യേന പുത്രേണ സാ നീതാ പിതുരാനൃണ്യകാരണാത്
പിതാവിന്റെ കടം തീർക്കാൻ ഏത് പുത്രനാണ് അവളെ നയിച്ചത്?
മഹാദേവ ഉവാച। ദാധീചോ ഋഷിവര്യോഽസൌ ഹ്യാഗതസ്തപകാരണാത് । അത്ര തേന മഹത്തപ്തമൃഷിണാ പരമാത്മനാ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ദാധീചി എന്ന മഹർഷി തപസ്സിനായി അവിടെ എത്തി; ആ മഹാനായ ഋഷി, പരമാത്മാവ്, അവിടെ വലിയ തപസ്സ് നടത്തി.
തത്ര കോലാസുരോ നാമ വിഘ്നാര്ഥം വൈ സമാഗതഃ । തേന വിഘ്നം ബഹുതരം കൃതം വൈ നാത്ര സംശയഃ
അവിടെ കോലാസുരൻ എന്നൊരു അസുരൻ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനായി എത്തി; അവൻ അനവധി തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
തദ്ദൃഷ്ടം തു സുപുത്രേണ കഹോഡേന ച ധീമതാ । കൃത്യാ ഹ്യുത്പാദിതാ തത്ര ഹനനാര്ഥം സുരേശ്വരി
അത് കണ്ട ബുദ്ധിമാൻ ആയ കഹോടൻ, തന്റെ നല്ല മകനായി, ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, അവനെ സംഹരിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക ക്രിയ ചെയ്തു.
തയാ വൈ നിഹതോ ദൈത്യഃ കോലോ നാമ മഹാസുരഃ । തസ്മാത്തീര്ഥം മഹജ്ജാതം കലൌ ഗുപ്തം തു പാര്വതി
അവളുടെ കരുണയാൽ, കോലൻ എന്ന മഹാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ അവിടെ ഒരു മഹത്തായ തീർത്ഥം ഉദിച്ചുവന്നു, കലിയുഗത്തിൽ അത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പാർവതി.
ഇതി ശ്രീപാദ്മേ മഹാപുരാണേ പംചപംചാശത്സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഉത്തരഖംഡേ ഉമാമഹേശ്വരസംവാദേ പിപ്പലാദതീര്ഥം നാമ സപ്തപംചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ പവിത്രമായ പദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ ഉമയും മഹേശ്വരനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ പിപ്പലാദതീർത്ഥം എന്ന നൂറ്റി അൻപത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
മഹാദേവ ഉവാച। ഭൂതാലയം തതോ ഗച്ഛേത്തീര്ഥം പാപഹരം പദമ് । ഭൂതാലയോ വടോ യത്ര യത്ര പ്രാചീ തു ചംദനാ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ഭൂതാലയം എന്ന പാപനാശകമായ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; ഭൂതാലയം എന്നത് വറ്റമരം നില്ക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്, അതിന്റെ കിഴക്കോട്ട് ചന്ദനമരവും ഉണ്ട്.
ഭൂതാലയേ നരഃ സ്നാത്വാ കൃഷ്ണാഷ്ടമ്യാമുപോഷിതഃ । യസ്തു കൃഷ്ണതിലാന്ദദ്യാന്ന സ പ്രേതോഽഭിജായതേ
ഭൂതാലയത്തിൽ കൃഷ്ണാഷ്ടമിയന്ന് ഉപവാസം പാലിച്ച് സ്നാനം ചെയ്ത് കറുത്ത എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മരിച്ചശേഷം പ്രേതനാകുന്നില്ല.
പിതൄനുദ്ദിശ്യ യോ ദദ്യാദുദകുംഭം തിലൈഃ സഹ । പൂര്വജാന്പ്രേതഭാവാത്സ മോചയേന്നാത്ര സംശയഃ
പിതാക്കന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച് എള്ള് ചേർത്ത വെള്ളം കുമ്പത്തിൽ നിറച്ച് അർപ്പിക്കുന്നവൻ തന്റെ പൂർവ്വികരെ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
യസ്യ നാമ്നാ നരഃ സ്നാതി പ്രേതത്വാത്സ വിമുച്യതേ । ചതുര്ദശ്യാമഥാഷ്ടമ്യാം പ്രഭാതേ വിമലോദകേ
ആളിൽ ആരെങ്കിലും തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ പേരിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ചതുര്ദശിയിലും അഷ്ടമിയിലും പ്രഭാതത്തിൽ ശുദ്ധജലത്തിൽ, അവർ പ്രേതത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
തീര്ഥേ ഭൂതാലയേ സ്നാത്വാ ദൃഷ്ട്വാ ഭൂതാലയം വടമ് । ഭൂതേശ്വരപ്രസാദേന ഭൂതേഭ്യോ ന ലഭേദ്ഭയമ്
ഭൂതാലയ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഭൂതാലയ വറ്റമരം കണ്ടാൽ, ഭൂതേശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭയം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല.
ഇതി ശ്രീഭൂതേശ്വരതീര്ഥമ് । അതസ്തീര്ഥാത്പരം തീര്ഥം ഘടേശ്വരമിതി സ്മൃതമ് । യത്ര സ്നാത്വാ തു തം ദൃഷ്ട്വാ മുക്തിഭാഗീ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ഇതോടെ ഭൂതേശ്വര തീർത്ഥം സമാപിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം മറ്റൊരു പ്രശസ്തമായ തീർത്ഥം ഉണ്ട്, അതാണ് ഘടേശ്വരം; അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ദർശനം ചെയ്താൽ നിർബന്ധമായും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
യത്ര സാഭ്രമതീ തീര്ഥം ഘടോ വൈ പരമോ മഹാന് । ദൃഷ്ട്വാ ചൈവ മഹാദേവം മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
അവിടെ ആഭ്രമതി നദി ഒഴുകുന്നു, അതിനരികിൽ വലിയ ഘടം ഉണ്ട്; അവിടെ മഹാദേവനെ ദർശിച്ചാൽ സംശയമില്ലാതെ മോചനം ലഭിക്കും.
തത്ര ഗത്വാ വിശേഷേണ പ്ലക്ഷപൂജാം കരോതി യഃ । മനസാഭീപ്സിതാന്കാമാഁല്ലഭതേ മാനവോ ഭുവി
അവിടെ പോയി പ്രത്യേകിച്ച് പ്ലക്ഷമരത്തെ പൂജിക്കുന്നവൻ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ഇച്ഛകളും ഭൂമിയിൽ നേടുന്നു.
ഇതി ഘടേശ്വരതീര്ഥമ് । തതോ ഗച്ഛേന്നരോ ഭക്ത്യാ വൈദ്യനാഥേതി വിശ്രുതമ് । തത്ര സ്നാത്വാ നരസ്തീര്ഥേ ശിവപൂജനതത്പരഃ
ഇതോടെ ഘടേശ്വര തീർത്ഥം സമാപിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭക്തിയോടെ വൈദ്യനാഥൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകണം; അവിടെ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശിവപൂജയിൽ ഏർപ്പെടണം.
പിതൄന്സംതര്പ്യ വിധിനാ സര്വയജ്ഞഫലം ലഭേത് । വിജയോ ദേവസംഭൂതഃ സര്വപാപക്ഷയംകരഃ । യം ദൃഷ്ട്വാ വിവിധാന്കാമാന്പ്രാപ്നുയുസ്തേ നരാഃ സദാ 6.165.
വിധിപൂർവം പിതൃകർമ്മം നടത്തി പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ എല്ലാ യജ്ഞഫലങ്ങളും നേടുന്നു; ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ വിജയവും എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും നാശവും ലഭിക്കും; അവനെ ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യർക്ക് എപ്പോഴും വിവിധ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറും.
മഹാദേവ ഉവാച। തതോഗച്ഛേന്മഹാദേവി വാര്ത്രഘ്ന്യാ ഗിരികന്യയാ । ശക്രശ്ചൈവ തയാ സാധ്വ്യാ സംഗമം യത്ര ലബ്ധവാന്
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം മഹാദേവി, വൃത്രനെ സംഹരിച്ച പർവതകുമാരി, ശക്രൻ എന്ന ധർമ്മശീലനും, അവർ തമ്മിൽ സംഗമം നേടിയ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകണം.
തത്ര സ്നാനം പ്രകുര്വംതി നരാ നിയതമാനസാഃ । ദശാനാമശ്വമേധാനാം യത്ഫലം സ്നാനകൃല്ലഭേത്
അവിടെ മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ചവർ സ്നാനം ചെയ്യുന്നു; അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ പത്ത് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കുള്ള ഫലം ലഭിക്കും.
തത്ര യഃ കുരുതേ ശ്രാദ്ധം പിംഡാന്വൈ തിലചൂര്ണജാന് । പുനാതി പുരുഷോ വംശാന്സപ്തസപ്തപരാവരാന്
അവിടെ എങ്കിൽ ആരെങ്കിലും തിലപ്പൊടിയിൽ നിന്നുള്ള പിണ്ടങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ തന്റെ വംശത്തിലെ ഏഴു തലമുറയെയും, മുമ്പും പിന്നെയും, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
സംപൂജ്യ വിധിവത്സ്നാത്വാ സംഗമേ ഗണനായകമ് । ന വിഘ്നൈരഭിഭൂയേത ലക്ഷ്മ്യാ നൈവ വിഹീയതേ
വിധിപൂർവം പൂജയും സ്നാനവും നടത്തി സംഗമത്തിൽ ഗണനായകനെ ആദരിച്ചാൽ, അവൻ തടസ്സങ്ങൾക്കു കീഴ്പ്പെടുകയില്ല, ഐശ്വര്യവും നഷ്ടപ്പെടുകയില്ല.
പാര്വത്യുവാച। കസ്മിന്കാര്യസമാരംഭേ സമായാതഃ പുരംദരഃ । സ്വര്ഗലോകാദിമം ലോകമേതദാഖ്യാതുമര്ഹസി
പാര്വ്വതി ചോദിച്ചു: ഏത് വലിയ കാര്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ് പുരന്ദരന് സ്വര്ഗ്ഗലോകം വിട്ട് ഇവിടെ വന്നത്? അതെനിക്കു നീ പറയണം.
വാര്ത്രഘ്നീ ച നദീ കേന നിരുക്തേന നിഗദ്യതേ । പുരംദരപുരം ദേവ ബ്രഹ്മഘോഷനിനാദിതമ് । സംഭാവയതി യോഽജസ്രം മമ തത്സംഗമം വദ
വാര്്ത്രഘ്നി എന്ന ആ നദിയെ ഏത് പേരിലാണ് വിളിക്കുന്നത്? ദേവാ, ബ്രഹ്മന്റെ മഹത്വം മുഴങ്ങുന്ന പുരന്ദരന്റെ നഗരത്തില് ആരെങ്കിലും ആ നദിയെ എപ്പോഴും ആദരിച്ചാല്, അതിനോടുള്ള ഐക്യത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്കു പറയൂ.
മഹാദേവ ഉവാച। അസ്മിംശ്ചൈവ തു ഭൂര്ലോകേ പ്രശ്നോഽയം സമഭൂത്പുരാ । യുധിഷ്ഠിരേതി വിഖ്യാതോ രാജാ വൈ ധാര്മികോ മഹാന്
മഹാദേവന് പറഞ്ഞു: ഈ ഭൂമിയില് തന്നെ, ഈ ചോദ്യം ഒരിക്കല് പഴയകാലത്ത് ഉയര്ന്നു. അപ്പോള് ധര്മ്മശീലനും മഹാനുമായ യുദിഷ്ഠിരന് എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
പൃഷ്ടവാന്സ തു ഭീഷ്മായ ധര്മിണേ ജ്ഞാനരൂപിണേ । തേനോക്തം യത്തു തദ്ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രതഃ
അവന് ധര്മ്മനിഷ്ഠനും ജ്ഞാനസ്വരൂപനും ആയ ഭീഷ്മനോടു ചോദിച്ചു. ഭീഷ്മന് അവനോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം, ദേവി, ഇപ്പോള് നിന്റെ മുമ്പില് ഞാന് പറയും.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ദശവര്ഷശതാനി ച । വൃത്രവാസവയോര്യുദ്ധമഭവല്ലോമഹര്ഷണമ്
പതിനായിരം വര്ഷവും പത്തു നൂറ് വര്ഷവും വൃത്രനും വാസവനും തമ്മില് രോമാഞ്ചം ഉണര്ത്തുന്ന യുദ്ധം നടന്നു.
തതഃ പരാജിതഃ ശക്രഃ കൃത്വാ വൃത്രേണ സംവിധമ് । അദ്രോഹേ സ രണം ത്യക്ത്വാ ജഗാമ ശരണം മമ
അതിനുശേഷം, വൃത്രനോട് ഉടമ്പടി ചെയ്ത്, ശക്രന് പരാജയപ്പെട്ടു. വഞ്ചനയില്ലാതെ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് അവന് എന്റെ അഭയം തേടി.
വാര്ത്രഘ്ന്യാ സംഗമേ പുണ്യേ തോഷയാമാസ ശംകരമ് । അഥാംതരിക്ഷേഽഹം ദേവി ദര്ശനം ദത്തവാംസ്തദാ
വാര്്ത്രഘ്ന്യയുമായി പുണ്യമായ സംഗമത്തില്, ശക്രന് ശങ്കരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അപ്പോള്, ദേവി, ആകാശത്തില് ഞാന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ദര്ശനം നല്കി.
മമഗാത്രാത്തു യദ്ഭസ്മ പതിതം കാശ്യപീ തടേ । ഭസ്മഗാത്രേതി തത്പുണ്യം ലിംഗം ദേവി വിനിര്മിതമ്
എന്റെ ശരീരത്തില് നിന്ന് വീണ ഭസ്മം കാശ്യപിയുടെ തീരത്ത് പതിഞ്ഞപ്പോള്, ദേവി, ഭസ്മഗാത്രം എന്ന പേരില് ഒരു പുണ്യമായ ലിംഗം അവിടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഭൂതേശ്വരം ഭസ്മഗാത്രം ബ്രഹ്മണാ സംപ്രതിഷ്ഠിതമ് । തസ്യ വൈ ദര്ശനാദേവ ബ്രഹ്മഹത്യാ ലയം വ്രജേത്
ഭൂതേശ്വരമായ ഭസ്മഗാത്രം ബ്രഹ്മാവാണ് പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. അതിനെ കണ്ടു മാത്രം ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം പോലും നശിക്കും.
മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യഃ ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ യുഗാദിഷു । തദഹം സുപ്രസന്നോഽഭൂദിന്ദ്രായ സുമഹാത്മനേ
യുഗാദികളില് ശ്രാദ്ധം ചെയ്താല് എല്ലാപാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. അപ്പോള് ഞാന് മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രനോട് അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.