാശക്തിയും, മഹാതേജസ്സും ഉള്ളവരായി, മഹാന്മാരായി, എല്ലാ തേജസ്സും നിറഞ്ഞവരായി ജനിക്കും.
യദോശ്ചൈവ സുതാ വീരാഃ സിംഹതുല്യപരാക്രമാഃ । തേഷാം നാമാനി ഭദ്രം തേ ഗദതഃ ശൃണു സാംപ്രതമ്
യദുവിന്റെ മക്കൾ വീരരും സിംഹത്തെപ്പോലെയുള്ള ധൈര്യശാലികളും ആകും. അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ, ഭദ്രേ, നീ കേൾക്കു.
ഭോജശ്ച ഭീമകശ്ചാപി അംധകഃ കുഞ്ജരസ്തഥാ । വൃഷ്ണിര്നാമ സുധര്മാത്മാ സത്യാധാരോ ഭവിഷ്യതി
ഭോജൻ, ഭീമകൻ, അന്ധകൻ, കുഞ്ചരൻ, അതുപോലെ വൃഷ്ണി എന്ന മഹാത്മാവും, സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായവനും, ഇവരാകും.
ഷഷ്ഠസ്തു ശ്രുതസേനശ്ച ശ്രുതാധാരസ്തു സപ്തമഃ । കാലദംഷ്ട്രോ മഹാവീര്യഃ സമരേ കാലജിദ്ബലീ
ആറാമൻ ശ്രുതസേനനും ഏഴാമൻ ശ്രുതാധാരനും ആകുന്നു. കാലദംഷ്ട്രൻ മഹാവീര്യശാലിയാണു; യുദ്ധത്തിൽ പോലും സമയത്തെ ജയിക്കുന്ന ശക്തൻ.
യദോഃ പുത്രാ മഹാവീര്യാ യാദവാഖ്യാ വരാനനേ । തേഷാം തു പുത്രാഃ പൌത്രാസ്തേ ഭവിഷ്യംതി സഹസ്രശഃ
യദുവിന്റെ മഹാശക്തിയുള്ള മക്കൾ 'യാദവർ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും, മനോഹരിയേ. അവരുടെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും ആയിരക്കണക്കിന് ജനിക്കും.
ഏവം നഹുഷവംശോ വൈ തവ ദേവി ഭവിഷ്യതി । ദുഃഖമേവം പരിത്യജ്യ സുഖേനാനുപ്രവര്തയ
ഇങ്ങനെ, നഹുഷന്റെ വംശം നിനക്കു ദേവിയേ, ഉണ്ടാകും. ദുഃഖം വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവുക.
സമേഷ്യതി മഹാപ്രാജ്ഞസ്തവ ഭര്താ ശുഭാനനേ । നിഹത്യ ദാനവം ഹുംഡം ത്വാമേവം പരിണേഷ്യതി
നിന്റെ ഭർത്താവ്, മഹാപണ്ഡിതൻ, ഭദ്രമുഖിയേ, തിരിച്ചു വരും; ഹുണ്ട എന്ന അസുരനെ കൊല്ലുകയും നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്യും.
ദുഃഖജാതാനി സോഷ്ണാനി നേത്രാഭ്യാം ഹി പതംതി ച । അശ്രൂണി ചേംദുമത്യാശ്ച സംമാര്ജയതി മാനദഃ
ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് ഉരുകി, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു ചൂടുള്ള കണ്ണുനീർ വീഴുന്നു; മാനദായകൻ അശോകസുന്ദരിയുടെ കണ്ണുനീർ സ്നേഹത്തോടെ തുടയ്ക്കുന്നു.
ആയോശ്ച ദുഃഖമുദ്ധൃത്യ സ്വകുലം താരയിഷ്യതി । സുഖിനം പിതരം കൃത്വാ പ്രജാപാലോ ഭവിഷ്യതി
അവൻ നിന്റെ ദുഃഖം മാറ്റിയും സ്വന്തം വംശത്തെ ഉയർത്തിയും നിന്റെ അച്ഛനെ സന്തോഷവാനാക്കിയും ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകും.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം ദേവാനാം കഥനം ശുഭേ । ദുഃഖം ശോകം പരിത്യജ്യ സുഖേന പരിവര്ത്തയ
ഇതെല്ലാം, ഭദ്രേ, ദേവന്മാരുടെ കഥ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ദുഃഖവും ശോകവും വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവുക.
അശോകസുംദര്യുവാച- കദാ ഹ്യേഷ്യതി മേ ഭര്ത്താ വിഹിതോ ദൈവതൈര്യദി । സത്യം വദ സ്വധര്മജ്ഞ മമ സൌഖ്യം വിവര്ദ്ധയ
അശോകസുന്ദരി പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ നിർണയിച്ചാൽ എന്റെ ഭർത്താവ് എപ്പോഴാണ് വരിക? സത്യമായി പറയൂ, ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, എന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.
വിദ്വര ഉവാച- അചിരാദ്ദ്രക്ഷ്യസി ഭര്താരം ത്വമേവം ശൃണു സുംദരി । ഏവമുക്ത്വാ ജഗാമാഥ ഗംധര്വോ വിബുധാലയമ്
വിദ്വരൻ പറഞ്ഞു: നീ ഉടൻ തന്നെ ഭർത്താവിനെ കാണും, മനോഹരിയേ, കേൾക്കൂ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഗാന്ധർവൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പോയി.
അശോകസുംദരീ സാ ച തപസ്തേപേ ഹി തത്ര വൈ । കാമം ക്രോധം പരിത്യജ്യ ലോഭം ചാപി ശിവാത്മജാ
അശോകസുന്ദരി അവിടെ തപസ് ചെയ്തു; ആഗ്രഹവും കോപവും ലോഭവും എല്ലാം വിട്ട്, ശിവപുത്രിയായ അവൾ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ നാഹുഷാഖ്യാനേ നവാധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിൽ, ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനന്റെ കഥയിൽ, ഗുരുതീർത്ഥ മഹാത്മ്യത്തിൽ, ച്യവനന്റെ കഥയിൽ, നഹുഷന്റെ കഥയിൽ, ഒൻപതാംപതിറ്റാണ്ടാം അധ്യായം.
കുംജല ഉവാച- ആമംത്ര്യ സ മുനീന്സര്വാന്വശിഷ്ഠം തപതാംവരമ് । സമുത്സുകോ ഗംതുകാമോ നഹുഷോ ദാനവം പ്രതി
കുഞ്ചരൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ മുനിമാരോടും, പ്രത്യേകിച്ച് വശിഷ്ഠനോടും, വിടപറഞ്ഞ്, നഹുഷൻ ദാനവനെ നേരിടാൻ ഉത്സുകനായി പുറപ്പെട്ടു.
തതസ്തേ മുനയഃ സര്വേ വശിഷ്ഠാദ്യാസ്തപോധനാഃ । ആശീര്ഭിരഭിനംദ്യൈനമായുപുത്രം മഹാബലമ്
അപ്പോൾ വശിഷ്ഠൻ അടക്കം എല്ലാ മുനിമാരും, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായവർ, ആ മഹാബലശാലിയായ പുത്രനായ നഹുഷനെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
ആകാശേ ദേവതാഃ സര്വാ ജഘ്നുര്വൈ ദുംദുഭീന്മുദാ । പുഷ്പവൃഷ്ടിം പ്രചക്രുസ്തേ നഹുഷസ്യ ച മൂര്ധനി
ആകാശത്ത് എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ മൃദംഗം അടിച്ചു, നഹുഷന്റെ തലയിൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി.
അഥ ദേവഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം സമാഗതഃ । ദദൌ ശസ്ത്രാണി ചാസ്ത്രാണി സൂര്യതേജോപമാനി ച
അപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ദേവൻ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം വന്ന്, സൂര്യന്റെ തേജസ്സുപോലുള്ള ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും അവനു നൽകി.