ഭക്ഷിതസ്തു വിശാലാക്ഷി ഇതി ജാനാതി വൈ ശുഭേ । ഭവതാം ശ്രാവയിത്വാ ഹി ഗതോസൌ ദാനവോഽധമഃ
'അവൻ ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശാലാക്ഷി,' അങ്ങനെ ശുഭേ, അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; നിങ്ങളെ അറിയിച്ചശേഷം ആ ദുഷ്ടനായ ദാനവൻ പോയി.
സ്വേനകര്മവിപാകേന പുണ്യസ്യാപി മഹായശാഃ । പൂര്വജന്മാര്ജിതേനൈവ തവ ഭര്ത്താ സ ജീവതി
സ്വന്തം കർമ്മഫലത്താൽ, പുണ്യത്താൽ, മഹാശയൻ ആയ നിന്റെ ഭർത്താവ് മുൻജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ചതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുണ്യസ്യാപി ബലേനൈവ യേഷാമായുര്വിനിര്മിതമ് । സ്വര്ജിതസ്യ മഹാഭാഗേ നാശമിച്ഛംതി ഘാതകാഃ
പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആരുടെ ആയുസ്സും നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മഹാഭാഗേ, സ്വയം സമ്പാദിച്ച ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ വധകരെ ആഗ്രഹമില്ല.
ദുഷ്ടാത്മാനോ മഹാപാപാഃ പരതേജോവിദൂഷകാഃ । തേഷാം യശോവിനാശാര്ഥം പ്രപംചംതി ദിനേ ദിനേ
ദുഷ്ടഹൃദയവും മഹാപാപികളും മറ്റുള്ളവരുടെ ശക്തിയെ അപമാനിക്കുന്നവരും, അവരുടെ പ്രശസ്തി നശിപ്പിക്കാൻ ദിവസേന ശ്രമിക്കുന്നു.
നാനാവിധൈരുപായൈസ്തേ വിഷശസ്ത്രാദിഭിസ്തതഃ । ഹംതുമിച്ഛംതി തം പുണ്യം പുണ്യകര്മാഭിരക്ഷിതമ്
വിഭിന്നമായ വഴികളിലൂടെ, വിഷം, ആയുധം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച്, അത്തരം ധർമ്മശീലനെയാണ് അവർ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, അവനെ അവന്റെ സുകൃതങ്ങൾ തന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
പാപിനശ്ചൈവ ഹുംഡാദ്യാ മോഹനസ്തംഭനാദിഭിഃ । പീഡയംതി മഹാപാപാ നാനാഭേദൈര്ബലാവിലൈഃ
പാപികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മന്ത്രവാദികളും മറ്റും, മോഹനം, സ്തംഭനം പോലുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, വലിയ പാപികളെയെല്ലാം വിവിധ തരത്തിലുള്ള ബലവും കപടവും ഉപയോഗിച്ച് പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
സുകൃതസ്യ പ്രയോഗേണ പൂര്വജന്മാര്ജിതേന ഹി । പുണ്യസ്യാപി മഹാഭാഗേ പുണ്യവംതം സുരക്ഷിതമ്
മുന്ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച സുകൃതഫലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, വലിയ പുണ്യവും സുകൃതവും ധർമ്മശീലനെയെല്ലാം സംരക്ഷിക്കുന്നു.
വൈഫല്യം യാംതി തേഷാം വൈ ഉപായാഃ പാപിനാം ശുഭേ । യംത്രതംത്രാണി മംത്രാശ്ച ശസ്ത്രാഗ്നിവിഷബംധനാഃ
പാപികൾ ചെയ്യുന്ന ഉപാധികളും, യന്ത്രം, മന്ത്രം, ആയുധം, അഗ്നി, വിഷം, ബന്ധനം എന്നിവയും, സുകൃതവാന്മാരെതിരെ ഫലഹീനമാകുന്നു.
രക്ഷയംതി മഹാത്മാനം ദേവപുണ്യൈഃ സുരക്ഷിതമ് । കര്താരോ ഭസ്മതാം യാംതി സ വൈ തിഷ്ഠതി പുണ്യഭാക്
ദൈവികപുണ്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ മഹാത്മാവിനെ ദേവതകൾ കാക്കുന്നു. ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ നശിച്ചുപോകുന്നു. പുണ്യവാനായവൻ സുരക്ഷിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ആയുപുത്രസ്യ വീരസ്യ രക്ഷകാ ദേവതാഃ ശുഭേ । പുണ്യസ്യ സംചയം സര്വേ തപസാം നിധിമേവ തു
ശുഭേ, ധൈര്യശാലിയായ മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സും പുത്രനെയും ദേവതകൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. എങ്ങനെ തപസ്സിന്റെ നിധികൾ പുണ്യസഞ്ചയത്തെ സംരക്ഷിക്കുമോ അതുപോലെ.
തസ്മാച്ച രക്ഷിതോ വീരോ നഹുഷോ ബലിനാം വരഃ । സത്യേന തപസാ തേന പുണ്യൈശ്ച സംയമൈര്ദമൈഃ
അതിനാൽ ധൈര്യശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നഹുഷൻ സത്യം, തപസ്സ്, പുണ്യം, ആത്മനിയന്ത്രണം, ശമം എന്നിവകൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
മാ കൃഥാ ദാരുണം ദുഃഖം മുംച ശോകമകാരണമ് । സ ഹി ജീവതി ധര്മാത്മാ മാത്രാ പിത്രാ വിനാ വനേ
നീ കടുത്ത ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കരുത്, കാരണമില്ലാതെ വിഷാദം അഴിയിക്കരുത്. അമ്മയെയും അച്ചനെയും വിട്ട് കാടിൽ കഴിയുന്ന ആ ധർമ്മാത്മാവ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
തപോവനേവ സത്യേകസ്തപസ്വി പരിപാലിതഃ । വേദവേദാംഗതത്ത്വജ്ഞോ ധനുര്വേദസ്യ പാരഗഃ
തപോവനത്തിൽ ഏകാന്തമായി കഴിയുന്ന തപസ്വിയെ ദൈവം സംരക്ഷിക്കുന്നു. അവൻ വേദങ്ങളും അതിന്റെ അംശങ്ങളും നന്നായി അറിയുന്നു, ധനുര്വേദത്തിലും പ്രാവീണ്യമുണ്ട്.
യഥാ ശശീ വിരാജേത സ്വകലാഭിഃ സ്വതേജസാ । തഥാ വിരാജതേ സോഽപി സ്വകലാഭിഃ സുമധ്യമേ
ചന്ദ്രൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാലും പ്രകാശത്താലും എങ്ങനെ തിളങ്ങുന്നുവോ, സുമധ്യവതിയായേ, അങ്ങനെ അവനും തന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നു.
വിദ്യാഭിസ്തു മഹാപുണ്യൈസ്തപോഭിര്യശസാ തഥാ । രാജതേ പരവീരഘ്നോ രിപുഹാ സുരവല്ലഭഃ
വിദ്യ, മഹാപുണ്യം, തപസ്സ്, കീർത്തി എന്നിവകൊണ്ട്, ശത്രുവിന്റെ വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും ദേവതകൾക്ക് പ്രിയനുമായവനും തിളങ്ങുന്നു.
ഹുംഡം നിഹത്യ ദൈത്യേംദ്രം ത്വാമേവം ഹി പ്രലപ്സ്യതേ । ത്വയാ സാര്ദ്ധം സ്ത്രിയാ ചൈവ പൃഥിവ്യാമേകഭൂപതിഃ
ഹുണ്ട എന്ന ദാനവരാജാവിനെ സംഹരിച്ചശേഷം, അവൻ നിന്നോടു ഇങ്ങനെ പറയും: നിന്നോടും ഭാര്യയോടും കൂടെ ഭൂമിയിൽ ഏകാധിപതിയായി ഭരിക്കും.
ഭവിഷ്യതി മഹായോഗീ യഥാ സ്വര്ഗേ തു വാസവഃ । ത്വം തസ്മാത്പ്രാപ്സ്യസേ ഭദ്രേ സുപുത്രം വാസവോപമമ്
അവൻ മഹായോഗിയായി, സ്വർഗത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ പോലെയാകും. അതിനാൽ, ഭദ്രേ, നിനക്ക് ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ നല്ല പുത്രൻ ലഭിക്കും.
യയാതിം നാമധര്മജ്ഞം പ്രജാപാലനതത്പരമ് । തഥാ കന്യാശതം ചാപി രൂപൌദാര്യഗുണാന്വിതമ്
നിനക്ക് യയാതി എന്ന ന്യായശീലനും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ താല്പര്യവാനുമായ പുത്രനും, സൗന്ദര്യവും ഉദാരതയും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള നൂറ് പുത്രിമാരും ജനിക്കും.
യാസാം പുണ്യൈര്മഹാരാജ ഇംദ്രലോകം പ്രയാസ്യതി । ഇംദ്രത്വം ഭോക്ഷ്യതേ ദേവി നഹുഷഃ പുണ്യവിക്രമഃ
ഈ പുത്രിമാരുടെ പുണ്യഫലത്താൽ, മഹാരാജാവേ, അവൻ ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കും. പുണ്യശക്തിയാൽ Nahusha ഇന്ദ്രപദവി അനുഭവിക്കും, ദേവീ.
യയാതിര്നാമ ധര്മാത്മാ ആത്മജസ്തേ ഭവിഷ്യതി । പ്രജാപാലോ മഹാരാജഃ സര്വജീവദയാപരഃ
യയാതി എന്ന ന്യായശീലനും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ താല്പര്യവാനുമായ പുത്രൻ നിനക്ക് ജനിക്കും. അവൻ മഹാരാജാവായും എല്ലാ ജീവികൾക്കും കരുണയുള്ളവനുമായിരിക്കും.
തസ്യ പുത്രാസ്തു ചത്വാരോ ഭവിഷ്യംതി മഹൌജസഃ । ബലവീര്യസമോപേതാ ധനുര്വേദസ്യ പാരഗാഃ
അവനു നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടാകും. അവർ മഹാശക്തിയും ധൈര്യവും ധനുര്വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവരാണ്.
പ്രഥമശ്ച തുരുര്നാമ പുരുര്നാമ ദ്വിതീയകഃ । ഉരുര്നാമ തൃതീയശ്ച ചതുര്ഥോ വീര്യവാന്യദുഃ
ആദ്യനെ തുരു എന്ന പേരും, രണ്ടാമത്തെ പുരു എന്ന പേരും, മൂന്നാമത്തെ ഉരു എന്ന പേരും, നാലാമത്തെ ധൈര്യശാലിയായ യദു എന്ന പേരുമാണ്.
ഏവം പുത്രാ മഹാവീര്യാസ്തേജസ്വിനോ മഹാബലാഃ । ഭവിഷ്യംതി മഹാത്മാനഃ സര്വതേജഃ സമന്വിതാഃ
ഇങ്ങനെ, മക്കൾ മഹാശക്തിയും, മഹാതേജസ്സും ഉള്ളവരായി, മഹാന്മാരായി, എല്ലാ തേജസ്സും നിറഞ്ഞവരായി ജനിക്കും.
യദോശ്ചൈവ സുതാ വീരാഃ സിംഹതുല്യപരാക്രമാഃ । തേഷാം നാമാനി ഭദ്രം തേ ഗദതഃ ശൃണു സാംപ്രതമ്
യദുവിന്റെ മക്കൾ വീരരും സിംഹത്തെപ്പോലെയുള്ള ധൈര്യശാലികളും ആകും. അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ, ഭദ്രേ, നീ കേൾക്കു.
ഭോജശ്ച ഭീമകശ്ചാപി അംധകഃ കുഞ്ജരസ്തഥാ । വൃഷ്ണിര്നാമ സുധര്മാത്മാ സത്യാധാരോ ഭവിഷ്യതി
ഭോജൻ, ഭീമകൻ, അന്ധകൻ, കുഞ്ചരൻ, അതുപോലെ വൃഷ്ണി എന്ന മഹാത്മാവും, സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായവനും, ഇവരാകും.
ഷഷ്ഠസ്തു ശ്രുതസേനശ്ച ശ്രുതാധാരസ്തു സപ്തമഃ । കാലദംഷ്ട്രോ മഹാവീര്യഃ സമരേ കാലജിദ്ബലീ
ആറാമൻ ശ്രുതസേനനും ഏഴാമൻ ശ്രുതാധാരനും ആകുന്നു. കാലദംഷ്ട്രൻ മഹാവീര്യശാലിയാണു; യുദ്ധത്തിൽ പോലും സമയത്തെ ജയിക്കുന്ന ശക്തൻ.
യദോഃ പുത്രാ മഹാവീര്യാ യാദവാഖ്യാ വരാനനേ । തേഷാം തു പുത്രാഃ പൌത്രാസ്തേ ഭവിഷ്യംതി സഹസ്രശഃ
യദുവിന്റെ മഹാശക്തിയുള്ള മക്കൾ 'യാദവർ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും, മനോഹരിയേ. അവരുടെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും ആയിരക്കണക്കിന് ജനിക്കും.
ഏവം നഹുഷവംശോ വൈ തവ ദേവി ഭവിഷ്യതി । ദുഃഖമേവം പരിത്യജ്യ സുഖേനാനുപ്രവര്തയ
ഇങ്ങനെ, നഹുഷന്റെ വംശം നിനക്കു ദേവിയേ, ഉണ്ടാകും. ദുഃഖം വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവുക.
സമേഷ്യതി മഹാപ്രാജ്ഞസ്തവ ഭര്താ ശുഭാനനേ । നിഹത്യ ദാനവം ഹുംഡം ത്വാമേവം പരിണേഷ്യതി
നിന്റെ ഭർത്താവ്, മഹാപണ്ഡിതൻ, ഭദ്രമുഖിയേ, തിരിച്ചു വരും; ഹുണ്ട എന്ന അസുരനെ കൊല്ലുകയും നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്യും.
ദുഃഖജാതാനി സോഷ്ണാനി നേത്രാഭ്യാം ഹി പതംതി ച । അശ്രൂണി ചേംദുമത്യാശ്ച സംമാര്ജയതി മാനദഃ
ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് ഉരുകി, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു ചൂടുള്ള കണ്ണുനീർ വീഴുന്നു; മാനദായകൻ അശോകസുന്ദരിയുടെ കണ്ണുനീർ സ്നേഹത്തോടെ തുടയ്ക്കുന്നു.