ആകര്ണ്യ സര്വം മുനിനാ പ്രയുക്തമാശ്ചര്യഭൂതം സ ഹി ചിംത്യമാനഃ । തസ്യാംതമേകഃ പരികര്തുകാമ ആയോഃ സുതഃ കോപമഥോ ചകാര
മുനിയാൽ പറഞ്ഞതെല്ലാം അത്ഭുതമായി കേട്ട് ആയുയുടെ മകൻ ആലോചിച്ചു; അതിന്റെ അവസാനം മാറ്റാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ കോപിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ നാഹുഷാഖ്യാനേഽഷ്ടോത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിൽ, ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനന്റെ കഥയിൽ, ഗുരുതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, ച്യവനന്റെ കഥയിൽ, നഹുഷന്റെ കഥയിൽ, നൂറിനെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
കുംജല ഉവാച- പ്രണിപത്യ പ്രസാദ്യൈവ വശിഷ്ഠം തപതാം വരമ് । ആമംത്ര്യ നിര്ജഗാമാഥ ബാണപാണിര്ധനുര്ധരഃ
കുഞ്ചലൻ പറഞ്ഞു: വസിഷ്ഠനെ വിനയത്തോടെ വന്ദിച്ചു സന്തോഷിപ്പിച്ച ശേഷം, വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ച് അവൻ അവിടം വിട്ടുപോയി.
ഏണസ്യ മാംസം സുവിപാച്യഭോജിതം ബാലസ്തയാ രക്ഷിത ഏവ ബുദ്ധ്യാ । ആയോഃ സുപുത്രഃ സഗുണഃ സുരൂപോ ദേവോപമോ ദേവഗുണൈശ്ച യുക്തഃ
മാൻമാംസം നന്നായി വേവിച്ച് കഴിച്ചതിനെ അവൾ ബുദ്ധിയോടെ സൂക്ഷിച്ചു. ആയുവിന്റെ മകൻ ഗുണസമ്പന്നനും സുന്ദരനും ദൈവഗുണങ്ങളുള്ളവനും ദേവന്മാരെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു.
തേനൈവ മാംസേന സുസംസ്കൃതേന മൃഷ്ടേന പക്വേന രസാനുഗേന । തമേവ ദൈത്യം പരിഭാഷ്യ സൂദോ ദുഷ്ടം സുഹര്ഷേണ വ്യഭോജയത്തദാ
അങ്ങനെ രുചികരമായും നന്നായി പാകം ചെയ്തും തയ്യാറാക്കിയ ആ മാംസം കൊണ്ട്, പാചകക്കാരൻ ആ ദാനവനോട് സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ച് അതു അവനു നൽകി.
ബുഭുജേ ദാനവോ മാംസം രസസ്വാദുസമന്വിതമ് । ഹര്ഷേണാപി സമാവിഷ്ടോ ജഗാമാശോകസുംദരീമ്
ദാനവൻ ആ രസമുള്ള രുചികരമായ മാംസം ആസ്വദിച്ചു; സന്തോഷം നിറഞ്ഞ്, അവൻ അശോകസുന്ദരിയിലേക്കു പോയി.
താമുവാച തതസ്തൂര്ണം കാമോപഹതചേതനഃ । ആയുപുത്രോ മയാ ഭദ്രേ ഭക്ഷിതഃ പതിരേവ തേ
പിന്നീട്, കാമം കൊണ്ടു മനസ്സു പിടിച്ചുപറ്റപ്പെട്ട്, അവൻ അവളോട് വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയേ, ഞാൻ ആയുവിന്റെ മകനെ ഭക്ഷിച്ചു; അവൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ ഭർത്താവ്.'
മാമേവ ഭജ ചാര്വംഗി ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്മനോനുഗാന് । കിം കരിഷ്യസി തേന ത്വം മാനുഷേണ ഗതായുഷാ
നീ എനിക്ക് സ്നേഹം കൊടുക്കൂ, മനോഹരിയായവളേ; മനസ്സിനിഷ്ടമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ. ജീവൻ നഷ്ടമായ ആ മനുഷ്യനോട് ഇനി നീ എന്ത് ചെയ്യും?
പ്രത്യുവാച സമാകര്ണ്യ ശിവകന്യാ തപസ്വിനീ । ഭര്താ മേ ദൈവതൈര്ദത്തോ അജരോ ദോഷവര്ജിതഃ
ശിവയുടെ തപസ്സുകാരിയായ മകൾ അത് കേട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ഭർത്താവിനെ ദേവന്മാർ തന്നതാണ്; അവൻ വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനും ദോഷമില്ലാത്തവനും ആണ്.'
തസ്യ മൃത്യുര്ന വൈ ദൃഷ്ടോ ദേവൈരപി മഹാത്മഭിഃ । ഏവമാകര്ണ്യ തദ്വാക്യം ദാനവോ ദുഷ്ടചേഷ്ടിതഃ
അവന്റെ മരണത്തെ ദേവന്മാരും മഹാത്മാക്കളും പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ദാനവൻ ദുഷ്ടമായി പെരുമാറി.
താമുവാച വിശാലാക്ഷീം പ്രഹസ്യൈവ പുനഃ പുനഃ । അദ്യൈവ ഭക്ഷിതം മാംസമായുപുത്രസ്യ സുംദരി
വലിയ കണ്ണുള്ള അവളോട് വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് തന്നെ ആയുവിന്റെ മകന്റെ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു, സുന്ദരിയേ.'
ജാതമാത്രസ്യ ബാലസ്യ നഹുഷസ്യ ദുരാത്മനഃ । ഏവമാകര്ണ്യ സാ വാക്യം കോപം ചക്രേ സുദാരുണമ്
പുതുതായി ജനിച്ച ബാലനായ, ദുഷ്ടചിത്തനായ നഹുഷന്റെ മാംസം. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ അത്യന്തം കോപിച്ചു.
പ്രോവാച സത്യസംസ്ഥാ സാ തപസാ ഭാവിതാ പുനഃ । തപ ഏവ മയാ തപ്തം മനസാ നിയമേന വൈ । ആയുസുതശ്ചിരായുശ്ച സത്യേനൈവ ഭവിഷ്യതി
സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവളും തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധയായവളും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ മനസ്സോടെ നിർബന്ധത്തോടെ തപസ്സു ചെയ്തു; ആയുവിന്റെ മകൻ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും, സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ.'
ഇതോ ഗച്ഛ ദുരാചാര യദി ജീവിതുമിച്ഛസി । അന്യഥാ ത്വാമഹം ശപ്സ്യേ പുനരേവ ന സംശയഃ
നീ ദുഷ്ടനേ, ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും ശപിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
ഏവമാകര്ണിതം തസ്യാഃ സൂദേന നൃപതിം പ്രതി । പരിത്യജ്യ മഹാരാജ ഏതാമന്യാം സമാശ്രയ
അവളിൽ നിന്ന് ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട പാചകക്കാരൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാരാജാവേ, ഇവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരുത്തിയെ തേടൂ.'
സൂദേന പ്രേഷിതോ ദൈത്യഃ സ ഹുംഡഃ പാപചേതനഃ । നിര്ജഗാമ ത്വരായുക്തഃ സ സ്വാം ഭാര്യാം പ്രിയാം പ്രതി
പാചകക്കാരൻ അയച്ചതനുസരിച്ച്, പാപചിത്തനായ ദാനവൻ ഹുണ്ടൻ, വേഗത്തിൽ സ്വന്തം പ്രിയഭാര്യയിലേക്കു പോയി.
ചേഷ്ടിതം നൈവ ജാനാതി ദാസ്യാ സൂദേന യത്കൃതമ് । തസ്യൈ നിവേദിതം സര്വം പ്രിയായൈ വൃത്തമേവ ച
ദാസിക്ക് പാചകക്കാരൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അറിയില്ല; അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടുള്ള പെരുമാറ്റം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം അവളെ അറിയിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച- അശോകസുംദരീ സാ ച മഹതാ തപസാ കില । ദുഃഖശോകേന സംതപ്താ കൃശീഭൂതാ തപസ്വിനീ
സാരഥി പറഞ്ഞു: അശോകസുന്ദരി വലിയ തപസ്സുകൊണ്ട്, ദു:ഖത്തിലും ശോക്കത്തിലും കനലായി, ക്ഷീണിച്ച ഒരു തപസ്വിനിയായി.
ചിംതയംതീ പ്രിയം കാംതം തം ധ്യായതി പുനഃ പുനഃ । കിം ന കുര്വംതി വൈ ദൈത്യാ ഉപായൈര്വിവിധൈരപി
പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ഓർത്തു, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു; അസുരന്മാർ എന്തൊക്കെ വഴികൾ ഉപയോഗിച്ചും ശ്രമിക്കാത്തതില്ല.
ഉപായജ്ഞാഃ സദാ ബുദ്ധ്യാ ഉദ്യമേനാപി സര്വദാ । വര്തംതേ ദനുജശ്രേഷ്ഠാ നാനാഭാവൈശ്ച സര്വദാ
ഉപായങ്ങളിൽ നിപുണരായ അസുരശ്രേഷ്ഠന്മാർ ബുദ്ധിയും പരിശ്രമവും ഉപയോഗിച്ച് എല്ലായ്പ്പോഴും പലവിധത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
മായോപായേന യോഗേന ഹൃതാഹം പാപിനാ പുരാ । തഥാ സ ഘാതിതഃ പുത്ര ആയോശ്ചൈവ ഭവിഷ്യതി
മായയും യോഗവും ഉപയോഗിച്ച് പാപി ഒരിക്കൽ എന്നെ അപഹരിച്ചു; അതുപോലെ അവളുടെ മകനും കൊല്ലപ്പെട്ടു, അതുപോലെ ആയുവിനും സംഭവിക്കും.
യം ദൃഷ്ട്വാ ദൈവയോഗേന ഭവിതാരമനാമയമ് । ഉദ്യമേനാപി പശ്യേത കിം വാ നശ്യതി വാ ന വാ
ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ അവൻ അനായാസം രക്ഷപ്പെടുന്നവനായി കാണുമ്പോൾ, പരിശ്രമിച്ചിട്ടും അവൻ നശിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് മാത്രം അറിയാം.
കിം വാ സ ഉദ്യമഃ ശ്രേഷ്ഠഃ കിം വാ തത്കര്മജം ഫലമ് । ഭാവിഭാവഃ കഥം നശ്യേത്തതോ വേദഃ പ്രതിഷ്ഠതി
പരിശ്രമം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണോ, അതോ കർമ്മഫലമാണോ? ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ മാറ്റാം? അതുകൊണ്ടാണ് വേദം ഉറപ്പുള്ളത്.
വിശേഷോ ഭാവിതോ ദേവൈഃ സ കഥം ചാന്യഥാ ഭവേത് । ഏവമേവം മഹാഭാഗാ ചിംതയംതീ പുനഃ പുനഃ
ദേവന്മാർ പ്രത്യേകമായ വിധി നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതെങ്ങനെ വേറെയാവും? ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗേ, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.
കിന്നരോ വിദ്വരോ നാമ ബൃഹദ്വംശോമഹാതനുഃ । സനാഭ്യോര്ധനരഃ കായഃ പക്ഷാഭ്യാം ഹി വിവര്ജിതഃ
വിദ്വരൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു കിന്നരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വലിയ വംശവും മഹത്തായ രൂപവും ഉള്ളവൻ, നാഭിയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യശരീരവും ചിറകുകളില്ലാത്തവനും.
ദ്വിഭുജോ വംശഹസ്തസ്തു ഹാരകംകണശോഭിതഃ । ദിവ്യഗംധാനുലിപ്താംഗോ ഭാര്യയാ സഹ ചാഗതഃ
രണ്ട് കൈകളും വംശം കൈവശമുള്ളവനും, മാലയും കങ്കണവും അണിഞ്ഞവനും, ദിവ്യഗന്ധം പുരട്ടിയ ശരീരവുമുള്ളവനും ഭാര്യയോടൊപ്പം എത്തിയവനും.
താമുവാച നിരാനംദാം സ സുതാം ശംകരസ്യഹി । കിമര്ഥം ചിംതസേ ദേവി വിദ്വരം വിദ്ധി ചാഗതമ്
ശങ്കരന്റെ സന്തതിയായ സന്തോഷമില്ലാത്ത അവളോടു അവൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, നീ എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത്? വിദ്യ്വരൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊൾക.
കിന്നരം വിഷ്ണുഭക്തം മാം പ്രേഷിതം ദേവസത്തമൈഃ । ദുഃഖമേവം ന കര്തവ്യം ഭവത്യാ നഹുഷം പ്രതി
ഞാൻ വിഷ്ണുഭക്തനായ കിന്നരൻ, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാർ അയച്ചവൻ; നഹുഷനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ദു:ഖിക്കേണ്ടതില്ല.
ഹുംഡേന പാപചാരേണ വധാര്ഥം തസ്യ ധീമതഃ । കൃതമേവാഖിലം കര്മ ഹൃതശ്ചായുസുതഃ ശുഭേ
കപടവും ദുഷ്ടതയും ഉപയോഗിച്ച് ആ ധീരനെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു, ശുഭേ, ആയുവിന്റെ മകനെയും അപഹരിച്ചു.
സ തു വൈ രക്ഷിതോ ദേവൈരുപായൈര്വിവിധൈരപി । ഹുംഡ ഏവം വിജാനാതി ആയുപുത്രോ ഹൃതോ മയാ
പക്ഷേ ദേവന്മാർ പലവിധ ഉപായങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവനെ രക്ഷിച്ചു; ഹുണ്ടൻ അറിയുന്നത്, ആയുവിന്റെ മകൻ ഞാൻ കൊണ്ടുപോയതാണെന്ന്.