താമുവാച വിശാലാക്ഷീം പ്രഹസ്യൈവ പുനഃ പുനഃ । അദ്യൈവ ഭക്ഷിതം മാംസമായുപുത്രസ്യ സുംദരി
വലിയ കണ്ണുള്ള അവളോട് വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് തന്നെ ആയുവിന്റെ മകന്റെ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു, സുന്ദരിയേ.'
ജാതമാത്രസ്യ ബാലസ്യ നഹുഷസ്യ ദുരാത്മനഃ । ഏവമാകര്ണ്യ സാ വാക്യം കോപം ചക്രേ സുദാരുണമ്
പുതുതായി ജനിച്ച ബാലനായ, ദുഷ്ടചിത്തനായ നഹുഷന്റെ മാംസം. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ അത്യന്തം കോപിച്ചു.
പ്രോവാച സത്യസംസ്ഥാ സാ തപസാ ഭാവിതാ പുനഃ । തപ ഏവ മയാ തപ്തം മനസാ നിയമേന വൈ । ആയുസുതശ്ചിരായുശ്ച സത്യേനൈവ ഭവിഷ്യതി
സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവളും തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധയായവളും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ മനസ്സോടെ നിർബന്ധത്തോടെ തപസ്സു ചെയ്തു; ആയുവിന്റെ മകൻ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും, സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ.'
ഇതോ ഗച്ഛ ദുരാചാര യദി ജീവിതുമിച്ഛസി । അന്യഥാ ത്വാമഹം ശപ്സ്യേ പുനരേവ ന സംശയഃ
നീ ദുഷ്ടനേ, ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും ശപിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
ഏവമാകര്ണിതം തസ്യാഃ സൂദേന നൃപതിം പ്രതി । പരിത്യജ്യ മഹാരാജ ഏതാമന്യാം സമാശ്രയ
അവളിൽ നിന്ന് ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട പാചകക്കാരൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാരാജാവേ, ഇവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരുത്തിയെ തേടൂ.'
സൂദേന പ്രേഷിതോ ദൈത്യഃ സ ഹുംഡഃ പാപചേതനഃ । നിര്ജഗാമ ത്വരായുക്തഃ സ സ്വാം ഭാര്യാം പ്രിയാം പ്രതി
പാചകക്കാരൻ അയച്ചതനുസരിച്ച്, പാപചിത്തനായ ദാനവൻ ഹുണ്ടൻ, വേഗത്തിൽ സ്വന്തം പ്രിയഭാര്യയിലേക്കു പോയി.
ചേഷ്ടിതം നൈവ ജാനാതി ദാസ്യാ സൂദേന യത്കൃതമ് । തസ്യൈ നിവേദിതം സര്വം പ്രിയായൈ വൃത്തമേവ ച
ദാസിക്ക് പാചകക്കാരൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അറിയില്ല; അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടുള്ള പെരുമാറ്റം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം അവളെ അറിയിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച- അശോകസുംദരീ സാ ച മഹതാ തപസാ കില । ദുഃഖശോകേന സംതപ്താ കൃശീഭൂതാ തപസ്വിനീ
സാരഥി പറഞ്ഞു: അശോകസുന്ദരി വലിയ തപസ്സുകൊണ്ട്, ദു:ഖത്തിലും ശോക്കത്തിലും കനലായി, ക്ഷീണിച്ച ഒരു തപസ്വിനിയായി.
ചിംതയംതീ പ്രിയം കാംതം തം ധ്യായതി പുനഃ പുനഃ । കിം ന കുര്വംതി വൈ ദൈത്യാ ഉപായൈര്വിവിധൈരപി
പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ഓർത്തു, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു; അസുരന്മാർ എന്തൊക്കെ വഴികൾ ഉപയോഗിച്ചും ശ്രമിക്കാത്തതില്ല.
ഉപായജ്ഞാഃ സദാ ബുദ്ധ്യാ ഉദ്യമേനാപി സര്വദാ । വര്തംതേ ദനുജശ്രേഷ്ഠാ നാനാഭാവൈശ്ച സര്വദാ
ഉപായങ്ങളിൽ നിപുണരായ അസുരശ്രേഷ്ഠന്മാർ ബുദ്ധിയും പരിശ്രമവും ഉപയോഗിച്ച് എല്ലായ്പ്പോഴും പലവിധത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
മായോപായേന യോഗേന ഹൃതാഹം പാപിനാ പുരാ । തഥാ സ ഘാതിതഃ പുത്ര ആയോശ്ചൈവ ഭവിഷ്യതി
മായയും യോഗവും ഉപയോഗിച്ച് പാപി ഒരിക്കൽ എന്നെ അപഹരിച്ചു; അതുപോലെ അവളുടെ മകനും കൊല്ലപ്പെട്ടു, അതുപോലെ ആയുവിനും സംഭവിക്കും.
യം ദൃഷ്ട്വാ ദൈവയോഗേന ഭവിതാരമനാമയമ് । ഉദ്യമേനാപി പശ്യേത കിം വാ നശ്യതി വാ ന വാ
ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ അവൻ അനായാസം രക്ഷപ്പെടുന്നവനായി കാണുമ്പോൾ, പരിശ്രമിച്ചിട്ടും അവൻ നശിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് മാത്രം അറിയാം.
കിം വാ സ ഉദ്യമഃ ശ്രേഷ്ഠഃ കിം വാ തത്കര്മജം ഫലമ് । ഭാവിഭാവഃ കഥം നശ്യേത്തതോ വേദഃ പ്രതിഷ്ഠതി
പരിശ്രമം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണോ, അതോ കർമ്മഫലമാണോ? ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ മാറ്റാം? അതുകൊണ്ടാണ് വേദം ഉറപ്പുള്ളത്.
വിശേഷോ ഭാവിതോ ദേവൈഃ സ കഥം ചാന്യഥാ ഭവേത് । ഏവമേവം മഹാഭാഗാ ചിംതയംതീ പുനഃ പുനഃ
ദേവന്മാർ പ്രത്യേകമായ വിധി നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതെങ്ങനെ വേറെയാവും? ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗേ, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.
കിന്നരോ വിദ്വരോ നാമ ബൃഹദ്വംശോമഹാതനുഃ । സനാഭ്യോര്ധനരഃ കായഃ പക്ഷാഭ്യാം ഹി വിവര്ജിതഃ
വിദ്വരൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു കിന്നരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വലിയ വംശവും മഹത്തായ രൂപവും ഉള്ളവൻ, നാഭിയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യശരീരവും ചിറകുകളില്ലാത്തവനും.
ദ്വിഭുജോ വംശഹസ്തസ്തു ഹാരകംകണശോഭിതഃ । ദിവ്യഗംധാനുലിപ്താംഗോ ഭാര്യയാ സഹ ചാഗതഃ
രണ്ട് കൈകളും വംശം കൈവശമുള്ളവനും, മാലയും കങ്കണവും അണിഞ്ഞവനും, ദിവ്യഗന്ധം പുരട്ടിയ ശരീരവുമുള്ളവനും ഭാര്യയോടൊപ്പം എത്തിയവനും.
താമുവാച നിരാനംദാം സ സുതാം ശംകരസ്യഹി । കിമര്ഥം ചിംതസേ ദേവി വിദ്വരം വിദ്ധി ചാഗതമ്
ശങ്കരന്റെ സന്തതിയായ സന്തോഷമില്ലാത്ത അവളോടു അവൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, നീ എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത്? വിദ്യ്വരൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊൾക.
കിന്നരം വിഷ്ണുഭക്തം മാം പ്രേഷിതം ദേവസത്തമൈഃ । ദുഃഖമേവം ന കര്തവ്യം ഭവത്യാ നഹുഷം പ്രതി
ഞാൻ വിഷ്ണുഭക്തനായ കിന്നരൻ, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാർ അയച്ചവൻ; നഹുഷനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ദു:ഖിക്കേണ്ടതില്ല.
ഹുംഡേന പാപചാരേണ വധാര്ഥം തസ്യ ധീമതഃ । കൃതമേവാഖിലം കര്മ ഹൃതശ്ചായുസുതഃ ശുഭേ
കപടവും ദുഷ്ടതയും ഉപയോഗിച്ച് ആ ധീരനെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു, ശുഭേ, ആയുവിന്റെ മകനെയും അപഹരിച്ചു.
സ തു വൈ രക്ഷിതോ ദേവൈരുപായൈര്വിവിധൈരപി । ഹുംഡ ഏവം വിജാനാതി ആയുപുത്രോ ഹൃതോ മയാ
പക്ഷേ ദേവന്മാർ പലവിധ ഉപായങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവനെ രക്ഷിച്ചു; ഹുണ്ടൻ അറിയുന്നത്, ആയുവിന്റെ മകൻ ഞാൻ കൊണ്ടുപോയതാണെന്ന്.
ഭക്ഷിതസ്തു വിശാലാക്ഷി ഇതി ജാനാതി വൈ ശുഭേ । ഭവതാം ശ്രാവയിത്വാ ഹി ഗതോസൌ ദാനവോഽധമഃ
'അവൻ ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശാലാക്ഷി,' അങ്ങനെ ശുഭേ, അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; നിങ്ങളെ അറിയിച്ചശേഷം ആ ദുഷ്ടനായ ദാനവൻ പോയി.
സ്വേനകര്മവിപാകേന പുണ്യസ്യാപി മഹായശാഃ । പൂര്വജന്മാര്ജിതേനൈവ തവ ഭര്ത്താ സ ജീവതി
സ്വന്തം കർമ്മഫലത്താൽ, പുണ്യത്താൽ, മഹാശയൻ ആയ നിന്റെ ഭർത്താവ് മുൻജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ചതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുണ്യസ്യാപി ബലേനൈവ യേഷാമായുര്വിനിര്മിതമ് । സ്വര്ജിതസ്യ മഹാഭാഗേ നാശമിച്ഛംതി ഘാതകാഃ
പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആരുടെ ആയുസ്സും നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മഹാഭാഗേ, സ്വയം സമ്പാദിച്ച ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ വധകരെ ആഗ്രഹമില്ല.
ദുഷ്ടാത്മാനോ മഹാപാപാഃ പരതേജോവിദൂഷകാഃ । തേഷാം യശോവിനാശാര്ഥം പ്രപംചംതി ദിനേ ദിനേ
ദുഷ്ടഹൃദയവും മഹാപാപികളും മറ്റുള്ളവരുടെ ശക്തിയെ അപമാനിക്കുന്നവരും, അവരുടെ പ്രശസ്തി നശിപ്പിക്കാൻ ദിവസേന ശ്രമിക്കുന്നു.
നാനാവിധൈരുപായൈസ്തേ വിഷശസ്ത്രാദിഭിസ്തതഃ । ഹംതുമിച്ഛംതി തം പുണ്യം പുണ്യകര്മാഭിരക്ഷിതമ്
വിഭിന്നമായ വഴികളിലൂടെ, വിഷം, ആയുധം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച്, അത്തരം ധർമ്മശീലനെയാണ് അവർ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, അവനെ അവന്റെ സുകൃതങ്ങൾ തന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
പാപിനശ്ചൈവ ഹുംഡാദ്യാ മോഹനസ്തംഭനാദിഭിഃ । പീഡയംതി മഹാപാപാ നാനാഭേദൈര്ബലാവിലൈഃ
പാപികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മന്ത്രവാദികളും മറ്റും, മോഹനം, സ്തംഭനം പോലുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, വലിയ പാപികളെയെല്ലാം വിവിധ തരത്തിലുള്ള ബലവും കപടവും ഉപയോഗിച്ച് പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
സുകൃതസ്യ പ്രയോഗേണ പൂര്വജന്മാര്ജിതേന ഹി । പുണ്യസ്യാപി മഹാഭാഗേ പുണ്യവംതം സുരക്ഷിതമ്
മുന്ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച സുകൃതഫലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, വലിയ പുണ്യവും സുകൃതവും ധർമ്മശീലനെയെല്ലാം സംരക്ഷിക്കുന്നു.
വൈഫല്യം യാംതി തേഷാം വൈ ഉപായാഃ പാപിനാം ശുഭേ । യംത്രതംത്രാണി മംത്രാശ്ച ശസ്ത്രാഗ്നിവിഷബംധനാഃ
പാപികൾ ചെയ്യുന്ന ഉപാധികളും, യന്ത്രം, മന്ത്രം, ആയുധം, അഗ്നി, വിഷം, ബന്ധനം എന്നിവയും, സുകൃതവാന്മാരെതിരെ ഫലഹീനമാകുന്നു.
രക്ഷയംതി മഹാത്മാനം ദേവപുണ്യൈഃ സുരക്ഷിതമ് । കര്താരോ ഭസ്മതാം യാംതി സ വൈ തിഷ്ഠതി പുണ്യഭാക്
ദൈവികപുണ്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ മഹാത്മാവിനെ ദേവതകൾ കാക്കുന്നു. ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ നശിച്ചുപോകുന്നു. പുണ്യവാനായവൻ സുരക്ഷിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ആയുപുത്രസ്യ വീരസ്യ രക്ഷകാ ദേവതാഃ ശുഭേ । പുണ്യസ്യ സംചയം സര്വേ തപസാം നിധിമേവ തു
ശുഭേ, ധൈര്യശാലിയായ മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സും പുത്രനെയും ദേവതകൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. എങ്ങനെ തപസ്സിന്റെ നിധികൾ പുണ്യസഞ്ചയത്തെ സംരക്ഷിക്കുമോ അതുപോലെ.